De nieuwe iPad Air is het dunste product met een scherm dat Apple ooit heeft gemaakt. Ook is deze tablet uitgerust met de nieuwste chip van het bedrijf. Maar wie heeft er baat bij dat flinterdunne design en al die processorkracht? Je leest het in deze review van de iPad Pro (2024).

Wat valt er nog te verbeteren aan het ontwerp van een tablet? Gadgets zijn simpelweg platte apparaten met een glazen scherm erop. Toen Apple zei dat de iPad Pro een compleet redesign had gekregen, kwam dat neer op één ding: hij is veel dunner dan voorgaande iPads.

De 11-inch iPad Pro is nu 5,3 millimeter dik, terwijl de 13-inch tablet een dunne 5,1 millimeter is – bij de grotere tablet kunnen onderdelen over een groter oppervlak worden verspreid. Het door ons geteste 11-inch model weegt 444 gram, ongeveer het gewicht van twee iPhone 15 Pro Max-telefoons.

Dit maakt de tablet buitengewoon handzaam in gebruik. Je houdt hem zonder inspanning langere tijd met één hand omhoog, of kunt hem zelfs tussen twee vingers optillen. Het voelt als het gewicht van een dik vakantietijdschrift. Een bijzondere ontwikkeling sinds de eerste iPad, die dubbel zo dik en 50 procent zwaarder was.

Het is opvallend dat de iPad Pro nu de dunste iPad is die Apple verkoopt. Die eer ging vroeger naar de iPad Air, die daarom die naam kreeg. De Air is nu echter iets dikker, maar heeft nog steeds dezelfde naamgeving.

Eindelijk oled in een iPad Pro

Waar de vorige iPad Pro een miniled gebruikte, heeft Apple ditmaal gekozen voor oled, een displaytechnologie waarbij elke pixel individueel verlicht wordt. Dit zorgt voor oneindig diepe zwartniveaus en hogere contrasten. Het scherm ziet er in onze tests prachtig uit, zowel binnenshuis als buiten in de felle zon.

Dat laatste is noemenswaardig, want oled staat bekend om zijn lagere helderheid. Apple stelde dat het lange tijd onmogelijk was een oled-scherm ter grootte van een iPad te maken met een hoge, uniforme helderheid. Bij de iPad Pro is dit opgelost door gebruik te maken van tandem-oled, waarbij twee oled-schermen boven op elkaar worden gestapeld. Hierdoor wordt een hogere helderheid bereikt zonder ongewenste variaties in lichtintensiteit.

Apple claimt de eerste te zijn die tandem-oled gebruikt. Hoewel sommige autofabrikanten het al in hun dashboards hebben geïntegreerd, is de iPad Pro het eerste zelfstandige consumentenproduct met deze technologie. Na enkele dagen met de iPad Pro hopen we dat anderen snel dit voorbeeld volgen.

©Apple

De krachtigste Apple-tablet ooit

Apples MacBooks maken net gebruik van de M3-chips, die gezien werden als de krachtigste processoren die het bedrijf produceert. Het was logisch geweest als de nieuwe iPad Pro diezelfde chip zou gebruiken, maar in plaats daarvan heeft Apple gekozen voor de nieuw ontwikkelde M4-processor.

Dit maakt de iPad Pro ongeveer een kwart sneller dan laptops met de M3-chip, hoewel de M3 Pro en M3 Max zich prima staande houden tegen Apple's nieuwe siliconen. Wie de snelste Apple-computer met een basisprocessor wil, moet ditmaal bij de iPad Pro in plaats van de MacBook zijn.

Voor wie is de M4?

De vraag is wie er baat heeft bij al die extra rekenkracht. Ja, het zorgt ervoor dat apps beter presteren, maar alledaagse iPad-apps waren ook al razendsnel op de M2-chip in de oude Pro, dezelfde chip die je nu in de nieuwe iPad Air vindt. Wie vooral wil browsen, tekenen en video's kijken zal niks merken van de nieuwe M4.

Bij zwaardere apps kan de processor wél verschil maken, bijvoorbeeld bij videobewerking. Bestanden worden sneller gerenderd, wat bij veelvuldig gebruik tijd bespaart. Of deze snelheidsupgrade genoeg is om een iPad in plaats van een Mac aan te raden, betwijfelen we. iPadOS is nog vrij gesloten en onintuïtief bij multitasking, waardoor we voor serieus werk nog steeds liever een Mac gebruiken.

