De koel-vriescombinatie is een van de apparaten in huis die de meeste energie verbruiken. Gelukkig richten koel- en vriesspecialisten zich steeds meer op ontwikkelingen om deze apparaten energiezuiniger te maken. Met als resultaat innovatieve technologieën, zoals silica vacuümisolatie, die thermische prestaties verbeteren én energieverbruik verminderen.

Partnerbijdrage - In samenwerking met Liebherr

Wat is silica vacuümisolatie?

Silica, ook wel siliciumdioxide genoemd, is een anorganische verbinding die voorkomt in de natuur in verschillende vormen, zoals kwarts, zand, rotsen en mineralen. Het is een van de meest voorkomende stoffen op aarde en bestaat uit de elementen silicium en zuurstof. Silica heeft unieke eigenschappen die het een zeer nuttig materiaal maken voor isolatie, maar het wordt ook vaak gebruikt bij de productie van glas, keramiek, beton, en elektronische componenten zoals computerchips.

Silica vacuümisolatie is een isolatietechnologie die warmte vasthoudt of juist buiten houdt door middel van een combinatie van vacuümruimtes en een materiaal dat silica bevat. Bij deze vorm van isolatie worden materialen die silica bevatten in zogenoemde vacuümruimtes geplaatst om warmteoverdracht te voorkomen. Een vacuüm is van zichzelf al een zeer slechte warmtegeleider en door toevoeging van silica, dat een lage thermische geleidbaarheid heeft, wordt de isolatiewaarde nog eens verder verbeterd. 

Silica vacuümisolatie in koelkasten en koel-vriescombinatie

In koelkasten en koel-vriescombinaties wordt silica vacuümisolatie toegepast in de vorm van vacuümpanelen met een silica-kern. De kern is gemaakt van silica met een zeer lage thermische geleidbaarheid, waardoor de warmteoverdracht nog verder vermindert. De vacuümpanelen met silica-kern fungeren in een koelkast of koel-vriescombinatie als barrière tegen warmteoverdracht.

 Silica vacuümisolatie in een koel-vriescombinatie voorkomt zo dat warmte van buitenaf het apparaat binnendringt en dat koude lucht van binnen naar buiten ontsnapt. Dit helpt de koel-vriescombinatie om een stabiele en koude temperatuur te behouden. Door het gebruik van silica vacuümisolatie in koel/vriescombinaties kan de efficiëntie van de koeling worden verbeterd, wat leidt tot lagere energiekosten en minder belasting voor het milieu. Voorbeelden van koel-vriescombinaties met de energie-efficiëntie van silica vacuümisolatie zijn de CBNsda 5723, CBNbda 5723, CBNsda 5753 en CBNbsa 5753 van Liebherr.

Silica vacuümisolatie versus traditionele isolatiematerialen

In vergelijking met meer traditionele isolatiematerialen laat silica vacuümisolatie onder andere diverse voordelen zien op het gebied van thermische prestaties, kosten en milieuvriendelijkheid. Deze vorm van isolatie biedt om te beginnen betere thermische prestaties dan traditionele isolatiematerialen. Dit komt doordat het materiaal een zeer lage thermische geleidbaarheid heeft en in staat is om warmteoverdracht te minimaliseren.

Het lage gewicht van silica vacuümisolatie maakt het, in tegenstelling tot traditionele isolatiematerialen, zeer geschikt voor gebruik in toepassingen waar gewichtsbeperkingen van belang zijn, zoals in de lucht- en ruimtevaart. De kosten ervan zijn over het algemeen wel hoger dan die van traditionele isolatiematerialen, maar dit verschil wordt weer gecompenseerd door de betere thermische prestaties (en dus minder energieverspilling) en de langere levensduur van het materiaal. 

De voordelen van silica vacuümisolatie in koelkasten en koel-vriescombinaties

Behalve de voordelen ten opzichte van traditionele isolatiematerialen zijn aan het gebruik van silica vacuümisolatie specifiek in koel-vriescombinatie, zoals in de modellen van Liebherr, nog verschillende extra voordelen verbonden: 

Energie- en kostenbesparing

Alle voordelen bij elkaar zorgen ervoor dat silica vacuümisolatie de energie-efficiëntie en energiebesparing van een koel-vriescombinatie zo sterk verbetert dat Liebherr nu zelfs koel-vriescombinaties met energielabel A heeft geïntroduceerd. In die koel-vrieskasten dragen de stabielere temperaturen, zoals eerder genoemd, niet alleen bij aan een langere levensduur van de inhoud. Dankzij de efficiëntere isolatie hoeft de motor zo minder vaak aan te slaan en werkt deze gedurende kortere perioden. Wat resulteert in minder energieverbruik én minder kosten.

 Het minder intensieve gebruik van een koelkast of koel-vriescombinatie kan daarbij resulteren in minder slijtage en een langere levensduur van het apparaat. Een andere belangrijke bijkomstigheid is daarbij de verminderde ecologische voetafdruk door een lager energieverbruik en verminderde CO2-uitstoot. Met een koel-vriescombinatie zoals een van de A-modellen van Liebherr maak je dan ook zowel een milieubewuste als een financieel verantwoorde keuze.

Lees ook: Energiezuinig vriezen ga voor een groener huis met de nieuwste isolatietechnieken

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.