Apple-CEO Tim Cook is afgelopen nacht tijdens de technologieconferentie D11 van AllThingsD uitgebreid geïnterviewd. Cook ging op allerlei onderwerpen in, zoals iOS 7, draagbare technologie als de iWatch, het ontwikkelen van Android-apps en het succes van de Apple TV. In dit artikel krijg je een over

Grote update voor iOS 7

Zoals al langer wordt vermoed krijgt iOS 7 een flinke update, waarbij het design volledig wordt vernieuwd. Cook bevestigt dat Apple's beroemde ontwerper Jonathan Ive hier een belangrijke rol in speelt. "We erkennen dat Jony een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de look & feel die Apple in de afgelopen jaren heeft opgebouwd en hij dit ook voor onze software kan doen".

Ive is al jaren werkzaam bij Apple en is verantwoordelijk geweest voor het ontwerp van veel succesvolle Apple-producten. Denk hierbij aan iPhone, iPad, iPod en iMac. Het ging hierbij echter altijd om hardwarematige producten. Met iOS 7 komt hier dus verandering in en gaat Ive zich ook richten op het ontwerp van Apple's software.

iOS toegankelijker maken

iOS moet toegankelijker worden voor app-ontwikkelaars. Cook laat weten dat Apple ontwikkelaars toegang wil geven tot meer onderdelen van de iPhone. Op dit moment zijn allerlei delen van de iPhone afgeschermd om de privacy van gebruikers te beschermen. Apple wil deze regels versoepelen en minder delen afschermen, zodat ontwikkelaars de mogelijkheid krijgen nieuwe features in hun apps te verwerken.

Cook wil iOS toegankelijker maken voor app-ontwikkelaars

Android-apps ontwikkelen

Niet alleen app-ontwikkelaars ontwikkelen iOS-apps, ook Apple maakt allerlei apps. Deze apps zijn tot nu toe uitsluitend beschikbaar op de iPhone, iPod touch of iPad. Cook sluit echter niet uit dat het bedrijf in de toekomst ook voor het concurrerende besturingssysteem Android apps gaat ontwikkelen. "We hebben geen religieuze problemen met het ontwikkelen van Android-apps. Als wij vinden dat dit voor ons zin heeft zouden wij dat zeker doen", zei Cook tijdens een vragenuur met het publiek op de D11.

Slechts één iPhone per jaar

Apple lanceert tot nu toe per jaar één nieuw model van de iPhone. Dit in tegenstelling tot veel concurrerende fabrikanten, die vaak meerdere smartphones per jaar lanceren. Cook stelt dat Apple bewust voor deze strategie kiest om zijn focus tijdens de ontwikkeling van de iPhone niet te verliezen.

Cook: 'Apple produceert slechts één iPhone per jaar om focus niet te verliezen'

Cook stelt dat het ontwerpen van een goede smartphone veel werk vereist op het moment dat een bedrijf zowel de hardware, software als de bijbehorende diensten volledig zelf moet ontwikkelen. De CEO stelt dat Apple ervoor kiest deze aspecten goed op elkaar aan te laten sluiten. Dit zou het bedrijf dwingen keuzes te maken en dus maar één iPhone per jaar te ontwikkelen om de kwaliteit van het apparaat te kunnen garanderen.

De uitspraken van Cook staan lijnrecht op geruchten over een 'budget-iPhone'. De komst van een goedkopere iPhone zou immers betekenen dat Apple gelijktijdig aan zowel een budget-iPhone als de 'normale' iPhone werkt. Dit is juist de werkwijze die Apple volgens Cook wil vermijden om zijn focus niet te verliezen.

iWatch

'Draagbare technologie' is een gebied waar Apple zeer geïnteresseerd in is. "Dit is een gebied dat klaar is om ontdekt te worden", stelt Cook in een reactie op een vraag over Google Glass. "Ik zie draagbare technologie als een belangrijke tak van de branche".

Veel duidelijkheid wil de Apple-CEO niet over dit onderwerp geven. Cook stelt dat Apple 'mogelijk werkt aan een draagbaar apparaat'. Of het hierbij gaat om de iWatch of een volledig ander product wordt in het midden gelaten. Wel laat Cook weten dat Nike met de FuelBand 'goed werk heeft geleverd'.

Cook heeft overigens weinig vertrouwen in het succes van de Glass-bril van Google. "Glass zal interessant zijn voor bepaalde mensen, maar geen groot publiek aantrekken", vertelt Cook tijdens de conferentie.

Apple-CEO Tim Cook bespreekt draagbare technologie

Apple TV 13 miljoen keer verkocht

De tijd dat de Apple TV als een hobbyproject van Apple gezien kon worden is definitief voorbij. Cook laat tijdens de D11 weten dat het bedrijf inmiddels 13 miljoen Apple TV's heeft verkocht. Maar liefst de helft, zo'n 6,5 miljoen stuks, zouden in de afgelopen 12 maanden zijn verkocht. Dit betekent dus dat de vraag naar de Apple TV fors is toegenomen.

Milieu

Apple is al langer actief bezig met het terugdringen van zijn impact op het milieu. Om deze activiteiten kracht bij te zetten kondigt Cook aan voormalig US Environmental Protection Agency (EPA)-directeur Lisa Jackson in dienst te nemen. Jackson gaat Apple helpen duurzamer en milieuvriendelijker te werken en coördineert de activiteiten van het bedrijf op dit gebied.

Jackson was sinds 2009 directeur van EPA, een Amerikaanse overheidsorganisatie gericht op milieubescherming en is door de Amerikaanse president Barack Obama voor deze functie geselecteerd. De voormalig directeur kondigde eind 2012 haar vertrek aan bij de organisatie. Jackson gaat in haar nieuwe functie bij Apple rechtstreeks aan Cook rapporteren.

Het volledige interview met Cook

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.