De Arlo Essential 2K Camera Outdoor (of Essential Outdoor Camera) is een buitencamera die is voorzien van kernonderdelen voor regulier gebruik. Je koopt de camera in een verpakking van twee of drie stuks met een minimale investering van 229 euro.

Omdat de Arlo Essential 2K Camera Outdoor niet los verkrijgbaar is, laat dit product zich in elk geval qua prijs moeilijk vergelijken met bijvoorbeeld het recent gelanceerde portfolio van Yale, waar ook een buitencamera in te vinden is. Die kost 130 euro voor een enkel model. Dan lijkt 230 euro voor twee camera’s een betere deal (ook als je hem – op het oog – vergelijkt met de Ring Stick Up Cam Pro à 200 euro). Maar dat beweren we dan puur op basis van de prijs. Wat haal je precies in huis, zijn er nog meer kosten en levert Arlo een beter product af dan de recente videodeurbel?

Als we hem even snel naast de Yale Smart Outdoor Camera leggen, vallen een paar dingen op. Beide camera’s hebben tweewegcommunicatie, een spotlamp en een oplaadbare accu. De Smart Outdoor Cam heeft een kijkhoek van 154 graden, terwijl die van Arlo blijft steken op 130. Nu is 130 graden voor veel tuinen, opritten of omgevingen al prima, maar op dit gebied loopt-ie dus iets achter. De maximumresolutie is met 2560 bij 1440 pixels wel twee keer zo hoog. Daarnaast is het tof dat er nachtvisie in kleur is, in tegenstelling tot alleen zwart-wit.

©Wesley Akkerman

Installeren zonder problemen

Installeren is binnen enkele minuten gepiept. Het enige waar je even op moet wachten, is de volgeladen accu. De Arlo Essential 2K Camera Outdoor is dankzij de duidelijke uitleg en de toegankelijke app binnen enkele minuten aan de app toegevoegd. Het meegeleverde voetstukje is voor een deel flexibel in te stellen, waardoor je de buitencamera in een lichte hoek kunt ophangen. Daardoor kun je het systeem naar boven of beneden richten, en wellicht net even wat subtieler wegwerken. Al hoeft dat niet als je gewoon inbrekers wilt afschrikken.

In de doos zit alles wat je voor een correcte installatie nodig hebt. Naast het voetstukje zitten daar ook schroeven en een usb-kabel in. De camera zelf is voorzien van een IP65-certificaat, waardoor hij bestendig is tegen regenbuien en meer. De interne accu gaat zo’n vier tot zes maanden mee, wat geheel in lijn is met andere producten op deze markt. De camera biedt helaas geen lokale opslag. Enerzijds goed nieuws, want als de camera gestolen wordt, ben je de beelden niet meteen kwijt, maar het is ook nadelig, aangezien je daardoor extra moet investeren.

©Wesley Akkerman

De app behoudt zich tot de essentie

Op de resolutie en nachtvisie in kleur na, is de Arlo Essential 2K Camera Outdoor een redelijke standaardcamera. Dat is geen kritiek, maar gewoon by design. Dit is een camera met essentiële functies, die je gewoon zonder gedoe moet kunnen gebruiken. Binnen de app hoef je derhalve geen enorm uitgebreide functies te verwachten. Zo is het niet mogelijk het beeld bij te draaien. Ook kun je hem niet 90 of 180 graden omdraaien, waardoor je de camera in andere posities kunt gebruiken. Daardoor ben je een beetje beperkt in de installatie.

Wat kun je dan wel binnen de app? Je kunt de sirene inschakelen als je iets niet vertrouwt, de helderheid van de video aanpassen (net als bij Yale) en nachtzicht instellen. Je hebt de keuze uit kleur en zwart-wit; zodra je de spotlamp activeert, schakelt de Arlo Essential 2K Camera Outdoor automatisch over op zwart-wit. Waarom is ons niet helemaal duidelijk. Verder kun je activiteitenzones instellen, zodat je alleen op bepaalde plekken de beweging monitort. Net als bij de deurbel zijn er helaas geen privacyzones beschikbaar.

