Alweer een point and click game, maar dit keer één die zo goed is dat je hem absoluut niet mag missen. Machinarium is alleen te spelen op de iPad 2. Heb je echter alleen een iPhone, treur niet, want deze game is ook op de pc te spelen en is aangekondigd voor de PS3 en de Wii.

In deze adventure speel je een kleine robot die in de stad Machinarium op zoek gaat naar zijn vriendinnetje. Onderweg zal je steeds in de weg worden gestaan door de Black Cap Brotherhood, een 'gang' van drie gemene robots die niets liever doen dan jou en andere robots het leven zuur maken.

Machinarium werkt met de gebruikelijke point and click-besturing. Je hebt een inventory en een simpel menu waarin je de game kunt opslaan en laden. Het is overigens verstandig om dit laatste vaak te doen, want het bevat hier en daar wel wat bugs. Soms loop je hierdoor vast en dan helpt alleen opnieuw opstarten.

De hintfunctie van Machinarium is het waard om genoemd te worden. Wanneer je een hint nodig hebt, zijn er twee manieren om die te krijgen. Je kunt op het peertje rechts onderin het scherm tikken wanneer dat oplicht en krijgt dan een korte hint die je helpt met de volgende stap in de puzzel. Heb je echt geen idee wat te doen, dan kun je ook op het icoontje daarnaast tikken. Je krijgt dan een kleine mini game waarin je een sleutel naar een slot moet leiden. De beloning daarvoor is een uitgebreide uitleg van alle acties die je nodig hebt om het scherm waarin je staat helemaal op te lossen.

Pittig

Machinarium heeft hier en daar best pittige puzzels en mini games. Dankzij de hints hoef je gelukkig nooit lang vast te zitten als je daar geen zin in hebt. Natuurlijk zijn er altijd fanatiekelingen die nooit gebruik zullen maken van dergelijke hulp, maar goed, dat is dan je eigen keuze.

In Machinarium wordt geen gebruik gemaakt van gesproken of geschreven tekst. De personages communiceren door middel van pictogrammen die worden vergezeld door een vriendelijk gemurmel. Alle dieren en robots maken een eigen geluidje en samen met de soundtrack wordt het spel hierdoor helemaal tot leven gewekt.

Het oog wil natuurlijk ook wat en in Machinarium krijgt het dat ook in overvloed. De stad Machinarium is een steampunk paradijs en de robots die er wonen hebben stuk voor stuk hun eigen persoonlijkheid meegekregen in hun tekenstijl. Het is duidelijk te zien dat Amanita Design is opgericht door een grafisch ontwerper. Wanneer je net als ik meteen verliefd wordt op de tekenstijl in Machinarium, dan is het de moeite waard om de website van de studio te bezoeken en hun andere projecten te bekijken.

Kortom

Machinarium is een prachtige game in bijna alle opzichten. Misschien had er alleen iets meer aandacht mogen zijn voor de bugs die hier en daar opduiken, wat zonde is in deze verder zo mooie titel. Het spel is ondanks dit probleem prima speelbaar, maar je bent wel gedwongen om vaak op te slaan voor het geval je zo'n fout tegenkomt.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.