Netflix' plannen om het internationale aanbod te beperken via regioblokkades zet kwaad bloed bij gebruikers. Op forums en sociale media dreigen gebruikers hun account op te zeggen als alleen het Nederlandse aanbod nog beschikbaar is. Maar waarom doet Netflix dit eigenlijk? En schiet het bedrijf zichzelf hiermee niet in de voet?

Netflix kondigde de plannen gisteren aan: De streamingdienst voert regioblokkades in om gebruikers van vpn's en proxies te weren.

Netflix heeft zelf nooit cijfers bekendgemaakt over het gebruik van vpn's, dus is het niet te zeggen hoeveel gebruikers het andere aanbod kijken.

Waarom doet Netflix dit?

Er zijn een paar mogelijke redenen waarom Netflix proxies blokkeert, maar die hebben allemaal te maken met wat er vorige week gebeurde. Toen kondigde Netflix aan per direct in alle landen ter wereld beschikbaar te zijn (op China na). Dat was verrassend, want tot die tijd kwam de dienst per land beschikbaar en duurde het vaak lang voor het naar een nieuw land ging.

Voordat Netflix internationaal beschikbaar kwam, waren vpn's een handige manier om nieuwe klanten voor zich te winnen. Zelfs toen Netflix nog niet officieel in Nederland beschikbaar was, was de dienst al wel te gebruiken via een vpn. Dat proxies ondertussen ook gebruikt werden om het aanbod te vergroten, was daarbij een noodzakelijk kwaad.

1. Nieuwe potentiële abonnees

De internationale uitbreiding levert miljarden potentiële nieuwe abonnees op

Netflix heeft met de internationale uitbreiding ook letterlijk miljarden (!) nieuwe potentiële klanten aangeboord. Het kan zich nu veroorloven om kijkers niet meer tegemoet te komen, want voor iedere kijker die nu uit protest zijn abonnement opzegt komen er waarschijnlijk 10 nieuwe abonnees bij die al lang blij zijn dat ze Netflix kunnen kijken. Bovendien is het maar de vraag hoeveel abonnees er echt opzeggen - voor € 7,99 per maand kun je je eigenlijk ook geen buil aan vallen, zelfs al is het aanbod wat matig.

2. Aanbod is minder belangrijk

Je moet je bovendien bedenken dat het Netflix niet om de nieuwste en het grootste aanbod te doen is. Netflix weet zelf donders goed dat het niet het meest actuele aanbod aan films heeft, en pretendeert dat ook niet te hebben. Wat het in plaats daarvan doet, is data gebruiken om precies te kijken wat voor type films of series een gebruiker wil zien. Op die manier kan de dienst suggesties doen: "Wij weten beter wat je wilt zien dat jijzelf, wat dacht je bijvoorbeeld van deze obscure horrorfilm?"

3. Netflix Originals

De 'Netflix Originals' zijn de écht belangrijke series

De 'Netflix Originals' spelen daarin een grote rol. Netflix breidt zijn aanbod steeds meer uit met originele series, wat voornamelijk hits zijn zoals House Of Cards, Orange Is The New Black, Narcos en Daredevil. Ook documentaires zoals Making A Murderer worden steeds populairder, en die zijn wél allemaal overal ter wereld te zien. En juist omdat nu al die miljarden potentiële abonnees de Originals kunnen bekijken, kan Netflix weer leren hoe ze nóg verslavendere series moeten maken. Win-win dus.

4. Ruzie met de studio's

Maar de belangrijkste reden voor regioblokkades zijn de grote filmstudio's. Die hebben Netflix de internationale rechten moeten geven, maar waarschijnlijk moest dat niet alleen met een zak geld maar ook met flinke concessies. Het blokkeren van proxies kan één van die concessies zijn geweest, want de filmstudio's vinden zulke software maar niks.

Regioblokkades zijn een concessie van de filmstudio's

Netflix betaalt een filmstudio een bepaald bedrag om iets uit te geven, maar als het via vpn's mogelijk wordt dat miljoenen andere gebruikers die film kijken, dan worden de filmstudio's uiteindelijk te weinig betaald - en dat willen ze natuurlijk niet. Nu de dienst internationaal is gegaan, is het blokkeren van proxies de enige manier dat te voorkomen.

Op deze manier dwingt Netflix de studio's echter ook om de andere kant op te denken: "Als je wil dat je films door nóg meer mensen worden bekeken, moet je meer films internationaal beschikbaar maken."

5. China

China is een geïnteresseerde én grote afzetmarkt

En last but not least: China is een belangrijke factor. Netflix komt in praktisch alle landen beschikbaar, behalve in China. Maar dat wil niet zeggen dat de Chinezen geen Netflix kijken. Sterker nog, Netflix zegt dat er ruim 20 miljoen Chinezen via een vpn naar de dienst kijken. Er is dus een gigantische potentiële markt in China, maar die moet wel te bereiken zijn. Door vpn's te blokkeren en Netflix helemaal ontoegankelijk te maken in het land hoopt het bedrijf dat de Chinese overheid Netflix uiteindelijk toch legaal toestaat. Als dat gebeurt, heeft de dienst waarschijnlijk snel méér dan die 20 miljoen gebruikers.

6. Globaal aanbod

Wat de reden ook is, Netflix heeft één langetermijndoel: Een uniform internationaal aanbod. 'Uiteindelijk' moet het aanbod van films en series in ieder land ter wereld hetzelfde zijn, of je nu in Nederland of Egypte of Kaapverdië zit. Daarvoor heeft Netflix de hulp nodig van filmstudio's, en die hulp kan het alleen krijgen als de dienst zelf nog populairder wordt.

Hoe lang het gaat duren voordat dat universele aanbod er is, is nog niet bekend. Mogelijk duurt dat nog jaren - maar Netflix kijkt alleen naar de toekomst.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.