Games FEATURE

Column: Crimson Desert is helaas toch niet die gedroomde GOTY

1 min
Crimson Desert

Na meerdere keren te zijn uitgesteld ziet de openwereld-adventuregame Crimson Desert van Koreaanse ontwikkelaar Pearl Abyss eindelijk het daglicht. Het is zonder twijfel één van de grootste en meest ambitieuze titels die in 2026 verschijnt, en in de aanloop naar de release was de hypetrein dan ook vol op stoom. Hoog tijd dus om de kijken of de game de hooggespannen verwachtingen waarmaakt.

Crimson Desert© Pearl Abyss

Na het toch alweer tien jaar voortdurende succes van Pearl Abyss’ massive multiplayer online role playing game Black Desert Online, dat dagelijks nog altijd tienduizenden spelers trekt, zijn de ogen nu gericht op een nieuw avontuur in hetzelfde universum, ditmaal in de vorm van een openwereld-action adventure. Een qua schaal gigantische open spelwereld, waarbij die van bijvoorbeeld The Elder Scrolls 5: Skyrim en Red Dead Redemption 2 schril afsteken.

Het was dan ook niet heel vreemd dat in de afgelopen paar jaar reikhalzend werd uitgekeken naar deze game. Zo veel openwereldgames waar je je makkelijk enkele honderden uren in kunt verliezen zijn er vandaag de dag nou ook weer niet. En met Grand Theft Auto 6 dat nog een aardig tijdje op zich laat wachten, is er de komende maanden vrij baan voor Crimson Desert.

Bigger and better

De openwereldsetting is overigens de enige vergelijking die je met de GTA-serie kunt trekken. Crimson Desert kent immers een rijke, wijd uitgestrekte fantasywereld, daar waar GTA meer tegen de realiteit aan schuurt. Zo treffen we naast hoofdrolspeler Kliff en zijn Greymane-kompanen niet alleen menselijke facties; ook goblins, draken en andersoortige mysterieuze entiteiten geven acte de présence.

Inhoudelijk neigt deze game dan ook meer naar een The Legend of Zelda: Breath of the Wild, The Elder Scrolls 5: Skyrim, Dragon’s Dogma 2 of The Witcher. Mooie titels om mee vergeleken te worden natuurlijk, maar afgaande op alle beelden van trailers en presentaties die we in de afgelopen paar jaar hebben gezien, wilde Pearl Abyss meer. Er gingen nog een paar scheppen bovenop. Bigger and better, dat was het streven.

Kostbare tijd verspillen

Bigger is Crimson Desert zeer zeker geworden, aangezien het continent Pywel groter is dan de werelden van bijvoorbeeld Skyrim en Red Dead Redemption 2. Dat zijn toch ook geen misselijke games qua schaal. En dan kun je in deze game ook nog eens honderden meters de lucht in. Dat maakt het in totaal dus een flink aantal kubieke kilometers. Maar is het ook beter? Een gigantische open spelwereld is hartstikke mooi natuurlijk, maar als het er om uiteenlopende redenen niet altijd even prettig vertoeven is, is die grootte verder ook niet van toegevoegde waarde. Sterker nog: dan gaat dat alleen maar meer tegen de game werken. Niemand wil namelijk minuten van zijn of haar kostbare tijd verspillen aan reizen van het ene naar het andere saaie punt.

Gelukkig is er volop te zien en beleven in een werkelijk schitterend vormgegeven speelwereld, en is er aan activiteiten geen gebrek. Los van de verhalende hoofdmissies en de vele zijmissies die je langs hoge bergtoppen, diepe valleien en grote en kleine nederzettingen brengt, zijn er ontelbare geheimen, puzzels, gezellige en minder gezellige personages op je pad te vinden. Oh, en eindbazen. Veel eindbazen. Verspreid over Pywel zijn er een stuk of vijfenzeventig te vinden, en een groot aantal zou qua uiterlijk, aanvalspatronen en hoge moeilijkheidsgraad zeker niet misstaan in de betere soulslike games. Iedereen die mij een beetje kent, weet dat je daarmee in mijn boekje punten scoort.

