Apple lanceerde vorige week de iPad Air. Op de redactie zijn we inmiddels al druk bezig met het testen van deze nieuwe Apple-gadget. In aanloop naar de review, zetten we eerst eens op een rij hoe de iPad Air zich verhoudt tot zijn concurrenten.

De behuizing en bouwkwaliteit laten zien dat Apple's voorliefde voor productontwerp haar sterkste wapen is in de gadgetoorlog, maar uiteindelijk zullen de specificaties en de beschikbare content natuurlijk bepalen of je er 479 euro voor wilt neertellen. Hier is een snelle vergelijking van de iPad Air met de drie laatste grote tablets op de markt, waaronder Microsoft's onlangs gelanceerde Surface 2, Nokia's zojuist aangekondigde Lumia 2520, en Amazon's Kindle Fire HDX 8.9, die eerder deze maand werd aangekondigd.

De nieuwste tablets en de betaalbare prijzen maken het erg lastig om een apparaat uit te kiezen. De vraag is niet langer welke tablet het meeste waar voor je geld biedt, maar welke het beste bij je behoeften past.

©PXimport

Een overzicht van onze Amerikaanse zustersite TechHive.

Dun is in

Je wilt echt geen zware, veel te dikke tablet meezeulen, toch? Van de nieuwe tablets is Apple's nieuwe iPad Air de dunste. De behuizing is iets meer dan 7 millimeter dik, en daarmee vergeleken voelen de Surface 2, de Lumia 2520 en de Kindle Fire HDX 8.9 aan als antieke boeken met een harde kaft. Maar het is niet de meest compacte tablet: De HDX 8.9 is kleiner en lichter dan de iPad Air, waardoor het apparaat het gemakkelijkst op te bergen is. Maar uiteraard is het scherm ook kleiner.

©PXimport

Langere batterijduur of sneller opladen?

Apple beweert dat je het apparaat op één enkele lading maximaal 10 uur kunt gebruiken, wat voor een apparaat van dit formaat ongeveer de norm is. We weten echter niet hoe groot de batterij is die in het apparaat zit, en we hebben de claims van Apple zelf niet getest. De Kindle Fire HDX 8.9 en de Nokia Lumia 2520 gaan allebei een uur langer mee. De Lumia 2520 heeft de mogelijkheid om snel op te laden, hoewel de aparte poorten voor micro-usb 3.0 en micro-hdmi uiteindelijk voor een wirwar aan kabels zorgen, en dat is geen pretje.

Fotograferen - met je tablet

Niet dat we aanraden dat je met je iPad (of welke andere tablet dan ook) foto's gaat maken, maar Apple heeft ook aangekondigd dat de Air een verbeterde camera van 5 megapixel aan de achterkant heeft, plus een 1,2 megapixel-sensor aan de voorzijde voor FaceTime en twee microfoons. De functies van de iPad-camera zien er op papier best goed uit, en met zijn 8MP-camerasensor lijkt de Kindle Fire HDX 8.9 nog indrukwekkender, maar de Lumia 2520 is de grote winnaar. De 6,7 megapixel-camera met optische beeldstabilisatie aan de achterkant, de 2 megapixel-camera aan de voorzijde, en vier microfoons zouden ervoor kunnen zorgen dat het de allerbeste tablet-foto's maakt. Vooral als het apparaat fotografiemogelijkheden heeft die vergelijkbaar zijn met die van de Lumia-cameratelefoons.

iTunes, Amazon App Store, of Windows Store?

Apple's ecosysteem is zowel één van haar sterke als één van haar zwakke punten: De content en het aanbod van apps overtroeven het meeste van wat anderen aanbieden. Zolang je een Apple TV in huis hebt is het een fluitje van een cent om een video of muziek afspeellijst van de iPad Air op je home entertainmentsysteem af te spelen met AirPlay. Maar het gesloten ecosysteem kan lastig zijn als je niet het type bent om alleen één bepaald platform te gebruiken. Je ervaring kan wat onsamenhangend zijn als je geen Apple TV, iPhone, of pc met iTunes hebt.

©PXimport

Het Amazon ecosysteem daarentegen, voelt inclusiever aan - het type platform waaraan iedereen, met wat voor achtergrond dan ook, mee kan doen zolang men een Amazon account heeft. Je kunt films en tv-shows bekijken en alle muziek die je gekocht of opgeslagen hebt in de cloud op vrijwel alles beluisteren - Amazon heeft clients voor consoles, computers, tablets en settopboxen. De achilleshiel is het feit dat het een vertakte versie van Android draait die niet met dezelfde bibliotheek van applicaties werkt als de Google Play Store. De Amazon Marketplace kan beperkt lijken qua aanbod, vooral als je op zoek bent naar een tablet die meer is dan alleen een entertainment consumptie apparaat.

Nokia's Lumia 2520 en Microsoft's Surface 2 zijn goede productiviteitstools omdat ze Windows 8.1 (RT) draaien. Met toegang tot Office en covers met een ingebouwd toetsenbord (afzonderlijk verkocht), plus de mogelijkheid om met "snap" twee applicaties tegelijkertijd op het scherm open te hebben staan, zijn beide apparaten een goede keuze om je werk mee te doen. Vergeleken met de Apple App Store, is het aanbod van de Microsoft Windows Store vrij beperkt.

©PXimport

De iPad Air zou best eens de grootste vernieuwing van het model kunnen zijn sinds de release van de iPad 2 in 2011, en blijft steunen op Apple's sterke punten: mooi design, een breed arsenaal aan apps en content, en gebruiksgemak. Maar het apparaat concurreert op een andere markt dan zelfs maar een aantal jaar geleden, en het moet het opnemen tegen een toenemend aantal grote tablets. Houdt ComputerTotaal.nl in de gaten voor de volledige review van de Apple iPad Air.

Dit is een vrij vertaald artikel van onze zustersite TechHive.com, geschreven door Florence Ion (@Ohthatflo). De mening van de auteur komt niet per definitie overeen met die van ComputerTotaal.nl. Besproken diensten en producten zijn mogelijk niet beschikbaar in Nederland.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.