HTC bracht in 2016 de Vive op de markt en maakte indruk met robuuste, kamervullende vr. Drie jaar later komt het bedrijf met een nieuw model, gericht op de fanatieke gamer. Maar bewijst de hoge prijs van 800 euro dat de Cosmos ook superieur is aan de concurrentie? Wij probeerden HTC’s nieuwe headset een uurtje uit tijdens een hands-on sessie.

Om de officiele lancering van hun nieuwe headset onder de aandacht te brengen, nodigde HTC ons uit voor een korte demosessie. De nieuwe vr-headset van HTC is op het eerste gezicht een stoer ontworpen apparaat en voelt opmerkelijk licht aan. Hij is comfortabel om te dragen dankzij goede verdeling van het gewicht en een zeer prettig ontworpen ‘halo hoofdband’, vergelijkbaar met PlayStation VR en de Oculus Rift S. In tegenstelling tot die twee headsets, heeft Cosmos ook twee ingebouwde koptelefoons, vergelijkbaar met de audio op de oorspronkelijke Rift CV1.

Bij het opzetten valt op dat de hogere resolutie (2880x1700) en betere lenzen absoluut een stap voorwaarts zijn vergeleken met de oorspronkelijke Vive. Het beeld is zelfs ietsjes scherper dan de Rift S, die een resolutie heeft van 2560x1440. Hetzelfde geldt voor het zogenaamde ‘hordeureffect’, waarbij het zicht op de vr-wereld versluierd lijkt dankzij de ruimte tussen de pixels. De Cosmos heeft dit effect nauwelijks of niet. Ook hier is de kwaliteit een fractie beter dan de Rift S. Het zijn dus hele kleine punten van verbetering, maar alleen als je er echt naar zoekt. Buitengewoon storend was echter op de Cosmos een soort vissenoogeffect, waarbij het beeld vervormde naar de buitenranden toe. Het is vergelijkbaar met eenzelfde vervorming op de PSVR. Het is waarschijnlijk iets dat je alleen merkt als je een andere headset gewend bent, maar het effect is wel degelijk aanwezig.

©PXimport

Tracking

De Cosmos volgt het voorbeeld van Oculus door niet langer gebruik te maken van externe ‘lighthouses’ om de headset en controllers in de ruimte te volgen. In plaats daarvan gebruikt de Cosmos net zoals de Rift S, Quest en Windows MR ‘inside-out tracking’. Dat betekent dat er een aantal camera’s op de headset zitten die de omgeving in de gaten houden en zo de positie van je hoofd in de vr-wereld vaststellen.

Ook de nieuwe controllers maken hier gebruik van. De Cosmos-controllers lijken heel erg op de Oculus Touch-controllers: ze hebben een grote ring boven je hand en in plaats van het streelpaneel op de Vive Wands, is er nu een joystick. Ook zijn er twee triggers en een grijpknop, op ongeveer dezelfde plekken als bij de Rift.

In tegenstelling tot de Rift zit de ring niet vol met IR-lampjes, maar is er een soort lichtgevend zigzagpatroon, wat door de camera’s in de headset gevolgd wordt. Mooi is anders, maar dat is wellicht een kwestie van smaak. Dat geldt ook voor het hogere gewicht en het wat plastic gevoel van de controllers. Het voelt allemaal wat speelgoedachtig aan.

Een duidelijk minpunt van de controllers ten opzichte van hun Rift-evenknie is het ontbreken van vingertracking. De Touch-controllers nemen waar of je vingers de knoppen of de sticklichtjes aanraken. Hierdoor kun je in vr handgebaren maken. Die gebaren kun je ook maken met de Cosmos-controllers, maar dan moet je de knoppen echt indrukken. Dat voelt allemaal wat onhandig en vermindert het gevoel van hand presence.

©PXimport

Front

Volgens HTC is het heel makkelijk om de Cosmos te upgraden. De plastic voorkant kun je van de headset verwijderen en hem vervangen door andere frontjes met speciale functionaliteit. Zo komt er een front waarmee de Cosmos kan samenwerken met de Lighthouse-tracking. Je moet dan wel zelf lighthouses aanschaffen (of die van je Vive gebruiken).

