Veel slimme apparaten maken een huis nog niet slim. Daarvoor moeten die apparaten samenwerken en dat blijkt vaak een flinke uitdaging. Een smarthome-hub kan helpen, maar is vaak een dure aanschaf. Aqara maakt betaalbare slimme apparaten waarvan sommige ook direct als hub te gebruiken zijn.

In tien jaar heeft Aqara een zeer breed aanbod aan slimme apparaten gerealiseerd. Er zijn gordijnmotoren, camera’s, bewegings-, temperatuur-, raam- en vochtsensoren, deursloten, schakelaars, stopcontacten, ledstrips, een slimme thermostaat en zelfs een slimme voederbak voor de huisdieren.

De laatste serveert de kat of de hond volautomatisch zijn of haar brokken en speelt daarbij naar wens een vooraf ingesproken boodschap van het baasje af. Er is een dieetoptie en rapportage over de consumptie. De ingebouwde accu voorkomt dat Luna of Max verhongert wanneer onverhoopt de wifi of elektriciteit uitvalt. Daarbij zijn producten van Aqara vaak net even goedkoper dan vergelijkbare producten van andere merken.

©Aqara

Smarthome-hubs

Het aanbod van Aqara is opmerkelijk vanwege het grote aantal smarthome-hubs. Uniek is dat de hub niet altijd een afzonderlijk product is, maar soms deel uitmaakt van een slim apparaat. Dit onderscheidt Aqara van andere merken die de hub als extra inkomstenbron gebruiken. Een smarthome-hub verbindt alle slimme apparaten met elkaar, zodat ze kunnen samenwerken. Idealiter omvat dit apparaten van verschillende merken, zelfs als ze verschillende smarthome-talen (Zigbee, Z-Wave, wifi, Klik-aan-Klik-uit) gebruiken.

Met een hub kun je automatiseren, zoals het inschakelen van een lamp wanneer een sensor beweging detecteert. Bovendien brengt het alle apparaten samen in één app en één dashboard, in plaats van dat elk merk een eigen app en dashboard heeft.

Er zijn grofweg drie soorten smarthome-hubs: die van een specifiek merk, die van een merk dat alleen smarthome-hubs levert, en vrij te gebruiken smarthome-hub software die je zelf op een pc of mini-computer kunt installeren. De eerste twee zijn vaak gebruiksvriendelijker, maar soms beperkt in mogelijkheden. De opensource-variant biedt vaak bijna onbeperkte mogelijkheden, maar kan smarthome snel veranderen in een hobby voor techneuten die er graag veel tijd in steken.

©Aqara

Camera mét hub

Aqara onderscheidt zich door zowel standalone hubs aan te bieden als de hub-functionaliteit te integreren in sommige van zijn slimme apparaten. Een voorbeeld hiervan is de Camera Hub G3, een apparaat dat zowel als slimme camera dient als een smarthome-hub. Dit alles wordt aangeboden tegen een prijs waarvoor je bij andere merken vaak noch een camera, noch een hub kunt aanschaffen.

De G3 is een middelgrote camera, geschikt voor beveiliging en monitoring binnenshuis, en is uitgerust met wifi en een USB-C aansluiting. Het apparaat levert 2K-beeldkwaliteit met een resolutie van 2304 x 1296 pixels. De beweegbare kop van de camera kan bijna 360 graden draaien, met een horizontale actieradius van 340 graden en een verticale kanteling van 45 graden (30 graden omhoog en 15 graden omlaag). De G3 ondersteunt zowel Zigbee als wifi 5.

De installatie verloopt bijzonder eenvoudig. Na het opstarten volg je de heldere Engelstalige gesproken instructies voor het installeren van een app op je smartphone of tablet en het koppelen van het apparaat. De G3 is ook uitgerust met een microfoon en luidspreker, wat tweewegcommunicatie mogelijk maakt.

©Edmond Varwijk

Dubbel slim

De G3 onderscheidt zich door zijn dubbele intelligentie: het is niet alleen een slimme camera, maar biedt ook gezichts- en objectherkenning. Het apparaat kan tot twintig personen en dieren herkennen, en je kunt individuele acties aan deze herkenning koppelen. Bijvoorbeeld, wanneer een persoon wordt herkend, kun je een pushbericht ontvangen met de datum, tijd en naam van de persoon. De camera kan ook automatisch de waarneming opnemen en bewaren. Hiervoor is de camera uitgerust met een specifieke AI-chip.

