Cyanogen stopt met CyanogenOS, het op Android gebaseerde besturingssysteem van telefoons als de OnePlus One. Er worden geen updates meer voor het besturingssysteem gemaakt, maar wat betekent dat in de praktijk eigenlijk? Kun je je telefoon straks nog wel blijven gebruiken?

Wat is ook alweer het verschil tussen CyanogenOS en CyanogenMod?

Simpel gezegd: CyanogenOS is de OEM-versie van CyanogenMod. De mod begon in de begindagen van Android als hobbyproject van een aantal ontwikkelaars, en nadat de custom ROM naar verschillende Android-toestellen werd geport wilden de makers het OS commercieel maken. Cyanogen Inc. werd opgericht, en het bedrijf begon met het verkopen van de mod aan telefoonmakers.

Een klein groepje smartphonefabrikanten levert CyanogenMod standaard mee op zijn toestellen. De bekendste is OnePlus, dat de One met CyanogenOS uitrustte. Ook WileyFox rust zijn toestellen ermee uit.

CyanogenOS is niets minder dan een officiële licentie van CyanogenMod, waarbij het besturingssysteem is aangepast op de hardware van een toestel.
 

Wat is de meerde van CyanogenOS en -Mod?

CyanogenMod zag het licht als een aangepaste versie van Android. Het was een project van ontwikkelaars die Googles open source-besturingssysteem juist wilde gebruiken omdat het zo makkelijk aan te passen was. De ROM had meteen al veel fans, omdat je met CyanogenMod een aantal features uit Android kon halen die niet standaard in het systeem zaten. Zo kon je je telefoon bijvoorbeeld ondersteuning geven voor flac-muziekbestanden, en werd het mogelijk om untethered een wifi-hotspot op te zetten.
 

CyanogenMod was de eerste mod waarbij je Androids permissies kon veranderen

Later was CyanogenMod de eerste ROM waarbij je de permissies voor Android-apps individueel kon instellen. Die feature zit inmiddels standaard in Android 6 en hoger, maar CyanogenMod wist de losse permissies al vanaf Android 4 te implementeren.

Nog steeds zijn CyanogenMod en CyanogenOS goede voorbeelden van hoeveel vrijheid je kunt krijgen met Android. Vooral de hoge mate van aanpasmogelijkheden is voor fans belangrijk, en het feit dat je makkelijk van bloatware af kunt komen. CyanogenMod en -OS hebben namelijk een klein aantal vooraf geïnstalleerde apps. Bij CyanogenMod is het zelfs mogelijk een ROM te downloaden met alleen maar de Play Store voorgeïnstalleerd.
 

Wat gebeurt er nu?

Cyanogen trekt nu de stekker uit CyanogenOS, het besturingssysteem. Dat betekent dat telefoons waar het OS nu op draait vanuit Cyanogen geen ondersteuning meer krijgen. Dat wil niet automatisch zeggen dat alle ondersteuning verdwijnt. Telefoonmakers kunnen zelf ook het besturingssysteem bijwerken en dat naar gebruikers versturen.

Of dat ook gebeurt, is natuurlijk maar de vraag. WileyFox heeft tegen Tweakers inmiddels aangegeven dat wel zelf te willen doen, maar hoe dat precies moet gebeuren is nog niet bekend. Mogelijk komt er een eigen vorm van de ROM uit.
 

Je kunt nog steeds zelf een alternatieve rom installeren

Het blijft echter wel nog gewoon mogelijk CyanogenMod te installeren op telefoons. De basisstructuur daarvan wordt nog steeds gewoon aangeboden, zodat onafhankelijke programmeurs die kunnen uitbrengen voor verschillende toestellen. Let er daarbij wel op dat de ondersteuning lang niet altijd even goed is, en dat het van de (amateur)programmeurs af hangt of je updates voor jouw specifieke toestel krijgt.
 

Wat voor alternatieven?

Een aantal telefoonfabrikanten is inmiddels al op zoek naar een alternatief voor CyanogenOS. Het bedrijf heeft inmiddels ook al een eigen besturingssysteem gebouwd voor de OnePlus 2 en de OnePlus 3: OxygenOS. Dat lijkt in vrijwel alle opzichten op CyanogenOS. Het is minimalistisch, en biedt veel opties om te customizen.

Daarnaast dook er twee jaar geleden een alternatieve ROM op: Sultan. Dat is in veel opzichten gebaseerd op CyanogenMod, met wederom weinig poespas en veel aanpasmogelijkheden.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.