HTC zegt dat ze met de Cosmos het segment voor serieuze gamers willen plezieren. Daar hoort volgens hen bij dat je meer betaalt voor een betere ervaring. Hier botst de marketing van het bedrijf helaas met de werkelijkheid. De Cosmos is absoluut een prima headset. Hij werkt zoals je verwacht, de inside-out tracking is oké en de controllers liggen best aardig in de hand. Er zijn kleine verbeteringen merkbaar ten opzichte van de Rift S. Maar (en dit is een hele grote ‘maar’), géén van die marginale punten komt ook maar in de buurt van het rechtvaardigen van een prijs die twee keer zo hoog ligt.

De Rift S kost op het moment van schrijven 449 euro. Een Oculus Quest (die je volgende maand met een extra kabel ook kan gebruiken als pc-headset) heb je voor hetzelfde bedrag in huis. Wat bezielt HTC om een apparaat voor 800 euro op de markt te brengen dat ongeveer hetzelfde doet als Rift S, maar met een minder groot software-aanbod? De Cosmos heeft namelijk geen toegang heeft tot het grote aanbod aan games die Oculus in de eigen winkel verkoopt.

Voor wie vr niet dagelijks volgt is het goed te weten dat er op dit moment twee grote spelers op de markt zijn: Oculus en Valve. Oculus bracht in 2016 de Oculus Rift op de markt en opende meteen zijn eigen contentwinkel. Valve ontwikkelde een indrukwekkend vr-systeem met nauwkeurige laser-tracking en sloot een contract met HTC om deze headset te fabriceren. De HTC headset, verweven als die was met Valve, kon uiteraard alleen software draaien die werkt met SteamVR. De Oculus Rift daarentegen was compatible met zowel de eigen Oculus-software als software die geschreven was met SteamVR.

De Oculus Rift en Rift S (en waarschijnlijk ook de Quest met pc linkkabel) hebben volledige toegang tot zowel de games in de Oculus Store als Steam. De Cosmos draait alleen SteamVR en kan dus geen spellen draaien uit de Oculus Store. Voor de volledigheid kun je met een hack (ReVive) ook Oculus-games op de Cosmos draaien, maar dat levert altijd een mindere ervaring op.

Dit is belangrijk, omdat het prijsverschil zo gigantisch is en daar dus eigenlijk nauwelijks iets tegenover staat, en je een heleboel goede spellen alleen (en met minder goede prestaties) kan spelen als je bereid bent te hacken.

Het was anders geweest als Cosmos een heel scherpe prijs zou hebben. Als dit apparaat voor pak ‘m beet twee- of driehonderd euro in de winkel zou liggen, zou het een knaller zijn. Maar 800 euro? Je moet wel heel veel waarde hechten aan een paar pixels meer om dat als een meerwaarde te zien.

De Cosmos, die sinds 3 oktober online is te bestellen bij HTC, zal het dus waarschijnlijk moeilijk krijgen. Een bedrijf dat een product ontwikkelt voor een niche binnen een markt die op zich nog steeds best een niche is, boezemt hiermee weinig vertrouwen in voor de toekomst.

Een wasbaar dekbed klinkt ideaal: nooit meer worstelen met een overtrek, gewoon alles in één keer in de wasmachine. Maar hoe vaak moet dat eigenlijk gebeuren? Elke week, of is dat overdreven? Het antwoord hangt af van een aantal factoren. In dit artikel lees je er meer over.

Lees ook: Wasbaar dekbed: handig of juist niet?

Bij een traditioneel dekbed vangt de losse hoes het meeste zweet en andere viezigheid op, maar bij een wasbaar dekbed vormt de buitenlaag (de tijk) samen met de vulling één geheel. Daardoor kan vuil dat normaal in de overtrek blijft sneller in het dekbed zelf trekken, wat regelmatig wassen extra belangrijk maakt.

Tegelijk is dat precies waarom zo’n dekbed in de praktijk vaak juist hygiënischer is: je doet telkens het hele dekbed, inclusief vulling, in de was. Heb je een traditioneel dekbed met een aparte hoes, dan was je die dekbedhoes waarschijnlijk eens per week of twee weken. Het dekbed zelf was je waarschijnlijk een stuk minder vaak. Dus per saldo is een dekbed zonder overtrek dus hygiënischer. Mits je het dus regelmatig wast…

Hoe vaak is regelmatig wassen?