De iPad met de langste levensduur

Een andere manier om naar de snelle processor te kijken: het maakt dat de iPad Pro (2024) echt jarenlang meegaat. Vermoedelijk blijft de processor nog steeds krachtig genoeg om apps over tien jaar snel en stabiel te draaien. Andere iPads zullen met de jaren het dunnere ontwerp van de Pro overnemen, waardoor je in 2024 gekochte tablet er in 2030 nog steeds fonkelnieuw uitziet.

De iPad Pro (2024) is daarmee de tablet met de langste levensduur, zeker omdat Apple zijn iPads lang ondersteunt qua software. Het huidige iOS 17 werkt nog steeds op iPads uit 2019.

Pencil Pro: een Apple-waardige stylus

Naast twee nieuwe iPads heeft Apple ook een nieuwe versie van zijn stylus uitgebracht: de 'Apple Pencil Pro'. Hij ziet er exact hetzelfde uit als zijn voorganger, maar de binnenkant is aangepast. Je kunt nu bijvoorbeeld knijpen in de stylus om een speciaal menu te openen waarin je kunt wisselen naar een pen of gum. Een motortje trilt bij het knijpen, waardoor het voelt alsof je een knop indrukt.

©Apple

Daarnaast ziet de Pencil Pro wanneer je de pen kantelt en maakt zo bijvoorbeeld een penseel dikker of dunner midden in een veegbeweging. Een eenvoudige, analoge handeling die nu ook digitaal werkt. Dit voelt erg Apple-achtig: sinds de eerste computermuis werkt het bedrijf aan natuurlijke manieren om bewegingen uit de echte wereld naar de digitale wereld te vertalen.

De Pencil Pro kost 150 euro, net als zijn voorganger, maar werkt alleen met de nieuwste iPad Pro en iPad Air. Dit komt door de positie van de magneetjes waarmee de stylus aan de zijkant van de tablet vastklikt voor draadloos opladen. Apple heeft de frontcamera naar de lange zijde van de tablet verplaatst, waar de stylus zich ook bevindt. Om deze wijziging door te voeren, is het oplaadsysteem voor de Apple Pencil volledig herzien. De benodigde elektronica is nu verplaatst naar verschillende plekken langs de bovenrand van de iPad-behuizing. Omdat de ‘architectuur’ anders is, werkt de Pencil Pro dus niet met oudere iPads.

Prima camera’s (voor een tablet)

Over die camera's gesproken: achter op de iPad Pro is een lens verdwenen, waardoor er nog maar één overblijft. Deze maakt met zijn 12 megapixels gangbare foto’s, maar zal nooit de sensor in je iPhone vervangen. De iPad-camera is duidelijk bedoeld voor simpele taken zoals het scannen van documenten.

De verplaatste frontcamera zit nu op een logischere positie voor videogesprekken wanneer de tablet op zijn zij staat. Met zijn 12 megapixels is hij verder niet echt veranderd ten opzichte van zijn voorganger.

©Bastiaan Vroegop

Maak van je iPad een MacBook

Er is ook een nieuwe Magic Keyboard, de toetsenbordhoes voor de iPad Pro. Dit model werkt alleen met de nieuwe iPad vanwege het dunnere ontwerp van de tablet. De nieuwe hoes heeft een metalen behuizing, waardoor het apparaat meer aanvoelt als een MacBook. De trackpad onder de toetsen is groter en bovenaan vind je nu een rij functieknoppen om bijvoorbeeld je muziek te bedienen. Handige upgrades, maar nog steeds met een fors prijskaartje: vanaf 349 euro.

Conclusie iPad Pro (2024) review

De iPad Pro is op alle fronten verbeterd: het scherm is mooier, de processor sneller en de behuizing significant dunner. Je kunt je afvragen wie iets heeft aan al die extra rekenkracht, maar uiteindelijk is dit een iPad die nog vele jaren mee kan. Een prima aankoop voor wie nu een tablet wil kopen zonder snel te hoeven upgraden.

Lees ook onze review van de iPad Air (2024)

Guy Ritchie werkt aan een nieuwe serie voor Amazon Prime Video: Young Sherlock. Daar is nu de eerste trailer van uitgebracht.

