We zijn een jaar verder sinds de lancering van de iPhone 7 en iPhone 7 Plus, en dat betekent dat het tijd is om de opvolger te testen. Op 22 september bracht Apple het toestel officieel in de winkel, en uiteraard heb ik hem alvast even voor je uitgeprobeerd. Over een aantal dagen vind je hier een uitgebreide recensie, maar nu alvast een iPhone 8 hands-on.

De gekte rond de nieuwe iPhone is dit jaar behoorlijk uitgebleven als het om rijen voor de winkel gaat. Dat kan twee oorzaken hebben: het toestel is voldoende op voorraad, dus rijvorming is niet nodig én er komt natuurlijk nog een iPhone uit dit jaar, de iPhone X. De grote vraag is zoals altijd: hoe fijn is de iPhone 8 nu eigenlijk.

Draadloos opladen

Nieuw qua ontwerp dit jaar is de glazen achterkant van het toestel. ‘Het meest duurzame glas in een smartphone ooit’. Als je het niet erg vindt heb ik dat niet uitgeprobeerd, het toestel moet nog even mee voor de uitgebreide recensie. Wel kan ik je zeggen dat de iPhone er mooier door vind geworden. Het glas glanst lekker, en de kleur van je iPhone komt daardoor prima tot z’n recht. Wel zorgt het glas voor vingerafdrukken, dus, tenzij je er een hoesje omheen doet, zal er veel gepoetst en geveegd moeten worden.

De keuze voor glas heeft uiteraard niets met de ontwerpwensen van Apple te maken, glas is nodig om draadloos te kunnen opladen, een optie waar iPhone-liefhebbers al jaren op wachten. Dat draadloos opladen test ik in de uitgebreide recensie, maar veel bijzonders is daar waarschijnlijk niet over te melden. De oplaadsnelheid is bekend, en Apple heeft laten weten dat een firmware upgrade die snelheid in de nabije toekomst op zal krikken.

©PXimport

Eenvoudige configuratie

Interessant tijdens het voor het eerst opstarten van de iPhone 8 (ik heb het Plus-model getest) is dat er meteen een mooie functie van iOS 11 om de hoek komt kijken. Het enige dat je hoeft te doen om je iPhone te configureren, is je oude iPhone of iPad even in de buurt houden, een code scannen en het werk is gedaan. Dat maakt overstappen wel bizar makkelijk en is wat mij betreft typisch zo’n kleine wijziging die Apple Apple maakt.

Een kleine teleurstelling volgt wanneer je (als iPhone 7 Plus-bezitter) de iPhone 8 Plus hebt geconfigureerd en in je handen hebt. Je moet jezelf dan namelijk de vraag gaan stellen: ‘Wat was er eigenlijk ook alweer nieuw aan dit toestel?’. Nu hoeft natuurlijk niet elke iPhone een compleet nieuwe set knoppen te hebben, maar het is toch wel erg lastig om het gevoel te negeren dat je eigenlijk precies hetzelfde toestel in handen hebt.

©PXimport

Betere camera

Natuurlijk is dat niet helemaal waar. Zo heeft dit toestel een Retina Display met TrueTone-technologie. Dit houdt in dat het display zich aanpast aan het omgevingslicht, zodat de kleuren altijd natuurgetrouw zijn. Apple laat tijdens de configuratie het verschil zien tussen TrueTone aan en uit en inderdaad, ik zag verschil. Het kon me alleen niet zo heel veel schelen. Ik ben geen producten aan het ontwerpen op mijn iPhone, dus het boeit me niet zo dat een foto die ik in bed bekijk net iets geler is dan een foto die ik op de bank bekijkt, en ik vermoed jou ook niet.