©Wesley Akkerman

Abonnement is in feite verplicht

Kun je dat wel krijgen als je een abonnement afneemt? Nee, ook daar treffen we geen privacyzones aan. Het standaardabonnement kost minimaal 11,99 euro per maand, omdat je twee camera’s hebt. Een enkel apparaat kost 4,99 euro per maand. Daarmee krijg je toegang tot dertig dagen cloudopslag. Binnen de feed van de Arlo-app kun je de video’s wel handmatig downloaden en daardoor back-uppen, maar dat werkt alleen met een abonnement. Zonder die 11,99 euro per maand fungeert het systeem als een simpel digitaal kijkgat naar buiten.

Je kunt dan nog steeds met iemand buiten praten en die persoon kan jou dan ook horen. Bewegingsmeldingen zijn er eveneens, maar dan zonder de toevoeging van wat voor object of wezen er voor de camera staat. Dat is dus erg basaal allemaal. Concurrenten, zoals Ring zijn bovendien goedkoper als het om cloudabonnementen gaat. Daardoor wordt zo’n goedkoop in de markt gezette buitencamera, voorzien van alleen essentiële functies, toch ineens een dure bedoening. Voor dit systeem zijn er helaas geen goedkopere abonnementen beschikbaar.

©Wesley Akkerman

Beeld en geluid zijn top

Natuurlijk ligt het er maar net aan wat je van plan bent met de Arlo Essential 2K Camera Outdoor. Zoek je gewoon een camera die afschrikt, je op de hoogte brengt van beweging en waar je zo nu en dan eens doorheen kijkt, dan is dat prima. Maar verlang je toch wat meer, dan is dit model niet direct aan te raden. En dat ondanks die fijne beeldkwaliteit. De 2K-resolutie doet de beelden goed. Alles oogt heel kleurrijk en gedetailleerd, vooral overdag. En inzoomen behoort ook tot de mogelijkheden, al is dat met wat kwaliteitsverlies – maar dan nog zie je redelijk goed waar je naar kijkt.

De nachtvisie stelt eveneens niet teleur en dat is alles te danken aan de kleuren. Op dit gebied laat Arlo echt z’n spierballen zien, wat die hoge extra kosten extra jammer maakt. Bovendien is het zo dat de Arlo Essential 2K Camera Outdoor qua audio eveneens niet teleurstelt. Je kunt iedereen goed verstaan, ook wanneer ze wat verder weg staan. Ze kunnen jou ook goed horen. Het enige waar de buitencamera soms een beetje moeite mee heeft, is de wind. Dat is echter sterk afhankelijk van de windrichting, dus misschien heb je daarin meer geluk dan wij.

Arlo Essential 2K Camera Outdoor kopen?

Met de Arlo Essential 2K Camera Outdoor doet de fabrikant een aantal opvallende dingen, waardoor we hem helaas niet zo stellig aanbevelen als de Yale Smart Outdoor Cam. Ten eerste ben je verplicht twee camera’s in huis te halen, waardoor je 100 euro meer kwijt bent dan bijvoorbeeld Yale’s aanbod. Daarnaast word je ook haast verplicht een abonnement af te nemen om toegang tot krijgen tot wat premium functies. Op zich niet vreemd in dit segment, ware het niet dat de prijs (11,99 euro per maand) behoorlijk aan de hoge kant is. Te hoog, als je het ons vraagt.

Aan de andere kant zien we een typisch Arlo-beveiligingsproduct. De bouwkwaliteit is van topkwaliteit en kan tegen een stootje, wind en regen. De beelden ogen schitterend, of dat nu overdag of 's nachts is. En iedereen kan elkaar goed verstaan, tenzij het heel waaierig is en de windrichting net verkeerd valt. Onderaan de streep levert dat een wisselvallig product op dat niet voor iedereen bedoeld is. Heb je al Arlo-producten en betaal je al voor een abonnement? Dan is de Arlo Essential 2K Camera Outdoor wellicht de moeite waard – maar anders niet.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.