Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Ben je op zoek naar een betaalbare espressomachine waarmee je lekkere koffie(soorten) kunt bereiden? Vandaag hebben we vijf interessante modellen voor je gespot.

Disclaimer: op het moment van schrijven zijn de besproken espressomachines bij de goedkoopste webwinkels niet duurder dan 500 euro. De prijzen kunnen schommelen.

De'Longhi Magnifica S ECAM20.110.B

Zoek je een prijsvriendelijke volautomaat? Met dit populaire model van het bekende kwaliteitsmerk De'Longhi maak je perfecte kopjes koffie. Je doet bovenin maximaal 250 gram bonen in het reservoir en bepaalt met de draaiknop de gewenste sterkte. Vervolgens kies je via de knopjes voor koffie of (een dubbele) espresso. Desgewenst zet je twee kopjes tegelijk! Met het stoompijpje kun je ook nog een cappuccino of latte macchiato maken. Het bereiden van warme drankjes gaat overigens erg vlot, want de Magnifica S ECAM20.110.B verhit alleen het water dat je voor één of twee kopjes nodig hebt.

Een pluspunt is de ruime watertank van 1,8 liter. Daarmee zet je maar liefst veertien kopjes koffie. De fabrikant claimt dat deze espressomachine exact genoeg bonen vermaalt. Hierdoor blijven er geen resten achter, zodat de volgende kopjes net zo lekker smaken. Via een apart ontkalkingsprogramma maak je de Magnifica S ECAM20.110.B relatief eenvoudig schoon. Verder dien je regelmatig de zetgroep af te spoelen en lekbak te legen. Fijn is dat vrijwel alle losse onderdelen in de vaatwasser kunnen.

Philips 2300 EP2336/40

Deze veelzijdige espressomachine is van alle gemakken voorzien. Onder de naam LatteGo levert Philips een apart melksysteem mee. Hiermee maak je in een handomdraai een verse cappuccino. Na afloop spoel je het onderdeel af onder de kraan of doe je het in de vaatwasser. Dankzij dit slimme melksysteem blijven er geen resten in slangetjes achter. Het overzichtelijke bedieningspaneel spreekt voor zich. Kies voor koffie, espresso, cappuccino of heet water. Verder kun je bij elke drank de hoeveelheid en sterkte instellen. Er past ongeveer 275 gram bonen in het reservoir.

Vergeleken met andere espressomachines vereist de 2300 EP2336/40 weinig onderhoud. Zo bevindt zich in de watertank het zogeheten AquaClean-filter. Volgens Philips hoef je het apparaat daardoor pas na zo'n vijfduizend kopjes te ontkalken. De fabrikant belooft een lange verwachte levensduur. Zo is de inwendige keramische molen naar verluidt bestand tegen slijtage. Je hebt keuze tussen twaalf maalstanden. Tot slot produceert de 2300 EP2336/40 ten opzichte van de meeste andere volautomaten minder geluid.

Krups Evidence ECO-Design EA897B

De Krups Evidence ECO-Design EA897B heeft een zéér goede reputatie. Meer dan honderd consumenten geven dit product op Kieskeurig.nl een gezamenlijke beoordeling van een 9. Allereest heeft deze volautomaat een uitgebreid drankaanbod. Kies tussen espresso, ristretto, latte macchiato, cappuccino, americano, heet water en gewone koffie. Wil je een koffiesoort met melk, dan belandt deze vloeistof met één druk rechtstreeks in het kopje. Je hoeft hiervoor dus geen extra handelingen te verrichten. Het ruime water- en bonenreservoir hebben een capaciteit van respectievelijk 2,3 liter en 260 gram.

Het display met witte toetsen is goed afleesbaar. Voor dagelijks gebruik komt de geheugenfunctie goed van pas. Bewaar twee favoriete dranken met de gewenste sterkte, zodat je die voortaan vlot kunt bereiden. Naast de uitgebreide mogelijkheden is de aanschaf van dit product ook nog eens een milieubewuste keuze. Ruim zestig procent van de behuizing bestaat uit gerecycled kunststof. Deze espressomachine koop je voor de lange termijn. De fabrikant biedt namelijk vijftien jaar herstelbaarheidsgarantie. Geïnteresseerden kiezen tussen een zwarte en zilverkleurige behuizing.

Lees ook: Blergh! Bittere koffie voorkomen doe je zó

Melitta Purista F23/0-101

De Consumentenbond reikte aan dit product een Beste Koop-predicaat uit. Begrijpelijk, want je bereidt met de Melitta Purista F23/0-101 lekkere koffiesoorten zonder dat je daarvoor de hoofdprijs betaalt. Het simpele bedieningspaneel telt slechts enkele knoppen. Bepaal met de draaiknop of je een espresso of grote mok koffie wilt maken. Verder kies je tussen drie koffiesterktes. Je gebruikt de favorietenknop om de juiste sterkte en hoeveelheid in het geheugen op te slaan. Dankzij twee uitstroompijpjes schenk je eventueel twee kopjes tegelijk in.

Het malen van koffiebonen maakt normaliter herrie, maar dat valt bij dit exemplaar alleszins mee. De Purista F23/0-101 is erg stil! Met behulp van het aanwezige reinigings- en ontkalkingsprogramma maak je dit apparaat makkelijk schoon. Verder kun je de boel ook aan de binnenkant grondig reinigen. Dat werkt via de uitneembare zetgroep. De nogal slanke behuizing eist weinig ruimte in jouw keuken op. Het apparaat meet slechts 33,4 × 20 × 45,9 centimeter. Ondanks zijn bescheiden postuur heeft de watertank een inhoud van 1,2 liter. Melitta fabriceert deze espressomachine in de kleurstellingen zilver, zwart/zilver en zwart.

De'Longhi Magnifica EVO ECAM290.81.TB

Veel espressomachines hebben ietwat onduidelijke pictogrammen, maar dit stijlvolle exemplaar van De'Longhi gooit het over een andere boeg. Tik gewoon op de kleurenafbeelding van het warme drankje dat je wilt serveren, zoals latte macchiato, espresso, cappuccino, koffie of heet water. Je kiest daarnaast tussen drie sterktes. Voor melkspecialiteiten sluit je een soort maatbeker aan. Met behulp van de markeringsstreepjes zie je precies hoeveel melk je voor één of twee cappuccino's of latte macchiato's nodig hebt. Via de MyLatte-knop kun je ook alle aanwezige melk gebruiken. Zo voorkom je dat je iets moet weggooien.

Bovenop bevindt zich een reservoir voor ongeveer 250 gram koffiebonen. De watertank is goed voor een inhoud van 1,8 liter, waardoor je heel wat kopjes achter elkaar kunt maken. Net zoals alle koffiemachines vereist ook dit product enig onderhoud. Gelukkig is de uitneembare zetgroep erg compact, zodat je hem makkelijk onder de kraan kunt afspoelen. De overige onderdelen (waaronder de maatbeker, het opvangrooster en de lekbak) kunnen probleemloos in de vaatwasser.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.