Niet alleen complexe websites met veel privégegevens, maar ook eenvoudige blogs verdienen extra bescherming middels https. Dankzij het geautomatiseerde proces van Let’s Encrypt kan dit kosteloos en zonder al te veel moeite. Wil je je website beveiligen met https? Zo ga je ermee aan de slag.

Steeds meer websites schakelen over naar versleutelde verbindingen via https. Het is een stuk veiliger voor bezoekers maar ook voor jezelf, als beheerder van een pagina. Het ‘gewone’ http-verkeer kan immers gemakkelijk afgeluisterd en gemanipuleerd worden. Bij https ‘praat’ de browser vrijwel zeker rechtstreeks met de webserver. Al het verkeer gaat door de veilige tunnel. Wie denkt dat een eenvoudige blog geen bescherming behoeft heeft het mis. Zo zijn er bijvoorbeeld partijen, waaronder enkele Amerikaanse internetproviders, die advertenties in websites ‘injecteren’. Bij https worden ze buitenspel gezet.

Google doet er alles aan om websitebouwers te bewegen over te stappen naar https. Zo heeft de populaire Chrome-browser een duidelijke voorkeur voor https-verkeer. Ook beloont Google je met een betere ranking, al weegt het op dit moment nog niet zwaar mee in de resultaten. Het bedrijf stond ook aan de basis van het nieuwe internetprotocol http/2 dat voor een flinke snelheidswinst zorgt. Je hoeft ook niet bang te zijn voor hoge kosten. Het populaire Let’s Encrypt verstrekt gratis certificaten die je via een tool bovendien zeer eenvoudig kunt installeren, activeren en vernieuwen. Genoeg redenen dus om voor het felbegeerde groene slotje te zorgen.

Certificaten

Er bestaan diverse certificaten. De eenvoudigste is een self-signed certificaat. Voor testdoeleinden is het een prima optie. Zo’n certificaat is ondertekend door de persoon die hem heeft gemaakt en niet door een vertrouwde autoriteit. Browsers geven daardoor een waarschuwing. Dit voorkom je met een certificaat dat is ondertekend door een certificaatautoriteit (ca). Deze uitgever moet door de browser als betrouwbaar worden beschouwd, anders verschijnt alsnog een waarschuwing.

Een browser wordt standaard met een aantal certificaten geleverd. Het is een hiërarchische structuur of vertrouwensketen, die begint bij een root-certificaat en via tussenliggende of intermediate-certificaten uiteindelijk uitkomt bij jouw eigen certificaat. Naast commerciële aanbieders als Thawte en Symantec zijn er ook partijen die gratis certificaten verstrekken, waaronder Let’s Encrypt. Het heeft een eigen root-certificaat, ISRG Root X1, dat op het moment alleen nog in de laatste versie van Firefox is opgenomen.

Het duurt normaliter zo’n drie tot zes jaar voordat een nieuw root-certificaat wordt vertrouwd en populaire browsers hiervan zijn voorzien. Tot die tijd zijn de certificaten die het uitgeeft gebaseerd op een tussenliggend certificaat dat is ondertekend door partner IdenTrust, dat reeds een aantal vertrouwde root-certificaten bezit (waaronder DST Root CA X3).

DomainSSL

Zoek je een ondertekend certificaat, dan is een Domain Validated (dv) certificaat – ook wel DomainSSL genoemd – de eenvoudigste en goedkoopste optie. Ze zijn geschikt voor iedere server die via een domeinnaam werkt, waaronder natuurlijk een webserver.

Zoals bij ieder certificaat moet je via een validatieproces aantonen dat je er recht op hebt. Bij dit type certificaat is dat eenvoudig: er is alleen een controle nodig dat je de domeinnaam bezit. Dat kan eenvoudig en zelfs automatisch, zoals Let’s Encrypt laat zien. Naast dv-certificaten zijn er ook andere certificaten, waarvan Extendended Validation (EV) certificaten de interessantste zijn. Daarbij wordt de identiteit van de aanvrager uitvoeriger gecontroleerd. Als bonus wordt ook de bedrijfsnaam in de adresbalk getoond achter het groene slotje.

