Cyanogen stopt met CyanogenOS, het op Android gebaseerde besturingssysteem van telefoons als de OnePlus One. Er worden geen updates meer voor het besturingssysteem gemaakt, maar wat betekent dat in de praktijk eigenlijk? Kun je je telefoon straks nog wel blijven gebruiken?

Wat is ook alweer het verschil tussen CyanogenOS en CyanogenMod?

Simpel gezegd: CyanogenOS is de OEM-versie van CyanogenMod. De mod begon in de begindagen van Android als hobbyproject van een aantal ontwikkelaars, en nadat de custom ROM naar verschillende Android-toestellen werd geport wilden de makers het OS commercieel maken. Cyanogen Inc. werd opgericht, en het bedrijf begon met het verkopen van de mod aan telefoonmakers.

Een klein groepje smartphonefabrikanten levert CyanogenMod standaard mee op zijn toestellen. De bekendste is OnePlus, dat de One met CyanogenOS uitrustte. Ook WileyFox rust zijn toestellen ermee uit.

CyanogenOS is niets minder dan een officiële licentie van CyanogenMod, waarbij het besturingssysteem is aangepast op de hardware van een toestel.
 

Wat is de meerde van CyanogenOS en -Mod?

CyanogenMod zag het licht als een aangepaste versie van Android. Het was een project van ontwikkelaars die Googles open source-besturingssysteem juist wilde gebruiken omdat het zo makkelijk aan te passen was. De ROM had meteen al veel fans, omdat je met CyanogenMod een aantal features uit Android kon halen die niet standaard in het systeem zaten. Zo kon je je telefoon bijvoorbeeld ondersteuning geven voor flac-muziekbestanden, en werd het mogelijk om untethered een wifi-hotspot op te zetten.
 

CyanogenMod was de eerste mod waarbij je Androids permissies kon veranderen

Later was CyanogenMod de eerste ROM waarbij je de permissies voor Android-apps individueel kon instellen. Die feature zit inmiddels standaard in Android 6 en hoger, maar CyanogenMod wist de losse permissies al vanaf Android 4 te implementeren.

Nog steeds zijn CyanogenMod en CyanogenOS goede voorbeelden van hoeveel vrijheid je kunt krijgen met Android. Vooral de hoge mate van aanpasmogelijkheden is voor fans belangrijk, en het feit dat je makkelijk van bloatware af kunt komen. CyanogenMod en -OS hebben namelijk een klein aantal vooraf geïnstalleerde apps. Bij CyanogenMod is het zelfs mogelijk een ROM te downloaden met alleen maar de Play Store voorgeïnstalleerd.
 

Wat gebeurt er nu?

Cyanogen trekt nu de stekker uit CyanogenOS, het besturingssysteem. Dat betekent dat telefoons waar het OS nu op draait vanuit Cyanogen geen ondersteuning meer krijgen. Dat wil niet automatisch zeggen dat alle ondersteuning verdwijnt. Telefoonmakers kunnen zelf ook het besturingssysteem bijwerken en dat naar gebruikers versturen.

Of dat ook gebeurt, is natuurlijk maar de vraag. WileyFox heeft tegen Tweakers inmiddels aangegeven dat wel zelf te willen doen, maar hoe dat precies moet gebeuren is nog niet bekend. Mogelijk komt er een eigen vorm van de ROM uit.
 

Je kunt nog steeds zelf een alternatieve rom installeren

Het blijft echter wel nog gewoon mogelijk CyanogenMod te installeren op telefoons. De basisstructuur daarvan wordt nog steeds gewoon aangeboden, zodat onafhankelijke programmeurs die kunnen uitbrengen voor verschillende toestellen. Let er daarbij wel op dat de ondersteuning lang niet altijd even goed is, en dat het van de (amateur)programmeurs af hangt of je updates voor jouw specifieke toestel krijgt.
 

Wat voor alternatieven?

Een aantal telefoonfabrikanten is inmiddels al op zoek naar een alternatief voor CyanogenOS. Het bedrijf heeft inmiddels ook al een eigen besturingssysteem gebouwd voor de OnePlus 2 en de OnePlus 3: OxygenOS. Dat lijkt in vrijwel alle opzichten op CyanogenOS. Het is minimalistisch, en biedt veel opties om te customizen.

Daarnaast dook er twee jaar geleden een alternatieve ROM op: Sultan. Dat is in veel opzichten gebaseerd op CyanogenMod, met wederom weinig poespas en veel aanpasmogelijkheden.

Deze wilden we al HEEL lang lang maken: een grote terugblik op The Legend of Zelda, want deze is op 21 februari 40 jaar geworden. Cody en Willem halen al hun kennis uit de kast om je het hele verhaal van de franchise te vertellen, en waarom deze zo bijzonder is.

Meer Zelda:

Kom bij onze Discord. Via ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠deze link⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠kan je met ons en andere luisteraars kletsen over games, deals, nieuws en meer.

Het wordt mogelijk voor nieuwe leden van WhatsApp-groepsgesprekken om oudere berichten terug te lezen via een nieuwe feature.

WhatsApp heeft een nieuwe functie voor de populaire chatapp genaamd Group Message History geïntroduceerd. Die functie viel voor sommigen al enige tijd te testen via de bètaversie, maar wordt sinds gisteren wereldwijd uitgerold.

Het houdt kortgezegd in dat beheerders van groepsgesprekken op WhatsApp kunnen instellen dat nieuwe leden van een specifieke groepsapp ook berichten van voordat ze aan het gesprek werden toegevoegd kunnen lezen. Beheerders kunnen er voor kiezen om minimaal 25 en maximaal honderd berichten van voor de toevoeging van een nieuw lid beschikbaar te stellen.

Wanneer je voorheen aan een groepsgesprek op WhatsApp werd toegevoegd, kon je geen enkel bericht uit de groepsapp van voor je toevoeging teruglezen. Dat had zowel voor- als nadelen. Het voordeel was dat eventuele gevoelige informatie of geroddel over de toegevoegde persoon van voor zijn of haar toevoeging niet leesbaar voor hen was. Het nadeel was dat sommige informatie opnieuw herhaald moest worden voor nieuwe groepsleden.

Dankzij Group Message History kunnen nieuwe leden dus wel maximaal honderd oude berichten teruglezen. Het is aan de beheerders van de groep om dit in te stellen, rekening houdend met de mogelijkheid dat de persoon in kwestie appjes te zien krijgt die eigenlijk niet voor zijn of haar ogen bestemd waren. Overige leden krijgen overigens ook een melding waaruit blijkt dat de berichtengeschiedenis wordt gedeeld.