ID.nl logo
Videodeurbel kopen? Let dan hierop
© Reshift Digital
Zekerheid & gemak

Videodeurbel kopen? Let dan hierop

Met een slimme videodeurbel kun je via je smartphone praten met bezoek op de stoep, ongeacht waar je bent. Ook kun je zo’n bel als beveiligingscamera gebruiken. Lijkt dat je wat? In dit artikel leggen we aan de hand van concrete tips uit waar je op moet letten als je een videodeurbel kopen wilt.

Tip 01: Draadloze videodeurbel

Als je nadenkt over de aanschaf van een slimme videodeurbel, is het handig om na te gaan of je een bel met een accu wil of eentje die via een draad stroom krijgt. Een bel op een accu heeft specifieke voor- en nadelen. Het grote voordeel is het installatiegemak. Omdat de bel op een accu werkt en niet afhankelijk is van een externe stroomvoorziening, kun je hem op de door jou gewenste plek ophangen. 

Het nadeel laat zich raden: een accu moet je opladen. De populairste bellen die op een accu werken, gaan een paar maanden mee op een accubeurt. Dat betekent dat je de bel zo’n drie of vijf keer per jaar moet opladen via het stopcontact. De één vindt dat geen probleem, waar de ander liever niet om wil kijken naar de stroomvoorziening van zijn deurbel.

©PXimport

Tip 02: Of toch bedraad?

Een bedrade deurbel krijgt continu stroom en hoeft dus niet opgeladen te worden. Wel zo makkelijk. De installatie daarentegen is niet altijd makkelijk. Sommige bellen vereisen – vanwege hun slimme functies – meer stroom dan je huidige belbedrading levert. In dat geval moet je je belbedrading aanpassen. 

Dat is niet voor iedereen weggelegd, waarschuwen ook fabrikanten van slimme bellen. Onder andere Ring, Gigaset en Netatmo raden dan aan een professionele monteur in te schakelen. Het is daarom raadzaam om voor de aanschaf op de productpagina van de bel te controleren hoeveel stroom de bel nodig heeft en te kijken of jouw bedrading hier geschikt voor is. 

Een alternatief is een bedrade bel gebruiken in combinatie met een bijbehorende stroomkabel die je gewoon in het stopcontact doet. Ring verkoopt zo’n kabel voor 17 tot 25 euro. Andere merken bieden dergelijke stroomkabels niet aan.

©PXimport

Tip 03: (G)een gong

Een derde aandachtspunt bij het kiezen van je slimme videodeurbel is de gong. Als je al een deurbel met bedrading hebt, werkt die waarschijnlijk samen met een mechanische gong. Een draadloze deurbel communiceert ook met een gong, bijvoorbeeld eentje op batterijen. De meeste slimme bellen kunnen niet overweg met een bestaande gong, ook niet als je de bel bedraad aansluit. Uitzonderingen zijn de bellen van Netatmo en Gigaset. 

Voor slimme bellen van andere merken heb je een speciale gong nodig van de fabrikant zelf. Een slim verdienmodel, want dergelijke gongs kosten vaak twintig tot dertig euro. In een groter appartement of huis wil je waarschijnlijk meerdere gongs. Zo’n gong stop je in het stopcontact, waarna hij doorgaans via wifi verbinding houdt met het belsysteem.

Sommige gongs hebben extra functies, zoals een nachtlampje of een signaalversterker. Let erop dat de gemiddelde slimme gong dusdanig groot is dat hij qua afmetingen meer dan één stopcontact inneemt.

©PXimport

Hoe eenvoudig of moeilijk het is om je nieuwe slimme bel te installeren, verschilt per model

-

Tip 04: Installatie

Hoe eenvoudig of moeilijk het is om je nieuwe slimme bel te installeren, verschilt letterlijk per model. Over het algemeen is een bel die werkt op een accu makkelijker te installeren dan een bedraad model, omdat je geen rekening hoeft te houden met draden en vooral het vermogen van de draden. 

Een bedrade bel installeren, is zo gepiept als je de juiste bedrading hebt, maar kan frustrerend (en duur) uitpakken als de draden niet genoeg stroom leveren en je een elektricien moet inschakelen. Vat dat niet te licht op, want draden die het verkeerde vermogen leveren, kunnen een bel beschadigen.