Ruimtetekort

In visueel opzicht is Crimson Desert in ieder geval een pareltje. Ik was bang dat de game wellicht te zwaar zou zijn voor mijn pc, maar gelukkig draaide-ie als een tierelier. Wel dient hierbij gezegd te worden dat er regelmatig pop-in te zien was in de omgevingen, maar de ontwikkelaar heeft aangegeven hier ook na release aan te blijven sleutelen en zoveel mogelijk technische onvolkomenheden weg te werken.

Datzelfde deden ze overigens ook al in de twee weken voor de release, waarin ik al toegang had tot de game, maar tegen een aantal vervelende zaken liep, zoals een veel te beperkt inventory-systeem en prestatieproblemen.  Zo kreeg ik vorige week na een grote update opeens twintig extra inventory-plekken zodat ik niet steeds meer heel krampachtig items moest ruilen of weggooien, en oogde de game een stuk gelikter en draaide deze nog een stuk soepeler.

Ik verwacht dan ook dat de meeste resterende oneffenheden in de komende weken wel weggewerkt zullen worden. Hopelijk voegen ze dan ook meteen een kist toe om overbodige spullen in te dumpen. Waarom die er nog niet in zit, is mij een raadsel.

Ongekend gevoel van vrijheid

Wat ze hoogstwaarschijnlijk niet zullen fixen, zijn de niet altijd even interessante verhaallijnen, de vele matige fetch quests, verwarrende menu’s en de hier en daar ronduit wazige puzzels, om nog maar te zwijgen over de allesbehalve intuïtieve, complexe besturing en de bizarre hoeveelheid spelmechanismen waar je alsmaar mee geconfronteerd wordt. Ik heb inmiddels meer dan 100 uur in de game gestoken, en nog steeds worstel ik met de vele lagen aan spelmechanismen die Crimson Desert rijk is. Vaak worden de systemen ook kort uitgelegd (áls ze al worden uitgelegd) en word je verder compleet aan je lot overgelaten. Nou vind ik dat op zich nooit zo erg, maar wanneer het je progressie in de game op den duur gaat belemmeren, gaat de lol er ook wel vanaf.

Deze game wil zó veel tegelijk zijn en gooit zó veel elementen van uiteenlopende genres in één grote melting pot, maar slaat hierdoor juist de plank meer dan eens mis. Zonde, want het gevoel van complete vrijheid in deze prachtig ontworpen open spelwereld is ongekend. Het is ook niet alsof ik de afgelopen weken steeds met frisse tegenzin in Pywel gedoken ben. Zeker niet. Je zou het misschien niet zeggen op basis van bovenstaande, maar die 100+ uur zijn grotendeels een heerlijke ervaring geweest, en reken maar dat ik er nog vele tientallen uren bovenop gooi. Want de momenten dat de game bij me klikt, klikt ie goed hard ook.

De wederopstanding van J.C.

Crimson Desert zal in de komende weken ongetwijfeld een polariserende uitwerking hebben op het publiek. Een deel zal het de wederopstanding van Jezus Christus vinden, de ander zal zich kapot ergeren aan de kritiekpunten die ik zojuist aanstipte. Er zal hoe dan ook veel over gepraat worden en men zal in ieder geval niet eenduidig in hun mening zijn. In dat opzicht kunnen we dus wel stellen dat de game slechts ten dele de hype weet waar te maken.

Zelf ben ik van mening dat Pearl Abyss toch iets te ambitieus geweest is en zichzelf hierbij een beetje voorbij gehold heeft. Iets met hooi en een vork. Maar wie weet, dat met de nodige updates en patches in de komende tijd er toch nog het nodige gladgestreken en verbeterd kan worden. Tot die tijd moeten we het doen met een prima game, maar niet direct een spel dat we aan het eind van het jaar bovenaan ieders GOTY-lijstje terug zullen vinden.

Crimson Desert is vanaf vandaag verkrijgbaar voor pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S.