Zoals bij iedere s-serie, voert Apple met de iPhone 6s (en 6s Plus) weer een groot aantal updates onder de motorkap door. Zo is de iPhone 6s sneller, werkt de camera beter en beschikt het touchscreen over het zogenoemde 3D Touch. Maar is dit alles genoeg reden om over te stappen op de nieuwe iPhone?

De iPhone 6s is qua uiterlijk amper te onderscheiden van de iPhone 6. Nog steeds heeft het toestel ronde hoeken, een aluminium behuizing, en die bekende witte strepen op de achterkant. Aan de voorkant zit de inmiddels beroemde home-knop, aan de zijkant zitten volumeknoppen en een aan/uit-knop. Lees ook: 12 briljante tips voor iOS 9.

De grootste vernieuwing aan het uiterlijk van het toestel is dat die nu in een andere kleur beschikbaar komt. Naast de standaard zilver, goud en spacegrijs-uitvoering is er ook een zalmroze toestel beschikbaar - niet de kleur die wij zouden kiezen, maar wel die we kregen van Apple.

iPhone 6s is stuk sneller

Het is vooral de binnenkant van de telefoon die hem een stuk beter maakt dan zijn voorganger. De processor is een heel stuk sneller, en dat is één van de dingen die direct opvalt. Apple zegt zelf dat het gaat om een versnelling van wel 30 procent ten opzichte van de iPhone 6, en hoewel we het niet hebben kunnen benchmarken is het duidelijk merkbaar dat de 6s veel sneller is.

Misschien heeft dat ook te maken met het verdubbelde werkgeheugen: Dat is nu van 1 GB naar 2 GB gegaan. Daardoor is het makkelijk schakelen tussen applicaties, en blijven meer apps op de achtergrond werken waardoor die sneller opstarten als je ze aanzet.

©PXimport

Naast de bekende kleuren is de nieuwe iPhone ook in het roze beschikbaar.

De vingerafdrukscanner die we al sinds de iPhone 5 in Apple-apparaten zien, zit ook in de 6s verwerkt in de homeknop. Die is in dit model aanzienlijk sneller - zo snel zelfs, dat je je notificaties amper kunt lezen wanneer je de telefoon met je duim aanzet. Een eerste-wereld-probleem, zullen we het maar noemen.

3D Touch

Is er dan helemaal niets revolutionair anders aan de 6s? Jawel. 3D Touch, dat eerst nog bekend stond als 'Force Touch', is een opvallende nieuwe functie in het scherm. Dat scherm is namelijk drukgevoelig, waardoor je er op meerdere manieren op kunt drukken. Naast de gewone tik en het lang ingedrukt houden, kun je ook extra hard op het scherm tikken.

Op die manier kun je verschillende acties uitvoeren door op verschillende manieren te tikken op het scherm. Klik je in Safari normaal op een link, dan opent er een nieuwe pagina. Druk je het scherm echter iets harder in, dan verschijnt er eerst een preview van het nieuwe tabblad zodat je weet of het wel de moeite waard is om te klikken. Dat werkt ook op het home-scherm, waar je met een camera-app bijvoorbeeld al een snelle selfie kunt maken voor je de app ook echt geopend hebt.

©PXimport

Qua design behoort de iPhone 6 nog altijd tot de mooiste toestellen van dit moment.

Wat 3D Touch doet, doet het bijzonder goed. De functie werkt altijd, herkent iedere aanraking perfect en voelt nooit alsof het 'in de weg' zit. De potentie van 3D Touch is enorm, en kan zorgen voor een grote verandering in hoe je je telefoon bedient.

Potentie van 3D Touch

We zeggen 'kan', want op dit moment is dat nog lang niet het geval. Er zijn namelijk nog maar weinig apps beschikbaar die 3D Touch gebruiken. Aanvankelijk waren het alleen de standaard-apps van Apple zelf (Safari, Foto's etc.), en inmiddels is er een handjevol apps zoals Facebook en, verrassend, WhatsApp, dat 3D Touch gebruikt. Maar tenzij je een erg grote Apple-fan bent die al het nieuws in de gaten houdt, weet je niet welke apps 3D Touch hebben.

Het hangt op dit moment erg af van de ontwikkelaars die aan de slag gaan met 3D Touch. Hoe meer apps er gebruik van gaan maken, des te groter is de kans op succes.

Helaas werkt 3D Touch niet meteen intuïtief, want je weet niet precies welke functies in een app het ondersteunen. Als je niet weet dat het er is, mis je het bovendien niet. De iPhone kan namelijk gewoon op de normale manier bediend worden.

©PXimport

3D Touch is een mooie toevoeging, waar we in de toekomst veel van verwachten. Maar nu nog niet.

