De nieuwe iPad Air is het dunste product met een scherm dat Apple ooit heeft gemaakt. Ook is deze tablet uitgerust met de nieuwste chip van het bedrijf. Maar wie heeft er baat bij dat flinterdunne design en al die processorkracht? Je leest het in deze review van de iPad Pro (2024).

Wat valt er nog te verbeteren aan het ontwerp van een tablet? Gadgets zijn simpelweg platte apparaten met een glazen scherm erop. Toen Apple zei dat de iPad Pro een compleet redesign had gekregen, kwam dat neer op één ding: hij is veel dunner dan voorgaande iPads.

De 11-inch iPad Pro is nu 5,3 millimeter dik, terwijl de 13-inch tablet een dunne 5,1 millimeter is – bij de grotere tablet kunnen onderdelen over een groter oppervlak worden verspreid. Het door ons geteste 11-inch model weegt 444 gram, ongeveer het gewicht van twee iPhone 15 Pro Max-telefoons.

Dit maakt de tablet buitengewoon handzaam in gebruik. Je houdt hem zonder inspanning langere tijd met één hand omhoog, of kunt hem zelfs tussen twee vingers optillen. Het voelt als het gewicht van een dik vakantietijdschrift. Een bijzondere ontwikkeling sinds de eerste iPad, die dubbel zo dik en 50 procent zwaarder was.

Het is opvallend dat de iPad Pro nu de dunste iPad is die Apple verkoopt. Die eer ging vroeger naar de iPad Air, die daarom die naam kreeg. De Air is nu echter iets dikker, maar heeft nog steeds dezelfde naamgeving.

Eindelijk oled in een iPad Pro

Waar de vorige iPad Pro een miniled gebruikte, heeft Apple ditmaal gekozen voor oled, een displaytechnologie waarbij elke pixel individueel verlicht wordt. Dit zorgt voor oneindig diepe zwartniveaus en hogere contrasten. Het scherm ziet er in onze tests prachtig uit, zowel binnenshuis als buiten in de felle zon.

Dat laatste is noemenswaardig, want oled staat bekend om zijn lagere helderheid. Apple stelde dat het lange tijd onmogelijk was een oled-scherm ter grootte van een iPad te maken met een hoge, uniforme helderheid. Bij de iPad Pro is dit opgelost door gebruik te maken van tandem-oled, waarbij twee oled-schermen boven op elkaar worden gestapeld. Hierdoor wordt een hogere helderheid bereikt zonder ongewenste variaties in lichtintensiteit.

Apple claimt de eerste te zijn die tandem-oled gebruikt. Hoewel sommige autofabrikanten het al in hun dashboards hebben geïntegreerd, is de iPad Pro het eerste zelfstandige consumentenproduct met deze technologie. Na enkele dagen met de iPad Pro hopen we dat anderen snel dit voorbeeld volgen.

©Apple

De krachtigste Apple-tablet ooit

Apples MacBooks maken net gebruik van de M3-chips, die gezien werden als de krachtigste processoren die het bedrijf produceert. Het was logisch geweest als de nieuwe iPad Pro diezelfde chip zou gebruiken, maar in plaats daarvan heeft Apple gekozen voor de nieuw ontwikkelde M4-processor.

Dit maakt de iPad Pro ongeveer een kwart sneller dan laptops met de M3-chip, hoewel de M3 Pro en M3 Max zich prima staande houden tegen Apple's nieuwe siliconen. Wie de snelste Apple-computer met een basisprocessor wil, moet ditmaal bij de iPad Pro in plaats van de MacBook zijn.

Voor wie is de M4?

De vraag is wie er baat heeft bij al die extra rekenkracht. Ja, het zorgt ervoor dat apps beter presteren, maar alledaagse iPad-apps waren ook al razendsnel op de M2-chip in de oude Pro, dezelfde chip die je nu in de nieuwe iPad Air vindt. Wie vooral wil browsen, tekenen en video's kijken zal niks merken van de nieuwe M4.

Bij zwaardere apps kan de processor wél verschil maken, bijvoorbeeld bij videobewerking. Bestanden worden sneller gerenderd, wat bij veelvuldig gebruik tijd bespaart. Of deze snelheidsupgrade genoeg is om een iPad in plaats van een Mac aan te raden, betwijfelen we. iPadOS is nog vrij gesloten en onintuïtief bij multitasking, waardoor we voor serieus werk nog steeds liever een Mac gebruiken.