De camera is sterk verbeterd volgens Apple, meer lichtinval, betere sensor enzovoort. Ik heb een paar vergelijkende foto’s geschoten.Je ziet verschil (links is de iPhone 8 Plus, rechts de 7 Plus, maar om dat verschil wereldschokkend te noemen gaat wat ver. Uiteraard zal dat zich in de uitgebreide recensie uitwijzen, als ik ook ga testen bij weinig licht en met intense kleuren, maar voor mij is die nieuwe camera geen selling point. Ben je gek van slow-motion video, dan ligt dat natuurlijk wel iets anders, omdat deze iPhone slow-motion schiet in 1080 met 240 fps, in plaats van 720 met 240 fps zoals de iPhone 7 Plus.

©PXimport

Portrait Lighting Modus

Natuurlijk was ik vooral nieuwsgierig naar de Portrait Lighting Modus, vooral omdat de gewone Portretmodus zo fenomenaal goed werkt. Het werkt nu nóg beter volgens Apple, maar ik zie niet in hoe, het werkte al vrij perfect. Over Portrait Lighting Modus ben ik helaas iets minder enthousiast. Tijdens de presentatie liet Apple zien dat je de belichting op de achtergrond helemaal kon wegdraaien, en dat kan, maar het effect laat nogal wat te wensen over (tenzij je het prima vindt dat je kinderen zonder oren op de foto staan). In alle eerlijkheid, de app geeft aan dat er veel licht nodig is, maar als ik studiolampen moet gebruiken om dit goed te laten werken, dan schiet de functie uiteraard z’n doel een beetje voorbij (tenzij Apple écht alleen richt op professionele fotografen, maar die indruk werd niet gewekt).

De luidsprekers in deze iPhone zouden 25 procent luider zijn dan die in de iPhone 7 Plus en dat kan ik absoluut bevestigen. Het is bizar wat voor een volume er uit het relatief kleine apparaat komt, en daar heeft Apple wat mij betreft echt punten gescoord

©PXimport

Augmented Reality

Tot slot natuurlijk Augmented Reality. Apple vertelde vol trots over de A11 Bionic Processor en alle geweldige AR-functies die daardoor mogelijk werden. Benchmark tests wijzen inderdaad uit dat de iPhone 8 Plus belachelijk veel sneller is dan de iPhone 7 Plus. Ik heb een paar AR apps gedownload en in alle eerlijkheid, het is fantastisch. Mijn kinderen vermaakten zich met een draakje in de huiskamer, terwijl ik over ze heen moest stappen omdat ik in een battle verwikkeld was in de app Machines.

Wat? Had ik dan twee iPhone 8 Plus-toestellen? Nee, en dat is dus direct een beetje de dooddoener. De apps die ik had gedownload op de 8 Plus, heb ik ook uitgeprobeerd op de iPhone 7 Plus en die draaiden probleemloos. De AR-positionering was perfect, er waren nagenoeg geen glitches (wel iets meer dan op de iPhone 8 Plus) en de games speelden zonder haperen. Dat zegt natuurlijk niet alles, AR staat in de kinderschoenen, het kan prima zo zijn dat over een half jaar zulke loodzware apps verschijnen dat de iPhone 7 Plus ze niet meer trekt, maarja, dan staat de volgende iPhone alweer voor de deur.

©PXimport

Conclusie

In alle eerlijkheid? Ik ben een klein beetje teleurgesteld. Draadloos opladen vind ik supertof, maar niet voldoende om er een nieuwe iPhone voor aan te schaffen (immers, voor minder geld koop ik een inductiehoesje voor mij iPhone 7 Plus). Van Portrait Lighting Modus ben ik niet onder de indruk, TrueTone vind ik totaal niet boeiend en de verbeteringen aan de camera zijn op het eerste gezicht marginaal, terwijl ik AR-apps ook prima op mijn iPhone 7 Plus kan spelen. De iPhone 8 Plus is een uitstekende smartphone, en als je een 5s of een 6 hebt, raad ik de aanschaf zeker aan. Heb je echter al een 7 Plus, dan zou ik zeker nog een jaartje skippen, tenzij de uitgebreide recensie onthult dat die camera echt fenomenaal beter is.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.