De serie speelt zich af rond 1870 in Oxford en is gebaseerd op het boek Young Sherlock Holmes van Andy Lane. Zoals de naam al weggeeft draait het om een nog jonge Sherlock Holmes - de speurneus is in deze serie nog maar 19 jaar oud.

De regie is zoals gezegd in handen van Guy Ritchie, de Britse filmmaker die eerder al de Sherlock Holmes-films met Robert Downey Jr. in de titulaire rol maakte. Verder is hij vooral bekend van gangsterfilms als Lock, Stock & Two Smoking Barrels en Snatch.

De rol van Sherlock wordt gespeeld door Hero Fiennes Tiffin, die eerder al in After speelde. Ook Natasha McElhone (Californication, The Truman Show) en Joseph Fiennes - de broer van Ralph Fiennes - hebben rollen.

Young Sherlock staat vanaf 4 maart op Amazon Prime Video. Bekijk hieronder de eerste trailer.

Wil je échte privacy? Zorg dan voor een computer die privacy op één zet. Bijvoorbeeld met aangepaste instellingen, een alternatief besturingssysteem en de juiste onlinediensten. Slimme tips en adviezen voor iedereen die een privacyvriendelijke computer serieus neemt.

Een van de stappen die je kunt nemen voor een privacybestendige computer is het installeren van een besturingssysteem dat privacy hoog in het vaandel heeft staan. Dat kan in eerste instantie prima naast je bestaande besturingssysteem. Ken je Tails al? De makers zelf beschrijven Tails als een portable besturingssysteem dat je beschermt tegen nieuwsgierige blikken van buitenaf en eventuele censuur. Je start de computer met Tails op in plaats van een regulier besturingssysteem, zoals Windows of macOS. Vervolgens kun je Tails gebruiken voor het uitvoeren van taken op de computer.

Ben je klaar, dan sluit je de computer af. De gebruikerssessie wordt afgesloten, vergeten en de gemaakte stappen zijn niet meer herleidbaar. Dankzij deze opzet kun je Tails ook tijdelijk gebruiken op een computer die je niet volledig vertrouwt of niet van jezelf is: de gegevens worden immers na elke gebruikerssessie verwijderd. Prettig is dat je Tails kunt gebruiken ‘naast’ je bestaande besturingssysteem zoals Windows. Je hebt dus geen aparte computer nodig wanneer je extra waarde hecht aan privacy.

Aan de slag

Prettig aan Tails is dat je het relatief eenvoudig kunt proberen op een computer waarop je al een besturingssysteem hebt geïnstalleerd: het gaat immers om een portable besturingssysteem dat je niet blijvend installeert. Het installatiebestand is een kleine 2 GB groot en de installatie neemt ongeveer een halfuur in beslag. Je vindt de nieuwste versie via deze link. Selecteer jouw besturingssysteem – bijvoorbeeld Windows – en klik op de downloadknop. Sla het bestand op een eenvoudige locatie op, bijvoorbeeld het bureaublad of in de map Downloads.

Het bestand plaats je vervolgens op de usb-stick (zie ook het kader Systeemvereisten hierboven). Je maakt daarvoor gebruik van het gratis programma Rufus. Dit kun je downloaden via https://rufus.ie/nl/, waarbij je kiest voor de Portable-variant. Open Rufus en koppel de lege usb-stick aan de computer. In Rufus selecteer je de usb-stick in het menu Device. Klik op Select en wijs het zojuist gedownloade bestand van Tails aan. Klik op Start: de opstartbare usb-stick wordt gemaakt.

Opstarten maar

Open het menu Start en kies Uitschakelen, Opnieuw opstarten. Een opstartmenu van Windows verschijnt: kies Een apparaat gebruiken, Opstartmenu. Zodra de computer opnieuw is gestart, kies je voor de usb-stick als opstartapparaat. Het menu dat je ziet, verschilt per computermerk. Tails start vervolgens automatisch op. Een wizard verschijnt, waarin je snelle instellingen van Tails configureert, zoals taal, toetsenbordinstelling en datumnotatie.

