Steeds meer mensen stappen over van de klassieke dingdong-bel naar een wat slimmer model. Eigenlijk gecamoufleerde camera’s, vaak voorzien van bewegingssensoren en microfoons. Handig, zodat je ook van op afstand kunt zien wie er aan de deur staat. Maar hoe zit het met je slimme deurbel en privacy? De wet heeft ook nog wat te zeggen over dit soort toezicht.

De belangrijkste regels voor cameratoezicht staan in het Wetboek van Strafrecht. Juridisch gezien noem je zo’n deurbel een “aangebrachte camera”. Die moet duidelijk zichtbaar zijn, want heimelijk toezicht is verboden (art. 441b Sr). Daar voldoet zo’n bel aan. Immers, je ziet de lens en weet dat hij pas mag filmen als je aanbelt. Hetzelfde geldt voor de microfoon. Het stiekem opnemen van conversaties is verboden (art. 139b Sr), maar zo’n deurbel neemt alleen op nadat men op de bel drukt. En inderdaad, als je met de app de camera en microfoon aanzet terwijl er niemand aanbelt, dan kom je dus in het strafbare gebied.

Persoonsgegevens

Praktisch gezien krijg je ook snel te maken met de AVG of GDPR. Het maken en opsturen van camerabeelden naar een smartphone-app is een verwerking van persoonsgegevens, wanneer op de beelden mensen herkenbaar zijn. En dat is hier natuurlijk de bedoeling, tenzij je deze inzet om het honden- dan wel kattenluik op afstand te kunnen openen voor je huisdier.

Voor cameratoezicht door particulieren geldt hierbij wel een extra regel. Pas wanneer de camera de openbare weg filmt, is de AVG erop van toepassing. In de meeste gevallen hangen dergelijke surveillancecamera’s echter zodanig dat ze de openbare weg filmen. De kern van het probleem is namelijk dat je de aanbeller (of portiekophouder) frontaal wilt kunnen zien voor de herkenning, en daardoor is vrijwel altijd de openbare weg zichtbaar achter die persoon. Huizen met een grote voortuin en de bel pas bij de voordeur zijn sterk in de minderheid.

De AVG staat niet toe dat je uit nieuwsgierigheid kijkt wat er op straat gebeurt. Je eigendommen (en jezelf) beveiligen mag wel. Daartussen is een grijs gebied, waarover de Autoriteit Persoonsgegevens niet meer zegt dan dat je ‘in principe’ de openbare weg niet mag filmen. En wat als je boze (over)buren krijgt die zo’n slimme deurbel niet prettig vinden? Wat dan?

©PXimport

Praktische oplossing

Een praktische oplossing is door ervoor te zorgen dat de camera zo is ingericht dat de ‘overlast’ die anderen ervaren, geminimaliseerd wordt. En dan gaat het niet alleen om de passanten met abstracte zorgen over privacy, maar ook de buren die zich de hele dag bespied voelen (want als er iets is waar ik veel boze vragen over krijg, dan is het wel over buren met camera’s).

Een eerste beperking is de camera alleen te laten filmen als er iemand aanbelt, en dan het liefst een seconde of 30 (tenzij er een lopend gesprek ontstaat). Voor alle gewone situaties moet dat genoeg zijn. Idem voor het geluid, dat gaat pas aan nadat er is aangebeld. Ten tweede: zorg ervoor dat de camera alleen de beller kan filmen. Overweeg de camera dan ook schuin op te hangen, bijvoorbeeld in de deuropening, in plaats van recht naar voren. 

Hang ook eventueel een plankje of plaatje tussen uw huis en dat van de buren, zodat het fysiek onmogelijk is dat de camera dat gebied filmt. En ten derde: wis oude beelden gewoon zolang daar niets verdachts op staat. Harde schijven zijn geduldig, maar wat moet je met opnames van je bel van vier weken terug? Dat kan alleen maar nadelig uitpakken.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.