De Netatmo Presence is een wifi-bewakingscamera voor buitenshuis die automatisch mensen, voertuigen en dieren herkent. Je bedient alles met een mobiele app of via een browser. Hoe goed vervult deze outdoor security cam zijn bewakingstaak? Dat lees je in deze Netatmo Presence review.

De Presence is een wifi-buitencamera met nachtzicht, ingebouwde schijnwerper en automatische detectie van mensen, auto’s en dieren. Het apparaat werkt met dezelfde (web)app als de Welcome wifi-binnencamera. De Presence bestaat uit een discreet uitziende en modern vormgegeven waterdichte aluminium behuizing uit één stuk die weerbestendig is dankzij hzo-nanocoating. Lens, schijnwerper en ir-lamp zijn beschermd door uv-bestendig glas. De Presence heeft een 4MP-sensor met 1920 x 1080 pixels en een zichtveld van honderd graden. Bluetooth en wifi 802.11b/g/n (2,4 GHz) zijn ingebouwd. Ook is een klasse 10-micro-sd-kaart van 8 GB in de camera gemonteerd.

De Presence werkt via het gewone stroomnet en wordt vast gemonteerd. Het nodige montagemateriaal is meegeleverd. In de beknopte, meertalige handleiding wordt de montage goed uitgelegd, maar enige handigheid is nodig. Op de website van Netatmo en in onderstaande video vind je ook hoe je de camera monteert. Je kunt de Presence eventueel monteren op de plek van een oude buitenlamp die je eerst demonteert.

Voor optimaal resultaat monteer je de Presence tussen 2,5 en 4 meter hoogte en richt je hem 30 graden naar beneden. Controleer vooraf met je mobiel, tablet of laptop of je op de gewenste montageplek wifi-bereik hebt. Een publieke hotspot kun je overigens niet gebruiken om de camera te bedienen: het moet omwille van de veiligheid met een eigen wifi-verbinding. Met de meegeleverde inbussleutel maak je de schroeven aan de zijkanten los om de camera juist te richten via kantelen en draaien.

Netatmo Presence installeren

Korte tijd nadat je de stroom inschakelt, zal de schijnwerper even aangaan, zodat je weet dat de camera werkt. Download intussen de Netatmo Security-app. De camera werkt ook met web-apps voor de nieuwste versies van Chrome, Safari, Firefox en Internet Explorer, maar voor de ingebruikname heb je een smartphone of tablet nodig want daarbij wordt de bluetooth-verbinding van je apparaat gebruikt. Zodra de wifi-verbinding met je router actief is, kun je de camera ook bedienen via de web-app.

Het configureren of achteraf wijzigen van de wifi-verbinding doe je door een kaart met een voor elke Presence unieke qr-code vóór de lens te houden. Die kaart zit in de verpakking, maar je kunt de code ook via de app op het scherm van je smartphone of tablet openen en op die manier aan de camera tonen. Daarnaast kun je deze via de web-app printen. Uit veiligheidsoverwegingen kan niemand de wifi-verbinding wijzigen zonder de unieke qr-code.

De camera herkent de qr-code moeilijker in fel zonlicht. Dat is zéker het geval als je de code op het schermpje van je smartphone vóór de lens houdt. Hou je daar geen rekening mee, dan lijkt het misschien alsof de camera niet functioneert. Het is daarom een goed idee om de wifi-verbinding ‘s ochtends of ‘s avonds in te stellen, wanneer het daglicht minder fel is.

Herkenning

De Presence ‘ziet’ inderdaad het verschil tussen personen, auto’s, dieren en ‘andere bewegingen’. Die krijgen in de gebeurtenissenlijst van de (web)app aparte pictogrammen. Voor elke categorie kun je afzonderlijke veiligheidsinstellingen configureren: negeren, opname maken of opname maken én melden. De detectie werkt verrassend goed, met af en toe een vergissing. ‘s Avonds wordt een fietser bijvoorbeeld nogal eens als ‘auto’ herkend. Ook maakten we een keer mee dat er een spin even vóór de lens van de camera bungelde: dat werd foutief als een persoon herkend. Maar in meer dan negentig procent van de gevallen maakt de Presence een correct onderscheid.

De camera neemt tevens geluid op en de kwaliteit daarvan is bijzonder goed. Je kunt de microfoon trouwens uitschakelen. Verder is het mogelijk om de bewegingsdetectie te beperken tot één of maximaal vier delen van het beeld. Ook kun je de waarschuwingen op bepaalde uren uitschakelen. De eigenaar kan meerdere gebruikers toevoegen aan de app, maar die krijgen allemaal volledige toegang.

