Voor het eerst verkoopt Apple naast zijn iPad Pro een ander model met een groter scherm. Heeft de nieuwe iPad Air daarnaast genoeg te bieden om een aanschaf te overwegen? Je leest het in dit artikel!

De iPad Air ontleende zijn naam ooit aan zijn formaat. Het was de dunste iPad die Apple verkocht, net zoals de MacBook Air de dunste laptop van het bedrijf was. Dit jaar is die situatie veranderd: de iPad Pro is nu de dunste in de reeks, waardoor het bestaansrecht van de iPad Air enigszins in het geding komt.

Volgens Apple is de Air inmiddels een soort budgetversie van de Pro-reeks. De nieuwste functies verschijnen eerst in de iPad Pro en druppelen een paar jaar later door naar de Air. Dat is ook deze keer het geval: de Air draait onder andere op de processor die de Pro in 2022 kreeg. Maar het interessantst is de komst van een tweede, groter schermformaat.

Groter is beter: 13-inch iPad Air

Voor het eerst wordt de iPad Air verkocht in maten van 11 én 13 inch – de vorige versie was er alleen in 10,9 inch. Wie vroeger een grotere iPad wilde, moest daarvoor de iPad Pro aanschaffen. Nu kun je voor aanzienlijk minder geld een 13-inch iPad kopen: deze iPad Air kost 969 euro, en dat is 600 euro minder dan de iPad Pro in vergelijkbaar formaat.

Naast de grootte is er aan het scherm verder weinig veranderd. Het is wederom een lcd-paneel met een hoge pixeldichtheid van 264 pixels per inch. De kleurbalans en het contrast zijn prima in orde, al oogt het beeld wat flets naast het kleurrijke oledscherm van de nieuwe iPad Pro. Maar dat is relatief: houd je hem niet naast een oleddisplay, dan is dit nog steeds een uitstekend scherm.

Hoewel de Air forser is dan de Pro, is het nog steeds een handzame tablet. Voor onze test hebben wij het 13-inch model ontvangen, dat met 617 gram prima voor kortere periodes met één hand kan worden vastgehouden. Bij langer gebruik zouden we wel twee handen gebruiken of hem ergens tegenaan leunen.

M2 heeft de voorkeur

De iPad Air gebruikt de M2-chip als processor, een chip die in 2022 eerst aan de iPad Pro en Macs werd toegevoegd. Hoewel de chip inmiddels wat ouder is, is hij ideaal voor een tablet in deze prijsklasse. Zelfs in 2024 is de M2 nog krachtig genoeg voor het gemiddelde tabletgebruik: apps starten nagenoeg meteen, games hebben amper laadtijd en we hebben de iPad Air op geen enkele stotter weten te betrappen.

Voor wie twijfelt tussen een iPad Air en Pro, zouden we wat betreft de processor zelfs de Air aanraden. Hij is op papier ietsje langzamer, maar bij dagelijks gebruik merk je daar echt niets van. Voor dat verschil in rekenkracht hoef je echt geen meerprijs te betalen.

Pencil Pro

Laat je niet foppen door het woordje 'Pro' in de naam van de nieuwe Apple Pencil Pro: de nieuwe stylus werkt ook op het nieuwe model van de iPad Air. Een extra sensor detecteert wanneer je de pen tussen je vingers rolt, zodat je bijvoorbeeld een dikke penseelstreek makkelijk dun kunt maken. Dat voelt natuurlijk en vanzelfsprekend, alsof je een echte kwast vasthoudt.

De Pencil Pro detecteert wanneer je erin knijpt en opent dan een extra contextmenu om bijvoorbeeld van schrijfgerei te wisselen. Een trilmotor geeft je dan de illusie de pen echt in te drukken.

De Pencil Pro ziet er hetzelfde uit als zijn voorganger en is met 150 euro ook even duur, maar beide pennen zijn niet inwisselbaar. Omdat de frontcamera is verplaatst naar het langste eind, zit deze op de plek van de oude magneten en oplader waar je de pen mee verbindt. Hierdoor is het oplaadsysteem veranderd in zowel de iPad als de nieuwe Pencil.

Wel ondersteunt de iPad Air het oude Magic Keyboard, waardoor je de tablet aan Apples eigen toetsenbordhoes kunt bevestigen. Deze heeft ook een trackpad om het scherm mee te bedienen. Het nieuwere Magic Keyboard wordt niet ondersteund; die is alleen voor de nieuwe iPad Pro bestemd.

Camera’s

Op cameragebied is het minst veranderd bij de iPad Air. De frontcamera zit nu in de lange zijde zodat hij bovenaan zit wanneer je de iPad in landschapsmodus gebruikt, wat een logische positie is. De meeste mensen houden hun iPad immers op die manier vast. 

Qua sensoren en megapixels zijn dit verder dezelfde camera’s. Zowel voor als achter vind je 12megapixelcamera's, achterop zit één enkele lens. Voor een iPad is dat ruim voldoende, want het apparaat is niet handzaam genoeg om als camera te worden gebruikt. Je zult de camera’s hooguit gebruiken tijdens een FaceTime-gesprek of als je eens een bonnetje wilt scannen.

Conclusie

Laten we eerlijk zijn, de iPad Air (2024) is eigenlijk gewoon een iPad Pro uit 2022, maar dan met een iets minder mooi scherm en een (veel) lager prijskaartje. Dat maakt het de best gepositioneerde iPad in Apples assortiment, met een goede balans tussen krachtige hardware en betaalbaarheid. Deze iPad gaat nog jarenlang mee.

