Adobe Photoshop Lightroom is een 'postproductieprogramma', bedoeld voor professionele fotografen en enthousiaste fotohobbyisten. Onlangs bracht Adobe een public bèta uit van versie 2.

Met Adobe Photoshop Lightroom heeft een fotograaf een complete workflow voor zijn (raw) beelden. Lightroom is een combinatie van een databaseprogramma voor het beheer van de foto's, een raw-converter om de beelden te bewerken en een presentatiedeel voor het afdrukken van foto's, het presenteren via een beamer en het samenstellen van een webgalerie. Het programma is daarmee vooral bedoeld voor professionele fotografen, maar ook enthousiaste fotohobbyisten hebben er veel baat bij. Voor de gewone kiekjesmaker is het duidelijk een brug te ver.

Lokale bewerkingen

Begin april bracht Adobe een public bèta van versie 2.0 uit, die als belangrijkste nieuwtje de mogelijkheid biedt om ook lokale beeldbewerkingen uit te voeren. De meeste raw-converters lijden aan hetzelfde euvel, namelijk dat alle bewerkingen alleen maar op het hele beeld kunnen worden toegepast. Zo zijn er bijvoorbeeld mooie mogelijkheden om de schaduwen lichter te maken, maar als u dat slechts op één stukje van de foto zou willen doen, moet u het raw-bestand converteren naar tiff en die tiff vervolgens in Photoshop (of een ander beeldbewerkingsprogramma) openen om daar die plaatselijke bewerking uit te voeren. In Photoshop Lightroom 2.0 is die mogelijkheid er nu wél, via een speciale kwast waarmee u beelden plaatselijk kunt bewerken. De beschikbare bewerkingen zijn het lichter of donkerder maken, de kleurverzadiging aanpassen, het contrast verhogen of verlagen, en een bepaalde tint inschilderen. Adobe geeft hiermee antwoord op een belangrijke vraag van de gebruikers van versie 1.0, want nu is het uitstapje naar Photoshop overbodig geworden. Bovendien is iedere bewerking niet-destructief, wat betekent dat de bewerking op ieder moment weer ongedaan te maken valt, of is te veranderen. Bij bewerkingen in Photoshop kan dat meestal niet.

Trefwoorden

Om foto's in een grote database terug te kunnen vinden, is het noodzakelijk om met trefwoorden te werken. Het toevoegen van trefwoorden was in versie 1.0 ook al goed geregeld, o.a. met drag-and-drop van een selectie van foto's op een trefwoord. In versie 2.0 heeft Adobe er nog een handige mogelijkheid bijgemaakt, namelijk een lijst met 'suggested keywords'. Zodra u begint met trefwoorden toevoegen aan een foto, kijkt Lightroom enerzijds naar de trefwoorden van foto's die rondom hetzelfde tijdstip zijn gemaakt en anderzijds naar foto's die hetzelfde trefwoord hebben. Op basis daarvan komt het met een lijst van suggesties voor trefwoorden die waarschijnlijk ook op dit beeld van toepassing zouden kunnen zijn. Die lijst is feitelijk een serie knoppen, zodat één klik op zo'n trefwoord volstaat om dat ook toe te voegen.

Collecties

In de database is het nu ook mogelijk geworden om 'smart collections' te maken. Een collectie is een selectie van beelden, maar tot dusver kon u die alleen met de hand aanmaken. Bij een smart collection geeft u criteria op waaraan een foto moet voldoen om bij de collectie te behoren, bijvoorbeeld een of meer trefwoorden, of een opnamedatum, of een combinatie van dergelijke criteria. Ieder beeld dat aan die criteria voldoet, zelfs een beeld dat u later hebt geïmporteerd, wordt automatisch in de collectie geplaatst. Teleurstellend is dat Lightroom 2.0 nog steeds geen 'soft proof'-mogelijkheid heeft. Met een soft proof krijgt u een simulatie van hoe de afdruk eruit gaat zien, zodat u nog kunt corrigeren. Voor een dergelijk professioneel programma is dit eigenlijk een must.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Photoshop Lightroom 2 belooft een interessante upgrade te worden, gezien de public beta. De belangrijkste nieuwe mogelijkheid is ongetwijfeld de lokale correctie, terwijl ook de smart collections een welkome aanvulling zijn. Dat soft proof nog niet mogelijk is, valt nauwelijks te verklaren voor een pakket dat toch vooral op serieuze fotografen gericht is.

<td >Omvang<td >1024 MB<td >Downloadversie beschikbaar<td >ja<td >Demoversie beschikbaar<td >ja<td >Processor (minimaal benodigd)<td >Intel Pentium 4<td >Hoeveelheid RAM (minimaal benodigd)<td >1024<td >Besturingssysteem (minimaal benodigd)<td >Windows VistaWindows XPMac OS X (t/m 10.4)Mac OS X 10.5-

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: