Adobe Photoshop Lightroom is een 'postproductieprogramma', bedoeld voor professionele fotografen en enthousiaste fotohobbyisten. Onlangs bracht Adobe een public bèta uit van versie 2.

Met Adobe Photoshop Lightroom heeft een fotograaf een complete workflow voor zijn (raw) beelden. Lightroom is een combinatie van een databaseprogramma voor het beheer van de foto's, een raw-converter om de beelden te bewerken en een presentatiedeel voor het afdrukken van foto's, het presenteren via een beamer en het samenstellen van een webgalerie. Het programma is daarmee vooral bedoeld voor professionele fotografen, maar ook enthousiaste fotohobbyisten hebben er veel baat bij. Voor de gewone kiekjesmaker is het duidelijk een brug te ver.

Lokale bewerkingen

Begin april bracht Adobe een public bèta van versie 2.0 uit, die als belangrijkste nieuwtje de mogelijkheid biedt om ook lokale beeldbewerkingen uit te voeren. De meeste raw-converters lijden aan hetzelfde euvel, namelijk dat alle bewerkingen alleen maar op het hele beeld kunnen worden toegepast. Zo zijn er bijvoorbeeld mooie mogelijkheden om de schaduwen lichter te maken, maar als u dat slechts op één stukje van de foto zou willen doen, moet u het raw-bestand converteren naar tiff en die tiff vervolgens in Photoshop (of een ander beeldbewerkingsprogramma) openen om daar die plaatselijke bewerking uit te voeren. In Photoshop Lightroom 2.0 is die mogelijkheid er nu wél, via een speciale kwast waarmee u beelden plaatselijk kunt bewerken. De beschikbare bewerkingen zijn het lichter of donkerder maken, de kleurverzadiging aanpassen, het contrast verhogen of verlagen, en een bepaalde tint inschilderen. Adobe geeft hiermee antwoord op een belangrijke vraag van de gebruikers van versie 1.0, want nu is het uitstapje naar Photoshop overbodig geworden. Bovendien is iedere bewerking niet-destructief, wat betekent dat de bewerking op ieder moment weer ongedaan te maken valt, of is te veranderen. Bij bewerkingen in Photoshop kan dat meestal niet.

Trefwoorden

Om foto's in een grote database terug te kunnen vinden, is het noodzakelijk om met trefwoorden te werken. Het toevoegen van trefwoorden was in versie 1.0 ook al goed geregeld, o.a. met drag-and-drop van een selectie van foto's op een trefwoord. In versie 2.0 heeft Adobe er nog een handige mogelijkheid bijgemaakt, namelijk een lijst met 'suggested keywords'. Zodra u begint met trefwoorden toevoegen aan een foto, kijkt Lightroom enerzijds naar de trefwoorden van foto's die rondom hetzelfde tijdstip zijn gemaakt en anderzijds naar foto's die hetzelfde trefwoord hebben. Op basis daarvan komt het met een lijst van suggesties voor trefwoorden die waarschijnlijk ook op dit beeld van toepassing zouden kunnen zijn. Die lijst is feitelijk een serie knoppen, zodat één klik op zo'n trefwoord volstaat om dat ook toe te voegen.

Collecties

In de database is het nu ook mogelijk geworden om 'smart collections' te maken. Een collectie is een selectie van beelden, maar tot dusver kon u die alleen met de hand aanmaken. Bij een smart collection geeft u criteria op waaraan een foto moet voldoen om bij de collectie te behoren, bijvoorbeeld een of meer trefwoorden, of een opnamedatum, of een combinatie van dergelijke criteria. Ieder beeld dat aan die criteria voldoet, zelfs een beeld dat u later hebt geïmporteerd, wordt automatisch in de collectie geplaatst. Teleurstellend is dat Lightroom 2.0 nog steeds geen 'soft proof'-mogelijkheid heeft. Met een soft proof krijgt u een simulatie van hoe de afdruk eruit gaat zien, zodat u nog kunt corrigeren. Voor een dergelijk professioneel programma is dit eigenlijk een must.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Photoshop Lightroom 2 belooft een interessante upgrade te worden, gezien de public beta. De belangrijkste nieuwe mogelijkheid is ongetwijfeld de lokale correctie, terwijl ook de smart collections een welkome aanvulling zijn. Dat soft proof nog niet mogelijk is, valt nauwelijks te verklaren voor een pakket dat toch vooral op serieuze fotografen gericht is.