©PXimport

Tip 05: Tweewegaudio

Een slimme deurbel laat je onder meer praten met bezoekers voor de deur, van de pakketbezorger tot de buurvrouw. Jij praat vanuit de app van de deurbel. Hartstikke handig als je niet thuis bent. Deze functie staat bekend als tweewegaudio en vereist een luidspreker en microfoon(s) in de bel. Goed om te weten, is dat elke slimme deurbel van een gerenommeerd merk geschikt is om met bezoek te communiceren. De kwaliteit verschilt wel per deurbel.

Duurdere modellen hebben over het algemeen een betere kwaliteit luidspreker en microfoon dan goedkopere modellen. Als je veel waarde hecht aan duidelijke gesprekskwaliteit, is het de moeite waard om een bel te kiezen die op dit vlak goed presteert. Onze ervaring is dat vrijwel alle bekende slimme deurbellen een prima gesprekskwaliteit hebben. Een test – bijvoorbeeld in een elektronicawinkel – kan jou helpen om de gesprekskwaliteit te beoordelen.

Tip 06: Videofunctie

Eén van de belangrijke aandachtspunten van een slimme videodeurbel is zijn videofunctie. Die begint bij de beeldverhouding, die bepaalt hoeveel van de omgeving de bel ziet. Veel goedkopere modellen hebben een cameralens met 19:0-verhouding, die meer van de breedte, maar minder van de hoogte ziet. Een volwassen persoon die vlak voor de deur staat, is in dit geval niet van top tot teen zichtbaar. 

Een bel met een 4:3-cameralens brengt zo iemand wél helemaal in beeld, maar ziet minder in de breedte. Wat er om de persoon heen gebeurt, is vaak minder relevant, zo is onze ervaring. Een tweede aandachtspunt is de videoresolutie. Neem een bel die minimaal in HD-resolutie (1280 × 720 pixels) filmt. Scherper beeld krijg je met een Full-HD-camera (1920 × 1080 pixels). 

©PXimport

Duurdere bellen filmen doorgaans in Full HD en gaan met name beter om met uitdagende lichtomstandigheden, zoals een felle zon. Deze modellen hebben ook betere technieken om duidelijke opnames in het donker te maken. 

Op YouTube vind je van bijna alle bekende bellen praktijkvideo’s van gebruikers. Die geven je een indruk van de daadwerkelijke beeldkwaliteit van jouw favoriete bel, want op marketingvideo’s van de fabrikant lijkt elke bel het uitstekend te doen.

Bij een deurbel die werkt zonder abonnement heb je geen extra kosten

-

Tip 07: Beelden opslaan

Een bel met een videofunctie is handig, maar hoe slaat hij de beelden op? Dat is zeker iets om over na te denken, omdat het een verkoopargument is waarmee fabrikanten zich van elkaar onderscheiden. Een deel van de merken verkoopt bellen die de videobeelden lokaal opslaan. Zo kun je in bellen van Eufy, Gigaset en Hombli een microSD-kaartje stoppen dat de beelden versleuteld opslaat. Stop je het geheugenkaartje in een ander apparaat, dan kun je geen videobeelden afspelen. 

Sommige Eufy-belmodellen werken samen met een basisstation dat als gong functioneert en ingebouwde opslagruimte heeft om videofragmenten op te bewaren. Bellen van een aantal andere merken kun je koppelen aan je NAS. Lokale opslag maakt je eigen baas over je slimme bel en betekent dat je geen abonnement hoeft af te sluiten voor cloudopslag. Merken als Eufy en Hombli bieden deze functie wel aan voor wie online opslag prefereert boven lokale opslag.

©PXimport

Tip 08: Abonnement

Een alternatief voor lokale opslag van videofragmenten is opslag in de cloud. Zoals gezegd, heb je bij sommige bellen de keuze, waar andere merken je verplichten om cloudopslag te gebruiken om beelden terug te kijken. Google (Nest) en Ring zijn de bekendste fabrikanten die een abonnement verplichten om alles uit hun bellen te halen. Voor zo’n abonnement betaal je een paar euro per maand. Dat is te overzien, maar betekent wel dat je op jaarbasis dertig tot zestig euro betaalt om je deurbel optimaal te kunnen gebruiken. 

