Beveiligingsproducten voor in en om het huis zijn volop verkrijgbaar. Foscam doet ook al enige tijd mee met diverse camera's om huis en haard in de gaten te houden. De Foscam E1 is de eerste volledig draadloze wifi-camera van het bedrijf, die je overal vrijelijk kunt neerzetten. Maar hoe handig is dat eigenlijk?

De E1-camera kun je los neerzetten op bijvoorbeeld een tafel op een kast, maar het is ook mogelijk om hem om te hangen. Daarvoor wordt een speciale bevestiging meegeleverd, die je aan een muur kunt vastschroeven. De camera zelf wordt via een sterke magneet aan die bevestiging vastgemaakt en kun je - door de halfronde cirkel - in de gewenste stand draaien. De camera zit dan stevig vast, maar kan wel met een flinke ruk van de magneet worden losgetrokken. Dat moet ook wel mogelijk zijn, want omdat de camera op een oplaadbare batterij werkt, ontkom je er niet aan om deze van tijd tot tijd op te moeten laden.

Basisstation

Alhoewel de E1-camera volledig draadloos is, moet je - om de beelden te kunnen bekijken of opnemen - gebruik maken van een basisstation. Deze wordt meegeleverd met het hier besproken basis- of starterspakket. Dat basisstation vereist een stroomadapter en een vaste netwerkverbinding, dus helemaal onafhankelijk van kabels ben je niet. Het basisstation regelt de verbinding tussen de camera en de cloudopslag van Foscam. Bij de eerste setup moet je de camera met het basisstation verbinden. Dat kan gelukkig wel geheel draadloos en met een druk op de synchronisatieknop bovenop de camera en het basisstation. Een Engelstalige digitale stem vertelt je of het koppelen is gelukt. Je kunt maximaal vier E1-camera's met het basisstation verbinden, andere camera's van Foscam werken niet met het basisstation.

©PXimport

Instellen

Na het koppelen van de camera kun je het systeem gaan configureren. Foscam heeft een smartphone-app voor Android en iOS waarmee je de beelden van de camera live kunt bekijken of eerder opgenomen beelden via de motion detectie kunt terugkijken. Om de app verbinding te laten maken met het basisstation, moet je eerst een account aanmaken en vervolgens de QR-code van het basisstation in de app registreren. Daarna is de installatie voltooid en kun je de camera en het basisstation gebruiken.

Camera

De E1- camera kan beelden opnemen in full hd-resolutie (1080P), maar als je energie wilt besparen, kun je ook voor een lagere resolutie kiezen. De camera heeft een kijkhoek van 110 graden, waardoor je een vrij breed spectrum van de gefilmde locatie kunt bekijken. Er is ook een nachtmodus om in het donker te kunnen filmen. Hij is geschikt voor zowel binnen als buiten, de camera is spatwaterdicht. Geluid opnemen is mogelijk en er is een 'talk-back'-functie, zodat je via de app (zie verderop) ook terug kunt praten.

De E1 heeft een 5000mAh oplaadbare accu ingebouwd. Het is geheel afhankelijk van het gebruikersscenario hoe lang je met de accu doet, maar wij konden er 8 dagen lang mee werken, waarbij de camera op de tuin gericht was. Via een meegeleverde usb-kabel en -adapter kun je de camera binnen drie uur weer volledig opladen, maar je zult de camera dan in de meeste gevallen en afhankelijk waar je hem hebt staan, of hebt opgehangen, op een andere plek moeten opladen. Tijdens het opladen kun je de camera overigens wel blijven gebruiken voor het maken van opnamen.