<td >Omvang<td >1024 MB<td >Downloadversie beschikbaar<td >ja<td >Demoversie beschikbaar<td >ja<td >Processor (minimaal benodigd)<td >Intel Pentium 4<td >Hoeveelheid RAM (minimaal benodigd)<td >1024<td >Besturingssysteem (minimaal benodigd)<td >Windows VistaWindows XPMac OS X (t/m 10.4)Mac OS X 10.5-

Met de introductie van een nieuwe Home-architectuur heeft Apple de ondersteuning voor de iPad als centrale woninghub stopgezet. Gebruikers moeten nu overstappen op een Apple TV of HomePod om hun slimme apparaten op afstand te bedienen en automatiseringen uit te voeren.

Het idee was altijd zo handig: die oude tablet die toch maar in de kast lag te verstoffen kreeg een tweede leven als het brein van je woning. Je plakte hem tegen de muur of zette hem op een standaard in de keuken, en plotseling kon je overal ter wereld je lampen bedienen. Toch merkten veel gebruikers dat de betrouwbaarheid vaak te wensen overliet, met apparaten die niet reageerden of automatiseringen die simpelweg weigerden te starten. Apple heeft nu de knoop doorgehakt en de tablet officieel uit de lijst van ondersteunde hubs geschrapt. In dit artikel leggen we uit waarom deze besluitvorming logisch is en wat dat voor jouw huidige opstelling betekent.

Overstap naar een stabiele architectuur

De reden dat de tablet niet langer als hub fungeert, ligt diep in de softwarematige fundering van de Woning-app verborgen. Met de komst van de nieuwe architectuur in iOS 16.2 heeft Apple de manier waarop apparaten met elkaar communiceren volledig herzien. Waar de iPad voorheen als een soort tussenstation fungeerde dat af en toe signalen doorgaf, vereist het nieuwe systeem een apparaat dat altijd aan de stroom hangt en een constante, bekabelde of zeer stabiele draadloze verbinding heeft.

We hebben in onze tests gemerkt dat een iPad die in de slaapstand gaat of waarvan de batterij net onder een bepaald percentage zakt, de communicatie met de rest van het huis direct verstoort. Bovendien ontbreekt in de iPad de hardware voor Thread, een netwerkprotocol dat zorgt dat apparaten razendsnel en zonder vertraging op elkaar reageren. Wanneer je nu op een knop drukt, hoor je bij een moderne hub direct de klik van de schakelaar, terwijl de iPad daar voorheen merkbare seconden over kon doen.

©PHILIPPE RAMAKERS

Soms werkte het wel...

In een heel specifieke context kon de iPad nog wel dienstdoen, mits je geen behoefte had aan de nieuwste snufjes. Voor een simpel huishouden met slechts een paar lampen die alleen via bluetooth of een eigen bridge werkten, was de tablet een prima interface. Het gaf toch een gevoel van controle om een visueel overzicht te hebben op een groot scherm in de woonkamer. Je kon de iPad inzetten als een soort veredelde afstandsbediening die ook toevallig de automatiseringen draaide wanneer je zelf niet thuis was.

Dit werkte vooral goed in kleine appartementen waar de afstand tussen de tablet en de slimme verlichting minimaal was, waardoor de bluetooth-verbinding stabiel bleef. De koopintentie voor een iPad was in die tijd vaak gebaseerd op deze multifunctionaliteit, maar die vlieger gaat met de huidige eisen voor een modern slim huis niet meer op.