Voor de meeste mensen volstaat het om dit dekbed eens in de één à twee weken in de wasmachine te stoppen. Slaap je in je eentje en zweet je weinig, dan kun je die twee weken aanhouden. Heb je het snel warm, deel je het bed met iemand (of een huisdier) of heb je last van allergieën, dan is wekelijks wassen beter. Zo blijft niet alleen de buitenkant schoon, maar ook de binnenkant van het dekbed.

Het is wel belangrijk dat je dat wassen op de juiste manier doet. Wasbare dekbedden kunnen best wat hebben, maar te veel draaien in de trommel kan de vezels beschadigen. Gebruik daarom een mild vloeibaar wasmiddel en sla de wasverzachter over. Zorg ook dat het dekbed genoeg ruimte heeft in de machine. Wanneer je echt moet proppen om hem erin te krijgen, schuurt de stof tegen de trommelwand en slijt het sneller.

©ID.nl

Wanneer moet je een dekbed zonder losse hoes vaker wassen?

Soms is een extra wasbeurt nodig. Ben je ziek geweest of heb je koorts gehad? Na ziekte of koorts is het verstandig het dekbed meteen te wassen op minimaal 40 graden. Kijk op het etiket om te zien of je misschien zelfs op 60 graden kunt wassen. Eet je weleens in bed en mors je koffie, thee of iets anders? Of heb je een bloedneus of een wondje? Ook dan is een extra wasbeurt geen overbodige luxe. Tot slot is het voor jezelf prettig om het dekbed in de zomer echt minimaal 1x per week te wassen. Je zweet dan nu eenmaal meer, en de nachten kunnen broeierig zijn.

Wasbaar dekbed drogen

Wil je een traditioneel dekbed drogen, dan duurt dat vaak uren. Maar omdat de vulling van wasbare dekbedden bestaat uit synthetische holle vezels, is de droogtijd een stuk korter. Kijk wel goed op het wasetiket hoe heet de droger mag staan; je kunt een iets langer programma kiezen op een lagere temperatuur dan een superkort programma dat eigenlijk te heet staat. Dat is voor een synthetische vulling niet goed.

Wasbaar dekbed? 1x per week of twee weken in de was!

Zoals je ziet valt het onderhoud eigenlijk reuze mee. Door een wasbaar dekbed wekelijks of om de week te wassen en goed te laten drogen, blijft je bed schoon en fris. Vaker is alleen in een enkel uitzonderingsgeval nodig. Al met al is het dus niet zo veel werk als je misschien denkt!

De werknemers van Sandfall Interactive, de ontwikkelaar van de vorig jaar uitgekomen game Clair Obscur: Expedition 33, zijn geridderd in Frankrijk.

De 28 Franse ontwikkelaars hebben afgelopen week de hoogst mogelijk culturele onderscheiding in Frankrijk ontvangen. Het gaat om de Orde van Kunst en Letteren. Dit vanwege hun werk aan Clair Obscur: Expedition 33.

De Franse minister van Cultuur, Rachida Dati, ridderde de werknemers. In Frankrijk worden elk jaar maximaal tweehonderd mensen geridderd voor de Orde van Kunst en Letteren. Mensen die geridderd worden moeten een significante bijdrage hebben geleverd aan de verrijking van de culturele erfgoed van het land. Eerdere mensen uit de game-industrie die ook zijn geridderd in Frankrijk, zijn Rayman-bedenker Michel Ancel en Mario-bedenker Shigeru Miyamoto.

Over Clair Obscur: Expedition 33

Clair Obscur: Expedition 33 kwam afgelopen voorjaar uit voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. De game van Sandfall Interactive combineert traditionele turn-based rpg-gameplay met een flitsende, moderne presentatie.

In de game leeft de mensheid in een maatschappij waarin een entiteit genaamd de Paintress elk jaar de wereld opnieuw schildert. Daarbij plaatst ze een vervloekt cijfer, waardoor iedereen die de leeftijd heeft gelijk aan dat cijfer verdwijnt. In de game is het de beurt aan drieëndertigjarigen, maar een team geleid door Gustave probeert dit tegen te gaan.

Clair Obscur: Expedition 33 bleek een groot succes: het spel werd miljoenen keren verkocht en won de award voor game van het jaar tijdens The Game Awards eind vorig jaar. Dat is des te indrukwekkender wetende dat het om de debuutgame van Sandfall Interactive gaat.