De Internationale Nucleaire Top-bijeenkomst in Den Haag maakt het niet makkelijk, voor sommigen zelfs onmogelijk, om op het werk te komen. Wij zetten zeven goede tools op een rij waarmee je lekker thuis kunt werken, en geen uren in de file hoeft te staan.

1. Windows Live OneDrive

OneDrive van Microsoft is een cloudservice die het mogelijk maakt om je bestanden op te slaan en ergens anders te openen. OneDrive biedt 7 GB gratis opslagruimte, wat vrij weinig is vergeleken met diensten als Mega en Copy. De dienst is makkelijk te gebruiken als je inlogt met je e-mailadres van Outlook.com. Het handige van OneDrive is dat je bestaande bestanden kunt uploaden. Als je direct via Word en Excel Online werkt, worden de documenten automatisch opgeslagen in de cloudservice. Opgeslagen bestanden kunnen met iedereen gedeeld worden, dus je bent niet verplicht alle bestanden te downloaden en op te sturen naar je baas of collega's.

2. Google Drive

Een van de tegenhangers van OneDrive is Google Drive. Wie een Google-account heeft kan via Gmail terecht bij de cloudservice. Voor Google Drive geldt ook dat als je direct via Google Docs werkt, het bestand automatisch in de cloud wordt opgeslagen. Als je dan ergens anders inlogt, kun je bestanden direct terugvinden. Bestanden uploaden is ook geen probleem en delen gaat net zo snel als bij Microsoft's tegenhanger. Bij Google Drive heb je toegang tot 15 GB opslagcapaciteit en documenten die via Google Docs gemaakt worden, nemen geen ruimte in beslag.

3. Apple iWork voor iCloud

Wie gebruikmaakt van iCloud en zijn Apple-apparaten met elkaar heeft gesynchroniseerd, kan snel aan de slag met iWork. De dienst van Apple is minder praktisch als je geen Apple-apparaten gebruikt, maar het is wel mogelijk. Je kunt per apparaat instellen hoeveel ruimte je beschikbaar wilt maken voor iCloud. Je hebt toegang tot de gedeelde gegevens vanaf elk gesynchroniseerde apparaat. Zo kun je gemakkelijk van je Mac naar iPad schakelen en doorgaan waar je gebleven bent. Het is een handige feature als je op het werk gebruikmaakt van Mac. Iedereen die dit niet doet kan sneller en gemakkelijker aan de slag met de andere opties.

©PXimport

Synchroniseer je Apple-apparaten voor optimaal gebruik.

4. Dropbox

Dropbox is een goed alternatief om snel bestanden met veel mensen te delen. In het begin zit je gebonden aan een maximumcapaciteit van 2 GB opslagruimte, deze kan vergroot worden tot 10 GB. Hier zitten wel wat eisen aan, dus als je daar nu nog mee moet beginnen wordt het qua tijd wellicht krap. Als je zakelijk al gebruikmaakt van Dropbox, dan kun je instellen wie toegang heeft tot de service, welke bestanden voor wie zichtbaar zijn en je kunt grote bestanden delen met collega's. Je kunt thuis gewoon aan de slag zonder in de file vast te zitten op weg naar je werk.

5. WeTransfer.com

Grote bestanden kunnen snel verstuurd worden met WeTransfer.com. Je kunt data tot 2 GB doorsturen, elke keer als je de service gebruikt. Hierdoor kun je veel grote bestanden in een keer of meerdere keren naar je eigen e-mailadres sturen. Thuis kun je deze uitpakken en verder werken. Op wetransfer.com hoef je niet in te loggen om gegevens te versturen.

6. Copy.com

Bij Copy krijg je 15 GB opslagcapaciteit. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is jezelf registreren. Er wordt een aparte map op je computer gemaakt, waarin je bestanden kunt opslaan. Elk andere apparaat waar je het programma op hebt gedownload, biedt toegang tot die opgeslagen bestanden. Je kunt hier ook bij door naar copy.com te gaan. De service is bruikbaar op elk apparaat en bestanden kunnen gedeeld worden met anderen.

©PXimport

Bij Copy krijg je direct 15 GB opslagruimte.

7. MEGA

MEGA is een cloudservice die verreweg de meeste gratis opslagruimte biedt van alle clouddiensten. Zo heb je gratis toegang tot 50 GB opslagcapaciteit. Dit komt helaas wel met een prijs, want de service is niet zo betrouwbaar als andere diensten. Bestanden kunnen niet altijd direct vanaf je app worden geopend en het downloaden van bestanden levert regelmatig problemen. De applicatie uit de Google Store is dan wellicht minder betrouwbaar, als je op je werk te maken hebt met gigantische bestanden dan is MEGA het proberen waard.

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.