We zijn een jaar verder sinds de lancering van de iPhone 7 en iPhone 7 Plus, en dat betekent dat het tijd is om de opvolger te testen. Op 22 september bracht Apple het toestel officieel in de winkel, en uiteraard heb ik hem alvast even voor je uitgeprobeerd. Over een aantal dagen vind je hier een uitgebreide recensie, maar nu alvast een iPhone 8 hands-on.

De gekte rond de nieuwe iPhone is dit jaar behoorlijk uitgebleven als het om rijen voor de winkel gaat. Dat kan twee oorzaken hebben: het toestel is voldoende op voorraad, dus rijvorming is niet nodig én er komt natuurlijk nog een iPhone uit dit jaar, de iPhone X. De grote vraag is zoals altijd: hoe fijn is de iPhone 8 nu eigenlijk.

Draadloos opladen

Nieuw qua ontwerp dit jaar is de glazen achterkant van het toestel. ‘Het meest duurzame glas in een smartphone ooit’. Als je het niet erg vindt heb ik dat niet uitgeprobeerd, het toestel moet nog even mee voor de uitgebreide recensie. Wel kan ik je zeggen dat de iPhone er mooier door vind geworden. Het glas glanst lekker, en de kleur van je iPhone komt daardoor prima tot z’n recht. Wel zorgt het glas voor vingerafdrukken, dus, tenzij je er een hoesje omheen doet, zal er veel gepoetst en geveegd moeten worden.

De keuze voor glas heeft uiteraard niets met de ontwerpwensen van Apple te maken, glas is nodig om draadloos te kunnen opladen, een optie waar iPhone-liefhebbers al jaren op wachten. Dat draadloos opladen test ik in de uitgebreide recensie, maar veel bijzonders is daar waarschijnlijk niet over te melden. De oplaadsnelheid is bekend, en Apple heeft laten weten dat een firmware upgrade die snelheid in de nabije toekomst op zal krikken.

©PXimport

Eenvoudige configuratie

Interessant tijdens het voor het eerst opstarten van de iPhone 8 (ik heb het Plus-model getest) is dat er meteen een mooie functie van iOS 11 om de hoek komt kijken. Het enige dat je hoeft te doen om je iPhone te configureren, is je oude iPhone of iPad even in de buurt houden, een code scannen en het werk is gedaan. Dat maakt overstappen wel bizar makkelijk en is wat mij betreft typisch zo’n kleine wijziging die Apple Apple maakt.

Een kleine teleurstelling volgt wanneer je (als iPhone 7 Plus-bezitter) de iPhone 8 Plus hebt geconfigureerd en in je handen hebt. Je moet jezelf dan namelijk de vraag gaan stellen: ‘Wat was er eigenlijk ook alweer nieuw aan dit toestel?’. Nu hoeft natuurlijk niet elke iPhone een compleet nieuwe set knoppen te hebben, maar het is toch wel erg lastig om het gevoel te negeren dat je eigenlijk precies hetzelfde toestel in handen hebt.

©PXimport

Betere camera

Natuurlijk is dat niet helemaal waar. Zo heeft dit toestel een Retina Display met TrueTone-technologie. Dit houdt in dat het display zich aanpast aan het omgevingslicht, zodat de kleuren altijd natuurgetrouw zijn. Apple laat tijdens de configuratie het verschil zien tussen TrueTone aan en uit en inderdaad, ik zag verschil. Het kon me alleen niet zo heel veel schelen. Ik ben geen producten aan het ontwerpen op mijn iPhone, dus het boeit me niet zo dat een foto die ik in bed bekijk net iets geler is dan een foto die ik op de bank bekijkt, en ik vermoed jou ook niet.

