Adobe Photoshop Lightroom is een 'postproductieprogramma', bedoeld voor professionele fotografen en enthousiaste fotohobbyisten. Onlangs bracht Adobe een public bèta uit van versie 2.

Met Adobe Photoshop Lightroom heeft een fotograaf een complete workflow voor zijn (raw) beelden. Lightroom is een combinatie van een databaseprogramma voor het beheer van de foto's, een raw-converter om de beelden te bewerken en een presentatiedeel voor het afdrukken van foto's, het presenteren via een beamer en het samenstellen van een webgalerie. Het programma is daarmee vooral bedoeld voor professionele fotografen, maar ook enthousiaste fotohobbyisten hebben er veel baat bij. Voor de gewone kiekjesmaker is het duidelijk een brug te ver.

Lokale bewerkingen

Begin april bracht Adobe een public bèta van versie 2.0 uit, die als belangrijkste nieuwtje de mogelijkheid biedt om ook lokale beeldbewerkingen uit te voeren. De meeste raw-converters lijden aan hetzelfde euvel, namelijk dat alle bewerkingen alleen maar op het hele beeld kunnen worden toegepast. Zo zijn er bijvoorbeeld mooie mogelijkheden om de schaduwen lichter te maken, maar als u dat slechts op één stukje van de foto zou willen doen, moet u het raw-bestand converteren naar tiff en die tiff vervolgens in Photoshop (of een ander beeldbewerkingsprogramma) openen om daar die plaatselijke bewerking uit te voeren. In Photoshop Lightroom 2.0 is die mogelijkheid er nu wél, via een speciale kwast waarmee u beelden plaatselijk kunt bewerken. De beschikbare bewerkingen zijn het lichter of donkerder maken, de kleurverzadiging aanpassen, het contrast verhogen of verlagen, en een bepaalde tint inschilderen. Adobe geeft hiermee antwoord op een belangrijke vraag van de gebruikers van versie 1.0, want nu is het uitstapje naar Photoshop overbodig geworden. Bovendien is iedere bewerking niet-destructief, wat betekent dat de bewerking op ieder moment weer ongedaan te maken valt, of is te veranderen. Bij bewerkingen in Photoshop kan dat meestal niet.

Trefwoorden

Om foto's in een grote database terug te kunnen vinden, is het noodzakelijk om met trefwoorden te werken. Het toevoegen van trefwoorden was in versie 1.0 ook al goed geregeld, o.a. met drag-and-drop van een selectie van foto's op een trefwoord. In versie 2.0 heeft Adobe er nog een handige mogelijkheid bijgemaakt, namelijk een lijst met 'suggested keywords'. Zodra u begint met trefwoorden toevoegen aan een foto, kijkt Lightroom enerzijds naar de trefwoorden van foto's die rondom hetzelfde tijdstip zijn gemaakt en anderzijds naar foto's die hetzelfde trefwoord hebben. Op basis daarvan komt het met een lijst van suggesties voor trefwoorden die waarschijnlijk ook op dit beeld van toepassing zouden kunnen zijn. Die lijst is feitelijk een serie knoppen, zodat één klik op zo'n trefwoord volstaat om dat ook toe te voegen.

Collecties

In de database is het nu ook mogelijk geworden om 'smart collections' te maken. Een collectie is een selectie van beelden, maar tot dusver kon u die alleen met de hand aanmaken. Bij een smart collection geeft u criteria op waaraan een foto moet voldoen om bij de collectie te behoren, bijvoorbeeld een of meer trefwoorden, of een opnamedatum, of een combinatie van dergelijke criteria. Ieder beeld dat aan die criteria voldoet, zelfs een beeld dat u later hebt geïmporteerd, wordt automatisch in de collectie geplaatst. Teleurstellend is dat Lightroom 2.0 nog steeds geen 'soft proof'-mogelijkheid heeft. Met een soft proof krijgt u een simulatie van hoe de afdruk eruit gaat zien, zodat u nog kunt corrigeren. Voor een dergelijk professioneel programma is dit eigenlijk een must.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Photoshop Lightroom 2 belooft een interessante upgrade te worden, gezien de public beta. De belangrijkste nieuwe mogelijkheid is ongetwijfeld de lokale correctie, terwijl ook de smart collections een welkome aanvulling zijn. Dat soft proof nog niet mogelijk is, valt nauwelijks te verklaren voor een pakket dat toch vooral op serieuze fotografen gericht is.

<td >Omvang<td >1024 MB<td >Downloadversie beschikbaar<td >ja<td >Demoversie beschikbaar<td >ja<td >Processor (minimaal benodigd)<td >Intel Pentium 4<td >Hoeveelheid RAM (minimaal benodigd)<td >1024<td >Besturingssysteem (minimaal benodigd)<td >Windows VistaWindows XPMac OS X (t/m 10.4)Mac OS X 10.5-

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.