©PXimport

Bedienen via app

De Foscam-app is nodig voor het terugkijken van de opnames en voor het instellen van de diverse camera-opties. Zonder app kun je niets wijzigen, want het basisstation kent geen webinterface waar zaken zijn in te stellen. De app werkt echter zowel via het mobiele netwerk als via je eigen wifi-verbinding, waardoor je dus ook buitenshuis naar de beelden kunt kijken. Via de app kun je de videokwaliteit van de camera's wijzigen, de firmware updaten of de gevoeligheid instellen. De camera moet vanzelfsprekend dan ook zijn aangesloten. Videopnames die door de camera worden gemaakt, worden getriggered door beweging, en je kunt kiezen uit drie gevoeligheidsopties: high, medium en low.

In de praktijk merken we dat medium het beste werkt, maar dat is ook deels afhankelijk van waar de camera op gericht is. Bewegende objecten als gordijnen en planten zorgen volgens er Foscam niet voor dat de camera aanspringt. Er is ook een functie waarbij je kunt kiezen uit Activity Detection en Human Detection, maar wij konden in de praktijk geen verschil tussen deze twee typen ontdekken. De camera neemt telkens maximaal tien seconden video op, en als er binnen die tien seconden opnieuw beweging wordt gedetecteerd, wordt direct weer opgenomen. De video's lopen echter niet naadloos in elkaar over; de camera neemt dan een seconde of drie niets op, dus wat er in de tussentijd gebeurt kun je niet terugzien. De beeldkwaliteit van de beelden is goed, zowel overdag als bij nachtopnames.

©PXimport

Beperkingen

De app biedt geen mogelijk om de camera alleen actief te zetten op bepaalde tijden, bijvoorbeeld om alleen beelden 's-nachts op te nemen. De camera reageert dus altijd op bewegingen, maar het zou beter zijn als je ook nog kunt instellen wanneer de camera actief mag zijn. Zeker omdat het een model betreft dat op batterijen werkt en je dus eigenlijk zou mogen verwachten dat je zelf de controle hebt over wanneer de camera kan worden ingezet.

©PXimport

Omdat de video's in de cloud worden opgeslagen, kun je ze via de app te allen tijde terugkijken, ook als de camera zelf offline is, bijvoorbeeld wanneer de batterij leeg is. De status van de batterij kun je per camera terugzien in de app. Via een timeline kun je door alle eerder gemaakte opnamen scrollen, maar dat werkt in de praktijk niet heel prettig; op een smartphone is de timeline net wat aan de kleine kant en wordt - als je de telefoon horizontaal gebruikt - het tijdstip van de opname zelf niet getoond en kun je ook niet meer terug- of vooruit bladeren naar andere dagen in de tijdlijn. Bovendien krijgen we vaak de melding 'Failed to playback, try again' als we door de tijdlijn scrollen. De Foscam-app geeft een melding op je smartphone als er een opname wordt gemaakt bij beweging en je kunt het beeld dan meteen terugkijken.

Wanneer er iets mis is met (de verbinding met) het basisstation, een camera niet meer werkt of de batterij ervan leeg is, krijg je hier echter geen melding in de app; alleen als de batterij bijna leeg is ontvang je van tevoren meldingen. Maar als je niet weet waarom een camera offline is, lijkt het alsof alles werkt, maar pas als je bepaalde opties probeert te wijzigen, merk je dat deze niet worden opgeslagen. Er staat dan alleen even kort in beeld 'Logging in...', maar vervolgens gebeurt er niks. Ben je van huis, dan weet je dus niet waarom er geen verbinding met de camera of het basisstation kan worden gemaakt. Het zou beter zijn als de gebruiker een melding in de app krijgt waarin bijvoorbeeld wordt aangegeven dat het basisstation of de camera offline is en dat er in logbestanden wordt bijgehouden wat er zich heeft plaatsgevonden.