De camera is sterk verbeterd volgens Apple, meer lichtinval, betere sensor enzovoort. Ik heb een paar vergelijkende foto’s geschoten.Je ziet verschil (links is de iPhone 8 Plus, rechts de 7 Plus, maar om dat verschil wereldschokkend te noemen gaat wat ver. Uiteraard zal dat zich in de uitgebreide recensie uitwijzen, als ik ook ga testen bij weinig licht en met intense kleuren, maar voor mij is die nieuwe camera geen selling point. Ben je gek van slow-motion video, dan ligt dat natuurlijk wel iets anders, omdat deze iPhone slow-motion schiet in 1080 met 240 fps, in plaats van 720 met 240 fps zoals de iPhone 7 Plus.

©PXimport

Portrait Lighting Modus

Natuurlijk was ik vooral nieuwsgierig naar de Portrait Lighting Modus, vooral omdat de gewone Portretmodus zo fenomenaal goed werkt. Het werkt nu nóg beter volgens Apple, maar ik zie niet in hoe, het werkte al vrij perfect. Over Portrait Lighting Modus ben ik helaas iets minder enthousiast. Tijdens de presentatie liet Apple zien dat je de belichting op de achtergrond helemaal kon wegdraaien, en dat kan, maar het effect laat nogal wat te wensen over (tenzij je het prima vindt dat je kinderen zonder oren op de foto staan). In alle eerlijkheid, de app geeft aan dat er veel licht nodig is, maar als ik studiolampen moet gebruiken om dit goed te laten werken, dan schiet de functie uiteraard z’n doel een beetje voorbij (tenzij Apple écht alleen richt op professionele fotografen, maar die indruk werd niet gewekt).

De luidsprekers in deze iPhone zouden 25 procent luider zijn dan die in de iPhone 7 Plus en dat kan ik absoluut bevestigen. Het is bizar wat voor een volume er uit het relatief kleine apparaat komt, en daar heeft Apple wat mij betreft echt punten gescoord

©PXimport

Augmented Reality

Tot slot natuurlijk Augmented Reality. Apple vertelde vol trots over de A11 Bionic Processor en alle geweldige AR-functies die daardoor mogelijk werden. Benchmark tests wijzen inderdaad uit dat de iPhone 8 Plus belachelijk veel sneller is dan de iPhone 7 Plus. Ik heb een paar AR apps gedownload en in alle eerlijkheid, het is fantastisch. Mijn kinderen vermaakten zich met een draakje in de huiskamer, terwijl ik over ze heen moest stappen omdat ik in een battle verwikkeld was in de app Machines.

Wat? Had ik dan twee iPhone 8 Plus-toestellen? Nee, en dat is dus direct een beetje de dooddoener. De apps die ik had gedownload op de 8 Plus, heb ik ook uitgeprobeerd op de iPhone 7 Plus en die draaiden probleemloos. De AR-positionering was perfect, er waren nagenoeg geen glitches (wel iets meer dan op de iPhone 8 Plus) en de games speelden zonder haperen. Dat zegt natuurlijk niet alles, AR staat in de kinderschoenen, het kan prima zo zijn dat over een half jaar zulke loodzware apps verschijnen dat de iPhone 7 Plus ze niet meer trekt, maarja, dan staat de volgende iPhone alweer voor de deur.

©PXimport

Conclusie

In alle eerlijkheid? Ik ben een klein beetje teleurgesteld. Draadloos opladen vind ik supertof, maar niet voldoende om er een nieuwe iPhone voor aan te schaffen (immers, voor minder geld koop ik een inductiehoesje voor mij iPhone 7 Plus). Van Portrait Lighting Modus ben ik niet onder de indruk, TrueTone vind ik totaal niet boeiend en de verbeteringen aan de camera zijn op het eerste gezicht marginaal, terwijl ik AR-apps ook prima op mijn iPhone 7 Plus kan spelen. De iPhone 8 Plus is een uitstekende smartphone, en als je een 5s of een 6 hebt, raad ik de aanschaf zeker aan. Heb je echter al een 7 Plus, dan zou ik zeker nog een jaartje skippen, tenzij de uitgebreide recensie onthult dat die camera echt fenomenaal beter is.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.