Vertrouwd iOS 9

Standaard draait de iPhone 6s op iOS 9, en is inmiddels te updaten naar iOS 9.1. Je vindt in iOS 9.1 op de nieuwe iPhone echter weinig unieks dat je niet ook op andere iApparaten terugvindt. iOS 9 is wel het meest uitgebreide besturingssysteem tot nu toe, en werkt net zo intuïtief als altijd. Ja, sommige gebruikers vinden Android fijner en zouden nooit naar iOS overstappen - een keuze die vooral met smaak te maken heeft.

Eén opvallende feature, die overigens wel alleen in de nieuwe iPhone 6s zit, is dat Siri altijd aan staat. Je kunt de slimme assistent daarmee altijd oproepen door 'Hey Siri' te zeggen en zonder eerst de homeknop ingedrukt te houden. Als je veel van Siri gebruikmaakt, is het een prettige toevoeging, al vonden wij de home-knop ook al praktisch werken.

Een belangrijk punt waar de 6s achterblijft, of in ieder geval gelijk blijft, is de accuduur. Die is op papier een stuk beter dan zijn voorganger, maar door de krachtigere processor en het verdubbelde RAM haal je in de praktijk net zoveel uren uit je accu als je uit de iPhone 6 haalt.

Gelijke camera

Ook de camera van de iPhone is op papier een heel stuk beter dan de vorige telefoons, met 12 megapixels ten opzichte van 8. Een flinke verhoging, maar megapixels zeggen niet altijd alles. Dat blijkt uit het feit dat foto's niet significant beter zijn dan die van de iPhone 6. Ook niet persé slechter, maar we zagen met het blote oog geen heel groot verschil tussen de oude en de nieuwe camera.

Wel nieuw zijn een aantal extra functies in de app, zoals het filmen van 4k-beelden waar je in de praktijk niet heel veel aan hebt (er zijn nog maar weinig 4k-tv's op de markt), maar die er wel voor zorgt dat je geheugen binnen de kortste keren bomvol staat. De iPhone 6s Plus heeft wel een belangrijke nieuwe toevoeging in de cameralens: optische beeldstabilisatie. Waarom dit niet in de iPhone 6s is verwerkt is ook voor ons volstrekt onduidelijk - een gemiste kans. Met de iPhone 6s Plus kan je aanzienlijk mooiere video's schieten dan de 'gewone' iPhone 6, en ook biedt de langere sluitertijd interessante opties voor de iPhone-fotograaf.

©PXimport

De 6s Plus heeft een aanzienlijk betere lens dan zijn kleine broertje.

Live Foto's maken

Live Foto's is een leuke functie in de Foto's-app waarbij alle foto's automatisch een soort gif'je of kort filmpje worden. De camera maakt namelijk anderhalve seconde vóór en anderhalve seconde ná je een foto al een opname. Daardoor krijg je in de Foto's-app de normale foto te zien die je hebt gemaakt, maar kun je door erop te klikken een kort filmpje zien.

Dat klinkt niet spannend, maar het geeft een compleet nieuwe dimensie aan foto's. Die worden er levendiger van, spreken meer tot de verbeelding, zonder dat het filmpjes worden. We zullen niet zover gaan door het een nieuwe fotografische revolutie te noemen, maar als je het hebt over innovatie in fotografie is dit wel één van de meest spannende ontwikkelingen die we recent hebben gezien.

©PXimport

Onder normale omstandigheden is er weinig verschil in fotokwaliteit te zien.

Weinig opslagruimte

Een notoir kritiekpunt op oude iPhones was altijd de opslagruimte, en om onbegrijpelijke redenen is dat in de iPhone 6s niet anders. Je komt anno 2015 niet meer weg met slechts 16 GB, maar dat is wel de opslagruimte van het instapmodel. En nee, net zoals in oudere iPhones is ook de 6s niet uit te breiden met (micro-)sd. Als je daarom de goedkoopste iPhone van 16 GB haalt, hou er dan rekening mee dat dat vol staat voor je het doorhebt en dat je dus moet betalen voor cloud-opslag via bijvoorbeeld iCloud of Dropbox.

Je kunt ook kiezen voor de iPhone 6s met 64 GB of zelfs 128 GB - maar let op dat dat respectievelijk 100 en 200 euro duurder is. Laat je dus niet misleiden door de prijs van de goedkoopste iPhone met 16 GB, want er is geen enkele reden die te kopen.

Conclusie

De voordelen, zoals 3D Touch en de merkbaar snellere processor, maken de iPhone 6s tot een geweldig toestel. Niet alles aan het toestel is perfect: vooral de matige opslagruimte van 16 GB valt tegen, en de accuduur is praktisch hetzelfde als in de iPhone 6. Maar dat mag geen naam hebben. Apple-fans willen deze telefoon toch wel hebben. En terecht. Op dit moment zijn er weinig telefoons te krijgen die zo goed zijn als de iPhone 6s. Heb je echter al een iPhone 6, dan is er vrij weinig reden om te upgraden. De iPhone 6s is namelijk prijzig, en hoewel het toestel op praktisch alle punten beter is dan zijn voorganger, willen we de upgrade niet essentieel noemen.

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.