Certificaat aanvragen

Het normale proces voor het aanvragen van een certificaat is vrij omslachtig. Het begint met het genereren van een sleutelpaar. Als sleutelgrootte is 2048 bit momenteel de standaard en ook meer dan toereikend. Het sleutelpaar dat je aanmaakt omvat een privésleutel en publieke sleutel. De privésleutel houd je geheim en blijft op de server staan. De publieke sleutel wordt samengevoegd in een csr (Certificate Signing Request) samen met enkele andere gegevens over je organisatie en de domeinnaam. Die csr creëer je op de server en deel je vervolgens (online) met de certificaatautoriteit.

Hierna krijg je het uiteindelijke certificaat. Dit certificaat installeer je op de server, in een map die niet toegankelijk is via het web. Een certificaat zegt alleen iets over het vertrouwensniveau. Het staat los van de parameters, zoals het gebruikte algoritme, van de uiteindelijke communicatie. Die parameters worden per verbinding in een ‘handshake’ afgesproken tussen je server en de browser van de bezoeker. Het is wel belangrijk dat je voor een correcte en veilige configuratie van de webserver zorgt.

Webserver configureren

Heb je het certificaat ontvangen dan dien je alleen nog je webserver, bijvoorbeeld Apache, in te stellen voor het gebruik van het certificaat. Ook moet je verschillende parameters opgeven voor de configuratie van het protocol Transport Layer Security (tls), voorheen bekend als ssl. Dat protocol is verantwoordelijk voor de versleuteling. Het is een vrij complex protocol en daarmee lastig te configureren.

De Mozilla SSL Configuration Generator kan een goede hulp zijn. Je geeft aan wat voor webserver (bijvoorbeeld Apache of Nginx) en software je gebruikt waarna je een werkende configuratie krijgt. De hele overstap van http naar https is al met al wel vrij gecompliceerd, wat vermoedelijk de belangrijkste reden is dat nog steeds veel websites het zonder die versleuteling doen. Gelukkig maakt Let’s Encrypt het een stuk eenvoudiger. Daar gaan we in een later artikel wat dieper op in.

Wil jij een slimme woning waarin alles gewoon werkt? Met de komst van Matter behoort de wirwar aan verschillende apps en protocollen definitief tot het verleden. Deze universele standaard zorgt ervoor dat al je apparaten naadloos met elkaar communiceren. We leggen uit hoe deze techniek jouw slimme huis naar een hoger niveau tilt zonder ingewikkelde installaties.

Je herkent het vast: je koopt een slimme lamp die vervolgens niet samenwerkt met je favoriete app. De nieuwe smarthome-standaard genaamd Matter maakt daar voorgoed een eind aan. In dit artikel leggen we uit wat deze techniek precies inhoudt en waarom het de manier waarop je jouw huis automatiseert fundamenteel verandert. Het draait namelijk allemaal om eenvoud en universele samenwerking tussen apparaten.

Universele taal voor al je apparaten

Matter is in de basis een communicatieprotocol dat ervoor zorgt dat apparaten van verschillende fabrikanten dezelfde taal spreken. Voorheen zat je vaak vast aan een specifiek ecosysteem zoals Apple HomeKit, Google Home of Amazon Alexa. Met de komst van Matter maakt het merk van de hardware niet langer uit voor de app die je gebruikt om alles te bedienen. Het is een softwarematige laag die boven op je bestaande wifi-netwerk of het nieuwe Thread-netwerk draait om verbindingen betrouwbaar en snel te maken. Hierdoor hoef je bij de aanschaf van een nieuwe sensor of schakelaar alleen nog maar te letten op het kenmerkende logo.

©Matter

Waarom Matter, eh, matters...

De grootste winst voor jou als gebruiker zit 'm in de eenvoud van het installatieproces en de betrouwbaarheid van het systeem. Elk product dat over de officiële ondersteuning beschikt, kun je simpelweg scannen met een QR-code, waarna het direct wordt toegevoegd aan je netwerk. Omdat grote techreuzen de handen ineen hebben geslagen, hoef je niet meer bang te zijn dat een nieuwe aankoop onbruikbaar blijkt in je huidige setup. Bovendien werkt Matter lokaal in plaats van via de cloud. Dat heeft als grote voordeel dat je privacy beter gewaarborgd is en dat je lampen ook gewoon aangaan als je internetverbinding er onverhoopt een keer uitligt.

