Met de Mute brengt Teufel een koptelefoon op de markt waarmee je in alle rust kan luisteren. De actieve noise-cancelling technologie zouden in combinatie met comfortabele oorkussens voor een geweldige ervaring moeten zorgen. Wij stelden de Teufel Mute op de proef.

Zwart

De koptelefoon is matzwart met het logo van Teufel op de zijkanten. Het grijze logo en de kenmerkend rode rand zijn de enige dingen die eruit springen qua design. De markeringen voor links en rechts zijn aan de binnenkant van de hoofdband verstopt. Deze markeringen zijn grijs, waardoor je met de zwarte achtergrond niet altijd goed kunt zien of er L of R staat. Ervaring en gebruik leert je wel dat het kabeltje links moet, maar voor leken is dit niet optimaal.

Hoewel de hoofdband wel boven op je hoofd rust, loopt deze vrij breed richting de oorkussens. Daardoor steekt de Mute aan de zijkant best een groot stuk uit. Dit heeft echter een functioneel doeleind; als de koptelefoon compacter zou zijn, zouden de microfoons aan de zijkant bedenkt worden. Dat de koptelefoon zo ver ‘openstaat’ is voor de actieve noise cancelling alleen maar handiger. Ondanks dat dit functioneler is, vind ik het persoonlijk niet mooi als een koptelefoon te breed oogt als je hem gebruikt.

©PXimport

Comfort

De Mute heeft comfortabele oorkussens. Je kan de Mute dan ook zonder probleem uren gebruiken. Het is wel jammer dat de hoofdband niet zo flexibel is, waardoor de koptelefoon best strak op je hoofd zit. Hier heb je geen last van als je hem volledig op hebt, maar als je één kussen opzij schuift en met één oor luistert, wordt het vrij snel pijnlijk. De binnenkant van de hoofdband is bedekt met zacht rubber op de plek waar deze je hoofd raakt. Dit rubber is niet bijzonder dik en de band voelt dan ook vrij hard aan. Hier merk je echter weinig tot niks van, doordat de koptelefoon vooral door de oorschelpen goed vast blijft zitten.

Deze oorschelpen zijn niet zo beweeglijk. Het buigen van de uiteinden gaat vrij stroef en kun je alleen een kwartslag naar achteren draaien. Bewegelijkere oorschelpen zijn makkelijker aan te passen aan iemands voorkeur.

Geluid

Het geluid van de Mute is goed, ook bij hoge volumes. Toch klinkt het geluid van de Mute soms wat gedempt. Het zou kunnen dat dit aan de oorkussens ligt, aangezien die op zichzelf al vrij dempend werken voor het geluid van de buitenwereld. Voor een hoofdtelefoon uit deze klasse hebben we vrij weinig te klagen over het geluid van de Mute.

©PXimport

Noise cancelling

Met deze techniek bewijst de Mute zijn waarde. Waar de koptelefoon op andere vlakken er niet enorm uitspringt, is de ruisonderdrukking wel een functie die je niet vaak ziet. De Mute is voorzien van kleine microfoontjes op de oorschelpen. Voor elk geluid dat deze microfoons opvangen, stuurt de koptelefoon een tegengeluid naar je oren. Teufel noemt deze techniek Real Time Noise Cancelling. Het resultaat is een stilte die in elke situatie hetzelfde is. Met een knop op de Mute kun je de ruisonderdrukking aan- en uitzetten. Met diezelfde knop kun je de muziek tussendoor pauzeren. Een fijne bijkomstigheid, aangezien er aan het draad zelf geen lompe afstandsbedieningen zitten.

©PXimport

De Active Noise Cancelling wordt aangestuurd met een AAA-batterij, waarmee je zo’n 40 uur in alle rust kunt genieten. Ook nadat de batterij leeg is, kun je dankzij de kabel gebruik blijven maken van de Mute. Hoewel je dan niet gebruik kunt maken van ruisonderdrukking, hoor je alsnog vrij weinig van je omgeving door de dempende oorkussens. Doordat de Mute zijn stroom van een batterij krijgt, kun je de Mute dus niet opladen. Persoonlijk zou ik liever een accu hebben die iets korter meegaat, dan een batterij die je na langere tijd moet vervangen.

De ruisonderdrukking van de Teufel Mute is zo fijn dat ik hem zelfs heb opgehad zonder muziek af te spelen. De stilte die je beleeft met deze techniek is iets bijzonders en geeft je de kans om echt in alle rust iets te doen. Persoonlijk vind ik de stilte die je met noise-cancelling ervaart veel fijner dan de zogenaamde ‘stilte’ die in-ear oordoppen bezorgen.

©PXimport

Case

De Teufel Mute wordt geleverd met een hardcase opberghoes. Hierin kun je de Mute half opvouwen en kun de draad in een apart zakje opbergen. Nadat je hardcase sluit met de rits, kan de Mute vrij weinig overkomen. Doordat de hardcase vrij compact is, kun je de Mute makkelijk in een tas of rugzak gooien.

©PXimport

Goed geprijsd

Op het moment van schrijven kost de Mute 130 euro. Als we kijken naar het geluid en comfort, is dit een redelijke prijs voor deze koptelefoon. De Actieve Noise Cancelling maken de Teufel Mute echter een stuk interessanter voor zijn prijsklasse.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.