Een deurbel die volledig werkt zonder abonnement, kent die extra kosten niet. Om die reden kan een deurbel zonder abonnement met een hogere aanschafprijs op termijn goedkoper zijn dan een voordeliger model met abonnement. Je bent bij geen enkel merk verplicht een abonnement te nemen, maar kunt bij sommige bellen dus niet terugzien wie er vanmiddag aangebeld heeft als je toen niet meteen opnam. Dat is iets om stil bij te staan.

Tip 09: Slimme functies

Fabrikanten van slimme deurbellen steken moeite in het ontwikkelen van extra mogelijkheden om hun bellen aantrekkelijker te maken. Heb je een Google Chromecast? Sommige bellen kunnen hun livebeeld via de Chromecast op je televisie projecteren. Een functie die overigens lang niet iedereen boeit. Nuttiger is misschien dat een aantal bellen, waaronder die van Gigaset, je Philips Hue-verlichting kan laten knipperen als er iemand aanbelt. 

Bellen van Eufy en Ring kunnen beveiligingscamera’s van dezelfde fabrikant automatisch beeld laten opnemen zodra je deurbel beweging detecteert of als er iemand aanbelt. Vind je dat fijn en heb je al een camerasysteem van Eufy of Ring? Dan heb je een extra reden om een bel van het betreffende merk te kiezen. 

Sommige bellen werken goed samen met de Google Home-/Nest-luidsprekers of Amazon Echo-luidsprekers. De luidspreker kan als extra gong functioneren als iemand aanbelt of in het geval van de Google Nest Hub het livebeeld projecten. Google Nest-deurbellen doen dat laatste het best.

©PXimport

Sommige bellen werken goed samen met de Google Home-/Nest-luidsprekers

-

Tip 10: Beveiligingscamera

Een andere slimme functie die meer aandacht verdient, is de deurbel gebruiken als beveiligingscamera. Dat kan doordat de bel een camera en microfoons heeft en dus zowel beeld als audio kan opnemen. Via de ingebouwde luidspreker kun je kwaadwillenden rond je voordeur laten schrikken. Veruit de meeste slimme deurbellen zijn via de instellingen in de app te configureren als beveiligingscamera.

Houd wel rekening met een paar zaken. Ten eerste is de functie minder geschikt voor een bel die op een accu werkt, omdat de beveiligingsmodus meer stroom kost en de accu dus sneller leegloopt. Een bel die bedraad stroom krijgt, heeft op dit punt een streepje voor. Een tweede aandachtspunt is het instellen van bewegingszones. De gemiddelde slimme videodeurbel heeft een groot blikveld dat misschien meer ziet dan je wilt. 

Als je alleen meldingen van beweging op je eigen terrein wilt krijgen, creëer je een bewegingszone in de app. Bewegingen buiten de zone negeert de bel, zodat je geen waarschuwingsmelding krijgt als de buurman over zijn pad loopt.

Tip 11: Let op privacy

Het instellen van bewegingszones is niet alleen handig als je je bel als beveiligingscamera wil gebruiken. Het is ook een noodzakelijke maatregel om de privacy van je buren en voorbijgangers te respecteren. De AVG-privacywet schrijft namelijk voor dat je deurbel zo min mogelijk van de openbare weg mag filmen als je hier geen goede reden voor hebt. Als het niet mogelijk is om je bel fysiek zo op te hangen dat hij alleen je eigen terrein in beeld brengt, kun je dit softwarematig regelen met bewegingszones. 

Film je zonder goede reden de openbare weg of het terrein van buren, dan kunnen zij hier melding van maken bij de Autoriteit Persoonsgegevens. De toezichthouder kan jou een waarschuwing of bij grove schending van de privacywet een boete opleggen. 

Om bezoekers te attenderen op jouw aanwezige slimme bel, leveren veel merken hun slimme videodeurbel met minimaal één waarschuwingssticker die je op het raam of kozijn kunt plakken. Een merk als Ring verkoopt ook speciale bordjes op zonne-energie die je in je tuin kunt plaatsen.

