Netflix' plannen om het internationale aanbod te beperken via regioblokkades zet kwaad bloed bij gebruikers. Op forums en sociale media dreigen gebruikers hun account op te zeggen als alleen het Nederlandse aanbod nog beschikbaar is. Maar waarom doet Netflix dit eigenlijk? En schiet het bedrijf zichzelf hiermee niet in de voet?

Netflix kondigde de plannen gisteren aan: De streamingdienst voert regioblokkades in om gebruikers van vpn's en proxies te weren.

Netflix heeft zelf nooit cijfers bekendgemaakt over het gebruik van vpn's, dus is het niet te zeggen hoeveel gebruikers het andere aanbod kijken.

Waarom doet Netflix dit?

Er zijn een paar mogelijke redenen waarom Netflix proxies blokkeert, maar die hebben allemaal te maken met wat er vorige week gebeurde. Toen kondigde Netflix aan per direct in alle landen ter wereld beschikbaar te zijn (op China na). Dat was verrassend, want tot die tijd kwam de dienst per land beschikbaar en duurde het vaak lang voor het naar een nieuw land ging.

Voordat Netflix internationaal beschikbaar kwam, waren vpn's een handige manier om nieuwe klanten voor zich te winnen. Zelfs toen Netflix nog niet officieel in Nederland beschikbaar was, was de dienst al wel te gebruiken via een vpn. Dat proxies ondertussen ook gebruikt werden om het aanbod te vergroten, was daarbij een noodzakelijk kwaad.

1. Nieuwe potentiële abonnees

De internationale uitbreiding levert miljarden potentiële nieuwe abonnees op

Netflix heeft met de internationale uitbreiding ook letterlijk miljarden (!) nieuwe potentiële klanten aangeboord. Het kan zich nu veroorloven om kijkers niet meer tegemoet te komen, want voor iedere kijker die nu uit protest zijn abonnement opzegt komen er waarschijnlijk 10 nieuwe abonnees bij die al lang blij zijn dat ze Netflix kunnen kijken. Bovendien is het maar de vraag hoeveel abonnees er echt opzeggen - voor € 7,99 per maand kun je je eigenlijk ook geen buil aan vallen, zelfs al is het aanbod wat matig.

2. Aanbod is minder belangrijk

Je moet je bovendien bedenken dat het Netflix niet om de nieuwste en het grootste aanbod te doen is. Netflix weet zelf donders goed dat het niet het meest actuele aanbod aan films heeft, en pretendeert dat ook niet te hebben. Wat het in plaats daarvan doet, is data gebruiken om precies te kijken wat voor type films of series een gebruiker wil zien. Op die manier kan de dienst suggesties doen: "Wij weten beter wat je wilt zien dat jijzelf, wat dacht je bijvoorbeeld van deze obscure horrorfilm?"

3. Netflix Originals

De 'Netflix Originals' zijn de écht belangrijke series

De 'Netflix Originals' spelen daarin een grote rol. Netflix breidt zijn aanbod steeds meer uit met originele series, wat voornamelijk hits zijn zoals House Of Cards, Orange Is The New Black, Narcos en Daredevil. Ook documentaires zoals Making A Murderer worden steeds populairder, en die zijn wél allemaal overal ter wereld te zien. En juist omdat nu al die miljarden potentiële abonnees de Originals kunnen bekijken, kan Netflix weer leren hoe ze nóg verslavendere series moeten maken. Win-win dus.

4. Ruzie met de studio's

Maar de belangrijkste reden voor regioblokkades zijn de grote filmstudio's. Die hebben Netflix de internationale rechten moeten geven, maar waarschijnlijk moest dat niet alleen met een zak geld maar ook met flinke concessies. Het blokkeren van proxies kan één van die concessies zijn geweest, want de filmstudio's vinden zulke software maar niks.

Regioblokkades zijn een concessie van de filmstudio's

Netflix betaalt een filmstudio een bepaald bedrag om iets uit te geven, maar als het via vpn's mogelijk wordt dat miljoenen andere gebruikers die film kijken, dan worden de filmstudio's uiteindelijk te weinig betaald - en dat willen ze natuurlijk niet. Nu de dienst internationaal is gegaan, is het blokkeren van proxies de enige manier dat te voorkomen.

Op deze manier dwingt Netflix de studio's echter ook om de andere kant op te denken: "Als je wil dat je films door nóg meer mensen worden bekeken, moet je meer films internationaal beschikbaar maken."

5. China

China is een geïnteresseerde én grote afzetmarkt

En last but not least: China is een belangrijke factor. Netflix komt in praktisch alle landen beschikbaar, behalve in China. Maar dat wil niet zeggen dat de Chinezen geen Netflix kijken. Sterker nog, Netflix zegt dat er ruim 20 miljoen Chinezen via een vpn naar de dienst kijken. Er is dus een gigantische potentiële markt in China, maar die moet wel te bereiken zijn. Door vpn's te blokkeren en Netflix helemaal ontoegankelijk te maken in het land hoopt het bedrijf dat de Chinese overheid Netflix uiteindelijk toch legaal toestaat. Als dat gebeurt, heeft de dienst waarschijnlijk snel méér dan die 20 miljoen gebruikers.

6. Globaal aanbod

Wat de reden ook is, Netflix heeft één langetermijndoel: Een uniform internationaal aanbod. 'Uiteindelijk' moet het aanbod van films en series in ieder land ter wereld hetzelfde zijn, of je nu in Nederland of Egypte of Kaapverdië zit. Daarvoor heeft Netflix de hulp nodig van filmstudio's, en die hulp kan het alleen krijgen als de dienst zelf nog populairder wordt.

Hoe lang het gaat duren voordat dat universele aanbod er is, is nog niet bekend. Mogelijk duurt dat nog jaren - maar Netflix kijkt alleen naar de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.