Steeds meer mensen stappen over van de klassieke dingdong-bel naar een wat slimmer model. Eigenlijk gecamoufleerde camera’s, vaak voorzien van bewegingssensoren en microfoons. Handig, zodat je ook van op afstand kunt zien wie er aan de deur staat. Maar hoe zit het met je slimme deurbel en privacy? De wet heeft ook nog wat te zeggen over dit soort toezicht.

De belangrijkste regels voor cameratoezicht staan in het Wetboek van Strafrecht. Juridisch gezien noem je zo’n deurbel een “aangebrachte camera”. Die moet duidelijk zichtbaar zijn, want heimelijk toezicht is verboden (art. 441b Sr). Daar voldoet zo’n bel aan. Immers, je ziet de lens en weet dat hij pas mag filmen als je aanbelt. Hetzelfde geldt voor de microfoon. Het stiekem opnemen van conversaties is verboden (art. 139b Sr), maar zo’n deurbel neemt alleen op nadat men op de bel drukt. En inderdaad, als je met de app de camera en microfoon aanzet terwijl er niemand aanbelt, dan kom je dus in het strafbare gebied.

Persoonsgegevens

Praktisch gezien krijg je ook snel te maken met de AVG of GDPR. Het maken en opsturen van camerabeelden naar een smartphone-app is een verwerking van persoonsgegevens, wanneer op de beelden mensen herkenbaar zijn. En dat is hier natuurlijk de bedoeling, tenzij je deze inzet om het honden- dan wel kattenluik op afstand te kunnen openen voor je huisdier.

Voor cameratoezicht door particulieren geldt hierbij wel een extra regel. Pas wanneer de camera de openbare weg filmt, is de AVG erop van toepassing. In de meeste gevallen hangen dergelijke surveillancecamera’s echter zodanig dat ze de openbare weg filmen. De kern van het probleem is namelijk dat je de aanbeller (of portiekophouder) frontaal wilt kunnen zien voor de herkenning, en daardoor is vrijwel altijd de openbare weg zichtbaar achter die persoon. Huizen met een grote voortuin en de bel pas bij de voordeur zijn sterk in de minderheid.

De AVG staat niet toe dat je uit nieuwsgierigheid kijkt wat er op straat gebeurt. Je eigendommen (en jezelf) beveiligen mag wel. Daartussen is een grijs gebied, waarover de Autoriteit Persoonsgegevens niet meer zegt dan dat je ‘in principe’ de openbare weg niet mag filmen. En wat als je boze (over)buren krijgt die zo’n slimme deurbel niet prettig vinden? Wat dan?

©PXimport

Praktische oplossing

Een praktische oplossing is door ervoor te zorgen dat de camera zo is ingericht dat de ‘overlast’ die anderen ervaren, geminimaliseerd wordt. En dan gaat het niet alleen om de passanten met abstracte zorgen over privacy, maar ook de buren die zich de hele dag bespied voelen (want als er iets is waar ik veel boze vragen over krijg, dan is het wel over buren met camera’s).

Een eerste beperking is de camera alleen te laten filmen als er iemand aanbelt, en dan het liefst een seconde of 30 (tenzij er een lopend gesprek ontstaat). Voor alle gewone situaties moet dat genoeg zijn. Idem voor het geluid, dat gaat pas aan nadat er is aangebeld. Ten tweede: zorg ervoor dat de camera alleen de beller kan filmen. Overweeg de camera dan ook schuin op te hangen, bijvoorbeeld in de deuropening, in plaats van recht naar voren. 

Hang ook eventueel een plankje of plaatje tussen uw huis en dat van de buren, zodat het fysiek onmogelijk is dat de camera dat gebied filmt. En ten derde: wis oude beelden gewoon zolang daar niets verdachts op staat. Harde schijven zijn geduldig, maar wat moet je met opnames van je bel van vier weken terug? Dat kan alleen maar nadelig uitpakken.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.