Met de Nest Doorbell introduceert Google zijn eerste videodeurbel die werkt op batterijvoeding. Gunstig, want het bespaart woningbezitters de nodige aansluitperikelen. De montage duurt hooguit een kwartier, waarna je pushmeldingen van bezoekers op jouw smartphone ontvangt. Hoe bevalt de Google Nest Doorbell in de praktijk? Hoog tijd voor een uitgebreide test.

Google richt zich met de Nest Doorbell op de massa. In tegenstelling tot zijn voorganger (Nest Hello) is de montage namelijk doodeenvoudig. Je hoeft dus geen veredelde elektricien te zijn om de boel aan de praat te krijgen. Iedereen die overweg kan met een boormachine bevestigt de behuizing moeiteloos op het deurkozijn. De cameralens merkt op zodra er iemand voor de deur staat en geeft vervolgens een seintje aan de Google Home-app op een smartphone. Kijk op het scherm live mee en start desgewenst op afstand een gesprek. Ook eerdere opnames kun je in de app terugkijken.

©PXimport

Snelle montage

De meegeleverde papieren handleiding heeft weinig om het lijf. Je dient volgens de korte toelichting de accu via de meegeleverde usb-c-kabel op te laden en voor nadere instructies de Google Home-app te installeren. Scan daarna met een smartphonecamera de QR-code aan de achterzijde van de behuizing en neem de Nederlandstalige aanwijzingen door. De app legt stap voor stap uit hoe de montage werkt, waardoor het haast niet fout kan gaan. Voor de zekerheid bekijk je eventueel nog een kort installatiefilmpje.

De productdoos bevat een montagesteun, pluggen, schroeven en een wig. Hiermee maak je de installatie in orde. Met laatstgenoemd hulpstuk kantelt de Nest Doorbell twintig graden naar binnen, zodat personen middenin beeld verschijnen. Heb je de montagesteun en wig eenmaal op het deurkozijn geschroefd, dan manoeuvreer je de Nest Doorbell eenvoudig in de houder. Je hoort hierbij een duidelijk klikgeluid. Voor het loswrikken van de Nest Doorbell levert Google een ontgrendelingstool mee. Dit gereedschap stelt je in staat om het apparaatje snel los te maken en de accu binnenshuis op te laden. Een heikel punt is dat de ontgrendelingstool relatief gemakkelijk is na te maken. Hierdoor is dit product kwetsbaar voor diefstal.

©PXimport

Langwerpige behuizing

Vergeleken met de eerder uitgebrachte Nest Hello is de weerbestendige behuizing van deze nieuwe videodeurbel iets groter. Verder koos de fabrikant voor een witte kleurstelling met een zwarte cirkel rondom de cameralens. De belknop is eveneens wit. Vuil afkomstig van vieze vingers valt hierdoor iets sneller op. Rondom de belknop bevindt zich een witte ledring. Die licht op zodra er iemand aanbelt. Er is onder de cameralens nog een klein statuslampje te zien. Voor de werking van tweewegaudio heeft de behuizing een onopvallende microfoon en luidspreker aan boord. De speaker klinkt verassend luid, waardoor bezoekers je spraakopdrachten vanuit de Google Home-app duidelijk kunnen verstaan.

©PXimport

Verticaal gezichtsveld

Als een bezoeker op de deurbel drukt, klinkt er op jouw smartphone een dingdong-geluid. Verder kun je ook Nest-luidsprekers en smartspeakers met Google Assistent-ondersteuning aan de videodeurbel koppelen. Bepaal dus zelf op welke apparaten je de deurbel hoort. Als je graag de bestaande gong wilt gebruiken, dien je de Nest Doorbell alsnog aan de huidige bedrading van het deurbelsysteem te koppelen. In dat geval kun je dus net zo goed een bekabelde videodeurbel aanschaffen.

De videoresolutie van 960 × 1280 pixels is wat karig. Vermoedelijk kozen de ontwikkelaars bewust voor een relatief lage resolutie om de impact op de batterij zoveel mogelijk te beperken. Gelukkig zijn personen duidelijk herkenbaar, al is het beeld wel een beetje pixelig. Bovendien zien we een lichte bolling in de weergave. De kleuren ogen daarentegen natuurgetrouw en de helderheid is eveneens in orde. Opvallend is dat deze videodeurbel beelden vastlegt in een 3:4-verhouding, terwijl de Nest Hello breedbeeldopnames maakt. Een goede beslissing, want het verticale gezichtsveld zorgt ervoor dat personen volledig in beeld verschijnen.

©PXimport

Opnemen in de cloud

Deze videodeurbel is via wifi verbonden met internet. Opnames van gebeurtenissen (beweging en aanbellen) belanden dan ook op een online server. Elke gebruiker kan gebeurtenissen van de afgelopen drie uur opvragen. Dit tijdsbestek is uiteraard veel te kort. Tijdens vakanties en de late uurtjes wil je natuurlijk ook naderhand terugzien welke gebeurtenissen er voor je huis hebben plaatsgevonden. Je ontkomt dan ook eigenlijk niet aan een betaald Nest Aware-abonnement. Hiermee heb je toegang tot een videogeschiedenis van dertig of zestig dagen. Deze dienst kost respectievelijk vijf of tien euro per maand. Nuttig om te weten is dat de Nest Doorbell nooit continu opneemt, want de camera legt alleen gebeurtenissen vast. Bij plotselinge uitval van wifi of stroom switcht deze videodeurbel automatisch naar lokale opslag. Het interne geheugen biedt plek aan één uur videomateriaal.

Intelligente functies

De Nest Doorbell is een intelligente videodeurbel. Verschijnt er bijvoorbeeld een koerier voor de cameralens, dan ontvang je een pushbericht met de melding ‘Persoon met pakket’. De camera maakt onderscheid tussen personen, dieren (honden en katten), voertuigen en pakketjes. Dat werkt in de praktijk erg goed. Bepaal in de instellingen zelf waarvan je een melding wilt ontvangen. Verder activeer je desgewenst gezichtsherkenning en stel je eventueel zones in. Met laatstgenoemde functie baken je aan de hand van virtuele lijnen bijvoorbeeld een voortuin af. Voorkom op die manier dat je steeds nutteloze meldingen van activiteiten op de openbare weg ontvangt.  

©PXimport

Conclusie

Vanwege een hoog installatiegemak en de eenvoudige werking is de Nest Doorbell voor een brede doelgroep geschikt. Dankzij de geïntegreerde accu ervaar je geen gedoe met (vaak gedateerde) stroomdraden en kun je zelf een plekje bij de voordeur selecteren. Bij normaal gebruik hoeft de accu pas weer na enkele maanden aan de lader. Daarentegen geeft het gebruik van deze laagdrempelige videodeurbel met batterij ook enkele beperkingen. Zo is de resolutie relatief laag en kun je de bestaande gong niet gebruiken. Tot slot is het product stevig aan de prijs.

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.