Persistent storage

Na elke Tails-sessie worden alle gegevens verwijderd: een van de aspecten die Tails relatief privacyvriendelijk maken. Uiteraard is dit minder handig voor documenten en bestanden die je gewoon wilt bewaren en telkens wilt gebruiken. In Tails stel je hiervoor Persistent storage in. Dit is een gedeelte op de usb-stick dat wordt gereserveerd voor de opslag van je persoonlijke bestanden. Je kunt Persistent storage direct inschakelen in het opstartmenu van Tails. Zet de schuif op Aan bij Create Persistent Storage. Volg de stappen van de wizard. De eerstvolgende keer dat je Tails opstart, wordt Persistent storage herkend en kun je de ruimte direct ontgrendelen na het opgeven van het wachtwoord. Klik tot slot op Start Tails om het besturingssysteem te laden.

Verkennen

Tails wordt geleverd met allerhande apps die kunnen helpen bij het verhogen van je privacyniveau. Linksboven vind je de opties in de navigatiebalk. Klik op Apps voor een overzicht. Hier vind je bijvoorbeeld diverse verwijzingen naar Tor, maar ook naar e-mailclient Thunderbird en wachtwoordmanager KeePassXC. Neem meteen een kijkje in de map Favorites. Deze bevat een selectie van programma’s die vaak door Tails-gebruikers worden ingezet. Bijvoorbeeld de Tor-browser (waarover je verder meer leest), de Persistent storage en de eerdergenoemde e-mailclient en wachtwoordmanager. Ook vind je hier de bestandenverkenner, waarmee Persistent storage gebruikt wordt (verderop lees je hierover meer).

Tails leunt hevig op het gebruik van het Tor-netwerk voor online activiteiten. Het Tor-netwerk staat bekend om de bescherming van persoonsgegevens, doordat de communicatie op verschillende lagen wordt geanonimiseerd. In Tails verschijnt de wizard Tor Connection zodra je online wilt. Je kunt ervoor kiezen om automatisch met Tor verbinding te maken (kies Connect to Tor automatically). In het notificatiegedeelte van Tails zie je op elk moment of je bent verbonden met Tor. Zie je het pictogram van een ui, dan is de verbinding met Tor actief. Zie je hetzelfde pictogram in combinatie met een kruis, dan is de Tor-verbinding niet actief.

Systeemmenu

Tails is relatief gebruiksvriendelijk en de gebruikersomgeving spreekt na enige tijd voor zich. Rechtsboven in het venster vind je in de navigatiebalk de toegang tot het systeemmenu (herkenbaar aan het netwerk-, volume- en batterijpictogram). Klik erop om via het menu zaken zoals netwerk en andere verbindingen, zoals bluetooth, in te stellen. Via hetzelfde menu kun je de computer uitschakelen of opnieuw opstarten. Wil je andere systeeminstellingen aanpassen? Open het menu Apps (linksboven) en kies System Tools, Settings voor een overzicht van alle instellingen.

Als je Persistent storage hebt geactiveerd, kun je je persoonlijke bestanden veilig opslaan. Kies Apps, Accessories, Files. Open de map Persistent en plaats hier je persoonlijke bestanden.

Qubes OS als alternatief

Heb je de smaak te pakken, dan is ook het besturingssysteem Qubes OS het bekijken waard. Qubes OS is een gratis en opensource besturingssysteem. Het gebruikt van elkaar gescheiden silo’s waarin je verschillende activiteiten kunt verrichten. Je kunt hiermee de computer in verschillende compartimenten onderverdelen (vergelijk het met een fysiek gebouw met verschillende kamers). De ene silo gebruik je bijvoorbeeld voor het browsen op internet (relatief onveilig), terwijl je een andere ruimte gebruikt voor werkzaken (over het algemeen iets veiliger) of voor lokaal werk. Je kunt bovendien wegwerp-silo’s maken, die je na verloop van tijd verwijdert en alleen voor tijdelijke taken gebruikt. Voor het gebruik van Qubes OS is enige ervaring met Linux wel welkom. Ben je een relatief onervaren gebruiker, maar wil je toch met Qubes aan de slag, dan is de uitgebreide documentatie op de website van de makers een prima startpunt.

E-mail

Natuurlijk kun je kiezen voor een gratis e-maildienst, zoals Outlook.com of Gmail, maar ook zo’n account heeft uiteindelijk z’n prijs. Je betaalt immers met (al dan niet geanonimiseerde) data, waardoor de makers dergelijke diensten ‘gratis’ kunnen maken. In plaats hiervan kun je ook kiezen om te betalen voor de e-maildienst. Goed voorbeeld hiervan is Soverin (https://soverin.nl). Deze partij biedt een e-mailbox aan waarbij privacy op één staat. De dienst kent bijvoorbeeld geen advertenties en tracking. Je kunt je bestaande domein koppelen aan de dienst, zodat je zelf de volledige controle houdt. Soverin gebruikt meerdere technieken die je digitale correspondentie veiliger moeten maken, waaronder DMARC, SPF, DANE en DKIM. Bovendien staan de servers in Europa, zodat je te maken hebt met Europese wetgeving. Je betaalt 3,25 euro per maand voor de dienst.