©PXimport

Tip 12: Prijs

De laatste tip voor het kopen van een slimme deurbel gaat over de prijs. Want bellen zijn er in alle prijsklassen. Duurdere modellen bieden over het algemeen betere video- en audiokwaliteit dan goedkopere en beschikken vaak over extra functies. Mooi, maar heb je die echt nodig? Als je geen ervaring hebt met een slimme deurbel en het producttype wil uitproberen, is een goedkoper model doorgaans een slimme investering. 

Een beter, duurder model nemen kan altijd nog. Onze ervaring is dat je voor honderd euro een prima slimme videobel kunt kopen. Twee belangrijke vragen die je jezelf kunt stellen na het bepalen van je budget zijn: wil ik een bel op een accu of bedraad en wil ik een bel die volledig zonder abonnement werkt of een waar ik maandelijks abonnementsgeld voor moet betalen om alle functies te kunnen gebruiken? Met name dit laatste heeft invloed op de prijs van de bel.

De beste video-deurbel van dit moment

Met deze tips in het achterhoofd kun je dus gaan shoppen voor een videodeurbel. Ben je er nog steeds niet helemaal uit? Lees dan wat wij de beste videodeurbel van het moment vinden. We hebben zes modellen getest, met prijzen tussen de 59 en 199 euro. Daar zit vast iets voor je tussen!

▼ Volgende artikel
Check de eerste trailer van de Peaky Blinders-film
Huis

Check de eerste trailer van de Peaky Blinders-film

De eerste trailer van Peaky Blinders: The Immortal Man - de film die de Peaky Blinders-serie opvolgt - is online gedeeld.

Eind vorig jaar kwam er al een korte teaser online, maar nu is de eerste volledige trailer te zien, die meer dan tweeënhalve minuut lang is.

Peaky Blinders: The Immortal Man speelt zich af in 1940, net zoals de serie in Birmingham. Daarin speelt de Tweede Wereldoorlog een grote rol. Hoofdpersonage Tommy Shelby heeft gedurende de serie die zich voor de film afspeelt immers last van zijn ervaringen met de Eerste Wereldoorlog, dus de Tweede Wereldoorlog zal ook een grote impact op hem maken.

Tegelijkertijd worstelt hij ook met zijn verleden als leider van de gevreesde Peaky Blinders-bende. Zeker wanneer hij verneemt dat zijn zoon de bende nieuw leven in wil blazen, moet hij uit zijn isolement komen om daar een stokje voor te steken.

Watch on YouTube

Natuurlijk speelt Cillian Murphy weer de rol van Tommy Shelby. Verder zijn ook acteurs als Tim Roth, Barry Keoghan, Rebecca Ferguson en Sophie Rundle te zien. Peaky Blinders: The Immortal Man draait vanaf 6 maart in selecte bioscopen, en is vanaf 20 maart te zien op Netflix.

Vorig jaar werd ook aangekondigd dat Netflix met een nieuwe Peaky Blinders-serie komt, die verdergaat waar de serie eindigt. Om precies te zijn gaat die serie zich in 1953 afspelen, rondom een nieuwe generatie van de Shelby-familie.

▼ Volgende artikel
Schijfopruiming: zo vind en verwijder je overbodige bestanden
© MG | ID.nl
Huis

Schijfopruiming: zo vind en verwijder je overbodige bestanden

Zelfs een royaal bemeten schijf raakt ooit weer vol met bestanden, van freeware en tijdelijke systeembestanden tot foto’s en vergeten downloads. Dat is niet alleen hinderlijk voor jezelf, maar kan ook problemen geven. Hoog tijd dus om schijfruimte vrij te maken en je ruimte voortaan ook beter te beheren.

Wanneer de vrije schijfruimte tot minder dan circa 15 procent van de totale capaciteit zakt, is het hoog tijd om ruimte vrij te maken. Windows heeft namelijk ruimte nodig voor tijdelijke bestanden, updates, caches, herstelpunten en het wisselbestand (pagefile). Een nagenoeg volle schijf dwingt het systeem om voortdurend data te herschikken, wat merkbare vertraging veroorzaakt. Bovendien kan Windows bij ruimtegebrek updates of systeembescherming pauzeren, en ook de (indexering van de) ingebouwde zoekfunctie kan trager werken. Voor ssd’s komt daar nog bij dat de controller eerst oude datablokken moet wissen voordat hij nieuwe kan schrijven, wat bij een nagenoeg volle schijf extra vertraging geeft.

