We arriveren rond 16:40 bij een geblindeerde MacHouse. De winkel is moeilijk te missen: het is de winkel waar een lange sliert mensen nog relatief geduldig staat te wachten op het magische moment. We schatten de rij op zo'n 150 tot 200 man. Spannend, want niemand weet hoeveel iPad 2-dozen de MacHouse eigenlijk binnen gekregen heeft. Is er wel genoeg voor iedereen? De eenzame MacHouse-medewerker die buiten de voordeur het fort bewaakt houdt wijselijk zijn mond. Duidelijk is wel dat, hoe verder je achterin de rij staat, hoe minder keuze je hebt als het gaat om het model waar je mee wilt vertrekken.

16:50 gaat de deur even kort open. De voorste mensen in de rij veren op, maar de deur gaat alleen open om de aanwezige pers naar binnen te laten. Een korte zucht van teleurstelling, een blik op het horloge en de laatste tien minuten breken aan. Om het lange wachten (de eerste groep mensen stond kort na 12:00 al voor de deur te wachten) wat draaglijker te maken delen MacHouse-medewerkers wat borrelhapjes uit. De bitterballen en loempia's vinden gretig aftrek en de sfeer zit er goed in. Het is maar goed dat regen en vrieskou hun weg naar Amsterdam niet gevonden hebben; in het bleke zonnetje is het redelijk vertoeven. Je zou spontaan medelijden krijgen met de wachtenden in Oost-Europa, die inmiddels vermoedelijk aan het trottoir vastgevroren zijn.

Eén minuut te gaan. De mensen worden nerveus. Een klein relletje ontstaat omdat iemand 'een plekje in de rij gereserveerd heeft'. Dat gaat er bij de wachtenden niet in, dus wordt de betreffende persoon verbannen na een plek achterin de rij. Dan gaat de deur plotsklaps open en worden de zwarte vuilniszakken voor de ruiten van het MacHouse verwijderd. Om een stormloop te voorkomen mogen er maar tien kopers tegelijkertijd naar binnen. Daar lijkt het wel een disco door alle cameraflitsen. De eerste koper lijkt weinig tijd nodig te hebben om te beslissen; amper twee minuten later loopt hij met een grote grijns én een zwarte plastic tas naar buiten. Hij steekt zijn duim op voor de camera, maar wordt vervolgens door een van de aanwezige journalisten opnieuw naar binnen gestuurd om zijn bescheiden exit opnieuw te herhalen -- maar dan met de iPad 2-doos in de ene hand en zijn andere hand wild zwaaiend in de lucht.

Daar gaan ze dan, de eerste iPad 2's. Aan het eind van de avond zal MacHouse door zijn voorraad heen zijn en vermoedelijk gaat het bij alle andere Premium Retailers in Nederland niet veel anders. Wat bijblijft zijn de blije gezichten van de kopers, die uren hebben getrotseerd om hun iPad 2 te bemachtigen. En de opmerking van een verbaasde, jonge Russische dame die toevallig langsloopt. "Uren in de rij voor een iPad 2? Maar je kunt hem toch ook gewoon online bestellen?" Ja, maar daar gaat het vandaag even niet om...

Xander Hoose, redacteur