Windows, maar dan anders

Geen zin om een ander besturingssysteem dan Windows te gebruiken? Gelukkig kun je Windows ook een handje op weg helpen en privacyvriendelijker maken. De makers van de website Privacy is sexy hebben een flinke hoeveelheid scripts geschreven waarmee je in één keer privacy-instellingen aanpast. Bezoek de website en klik op een categorie, bijvoorbeeld Privacy Cleanup. Een overzicht van beschikbare optimalisaties binnen die categorie verschijnt. Plaats vinkjes bij de opties die je wilt toepassen.

Herhaal deze stappen voor elke categorie. Zo zijn er categorieën waarmee je Windows verbiedt om gegevens van je te verzamelen (Disable OS Data Collection), waarmee je de gebruikersomgeving meer respect voor je privacy laat geven (UI for privacy) en waarmee je veelgebruikte apps aan banden legt (Configure Programs). Die laatste categorie stelt je in staat om ‘telemetrie’-data – informatie over je gebruik – voor die programma’s te blokkeren.

In één keer afdwingen

In plaats van elke optie individueel te markeren, kun je je het leven eenvoudiger maken door een profiel met vooraf ingestelde opties te kiezen. Linksboven in het venster van de website kies je voor Standard, Strict of All. Weet je nog niet zeker welke mate van privacy je wilt afdwingen, dan plaats je de muis op een van de opties. Een pop-up verschijnt met meer informatie over de aanpassingen die de scripts doorvoeren. Klik op een categorie om te controleren welke opties zijn geactiveerd.

Ben je tevreden? Klik op de knop Download. Die optie is interessant voor gebruikers die weten hoe je met een script omgaat. Houd er rekening mee dat Windows waarschuwingen geeft: het gaat immers om een script dat van alles kan bevatten. In plaats van een script kun je de instellingen ook via een app binnen Windows toepassen. Klik op Download en kies voor Download desktop version om de bijbehorende app te gebruiken.

Privacy in Edge verbeteren

Maak je gebruik van het in Windows ingebouwde Edge? Je kunt de privacy-instellingen van deze browser ook verbeteren. In de adresbalk van Edge typ je edge://settings/privacy en druk je op Enter. Eerst stellen we de tracking-preventie van Edge goed in. Dit mechanisme wordt door website-trackers gebruikt om informatie over de browser te verzamelen. Kies Privacy, zoeken en services. Klik op Traceringspreventie. In Edge kies je tussen drie modi: Basis, Gebalanceerd en Strikt. Wil je voor de meest privacyvriendelijke variant gaan, dan kies je Strikt. Onder elke modus lees je wat de gevolgen zijn.

Open hierna de sectie Privacy. Zet de schuif op Aan bij Niet volgen-verzoeken verzenden. Hiermee geef je bij websites aan dat je tracering niet op prijs stelt. Houd er rekening mee dat die methode niet waterdicht is en er mogelijk alsnog tracering plaatsvindt. Verder willen we niet dat er diagnostische gegevens worden verstuurd. In de sectie Privacy hebben de laatste drie opties hierop betrekking. Lees de beschrijving door en zet de schuif op Uit als je hierop geen prijs stelt.

Browser testen

Ben je benieuwd hoe je browser presteert op het gebied van privacy? Via de test op https://coveryourtracks.eff.org kun je de browser aan een test onderwerpen. Klik op de knop Test your browser. Na afloop lees je in een rapport in hoeverre de gebruikte browser informatie van je prijsgeeft. Zo zie je of er advertentietrackers worden geblokkeerd en of de browser beschermt tegen fingerprinting. Daarbij worden losse kenmerken van de computer verzameld die als geheel een uniek profiel vormen en je daarmee herkenbaar maken (bijvoorbeeld een combinatie van schermresolutie en geïnstalleerde systeemlettertypen). Op de website vind je instructies om de browserprivacy verder te verbeteren.