Wat mag een slimme deurbel filmen?
Steeds meer mensen stappen over van de klassieke dingdong-bel naar een wat slimmer model. Eigenlijk gecamoufleerde camera’s, vaak voorzien van bewegingssensoren en microfoons. Handig, zodat je ook van op afstand kunt zien wie er aan de deur staat. Maar hoe zit het met je slimme deurbel en privacy? De wet heeft ook nog wat te zeggen over dit soort toezicht.
De belangrijkste regels voor cameratoezicht staan in het Wetboek van Strafrecht. Juridisch gezien noem je zo’n deurbel een “aangebrachte camera”. Die moet duidelijk zichtbaar zijn, want heimelijk toezicht is verboden (art. 441b Sr). Daar voldoet zo’n bel aan. Immers, je ziet de lens en weet dat hij pas mag filmen als je aanbelt. Hetzelfde geldt voor de microfoon. Het stiekem opnemen van conversaties is verboden (art. 139b Sr), maar zo’n deurbel neemt alleen op nadat men op de bel drukt. En inderdaad, als je met de app de camera en microfoon aanzet terwijl er niemand aanbelt, dan kom je dus in het strafbare gebied.
Kijk voor meer beveiligingsvideo's op ons YouTube-kanaal!
Persoonsgegevens
Praktisch gezien krijg je ook snel te maken met de AVG of GDPR. Het maken en opsturen van camerabeelden naar een smartphone-app is een verwerking van persoonsgegevens, wanneer op de beelden mensen herkenbaar zijn. En dat is hier natuurlijk de bedoeling, tenzij je deze inzet om het honden- dan wel kattenluik op afstand te kunnen openen voor je huisdier.
Voor cameratoezicht door particulieren geldt hierbij wel een extra regel. Pas wanneer de camera de openbare weg filmt, is de AVG erop van toepassing. In de meeste gevallen hangen dergelijke surveillancecamera’s echter zodanig dat ze de openbare weg filmen. De kern van het probleem is namelijk dat je de aanbeller (of portiekophouder) frontaal wilt kunnen zien voor de herkenning, en daardoor is vrijwel altijd de openbare weg zichtbaar achter die persoon. Huizen met een grote voortuin en de bel pas bij de voordeur zijn sterk in de minderheid.
De AVG staat niet toe dat je uit nieuwsgierigheid kijkt wat er op straat gebeurt. Je eigendommen (en jezelf) beveiligen mag wel. Daartussen is een grijs gebied, waarover de Autoriteit Persoonsgegevens niet meer zegt dan dat je ‘in principe’ de openbare weg niet mag filmen. En wat als je boze (over)buren krijgt die zo’n slimme deurbel niet prettig vinden? Wat dan?
©PXimport
Praktische oplossing
Een praktische oplossing is door ervoor te zorgen dat de camera zo is ingericht dat de ‘overlast’ die anderen ervaren, geminimaliseerd wordt. En dan gaat het niet alleen om de passanten met abstracte zorgen over privacy, maar ook de buren die zich de hele dag bespied voelen (want als er iets is waar ik veel boze vragen over krijg, dan is het wel over buren met camera’s).
Een eerste beperking is de camera alleen te laten filmen als er iemand aanbelt, en dan het liefst een seconde of 30 (tenzij er een lopend gesprek ontstaat). Voor alle gewone situaties moet dat genoeg zijn. Idem voor het geluid, dat gaat pas aan nadat er is aangebeld. Ten tweede: zorg ervoor dat de camera alleen de beller kan filmen. Overweeg de camera dan ook schuin op te hangen, bijvoorbeeld in de deuropening, in plaats van recht naar voren.
Hang ook eventueel een plankje of plaatje tussen uw huis en dat van de buren, zodat het fysiek onmogelijk is dat de camera dat gebied filmt. En ten derde: wis oude beelden gewoon zolang daar niets verdachts op staat. Harde schijven zijn geduldig, maar wat moet je met opnames van je bel van vier weken terug? Dat kan alleen maar nadelig uitpakken.