Maar ook met meer dan 15 procent vrije ruimte blijft schijfopruiming zinvol, al zal dit dan weinig invloed hebben op de (systeem)prestaties. Een opgeruimde schijf zonder oude downloads, dubbele bestanden en ongebruikte apps biedt namelijk meer overzicht, je vindt sneller wat je zoekt en ook je back-ups worden kleiner en sneller. Bovendien kunnen oude documenten, browserdata en caches gevoelige informatie bevatten, waardoor opruimen ook je privacy ten goede komt.

Bij minder dan 20 procent vrije schijfruimte kan Windows in ademnood raken.

Opslaganalyse

Voor je begint met opruimen, controleer je eerst hoeveel vrije schijfruimte je nog hebt en welke bestanden de meeste ruimte gebruiken. Klik in Verkenner in het navigatievenster op Deze pc om meteen te zien hoeveel ruimte er op elk station nog vrij is.

Wil je weten welke bestandscategorieën de meeste ruimte innemen, open dan Instellingen in Windows en kies Systeem / Opslag. Bovenaan zie je hoeveel ruimte op je systeempartitie in gebruik is. Daaronder toont Windows verschillende categorieën, zoals Geïnstalleerde apps, Tijdelijke bestanden en E-mailberichten, telkens met de hoeveelheid ingenomen ruimte. Klik op Meer categorieën weergeven voor alle categorieën. Let op: bij categorieën als Documenten, Afbeeldingen, Video’s en Muziek controleert Windows enkel de standaardmappen, zoals C:\Users\<accountnaam>\Afbeeldingen. Klik op een categorie voor meer details en voor mogelijke verwijderacties.

Windows toont je de gebruikte schijfruimte per datacategorie.

Analyse met TreeSize Free

De ingebouwde opslaganalyse beperkt zich tot de systeemschijf, terwijl je vaak ook het ruimteverbruik op andere partities of schijven wilt zien. Dit kan met een tool als TreeSize Free (www.kwikr.nl/treesize2). Start de app als administrator, open het tabblad Start en kies bij Selecteer map het station of de map. Na de scan verschijnen de (sub)mappen en bestanden in het bovenste venster, met onder meer hun grootte, aantal mappen en bestanden, en het opslagpercentage binnen de bovenliggende map. Je kunt op elke kolomkop klikken om te sorteren. Via de knoppenbalk bepaal je wat in het onderste deelvenster wordt getoond. Klik bijvoorbeeld op Grootte om elke (sub)map weer te geven als een rechthoek waarvan het oppervlak overeenkomt met de gebruikte schijfruimte, zodat je meteen ziet welke mappen het grootst zijn. Je kunt ook kiezen voor Aantal bestanden of Percentage. De Personal-versie (gratis proefversie van 14 dagen, daarna 27 euro) biedt ten opzichte van de Free-versie extra functies, zoals wizards om snel de grootste, oudste of dubbele bestanden te vinden.

Met TreeSize vind je snel welke mappen veel ruimte innemen.

Schijfopruiming

Met een tool als TreeSize kun je makkelijker overtollige opslagverbruikers vinden en ze verplaatsen of verwijderen, maar dit handmatig doen kost tijd. Het kan ook ‘semiautomatisch’ via de ingebouwde tool Schijfopruiming, die Microsoft helaas steeds minder prominent maakt. Typ schijf in het startmenu, open Schijfopruiming en kies het station dat je wilt opruimen. Na bevestiging met OK verschijnt een lijst met items die je kunt selecteren en verwijderen via OK / Bestanden verwijderen, zoals Windows Update opschonen, Tijdelijke internetbestanden en Prullenbak. Je ziet ook telkens hoeveel ruimte elk item inneemt.

Met de knop Systeembestanden opschonen start je een nieuwe scan, met op het extra tabblad Meer opties twee knoppen Opruimen: een om overbodige programma’s te verwijderen en een om oude herstelpunten te wissen. Verder in dit artikel komen we op deze onderdelen terug.

