ID.nl logo
Review Arlo Essential 2K Camera Outdoor – Sluit zichzelf buiten
© Wesley Akkerman
Zekerheid & gemak

Review Arlo Essential 2K Camera Outdoor – Sluit zichzelf buiten

De Arlo Essential 2K Camera Outdoor (of Essential Outdoor Camera) is een buitencamera die is voorzien van kernonderdelen voor regulier gebruik. Je koopt de camera in een verpakking van twee of drie stuks met een minimale investering van 229 euro.

Oké
Conclusie

Met de Arlo Essential 2K Camera Outdoor doet de fabrikant een aantal opvallende dingen, waardoor we hem helaas niet zo stellig aanbevelen als de Yale Smart Outdoor Cam. Ten eerste ben je verplicht twee camera’s in huis te halen, waardoor je 100 euro meer kwijt bent dan bijvoorbeeld Yale’s aanbod. Daarnaast word je ook haast verplicht een abonnement af te nemen om toegang tot krijgen tot wat premium functies. Op zich niet vreemd in dit segment, ware het niet dat de prijs (11,99 euro per maand) behoorlijk aan de hoge kant is. Te hoog, als je het ons vraagt. Aan de andere kant zien we een typisch Arlo-beveiligingsproduct. De bouwkwaliteit is van topkwaliteit en kan tegen een stootje, wind en regen. De beelden ogen schitterend, of dat nu overdag of 's nachts is. En iedereen kan elkaar goed verstaan, tenzij het heel waaierig is en de windrichting net verkeerd valt. Onderaan de streep levert dat een wisselvallig product op dat niet voor iedereen bedoeld is.

Plus- en minpunten
  • Bouwkwaliteit
  • Beeld- en geluidskwaliteit
  • Vlotte installatie
  • Sirene en spotlicht
  • Abonnement in feite verplicht
  • Abonnement behoorlijk prijzig
  • Niet los te koop

Omdat de Arlo Essential 2K Camera Outdoor niet los verkrijgbaar is, laat dit product zich in elk geval qua prijs moeilijk vergelijken met bijvoorbeeld het recent gelanceerde portfolio van Yale, waar ook een buitencamera in te vinden is. Die kost 130 euro voor een enkel model. Dan lijkt 230 euro voor twee camera’s een betere deal (ook als je hem – op het oog – vergelijkt met de Ring Stick Up Cam Pro à 200 euro). Maar dat beweren we dan puur op basis van de prijs. Wat haal je precies in huis, zijn er nog meer kosten en levert Arlo een beter product af dan de recente videodeurbel?

Als we hem even snel naast de Yale Smart Outdoor Camera leggen, vallen een paar dingen op. Beide camera’s hebben tweewegcommunicatie, een spotlamp en een oplaadbare accu. De Smart Outdoor Cam heeft een kijkhoek van 154 graden, terwijl die van Arlo blijft steken op 130. Nu is 130 graden voor veel tuinen, opritten of omgevingen al prima, maar op dit gebied loopt-ie dus iets achter. De maximumresolutie is met 2560 bij 1440 pixels wel twee keer zo hoog. Daarnaast is het tof dat er nachtvisie in kleur is, in tegenstelling tot alleen zwart-wit.

©Wesley Akkerman

Hier hing de camera een tijdje buiten, zoals je ziet.

Installeren zonder problemen

Installeren is binnen enkele minuten gepiept. Het enige waar je even op moet wachten, is de volgeladen accu. De Arlo Essential 2K Camera Outdoor is dankzij de duidelijke uitleg en de toegankelijke app binnen enkele minuten aan de app toegevoegd. Het meegeleverde voetstukje is voor een deel flexibel in te stellen, waardoor je de buitencamera in een lichte hoek kunt ophangen. Daardoor kun je het systeem naar boven of beneden richten, en wellicht net even wat subtieler wegwerken. Al hoeft dat niet als je gewoon inbrekers wilt afschrikken.

In de doos zit alles wat je voor een correcte installatie nodig hebt. Naast het voetstukje zitten daar ook schroeven en een usb-kabel in. De camera zelf is voorzien van een IP65-certificaat, waardoor hij bestendig is tegen regenbuien en meer. De interne accu gaat zo’n vier tot zes maanden mee, wat geheel in lijn is met andere producten op deze markt. De camera biedt helaas geen lokale opslag. Enerzijds goed nieuws, want als de camera gestolen wordt, ben je de beelden niet meteen kwijt, maar het is ook nadelig, aangezien je daardoor extra moet investeren.

©Wesley Akkerman

De app behoudt zich tot de essentie

Op de resolutie en nachtvisie in kleur na, is de Arlo Essential 2K Camera Outdoor een redelijke standaardcamera. Dat is geen kritiek, maar gewoon by design. Dit is een camera met essentiële functies, die je gewoon zonder gedoe moet kunnen gebruiken. Binnen de app hoef je derhalve geen enorm uitgebreide functies te verwachten. Zo is het niet mogelijk het beeld bij te draaien. Ook kun je hem niet 90 of 180 graden omdraaien, waardoor je de camera in andere posities kunt gebruiken. Daardoor ben je een beetje beperkt in de installatie.