©PXimport

Video’s worden bewaard op de geheugenkaart die al in de camera steekt. Daarnaast kun je ze uploaden naar Dropbox en/of een ftp-server of lokaal downloaden. Je kiest de resolutie en het type (video’s van mensen, van auto’s, van dieren). Om de 24 uur kun je een time-lapse-video in mp4-formaat downloaden van de afgelopen 24 uur door op het klokpictogram te klikken dat linksboven in het videobeeld van de (web)app verschijnt wanneer je de live-weergave kiest.

Op de servers van Netatmo worden alleen pictogrammen van elke gemaakte video bewaard; de video’s zelf worden uitsluitend lokaal opgeslagen. Dit gebeurt versleuteld: alleen de camera kan de bijbehorende geheugenkaart lezen. Als je op een pictogram klikt, wordt de video gestart vanaf de geheugenkaart. Als die vol is, wordt de oudste video gewist.

Wifi-problemen

We zijn onder de indruk van de video- en geluidskwaliteit, ook ‘s nachts. De (uitschakelbare) schijnwerper is erg handig. De mobiele en web-apps zijn overzichtelijk en gebruiksvriendelijk. Zelfs als een onbekende de camera fysiek afbreekt, kan die de video’s niet bekijken, noch de configuratie van de camera wijzigen. Tijdens de testperiode regende en waaide het enkele keren erg hard, maar de camera gaf geen kik: de hzo nanobescherming lijkt goed te werken.

Tijdens de testperiode lanceerde Netatmo vijfmaal nieuwe firmware voor de Presence. De camera past die automatisch toe. Naast het verhelpen van enkele bugs en oneffenheden, werden ook verbeteringen aangebracht in de wifi-module en de manier waarop de camera alarmeringen afhandelt. Helaas, geen van de nieuwe versies verhielp de verbindingsproblemen die na ongeveer een maand plots startten.

Hoewel de camera zelf een stabiele wifi-verbinding toont (drie van de vier wifi-streepjes zijn actief), verloor hij na ongeveer een maand op willekeurige momenten zijn verbinding. Wanneer dit gebeurt, start de camera zelf opnieuw en probeert na dertig minuten een nieuwe verbinding te maken. Maar dit lukte bij ons bijna nooit: alleen na het onderbreken van de stroom herstelde de verbinding.

We verbonden de camera met een router van een ander merk. Dit loste de verbindingsproblemen niet op. Contact met de supportafdeling van Netatmo, die overigens alleen in het Engels of het Frans kan worden geraadpleegd en die daarnaast zeer traag reageert, bracht geen verbetering. Men gaf ons allerlei suggesties die de zaak niet verhielpen.

Niet de enige

Wij blijken niet de enigen te zijn met een Presence die problemen vertoont met de stabiliteit van de wifi-verbinding. Zowel in de Engelstalige als de Franstalige Netatmo-forums rapporteren verschillende gebruikers vergelijkbare problemen. Mogelijk (en hopelijk) worden die nog opgelost door een nieuwe firmware.

Tot zolang hebben wij de camera aangesloten op een D-Link mydlink Home Smart Plug, zodat we hem wanneer hij kuren vertoont vanaf afstand kunnen in- en uitschakelen. Maar dat is uiteraard geen ideale oplossing. Overigens lijkt de wifi-verbinding bij ons opnieuw iets stabieler nadat we de camera met een derde merk router (een Linksys) verbonden. Maar je kunt van een doorsneegebruiker niet verwachten dat die allerlei routers gaat uittesten.

Conclusie

De Netatmo Presence heeft een zeer goede beeldkwaliteit, ook ‘s nachts. Interessant zijn de aparte alarmen naargelang het apparaat personen, voertuigen, dieren of andere bewegende voorwerpen detecteert. Die automatische detectie functioneert verrassend goed. Helaas blijkt de wifi-verbinding niet bij iedereen even stabiel te zijn. Niet alle gebruikers ondervinden wifi-problemen, maar voor de gebruikers bij wie dit wel het geval is vermindert dit de bruikbaarheid van deze outdoor-bewakingscamera. De wifi-verbinding opnieuw configureren werkt erg omslachtig: het probleem efficiënt oplossen is daardoor moeilijk.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.