Je kunt ook opruimprofielen maken, waarbij telkens andere onderdelen worden opgeschoond. Druk op Windows-toets+Ren voer cleanmgr /sageset:<n>uit (vervang <n> door een willekeurig profielnummer, bijvoorbeeld 1), zet de gewenste vinkjes en bevestig met OK. Herhaal dit voor een ander profiel (zoals cleanmgr /sageset:<n+1>). Voer Schijfopruiming later opnieuw uit met een bestaand profiel via bijvoorbeeld cleanmgr

De tool Schijfopruiming is ook in Windows 11 nog goed bruikbaar.

De-junking

Er bestaan ook gratis tools die zich richten op het opsporen en verwijderen van tijdelijke en andere ongewenste bestanden (junk). Zulke tools zijn niet strikt noodzakelijk, maar wel handig om in één keer alle webbrowsers en andere applicaties schoon te maken. Maak vooraf wel een systeemherstelpunt: klik in het startmenu op Een herstelpunt maken en volg de instructies.

Bekende tools zijn CCleaner (www.ccleaner.com) en het opensource BleachBit (www.bleachbit.org). We nemen hier BleachBit als voorbeeld. Na het opstarten zie je in het linkervenster de onderdelen die kunnen worden opgeschoond, met rechts telkens een korte toelichting. Selecteer de gewenste items, zoals Google Chrome, Microsoft Edge, Microsoft Office en Systeem, en klik op Voorvertonen om te zien wat er precies wordt verwijderd en hoeveel ruimte dat oplevert. Je kunt ook met rechts op een item klikken en hier Voorvertonen kiezen om direct te zien hoeveel schijfruimte je ermee vrijmaakt. Bevestig met Opruimen om het opschoonproces te starten.

Heel wat programma’s laten sporen na die je wellicht liever opgeruimd ziet.

Programma’s verwijderen

Er is zoveel goede freeware dat je waarschijnlijk al regelmatig een gratis programma uitprobeert en installeert. Zulke programma’s kosten wel schijfruimte. Gebruik je een applicatie niet langer, dan verwijder je die bij voorkeur. Dat kan via Instellingen / Apps / Geïnstalleerde apps. Klik op het knopje met drie puntjes naast de app en kies Verwijderen (twee keer). Oudere of complexere toepassingen haal je weg via het Configuratiescherm met Een programma verwijderen.

Een nadeel van de Windows-procedures is dat je slechts één toepassing tegelijk verwijdert en niet altijd alle sporen meeneemt. Gratis alternatieven als IObit Uninstaller (www.kwikr.nl/uninst) en het opensource Bulk Crap Uninstaller (www.bcuninstaller.com) ondersteunen batchverwijdering en ruimen grondiger op. Omdat IObit nogal opdringerig is, focussen we hier op BCU, gericht op iets gevorderde gebruikers.

Sommige programma’s kun je vanuit het Configuratiescherm verwijderen.

BCU

Installeer BCU en start het programma. De eerste keer verschijnt een wizard die je in een zevental stappen door de initiële configuratie leidt; de voorgestelde opties kun je gerust laten staan. Daarna zie je een lijst met gedetecteerde programma’s die je kunt sorteren op bijvoorbeeld Naam, Installatiedatum of Grootte.

Met de Ctrl- of Shift-toets selecteer je meerdere ongewenste programma’s tegelijk, waarna je op De-installeer (stil) klikt. In het dialoogvenster dat volgt kun je het verwijderproces eventueel nog aanpassen, of zelfs kiezen voor De-installatie simuleren. Na bevestiging kun je eventueel nog aangeven welke programma-onderdelen je alsnog wilt behouden. BCU maakt automatisch een herstelpunt en zoekt na afloop naar restanten, zoals registersleutels, die je desgewenst kunt laten verwijderen. Via Help / Help openen krijg je toegang tot een uitgebreide Engelstalige handleiding.

BCU laat je het verwijderproces van applicaties nauwkeurig sturen.

Bloatware

De kans is groot dat Windows al vooraf geïnstalleerd was toen je je pc of laptop kocht. In dat geval heeft de fabrikant waarschijnlijk flink wat ‘crapware’ oftewel ‘bloatware’ toegevoegd, zoals proefversies en extra software naast de standaard Windows-apps. Je kunt deze handmatig verwijderen zoals eerder beschreven, maar er bestaan ook gratis tools die zich specifiek op bloatware richten.

