De JURA ONO belooft dé eenkops-koffiemachine voor de echte koffieliefhebber te zijn. Is de koffie echt zo lekker? En hoe presteert het apparaat op gebied van gemak, onderhoud en snelheid? We bekijken de ervaringen van vijf testers.

Partnerbijdrage – in samenwerking met JURA

Als onderdeel van de Kieskeurig.nl Koffiewijzer is deze JURA ONO uitgebreid getest door minimaal vijf testers, die de koffiemachine twee weken in hun eigen huis hebben uitgeprobeerd. Wil je meer weten over de testprocedure of over de resultaten van de andere deelnemende modellen? Klik dan op de groene knop hieronder:

Gebruiksgemak 

Als een van de weinig geteste koffiemachines, scoort de ONO vrij laag op gebruiksgemak. Het is dan ook geen volautomaat zoals we van JURA gewend zijn. Het apparaat is voorzien van een hendel die je moet draaien, waarvan drie van de vijf testers expliciet aangeven dat ze dit onhandig of 'gedoe' vinden. Jura probeert met deze unieke manier van koffiezetten een echte barista-ervaring te creëren. De handleiding is summier, met filmpjes op internet kunnen de testers beter uit de voeten en na even oefenen lukt het zetten van de koffie.  Als dat eenmaal lukt, zijn de testers zeer positief over de koffie.   

Snel en warm 

Deze koffiemachine werkt niet met cups of pads, maar met gemalen bonen. Je hebt dus een losse maler nodig, maar kunt de dosering en smaak perfect op je eigen wensen afstemmen. Het hele zetproces duurt dus wel even: "Het apparaat zelf is vrij vlot. Wat voornamelijk veel tijd in beslag neemt, zijn alle stappen rondom het apparaat, denk hierbij aan het apart de bonen malen, het schoonmaken enzovoort", aldus tester Tanja. Het zetten van de koffie gaat wel lekker rap. "De JURA ONO verraste me met zijn indrukwekkende snelheid bij het zetten van koffie. Binnen enkele ogenblikken was mijn koffie klaar, perfect voor ochtenden waar je snel de deur uit wilt", schrijft Pim. 

De koffie die uit het apparaat komt, is goed op temperatuur, wat bijdraagt aan de smaakbeleving. Hier zijn alle testers het over eens, Pim: "De JURA ONO levert koffie op de perfecte temperatuur. Elke slok was heerlijk warm, zonder dat het te heet werd."  

Beperkt aantal functies  

De JURA ONO kent twee zwarte koffiespecialiteiten: espresso en zwarte koffie. Bij elk kopje dat je zet, bepaal je zelf de hoeveelheid gemalen koffiebonen, en dus de sterkte van je bakkie. Tanja zegt hierover: "Je hebt maar twee standaard-opties op het apparaat, wel kun je zelf verder modificeren door de hoeveelheid koffie aan te passen. Ook kun je zelf een eigen instelling maken qua hoeveelheid water. Dit kost wat werk, maar je kunt hem daarna opslaan en is hij makkelijk opnieuw te gebruiken."  

©JURA

Onderhoud 

De meningen over het onderhoud van de JURA ONO zijn verdeeld. Sommige testers vonden het eenvoudig om de machine schoon te maken en te onderhouden, terwijl andere het proces lastiger vonden en niet overal even goed bij konden. Het is belangrijk om regelmatig onderhoud te plegen, zoals het reinigen van de machine en het vervangen van waterfilters, om de beste prestaties en de langste levensduur te garanderen.  

Design 

Het design van deze kleine koffiemachine wordt omschreven met termen als 'modern en compact', 'geweldig design' en 'mooi apparaat'. Echter, enkele testers gaven aan dat de materialen goedkoop of kwetsbaar lijken en snel krassen vertonen. Het waterreservoir en de residubak zijn klein, maar dat is te verwachten bij zo’n compact eenkopsapparaat.   

©JURA

In stilte 

Dan nog even een van de grote voordelen van de JURA ONO: het lage geluidsniveau. De stilte van de JURA ONO tijdens het zetproces werd door meerdere testers benadrukt. Hiermee onderscheidt de machine zich van andere machines.   

Conclusie  

Over het algemeen waren de meningen verdeeld, en wordt het apparaat met een 6,8 beoordeeld. Veel testers prijzen de temperatuur van de koffie en vinden het fijn vinden dat je zelf gemalen koffie gebruikt in plaats van cups of pads. Echter zijn er wel opmerkingen over het design en het gebruik van de hendel. Dit toont aan dat, hoewel de machine op veel gebieden goed presteert, er ruimte is voor verbetering op andere gebieden.  

Pluspunten

• Zeer compact 

• Koffie goede temperatuur 

• Werkt met gemalen koffiebonen 

• Heel stil 

Minpunten

• Hendel lastig in gebruik 

• Gebruikte materialen 

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.