Cloud

Gemaakte videobeelden worden bij Foscam in de cloud opgeslagen: alle video's die je dus op je smartphone of tablet terugkijkt, staan online opgeslagen. Het basisstation kan video's standaard bijvoorbeeld niet op je NAS of een andere server in eigen beheer opslaan, maar je kunt er wel een externe usb-drive op aansluiten, zodat de video's alsnog lokaal opgeslagen kunnen worden. Dat werkt alleen met usb-drives met een opslagcapaciteit van minimaal 16GB, en de drive moet FAT32- of EXFAT-geformatteerd zijn. Je kunt niet kiezen om de beelden alleen op de usb-stick op te slaan, ze worden ook altijd in de Foscam-cloud opgeslagen. Dat is nodig omdat je de beelden anders niet kunt terugkijken vanuit de app.

Foscam biedt ook de mogelijkheid om via een webbrowser opgeslagen video's terug te kijken via www.myfoscam.com. Maar omdat we dit niet aan de praat kregen hebben we contact opgenomen met Foscam, die ons vertelde dat het online terugkijken niet werkt voor de E1-camera. Je kunt wel via myfoscam.com inloggen met de accountgegevens van de app en kun je je apparaten erin terugvinden, maar live op opgeslagen video's terugkijken kan niet; je bent dan aangewezen op de app. Volgens Foscam wordt deze functie naar verwachting eind augustus alsnog uitgerold voor de E1-camera.

Conclusie

Hoewel de E1-camera in de basis een goed en degelijk apparaat is, dat bovendien mooie heldere videobeelden maakt, is het complete systeem het dat eigenlijk nét niet. Het is jammer dat je nu nog niet de opgemaakte opnamen vanuit iedere browser kunt beheren . Daarnaast ontbreken er in de app wat ons betreft was essentiële functies, zoals meldingen wanneer een of meerdere camera's het niet meer doen of wanneer het basisstation is uitgeschakeld of geen verbinding heeft met internet. Ook is het een gemis dat je niet kunt instellen wanneer je de camera actief wilt hebben, zodat je energie kunt besparen en langer met de accu kunt doen. Kortom: de software stelt ons eigenlijk teleur, terwijl het juist zo'n compleet beveiligingssysteem had kunnen zijn.

Verwarring bij veel automobilisten vanmorgen. Wie Flitsmeister gebruikt, kreeg de melding dat de app er een punt achter zet. Gevalletje marketingblunder: je moet dat namelijk niet te letterlijk nemen, zegt het bedrijf nu haastig. Er wordt alleen gestopt met een aantal diensten. Welke dat zijn, dat is nog niet bekend. Hoe het ook zij: misschien heb je inmiddels je Flitsmeister-abonnement opgezegd of vind je de berichtgeving zó onduidelijk dat je dat alsnog wilt doen. Ja? Dan zijn dit je alternatieven.

Je kunt natuurlijk zonder flitsmelder rijden, maar vooral wie veel kilometers aflegt, loopt daarmee ook het risico op forse boetes (rijd je buiten de bebouwde kom 20 kilometer te hard en word je geflitst, dan tik je bijvoorbeeld al 243 euro af – exclusief 9 euro administratiekosten). Geen zin meer in Flitsmeister? Gelukkig zijn er voldoende andere applicaties die je helpen om boetes te voorkomen en veilig door het verkeer te navigeren.

Navigatie met flitsinformatie

Waze is voor veel weggebruikers de meest logische opvolger. Net als bij Flitsmeister draait deze app (iOS | Android) volledig op de community. Gebruikers melden zelf files, ongevallen en flitsers, waardoor de informatie vaak actueler is dan bij statische systemen. Het grote voordeel is dat Waze ook slimme routes berekent op basis van live verkeersdata. Een nadeel kan de drukke interface zijn, zeker in het strakke design dat Flitsmeister hanteerde.

Google Maps is de meest toegankelijke optie, aangezien vrijwel elke smartphonegebruiker de app (iOS | Android) al heeft geïnstalleerd. Sinds enkele jaren toont Maps ook flitsers en de maximumsnelheid, al is de focus hier minder scherp op gericht dan bij gespecialiseerde apps. De meldingen komen vaak wat later binnen omdat Google een hogere drempel hanteert voor verificatie. Voor wie enkel de belangrijkste waarschuwingen wil ontvangen zonder al te veel poespas, blijft dit echter een solide keuze.