Een daarvan is O&O AppBuster (www.kwikr.nl/appbuster). De app toont alle gedetecteerde programma’s en geeft per item in de kolom Recommendation een aanbeveling om het al dan niet te verwijderen. Kies je vervolgens de optie Computer, dan verdwijnen de geselecteerde apps ook bij toekomstige Windows-accounts. Beantwoord de vraag om eerst een herstelpunt te maken met Yes.

Voor iets gevorderde gebruikers is er Bloatware Removal Utility (www.kwikr.nl/bru). Klik op de groene Code-knop en kies Download ZIP. Pak het archief uit, navigeer naar de map, klik met rechts op Bloatware-Removal-Utility.bat en kies Als administrator uitvoeren. Dit start een PowerShell-script dat de aanwezige applicaties oplijst. Via Toggle Suggested Bloatware krijg je suggesties voor te verwijderen apps. Laat in het Options-menu de standaardinstellingen staan, zodat automatisch ook een herstelpunt wordt gemaakt. Selecteer de ongewenste items, klik op Remove Selected en bevestig met Y in het PowerShell-venster.

Op een Windows-pc is vaak veel ‘bloatware’ geïnstalleerd die je wellicht liever kwijt dan rijk bent.

Dubbele bestanden

Na verloop van tijd stapelen zich niet alleen overtollige bestanden op, maar vaak ook dubbele exemplaren. Wanneer je deze opspoort en verwijdert, moet je er zeker van zijn dat het echt om exacte kopieën gaat en dat het systeem of andere applicaties ze niet nodig hebben, wat geregeld voorkomt.

Handmatig dubbele bestanden opruimen is haast onmogelijk, maar met een hulpmiddel als het gratis opensource dupeGuru (https://dupeguru.voltaicideas.net) lukt dat wel. Installeer de app en start deze bij voorkeur als administrator. Met het plusknopje onderaan voeg je de mappen toe die je wilt laten analyseren. De Toepassingsmodus laat je bij voorkeur staan op Standaard, tenzij je specifiek dubbele muziek- of beeldbestanden zoekt. Bij Onderzoekstype kies je wellicht Bestandsnaam, maar je kunt ook Inhoud (duurt langer) of Mappen selecteren.

Je kunt direct op Onderzoeken klikken, rechtsonder, maar via Meer Opties pas je indien gewenst eerst zoekfilters aan. Zo kun je bijvoorbeeld Negeer bestanden kleiner dan x KB instellen om je op grote ruimtevreters te concentreren. Na de scan toont dupeGuru alle mogelijke dubbele bestanden met een zekerheidspercentage. Via Acties kun je geselecteerde bestanden kopiëren, verplaatsen of verwijderen. Nogmaals, wees hierbij wel voorzichtig.

Dubbele bestanden opsporen doe je liever niet helemaal handmatig.

Extra ruimte

We belichten graag nog enkele specials: onderdelen die vaak over het hoofd worden gezien, maar waarmee je toch flink wat schijfruimte kunt winnen.We doelen hier niet op allerlei ‘optimizer tools’ en ‘registry cleaners’, die zelden extra ruimte of betere systeemprestaties opleveren en soms zelfs schade veroorzaken. Wat wél merkbaar ruimte kan besparen is het uitschakelen van de sluimerstand. Tijdens deze energiemodus wordt de inhoud van het werkgeheugen opgeslagen in het verborgen systeembestand C:\hiberfil.sys voordat de pc wordt afgesloten. Dit bestand kan tot zo’n 75 procent van het totale RAM-geheugen groot zijn. Kun je zonder sluimerstand, open dan de Opdrachtprompt als administrator en voer powercfg -h off uit (h staat voor hibernation). Na bevestiging verdwijnt hiberfil.sys. Met de parameter -on kun je de sluimerstand desgewenst later weer inschakelen.

Ook door systeemherstelpunten te verwijderen kun je tijdelijk veel ruimte vrijmaken. Druk op Windows-toets+R en voer systempropertiesprotection uit. In het venster Systeemeigenschappen open je het tabblad Systeembeveiliging, klik je op Configureren en daarna op Verwijderen en Doorgaan. Zodra het kan, kun je via de knop Maken opnieuw een herstelpunt creëren.

