Waarom zou u de hoofdprijs betalen voor een duur fotobewerkingsprogramma als het ook helemaal voor nop kan? Een van de grootste geneugten van internet is dat u er allerlei mensen vindt die met liefde de door hun gemaakte software gratis met u willen delen. Vaak beschikt zo'n programma niet over een supergelikt uiterlijk noch over de zeer geavanceerde functies van zijn commerciële tegenpool.

Waarom zou u de hoofdprijs betalen voor een duur fotobewerkingsprogramma als het ook helemaal voor nop kan? Een van de grootste geneugten van internet is dat u er allerlei mensen vindt die met liefde de door hun gemaakte software gratis met u willen delen. Vaak beschikt zo'n programma niet over een supergelikt uiterlijk noch over de zeer geavanceerde functies van zijn commerciële tegenpool. Maar daardoor is het vaak geschikter voor de wensen van de gemiddelde thuisgebruiker. Want daar geldt immers vaak: hoe eenvoudiger, hoe liever! In deze workshop gaan we aan de slag met het gratis maar Engelstalige Photobie,waarmee u foto's kunt bekijken, corrigeren en onderdelen kunt toevoegen. Het werkt allemaal erg simpel!

Stap 1

[afbeelding0]Start uw browser en ga naar Softpedia.com. Klik op de link External Mirror 1 (of 2 als de eerste niet werkt). Mocht deze rechtstreekse downloadlink niet werken, probeer dan een van de alternatieven op photobie.com/Download. Klik in het venster Bestand downloaden op de knop Opslaan. In het dialoogvenster Opslaan als klikt u dan in de linker kolom op de knop Bureaublad en daarna op Opslaan.

Stap 2

[afbeelding0]Als de download klaar is, ziet u een nieuw pictogram op uw Bureaublad staan met de naam PhotobieInstaller.exe. Dubbelklik hierop om de installatie van het programma te starten. Klik op Uitvoeren in het waarschuwingsvenster, waarna de installatiewizard verschijnt. Sluit zonodig andere programma's alvorens u op Next (volgende) klikt, dit voorkomt dat u later uw pc moet herstarten. Klik op I Agree om met de licentieovereenkomst akkoord te gaan en daarna op de knop Install. Tot slot even op Finish (voltooien) klikken en Photobie start meteen.

Stap 3

[afbeelding0] Om een bestand te openen in Photobie klikt u in het menu File (bestand) onder Open op Image. Klikken op het gele mapje op de werkbalk mag ook. Standaard worden alle ondersteunde grafische bestanden getoond, maar door gebruik te maken van het keuzemenu achter Bestandstypen kunt u de getoonde bestandstypen ook tot één beperken. Selecteer een afbeelding en klik op Openen.

Stap 4

[afbeelding0]Standaard worden afbeeldingen in een volledig gemaximaliseerd venster geopend. U kunt de afbeelding desgewenst ook in een verplaatsbaar venster openen door op het verkleinknopje (1) te klikken. In- en uitzoomen doet u met de knopjes bij (2). Hebt u het venster eenmaal losgekoppeld, dan kunt het verplaatsen en naar smaak vergroten of verkleinen.

Stap 5

[afbeelding0]Als één afbeelding geopend is, kunt u met Album View al uw afbeeldingen bekijken. Klik daarvoor in het menu Browser op Open image directory which contains current Image. U krijgt nu een in eerste instantie blanco venster te zien; klik op Volgende (1) om door alle afbeeldingen in de map te bladeren. U bevindt zich overigens in dezelfde map als waaruit u de eerder geopende afbeelding hebt gehaald. Druk op de Esc(ape)-toets om weer terug te keren naar het hoofdvenster van Photobie.

Stap 6

[afbeelding0]Voordat u gaat klodderen in uw afbeelding moet u weten wat de transparantkleur is. Zo niet dan hebt u geheid een probleem zodra u merkt dat u alleen maar pixels van uw foto wegveegt en niet aan het tekenen bent met een leuke kleur. Klik dus eerst op de kleurenknop in de linker werkbalk (1) en kies een kleur die niet in de afbeelding vóórkomt. Klik vervolgens in het menu Color_Setup op Set Current Panel Color as Global Transparent Color (2). Dat lost elk eventueel probleem met verdwijnende inkt op. Nogmaals: dit verschijnsel hoeft niet altijd op te treden!

Stap 7

[afbeelding0]Waarom zou u willen tekenen op een foto? Bijvoorbeeld om een scheur of gat in een (oude) beschadigde foto te verhullen. Om rode ogen te verwijderen of als u kunst wil bedrijven. Om te tekenen klikt u bijvoorbeeld op het meetpipet (1). Daarmee pikt u een kleur op uit de afbeelding door ergens op een kleur in de foto te klikken. Uiteraard kunt u ook een kleur kiezen uit het kleurenpalet dat u in de vorige stap zag. Klik vervolgens op het pengereedschap (2) en u kunt uw artistieke lusten helemaal botvieren.

Stap 8

[afbeelding0]Uiteraard kunt u behalve fouten repareren en artistiek tekenen heel wat meer leuks doen als het om fotobewerking gaat. Zo kunt u onderdelen toevoegen. Selecteer de pen en u produceert een klassieke snor en bril, bijvoorbeeld. Erg geinig is ook het toevoegen van spraakballonnen. Dit is vergelijkbaar met de stickervellen met lollige uitroepen die u bij de fotozaak kunt kopen. Zoom daarvoor eerst in op de foto zodat het hoofd van uw 'slachtoffer'zichtbaar is. Kies dan in het inmiddels bekende kleurenpalet de kleur wit. Klik vervolgens op het naar beneden gerichte pijltje rechts van het vormengereedschap en kies de vorm Oval (ovaal).

Stap 9

[afbeelding0]Teken een mooie ovaal in de buurt van de mond van de persoon die u wat wilt laten zeggen. Klik dan op het pengereedschap en kleur de ovaal in. Zorg ook voor een verbinding met de mond, bijvoorbeeld 'gedachtestippen'. Klik op knop A (1) om tekst in de ballon te plaatsen. Klik op de plek in de ballon waar u de tekst wilt laten beginnen, waarna een dialoogvenster verschijnt waarin u een toepasselijk type, kleur en grootte van de letter kunt kiezen. De standaardgrootte is érg klein (slechts 8), dus dat moet zeker een hogere waarde worden. De juiste waarde is onder meer afhankelijk van de resolutie van de foto, dus alleen experimenteel vast te stellen. Klik na het typen van uw tekst op OK.

Stap 10

[afbeelding0]Telkens als u een onderdeel toevoegt aan uw foto wordt er een nieuwe laag (layer in het Engels) aangemaakt. In het transparante venster LayerManager (lagenbeheerder) ziet u het aantal lagen na een tijdje bewerken dan ook gestaag toenemen. U kunt op elke laag klikken om te zien wat in die specifieke laag aanwezig is. Dat is handig als u wat wilt verwijderen of wijzigen. Als uw tekstballon bijvoorbeeld te klein is uitgevallen, zoek dan de laag met de ballon en verwijder deze. Ook de eventuele opvullagen kunt u verwijderen. Zodat u daarna bijvoorbeeld uit de losse hand een 'wolkeriger'wolk kunt tekenen, om maar wat te noemen.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.