Captain Ludwig is zo'n spel waarvan je denkt dat je alles hebt gezien na een paar minuten spelen, maar eigenlijk kent de iPhone-game nog een hoop verrassingen. Het volledige spel wordt pas echt onthuld als je langer speelt.

De basis van de gameplay van Captain Ludwig is uiterst simpel: je speelt namelijk als een zekere kerel genaamd Captain Ludwig die - klaarblijkelijk zonder enige zinnige reden - van de ene planeet naar de andere moet springen om verschillende levels uit te spelen. De ka pitein cirkelt automatisch rond planeten en als je op het scherm tikt, schiet hij in een kaarsrechte lijn weg van de betreff ende planeet. Daarbij is het te hopen dat je een andere planeet raakt.

21 levels

Elk level kent een aardig aantal planeten en het enige dat je hoeft te doen, is ze allemaal proberen te raken zonder al je levens te verliezen. Als je alle 21 levels hebt voltooid worden er gelukkig weer nieuwe elementen aan het spel toegevoegd. Zo zijn er bijvoorbeeld radioactieve planeten die Ludwig doden als de kapitein te lang rond ze blijft cirkelen. Daarnaast krijg je op den duur toegang tot een handig ruimteschip dat je kunt besturen en ook zijn er geweren beschikbaar die het scherm vullen met grote, dodelijke pixels.

Ik ben er achter gekomen dat de levels met een groot aantal planeten niet zo leuk zijn, maar gelukkig is er een uitzoomfunctie. Daarmee is de chaos een stuk beter te overzien en dat is zeker welkom op het touch screen van de iPhone, dat dan toch opeens niet meer zo groot blijkt.

Techno soundtrack

De stampende techno soundtrack van de game is erg lekker te noemen, maar toen ik meer muziek opzocht van de artiest - een kerel genaamd Kevin MacLeod - kwam ik er achter dat hij op iTunes alleen wat folk-muziek heeft staan. Dat is zeker opmerkelijk te noemen. Ik wil meer techno van Kevin, maar dit is blijkbaar niet te vinden.

Kortom

Inclusief de stampende soundtrack brengt dit spel behoorlijk wat verrassingen met zich mee. Het is zeker de moeite om die te ontdekken.

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.