©MuhammadFadhli - stock.adobe.com

Vergeet de ANWB niet

Een alternatief dat vaak over het hoofd wordt gezien voor flitsmeldingen, maar dat enorm compleet is, is de ANWB Onderweg-app. Deze applicatie (iOS | Android) is niet alleen handig voor navigatie, maar biedt ook een zeer betrouwbaar overzicht van flitsers op de Nederlandse snelwegen en N-wegen. De kracht van deze app zit in de integratie van alle ANWB-diensten. Zo zie je direct de actuele benzineprijzen van stations in de buurt, kun je laadpalen vinden en regelt de app je parkeertransacties.

Mocht je onverhoopt toch stil komen te staan, dan kun je via de app direct hulp inschakelen van de Wegenwacht. De app stuurt dan automatisch je exacte locatie door. Een handige keuze dus voor wie alle belangrijke verkeersinformatie op één plek wil hebben. Ook deze app ondersteunt (net als Waze en Google Maps)  Apple CarPlay en Android Auto, waardoor je de informatie veilig op je autoscherm bekijkt.

©Postmodern Studio - stock.adobe.com

Alternatieven genoeg

Welke app je uiteindelijk ook kiest, het loont de moeite om er een paar uit te proberen tijdens je dagelijkse ritten. Wat voor de één een overzichtelijke interface is, kan voor de ander juist afleidend werken. Nu de toekomst van Flitsmeister onduidelijk is, is dit het ideale moment om te ontdekken welke 'digitale bijrijder' het beste bij jouw rijstijl past.

Nintendo brengt Super Mario Bros. Wonder opnieuw onder de aandacht met een Switch 2-upgrade en bijbehorende uitbreiding. Wij mochten de uitbreiding recent al spelen en wat blijkt: de game verandert feitelijk in Mario Party. De duidelijke focus op multiplayer doet ons vooral afvragen of we nóg zo’n partygame nodig hebben.

Om eerlijk te zijn betrad ik onlangs de burelen van Nintendo in het Duitse Frankfurt met een klein katertje. Iets te veel wijntjes de avond ervoor - ook ik ben niet zonder zonden. Gelukkig was daar het creatieve elan van de Japanse ontwikkelaar, die de droge smoel en lichte koppijn deed wegsmelten als sneeuw voor de zon. Mijn god, wat heb ik toch allemaal voor leuks gespeeld vorige week.

Wat nu voorligt is de uitbreiding annex heruitgave van Super Mario Bros. Wonder. Nintendo plakt een kenmerkend tergende titel op het pakket, die ik alleen nu en onderaan dit stuk zal gebruiken: Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark. Tot zover mijn zuurheid hoor, want Nintendo brengt een uitbreiding uit waar je in potentie enorm van zal smullen. Tenminste, als je zit te wachten op nóg een partygame.

©Nintendo

Met recht een 2D-Mario Party

Ik kon samen met een paar collega’s ruim een half uur aan de slag met het multiplayersegment in twee verschillende speelsituaties. We speelden met z’n vieren op één console, waarna we uit elkaar gingen en elk een eigen console kregen. We speelden via lokale, draadloze verbinding verder. Het werkt allemaal uiterst soepel, ideaal wanneer je je realiseert dat je straks met één exemplaar samen kunt spelen met vrienden die de game niet in het bezit hebben.

Bellabel Park breidt Wonders Flower Kingdom uit met een groot pretpark. Vanuit daar krijg je toegang tot talloze multiplayerervaringen, in de vorm van verschillende attracties met elk een stuk of acht verschillende levels. Er zijn varianten waarin je samenwerkt of het juist tegen elkaar opneemt. Elke minigame is ook nog te tunen op drie verschillende moeilijkheidsgraden, waardoor de game in feite verandert in een tweedimensionale Mario Party. In versus-situaties heb je ook nog de keuze om voor free-for-all te gaan of om in teams te spelen. Met recht een 2D-Mario Party dus.