Bij acute schijfnood kun je eventueel ook de gemaakte herstelpunten verwijderen.

Acuut

Bij acute schijfnood kun je overwegen de schijfinhoud te comprimeren. Windows biedt hier standaard tools voor. Open de Verkenner, klik met rechts op de gewenste stationsletter en kies Eigenschappen. Plaats op het tabblad Algemeen een vinkje bij Dit station comprimeren om schijfruimte te besparen. Bevestig met OK en geef aan of je dit ook op alle onderliggende mappen wilt toepassen. De compressie start dan meteen. Je kunt het vinkje later weer weghalen om de data te decomprimeren. Compressie kun je ook via de opdrachtprompt starten, uitgevoerd als administrator. Met:

compact /compactos:always


comprimeer je een aantal Windows-systeembestanden, wat enkele gigabytes ruimte kan opleveren. Met:

/compactos:never

maak je dit ongedaan. .Ook afzonderlijke mappen kun je op deze manier comprimeren met:

compact.exe /c /s:<pad_naar_map>

waarbij /s ook submappen meeneemt. Vervang /c (compress) door /u (uncompress) om bestanden weer te decomprimeren. Houd er rekening mee dat het automatisch decomprimeren van bestanden bij gebruik een licht prestatieverlies kan veroorzaken, vooral op oudere pc’s.

Als de nood het hoogst is, is compressie nabij.
Cloudopslag

Een extra tip voor wie de synchronisatiefunctie van cloudopslagdiensten als Google Drive of Microsoft OneDrive gebruikt: je kunt instellen dat lokale bestanden enkel verwijzingen zijn naar de exemplaren in de cloud. Pas wanneer je zo’n bestand opent, wordt het tijdelijk gedownload en op je systeem beschikbaar. Dit bespaart veel ruimte, maar het betekent wel dat je data fysiek alleen in de cloud staan en dat je een internetverbinding nodig hebt om nog niet gedownloade bestanden te openen.

In Microsoft OneDrive bijvoorbeeld stel je dit als volgt in. Klik op het OneDrive-pictogram in het systeemvak van de taakbalk, klik op het tandwielpictogram en kies Instellingen. Ga onderaan naar Geavanceerde instellingen en klik op Schijfruimte vrijmaken bij Bestanden op aanvraag. Bevestig met Doorgaan. Je herkent de verwijzingen aan een wolkicoontje; een wit bolletje met vinkje betekent tijdelijk offline opgeslagen, een groen bolletje wijst op altijd lokaal beschikbaar.

Proactief

Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op tools en technieken om overtollige bestanden gericht op te sporen en te verwijderen, maar je kunt ook proactiever te werk gaan. Een handig hulpmiddel daarvoor vind je in de Instellingen van Windows. Kies Systeem / Opslag en klik bij Opslagbeheer op Opslaginzicht. Plaats een vinkje bij Windows probleemloos laten werken door […], zodat tijdelijke bestanden voortaan automatisch worden opgeschoond. Je kunt ook de optie Gebruikersinhoud automatisch opschonen activeren.

Bij Opslaginzicht uitvoeren bepaal je zelf wanneer deze functie actief wordt. De standaardinstelling Bij weinig vrije schijfruimte lijkt ons prima. Daarnaast kun je instellen dat bestanden in de prullenbak automatisch worden verwijderd zodra ze langer dan een instelbaar aantal dagen (tussen 1 en 60) aanwezig zijn. Voor bestanden in de map ‘Downloads’ geldt hetzelfde: ook die kunnen automatisch verdwijnen na een bepaald aantal dagen ongeopend te zijn gebleven. Tot slot kun je, aanvullend op wat we in het kaderstuk schreven, instellen dat bestanden uit OneDrive alleen nog online beschikbaar blijven als je ze gedurende een instelbaar aantal dagen niet hebt geopend. Klik op Opslaginzicht nu uitvoeren om de ingestelde opruimacties meteen te starten.

Je kunt diverse opschoonoperaties bij een tekort aan schijfruimte automatisch laten uitvoeren.