Mobiliteit is niet goed voor een hub

Een centraal zenuwstelsel van een woning hoort niet verplaatsbaar te zijn, en dat is precies waar het in de praktijk misging met de iPad. Zodra iemand de tablet van de lader haalde om even op de bank een video te kijken, liep de verbinding met de beveiligingscamera buiten gevaar. We zien vaak dat een hub die op wifi werkt in plaats van via een ethernetkabel, kwetsbaar is voor storingen van andere apparaten in de buurt.

De iPad is ontworpen als een persoonlijk apparaat dat energie bespaart zodra het scherm uitgaat, wat natuurlijk haaks staat op de rol van een server die 24 uur per dag paraat moet staan. In grotere woningen merkten we bovendien dat de iPad simpelweg het bereik niet had om apparaten op de bovenverdieping aan te sturen, iets wat een systeem met meerdere verdeelde hubs veel beter oplost.

©IHAR ULASHCHYK

Signalen om over te stappen

Er zijn een paar duidelijke situaties waarin je de iPad als hub direct moet vervangen door een volwaardige slimme speaker of mediaspeler. Als je van plan bent om apparaten aan te schaffen die met de Matter-standaard werken, heb je eigenlijk geen keuze meer, aangezien de iPad dit protocol niet ondersteunt als hub. Ook wanneer je merkt dat je automatiseringen vaker niet dan wel werken zodra je de voordeur achter je dichttrekt, is dat een teken dat de iPad de verbinding niet stabiel kan houden.

Een ander breekpunt is de behoefte aan beveiligde video-opslag in iCloud. Voor het streamen en analyseren van beelden van je deurbel is simpelweg meer rekenkracht en een constantere verbinding nodig dan een (vaak oudere) tablet kan bieden. Tot slot is het onmogelijk om de woning te upgraden naar de nieuwste softwareversies zonder een ondersteunde hub, waardoor je bijvoorbeeld nieuwe functies en beveiligingsupdates misloopt.

De juiste opvolger kiezen

Het toetsen van je eigen woonsituatie begint bij de vraag hoeveel apparaten je wilt aansturen en of je ook behoefte hebt aan een fysieke interface. Voor de meeste mensen is een mediaspeler zoals de Apple TV de beste keuze, omdat deze (de duurdere versies in elk geval) met een kabel aan je router verbonden kan worden voor de meest betrouwbare verbinding.

Heb je echter geen televisie in de buurt van je slimme apparaten, dan is een compacte speaker die ook als hub fungeert een slimmer alternatief. Je plaatst deze eenvoudig op een centrale plek in huis waar de microfoons ook je stemcommando's kunnen opvangen. Kijk hierbij goed naar de ruimte die je hebt; een kleine speaker past op elk nachtkastje, terwijl een volwaardige mediaspeler vaak een vaste plek in het tv-meubel vereist.

Nee, de iPad is definitief geen woninghub meer

De iPad kan officieel niet meer als hub worden ingesteld in de vernieuwde Woning-app van Apple omdat de hardware niet voldoet aan de eisen van de nieuwe woningarchitectuur. Voor het bedienen van je huis op afstand en het configureren van automatiseringen heb je nu minimaal een HomePod of een Apple TV nodig (mocht je wel bij Apple willen blijven). Deze apparaten bieden ondersteuning voor Thread en Matter, wat zorgt voor een snellere en betrouwbaardere communicatie tussen je slimme apparaten. Hoewel de iPad een handig bedieningspaneel blijft voor op de muur, vinden de processen achter de schermen nu plaats op hardware die altijd met het stroomnetwerk en internet is verbonden.

We hebben een bom-volle aflevering met de review van Mario Tennis Fever en Dwayne's previews van Pokémon Pokopia, Resident Evil Requiem, Pragmata en de Super Mario Bros. Wonder-dlc!

Kom bij onze Discord. Via ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠deze link⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠kan je met ons en andere luisteraars kletsen over games, deals, nieuws en meer.

Wil je zelf ook een vraag insturen of heb je iets leuks om te melden? Dat kan! Stuur een mailtje naar bonuslevelcast@gmail.com (of bonuslevelkast@gmail.com of bonuslevelqast@gmail.com) en wellicht hoor je jezelf terug in de volgende aflevering!