Woede en plezier volgen elkaar op

Elk level zet ons in Frankfurt voor een unieke uitdaging. Teken paden zodat andere spelers ze kunnen bewandelen (dat werkt verrassend goed met de muismodus van de Joy-Con), probeer als levende stuiterbal alle andere stuiteraars (lees: de twee Duitsers naast me) voor te zijn bij de finish, of zorg dat jouw superschattige baby Yoshi de meeste appeltjes eet. Elk level is dezelfde prettige chaos die, áls je kunt communiceren (alweer die Duitsers!), zeer efficiënt te doorlopen is.

Zo lekker als het voelt wanneer je met zijn vieren zo’n uitdaging haalt, zo chagrijnig werd ik van twee specifieke minigames. Eentje draaide letterlijk om verstoppertje spelen. Twee spelers zoeken, de andere twee veranderen met één druk op de knop in iets dat zich in het level bevindt. En dan moet ik stil blijven zitten, zorgen dat ik niet opval. Dat lukt dus nooit, waardoor ik in tijdsbestek van drie minuten totaal overprikkeld raak door alle shit op het scherm. Chaos óm de chaos.

©Nintendo

Oké, deze tweede krijgt misschien ietwat onterecht m’n furie, maar er was dus ook zo’n level waarin we aan bloemen moesten hangen. Ja, we hingen aan bloemen, de wind blies ons naar voren en dan moet je dus kantelen om de meeste wind onder je bloem te krijgen. Natuurlijk: onderweg kom je allemaal van die random obstakels tegen die je nooit kunt ontwijken als je blind op volle snelheid wil gaan.

Dat deed ik dus. Woede, alleen maar woede. “Rotspel”, denk ik nog voordat we doorgaan. Het is niets meer dan katerige coping vanwege mijn eigen incompetentie. Bij al die 2v2-minigames kan ik die Duitser naast me nog de schuld geven, maar hier val ik dan toch door de mand. Niet leuk.

©Nintendo

Zit je écht op nog een partygame te wachten?

Maar goed, los van de smaak en skill van ondergetekende: aan de kwaliteit van Bellabel Park valt weinig af te dingen. De modus is leuk om te spelen en zal groepen spelers tot in de lengte van dagen kunnen vermaken. Echter, is die partygame-behoefte inmiddels niet wat verzadigd? Alleen al op Nintendo Switch 2 heb je met Mario Party Jamboree en Mario Kart World genoeg aan couch co-op-chaos op de markt.

Waarom geen schepje boven op de basiservaring van Wonder? Nieuwe, nog brutere levels? Zeker wanneer je beseft dat bijvoorbeeld een New Super Mario Bros. U al ongelooflijk veel multiplayergeweld in de basisgame had. Oké, eerlijk: dit bouwt wel degelijk voort op de basisgame. Je krijgt nieuwe personages met Rosalina en Luma en een avontuur waarin je de Koopalings moet verslaan.

©Nintendo

Dat stemt hoopvol, maar het lijkt vooral om remixes van bestaande levels te gaan. Als dat de ambitie van Nintendo is, dan stellen ze me toch een beetje teleur, al schijnen de kindjes Koopa wel allemaal bizarre Wonder-vormen te krijgen in de uitbreiding. Ik heb er zelf niets van gespeeld bij Nintendo, maar de marketing wijst erop. Maar goed, in het donker zijn alle katten grijs, zullen we maar zeggen. Super Mario Bros. Wonder laat zich in maart weer zien en ik ga een kijkje nemen.

Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark verschijnt op 26 maart voor Nintendo Switch 2.