De iPad met de langste levensduur

Een andere manier om naar de snelle processor te kijken: het maakt dat de iPad Pro (2024) echt jarenlang meegaat. Vermoedelijk blijft de processor nog steeds krachtig genoeg om apps over tien jaar snel en stabiel te draaien. Andere iPads zullen met de jaren het dunnere ontwerp van de Pro overnemen, waardoor je in 2024 gekochte tablet er in 2030 nog steeds fonkelnieuw uitziet.

De iPad Pro (2024) is daarmee de tablet met de langste levensduur, zeker omdat Apple zijn iPads lang ondersteunt qua software. Het huidige iOS 17 werkt nog steeds op iPads uit 2019.

Pencil Pro: een Apple-waardige stylus

Naast twee nieuwe iPads heeft Apple ook een nieuwe versie van zijn stylus uitgebracht: de 'Apple Pencil Pro'. Hij ziet er exact hetzelfde uit als zijn voorganger, maar de binnenkant is aangepast. Je kunt nu bijvoorbeeld knijpen in de stylus om een speciaal menu te openen waarin je kunt wisselen naar een pen of gum. Een motortje trilt bij het knijpen, waardoor het voelt alsof je een knop indrukt.

©Apple

Daarnaast ziet de Pencil Pro wanneer je de pen kantelt en maakt zo bijvoorbeeld een penseel dikker of dunner midden in een veegbeweging. Een eenvoudige, analoge handeling die nu ook digitaal werkt. Dit voelt erg Apple-achtig: sinds de eerste computermuis werkt het bedrijf aan natuurlijke manieren om bewegingen uit de echte wereld naar de digitale wereld te vertalen.

De Pencil Pro kost 150 euro, net als zijn voorganger, maar werkt alleen met de nieuwste iPad Pro en iPad Air. Dit komt door de positie van de magneetjes waarmee de stylus aan de zijkant van de tablet vastklikt voor draadloos opladen. Apple heeft de frontcamera naar de lange zijde van de tablet verplaatst, waar de stylus zich ook bevindt. Om deze wijziging door te voeren, is het oplaadsysteem voor de Apple Pencil volledig herzien. De benodigde elektronica is nu verplaatst naar verschillende plekken langs de bovenrand van de iPad-behuizing. Omdat de ‘architectuur’ anders is, werkt de Pencil Pro dus niet met oudere iPads.

Prima camera’s (voor een tablet)

Over die camera's gesproken: achter op de iPad Pro is een lens verdwenen, waardoor er nog maar één overblijft. Deze maakt met zijn 12 megapixels gangbare foto’s, maar zal nooit de sensor in je iPhone vervangen. De iPad-camera is duidelijk bedoeld voor simpele taken zoals het scannen van documenten.

De verplaatste frontcamera zit nu op een logischere positie voor videogesprekken wanneer de tablet op zijn zij staat. Met zijn 12 megapixels is hij verder niet echt veranderd ten opzichte van zijn voorganger.

©Bastiaan Vroegop

Maak van je iPad een MacBook

Er is ook een nieuwe Magic Keyboard, de toetsenbordhoes voor de iPad Pro. Dit model werkt alleen met de nieuwe iPad vanwege het dunnere ontwerp van de tablet. De nieuwe hoes heeft een metalen behuizing, waardoor het apparaat meer aanvoelt als een MacBook. De trackpad onder de toetsen is groter en bovenaan vind je nu een rij functieknoppen om bijvoorbeeld je muziek te bedienen. Handige upgrades, maar nog steeds met een fors prijskaartje: vanaf 349 euro.

Conclusie iPad Pro (2024) review

De iPad Pro is op alle fronten verbeterd: het scherm is mooier, de processor sneller en de behuizing significant dunner. Je kunt je afvragen wie iets heeft aan al die extra rekenkracht, maar uiteindelijk is dit een iPad die nog vele jaren mee kan. Een prima aankoop voor wie nu een tablet wil kopen zonder snel te hoeven upgraden.

Lees ook onze review van de iPad Air (2024)

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.