Bij dergelijke functies is enige bezorgdheid over privacy begrijpelijk, zeker als het gaat om een Chinees merk zoals Aqara. Volgens de importeur voldoet de EU-versie van de G3 echter aan alle vereiste Europese wet- en regelgeving. Alle AI-verwerking vindt plaats op de camera zelf, dus de gegevens worden niet gedeeld met Aqara of andere partijen. Dat geldt ook voor de opslag van de camerabeelden. Aqara heeft een cloud die in de EU wordt gehost, maar als je dat liever niet wilt, zijn een iCloud-abonnement of een microSD-kaart ook mogelijkheden. Het is belangrijk om te vermelden dat de G3 (in tegenstelling tot de G4 slimme deurbel en de E1 camera) geen opslag op een eigen NAS ondersteunt.

©Edmond Varwijk

De hub-functie

Als je meerdere Aqara-apparaten in huis hebt, kun je dankzij de geïntegreerde hub snel een slim huis opbouwen. De Aqara-app verbindt apparaten, toont de status of meetgegevens van sensoren op het dashboard en maakt eenvoudige automatisering mogelijk. Omdat de app weet welke apparaten beschikbaar zijn en wat ze kunnen doen, voorkom je dat er – zoals vaak het geval is bij een zelfbouw-hub – meer opties worden weergegeven dan er daadwerkelijk mogelijk zijn.

Een hub die deel uitmaakt van een camera, zoals deze, is voldoende om tot 128 apparaten in een heel huis te koppelen en te laten samenwerken. De hub is compatibel met Apple HomeKit, Amazon Alexa, Google Assistant en IFTTT.

Hoewel de Aqara-app in het Nederlands kan worden ingesteld, is het op dit moment nog het best om deze in het Engels te gebruiken, aangezien de Nederlandse vertalingen nog niet volledig bruikbaar zijn.

©Edmond Varwijk

Op dit moment biedt de G3 nog geen ondersteuning voor Matter, de volgende stap in smarthome-integratie, maar hier wordt volgens de importeur hard aan gewerkt. Eerste apparaten van het merk, zoals de losse M2 Hub, bieden het inmiddels wel en voor het tweede kwartaal is er een M3-smarthomehub aangekondigd die zowel Zigbee, Thread als Matter ondersteunt. Nu zijn het vooral Aqara’s eigen producten die je makkelijk aansluit. Wat andere merken betreft is er ondersteuning voor Sonos, maar bijvoorbeeld Philips Hue en Zigbee weer niet.

Design

Een aspect dat bij smarthome-apparaten soms over het hoofd wordt gezien, is het design. Vooral voor apparaten die uitsteken of ergens tussen worden geplaatst, wil je dat ze zo onopvallend mogelijk zijn, of anders smaakvol vormgegeven. Aqara stelt op dit gebied niet teleur. Of het nu gaat om de slimme verwarmingsthermostaat (Smart Radiator Thermostat E1), het slimme stopcontact (Smart Plug EU) of een van de andere apparaten of sensoren, alles is strak vormgegeven zonder overbodige franje.

Een wit interieur of lichte muren zijn wel aan te raden, aangezien alle producten van Aqara wit zijn. De 'poezenoortjes' boven op de G3 zijn gelukkig slechts een eenvoudig te verwijderen siliconen toevoeging.

©Aqara

Conclusie

Als je eventuele bedenkingen over de Chinese herkomst en daarmee verbonden politieke en privacykwesties opzij kunt zetten, biedt Aqara een aantrekkelijk assortiment smarthome-apparaten. Deze zijn vaak gunstig geprijsd en bieden voldoende functionaliteit. Bovendien zijn ze zeer gebruiksvriendelijk, waardoor je met deze slimme apparaten snel een behoorlijk slim huis kunt opbouwen.

Dit werkt vooral goed als je nog geen andere smarthome-apparaten hebt, aangezien integratie met apparaten buiten het eigen merk niet een van Aqara's sterke punten is. Voor dergelijke integratie ben je beter af met een losse smarthome-hub, zoals de Homey, of een zelfbouwoplossing op basis van Home Assistant.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.