Wat kun je dan wel binnen de app? Je kunt de sirene inschakelen als je iets niet vertrouwt, de helderheid van de video aanpassen (net als bij Yale) en nachtzicht instellen. Je hebt de keuze uit kleur en zwart-wit; zodra je de spotlamp activeert, schakelt de Arlo Essential 2K Camera Outdoor automatisch over op zwart-wit. Waarom is ons niet helemaal duidelijk. Verder kun je activiteitenzones instellen, zodat je alleen op bepaalde plekken de beweging monitort. Net als bij de deurbel zijn er helaas geen privacyzones beschikbaar.

©Wesley Akkerman

Abonnement is in feite verplicht

Kun je dat wel krijgen als je een abonnement afneemt? Nee, ook daar treffen we geen privacyzones aan. Het standaardabonnement kost minimaal 11,99 euro per maand, omdat je twee camera’s hebt. Een enkel apparaat kost 4,99 euro per maand. Daarmee krijg je toegang tot dertig dagen cloudopslag. Binnen de feed van de Arlo-app kun je de video’s wel handmatig downloaden en daardoor back-uppen, maar dat werkt alleen met een abonnement. Zonder die 11,99 euro per maand fungeert het systeem als een simpel digitaal kijkgat naar buiten.

Je kunt dan nog steeds met iemand buiten praten en die persoon kan jou dan ook horen. Bewegingsmeldingen zijn er eveneens, maar dan zonder de toevoeging van wat voor object of wezen er voor de camera staat. Dat is dus erg basaal allemaal. Concurrenten, zoals Ring zijn bovendien goedkoper als het om cloudabonnementen gaat. Daardoor wordt zo’n goedkoop in de markt gezette buitencamera, voorzien van alleen essentiële functies, toch ineens een dure bedoening. Voor dit systeem zijn er helaas geen goedkopere abonnementen beschikbaar.

©Wesley Akkerman

Beeld en geluid zijn top

Natuurlijk ligt het er maar net aan wat je van plan bent met de Arlo Essential 2K Camera Outdoor. Zoek je gewoon een camera die afschrikt, je op de hoogte brengt van beweging en waar je zo nu en dan eens doorheen kijkt, dan is dat prima. Maar verlang je toch wat meer, dan is dit model niet direct aan te raden. En dat ondanks die fijne beeldkwaliteit. De 2K-resolutie doet de beelden goed. Alles oogt heel kleurrijk en gedetailleerd, vooral overdag. En inzoomen behoort ook tot de mogelijkheden, al is dat met wat kwaliteitsverlies – maar dan nog zie je redelijk goed waar je naar kijkt.

De nachtvisie stelt eveneens niet teleur en dat is alles te danken aan de kleuren. Op dit gebied laat Arlo echt z’n spierballen zien, wat die hoge extra kosten extra jammer maakt. Bovendien is het zo dat de Arlo Essential 2K Camera Outdoor qua audio eveneens niet teleurstelt. Je kunt iedereen goed verstaan, ook wanneer ze wat verder weg staan. Ze kunnen jou ook goed horen. Het enige waar de buitencamera soms een beetje moeite mee heeft, is de wind. Dat is echter sterk afhankelijk van de windrichting, dus misschien heb je daarin meer geluk dan wij.

Arlo Essential 2K Camera Outdoor kopen?

Met de Arlo Essential 2K Camera Outdoor doet de fabrikant een aantal opvallende dingen, waardoor we hem helaas niet zo stellig aanbevelen als de Yale Smart Outdoor Cam. Ten eerste ben je verplicht twee camera’s in huis te halen, waardoor je 100 euro meer kwijt bent dan bijvoorbeeld Yale’s aanbod. Daarnaast word je ook haast verplicht een abonnement af te nemen om toegang tot krijgen tot wat premium functies. Op zich niet vreemd in dit segment, ware het niet dat de prijs (11,99 euro per maand) behoorlijk aan de hoge kant is. Te hoog, als je het ons vraagt.

Aan de andere kant zien we een typisch Arlo-beveiligingsproduct. De bouwkwaliteit is van topkwaliteit en kan tegen een stootje, wind en regen. De beelden ogen schitterend, of dat nu overdag of 's nachts is. En iedereen kan elkaar goed verstaan, tenzij het heel waaierig is en de windrichting net verkeerd valt. Onderaan de streep levert dat een wisselvallig product op dat niet voor iedereen bedoeld is. Heb je al Arlo-producten en betaal je al voor een abonnement? Dan is de Arlo Essential 2K Camera Outdoor wellicht de moeite waard – maar anders niet.

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.