Steeds meer mensen stappen over van de klassieke dingdong-bel naar een wat slimmer model. Eigenlijk gecamoufleerde camera’s, vaak voorzien van bewegingssensoren en microfoons. Handig, zodat je ook van op afstand kunt zien wie er aan de deur staat. Maar hoe zit het met je slimme deurbel en privacy? De wet heeft ook nog wat te zeggen over dit soort toezicht.

De belangrijkste regels voor cameratoezicht staan in het Wetboek van Strafrecht. Juridisch gezien noem je zo’n deurbel een “aangebrachte camera”. Die moet duidelijk zichtbaar zijn, want heimelijk toezicht is verboden (art. 441b Sr). Daar voldoet zo’n bel aan. Immers, je ziet de lens en weet dat hij pas mag filmen als je aanbelt. Hetzelfde geldt voor de microfoon. Het stiekem opnemen van conversaties is verboden (art. 139b Sr), maar zo’n deurbel neemt alleen op nadat men op de bel drukt. En inderdaad, als je met de app de camera en microfoon aanzet terwijl er niemand aanbelt, dan kom je dus in het strafbare gebied.

Persoonsgegevens

Praktisch gezien krijg je ook snel te maken met de AVG of GDPR. Het maken en opsturen van camerabeelden naar een smartphone-app is een verwerking van persoonsgegevens, wanneer op de beelden mensen herkenbaar zijn. En dat is hier natuurlijk de bedoeling, tenzij je deze inzet om het honden- dan wel kattenluik op afstand te kunnen openen voor je huisdier.

Voor cameratoezicht door particulieren geldt hierbij wel een extra regel. Pas wanneer de camera de openbare weg filmt, is de AVG erop van toepassing. In de meeste gevallen hangen dergelijke surveillancecamera’s echter zodanig dat ze de openbare weg filmen. De kern van het probleem is namelijk dat je de aanbeller (of portiekophouder) frontaal wilt kunnen zien voor de herkenning, en daardoor is vrijwel altijd de openbare weg zichtbaar achter die persoon. Huizen met een grote voortuin en de bel pas bij de voordeur zijn sterk in de minderheid.

De AVG staat niet toe dat je uit nieuwsgierigheid kijkt wat er op straat gebeurt. Je eigendommen (en jezelf) beveiligen mag wel. Daartussen is een grijs gebied, waarover de Autoriteit Persoonsgegevens niet meer zegt dan dat je ‘in principe’ de openbare weg niet mag filmen. En wat als je boze (over)buren krijgt die zo’n slimme deurbel niet prettig vinden? Wat dan?

©PXimport

Praktische oplossing

Een praktische oplossing is door ervoor te zorgen dat de camera zo is ingericht dat de ‘overlast’ die anderen ervaren, geminimaliseerd wordt. En dan gaat het niet alleen om de passanten met abstracte zorgen over privacy, maar ook de buren die zich de hele dag bespied voelen (want als er iets is waar ik veel boze vragen over krijg, dan is het wel over buren met camera’s).

Een eerste beperking is de camera alleen te laten filmen als er iemand aanbelt, en dan het liefst een seconde of 30 (tenzij er een lopend gesprek ontstaat). Voor alle gewone situaties moet dat genoeg zijn. Idem voor het geluid, dat gaat pas aan nadat er is aangebeld. Ten tweede: zorg ervoor dat de camera alleen de beller kan filmen. Overweeg de camera dan ook schuin op te hangen, bijvoorbeeld in de deuropening, in plaats van recht naar voren. 

Hang ook eventueel een plankje of plaatje tussen uw huis en dat van de buren, zodat het fysiek onmogelijk is dat de camera dat gebied filmt. En ten derde: wis oude beelden gewoon zolang daar niets verdachts op staat. Harde schijven zijn geduldig, maar wat moet je met opnames van je bel van vier weken terug? Dat kan alleen maar nadelig uitpakken.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.

Tijdens de Xbox Developer Direct gisteren werden er naast Fable en Forza Horizon 6 ook twee andere games getoond: Game Freaks actie-rpg Beast of Reincarnation en de nieuwe Double Fine-game Kiln.

De Xbox Developer Direct werd gisterenavond uitgezonden en richt zich zoals elk jaar op het aan het woord laten van diverse ontwikkelaars. Daarbij lag de focus vooral op de studio Playground Games, en toonden zij de aankomende spellen Fable en Forza Horizon 6. Maar er werd meer getoond.

Beast of Reincarnation

Eén van de games die de revue passeerden, was Beast of Reincarnation. Deze actie-rpg speelt zich af in een post-apocalyptische versie van Japan. Daar gaan spelers op avontuur met Emma en Koo. Laatstgenoemde is een wolf die Emma vergezelt.

Het Japan in deze game wordt geteisterd door de 'Blight', en Emma en Koo moeten dit tegengaan door het op te nemen tegen krachtige vijanden genaamd Nushi en vervolgens hun krachten absorberen. Daarbij delen Emma en Koo een speciale connectie: wanneer Emma bijvoorbeeld een vijandelijke aanval tegenhoudt, zullen Koo's krachten zich opbouwen tot ze zogeheten Blooming Arts kan inzetten als aanval.

Beast of Reincarnation komt in de loop van aankomende zomer uit voor Xbox Series X en S, pc en PlayStation 5. Ook zal het spel meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Opvallend daarbij is dat de game ontwikkeld wordt door Game Freak, dat vooral bekend is van de Pokémon-games. Game Freak zelf is echter onafhankelijk van Nintendo.

Kiln

De andere game die tijdens de Xbox Developer Direct gisteravond werd getoond, is Kiln. Deze nieuwe game van Double Fine Productions - een studio bekend om zijn unieke spellen zoals Psychonauts, Keeper en Broken Age - betreft een online multiplayergame waarin spelers aardewerk creëren met klei om een kleine geest uitrusting te geven.

Spelers bepalen daarbij zelf het uiterlijk van het harnas van dit wezen. De potten waarin hij plaats kan nemen kunnen vervolgens ook gedecoreerd worden naar smaak. Wanneer de uitrusting af is, vecht men het uit in 4v4-gevechten. Daarbij moet wel gelet worden op de vorm van het aardewerk, want een grotere creatie maakt de speler logischerwijs ook langzamer.

Kiln komt ergens aankomend voorjaar uit voor Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc, en zal op release ook meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Geïnteresseerden kunnen zich alvast aanmelden voor een bètatest. Na de release van de game is het de bedoeling dat er nieuwe maps en modi aan het spel worden toegevoegd.