De rol van Thread en lokale snelheid

Hoewel Matter de taal is die gesproken wordt, hebben de apparaten ook een manier nodig om die signalen fysiek te versturen. Veel moderne apparatuur maakt hiervoor gebruik van Thread, een energiezuinig protocol dat een zogenaamd mesh-netwerk vormt. Hierdoor versterken apparaten elkaar en wordt het bereik in je hele woning vergroot zonder dat je extra steunpunten hoeft te plaatsen. De combinatie van deze technieken zorgt voor een razendsnelle reactietijd. Je merkt dit direct in de praktijk omdat de vertraging tussen het indrukken van een knop in je app en de daadwerkelijke actie van het apparaat vrijwel nihil is.

©ER | ID.nl

En de toekomst...?

Hoewel de techniek nog volop in ontwikkeling is, breidt de ondersteuning zich razendsnel uit naar nieuwe productgroepen zoals robotstofzuigers, slimme sloten en zelfs huishoudelijke apparaten. Fabrikanten brengen regelmatig software-updates uit voor oudere apparatuur om deze alsnog compatibel te maken met de nieuwe standaard. Dat zorgt voor een duurzamere benadering van elektronica, omdat je niet direct al je hardware hoeft te vervangen om te profiteren van de nieuwste mogelijkheden. Het bouwen van een slim huis wordt hiermee eindelijk een overzichtelijke ervaring waarbij de techniek volledig in dienst staat van jouw gemak.

Alles wat je op Facebook doet, wordt automatisch op de achtergrond opgeslagen. Iedere video die je bekijkt en iedere reactie die je achterlaat, belandt achter de schermen in een archief. Voel je je daar niet prettig bij? Geen paniek: je kunt die geschiedenis bekijken en zelf wissen.

Activiteitenlogboek

Om je Facebook-geschiedenis te wissen, open je de app in een internetbrowser en klik je rechtsboven op je profielfoto. Kies Instellingen en privacy in het keuzemenu en open vervolgens Instellingen. Scrol in de linkerkolom tot het onderdeel Je activiteit en toestemmingen en dubbelklik op Activiteitenlogboek.

Aan de rechterkant zie je een overzicht van je volledige geschiedenis: livevideo's, bekeken video's, zoekopdrachten, reacties, groepsberichten, opmerkingen, verhalen, pagina-likes, vrienden, inlogsessies en relaties. Al deze informatie vind je netjes in deze rubrieken terug. Blader door het logboek en verwijder wat je liever kwijt dan rijk bent.

Item per item of meteen de volledige categorie verwijderen

Het is niet mogelijk om al die geschiedenis in één keer te elimineren. Dat staat Facebook niet toe. Je moet dus elke sectie doorlopen en zien wat tot nu toe is verzameld en wat je wilt verwijderen. Bijvoorbeeld, in de sectie Video's die je hebt bekeken, zie je de lijst van alle filmpjes die je hebt bekeken sinds je je account hebt aangemaakt. Je kunt dus een reis terug in de tijd maken door in deze sectie de knop Weergeven te gebruiken.

Wil je één bepaald item uit de geschiedenis verwijderen, dan klik je op de drie puntjes aan de rechterkant van dat item en kies je de opdracht Verwijderen. Als je de volledige kijkgeschiedenis wilt zappen, scrol je omhoog en selecteer je in dit voorbeeld de knop Kijkgeschiedenis van video wissen.

Zoekgeschiedenis

Je zoekgeschiedenis kun je ook via een andere route wissen: ga naar Instellingen / Accountcentrum / Je gegevens en toestemmingen / Zoekgeschiedenis. Klik op het pijltje rechts en vervolgens op de blauwe knop Alle zoekopdrachten wissen.

Wil je nog dieper gaan? Open opnieuw het Activiteitenlogboek en klik op Je Facebook-activiteit. Daar verschijnt weer een menu met reacties, berichten, groepen, pagina's, polls en meer. Doorloop elke categorie en verwijder alles wat je definitief kwijt wilt.