Tegelijkertijd is het een beetje een saai apparaat: omdat alle nieuwigheden al in de iPad Pro hebben gezeten, is er weinig wat hip of futuristisch aanvoelt. Grote uitzondering is de Apple Pencil Pro, maar daar heb je eigenlijk alleen iets aan als je een fanatieke tekenaar bent.

Aan het eind van de dag is dat op zich allemaal prima. Je koopt een iPad nu eenmaal niet om te kunnen zeggen wat er zo bijzonder aan is, je wilt simpelweg een goede tablet. En dat is bij deze nieuwe iPad Air absoluut het geval.

Lees ook onze review van de iPad Pro (2024)

Philips Hue SpatialAware is een nieuwe functie die lichtscènes afstemt op de indeling van je kamer. In plaats van kleuren 'los' over je lampen te verdelen, gebruikt Hue een ruimtelijke kaart waarbij rekening wordt gehouden met de onderlinge verhouding van je lampen. Het resultaat? De scènes voelen een stuk natuurlijker aan. Hoe zit dat precies, en hoe stel je het in?

Veel Hue-scènes bestaan vooral uit een palet: kleur + helderheid. De app houdt daarbij tot nu toe beperkt rekening met waar je lampen staan en op welke hoogte ze hangen. Het gevolg is dat een staande lamp in de hoek soms dezelfde kleur of felheid krijgt als spots boven de eettafel, terwijl je bij een scène als "zonsondergang" juist een logisch verloop verwacht dat door de ruimte loopt. In de praktijk voelt zo'n scène dan meer als losse lampen die toevallig hetzelfde thema draaien, in plaats van één lichtbeeld dat klopt vanuit een richting of 'bron'.

Je kunt het vergelijken met surround sound. Als je kanalen zonder plattegrond willekeurig aan speakers koppelt, hoor je wel geluid, maar de richting klopt niet. SpatialAware doet voor licht hetzelfde als een goede speakeropstelling voor audio: de plek in de ruimte wordt het uitgangspunt.

Wat SpatialAware anders doet

SpatialAware draait de aansturing om. Je scant je kamer met de camera van je telefoon of tablet, waarbij de Hue-app augmented reality gebruikt om vast te leggen waar je lampen zich bevinden: links of rechts, hoog of laag, plafond of vloer. Op basis daarvan slaat de Hue-app een ruimtelijk model van de kamer op, dat automatisch wordt bijgewerkt als je later lampen toevoegt. Kies je daarna een ondersteunde scène, dan verdeelt Hue kleur en helderheid bewust op basis van die posities. Daardoor krijgen plafondlampen en lampen op ooghoogte niet meer zomaar dezelfde tinten, maar spelen ze een eigen rol in het totale lichtbeeld.

Wanneer zie je het meeste effect

Heb je maar een paar Hue-lampen in je kamer, dan is het effect heel beperkt. Maar heb je in je kamer meerdere lampen op verschillende posities en hoogtes staan en/of hangen, dan is SpatialAware wel een mooie toepassing. Denk aan een woonkamer met plafondspots, een staande lamp naast de bank, een ledstrip achter het tv-meubel en sfeerverlichting in een kast. Dan valt er echt iets 'ruimtelijks' te verdelen en zie je sneller dat de scène als één geheel aanvoelt.

Bij scènes die op de natuur geïnspireerd zijn, zie je het verschil vaak als eerste, omdat dit soort scènes draait om een geleidelijke overgang. Denk aan het idee van een horizon: aan de ene kant warm en dieper van kleur, alsof de zon net ondergaat, en richting plafond juist lichter en koeler, zoals een heldere lucht. Zonder ruimtelijke logica kan zo'n verdeling op willekeur lijken, waardoor de sfeer niet helemaal klopt. Met SpatialAware kan Hue dat verloop koppelen aan de posities van je lampen, zodat de kleuren zich logischer verdelen en de scène als één geheel voelt.

©Philips Hue

Zo stel je Hue SpatialAware in

Open in de Hue-app de kamer waarin je SpatialAware wilt gebruiken en start de scan. De app begeleidt je terwijl je de ruimte filmt, zodat de posities van je lampen worden vastgelegd. Daarna sla je het ruimtelijke model op. Voeg je later lampen toe of verplaats je ze, dan scan je die kamer opnieuw zodat de kaart weer klopt.

Voor welke scènes kun je SpatialAware gebruiken?

Op dit moment werkt SpatialAware met ongeveer de helft van alle 'geremasterde' scènes uit de Scene Gallery. De nadruk ligt op natuur-scènes (bijvoorbeeld Savanna Sunset, Lake Placid en Mountain Breeze). Het belangrijkste om te onthouden: niet elke scène krijgt meteen SpatialAware. In de app hoort per scène zichtbaar te zijn of de functie wordt ondersteund.

©Philips Hue

Dit heb je nodig

SpatialAware werkt alleen samen met de Hue Bridge Pro. Daarnaast heb je een smartphone of tablet nodig waarop de Hue-app geïnstalleerd is (downloaden voor iOS | downloaden voor Android), zodat er een scan gemaakt kan worden. Zonder die scan is er geen ruimtelijke kaart en kan SpatialAware niets verdelen.

Wat zie je in de praktijk?

De winst zit vooral in samenhang: scènes ogen netter en meer 'zoals bedoeld', omdat hoogte en positie van je lampen meetellen. Kleur en licht worden daardoor logischer verdeeld. Plafondlicht en sfeerverlichting zitten elkaar minder in de weg, omdat ze niet meer automatisch dezelfde tinten en felheid toebedeeld krijgen.

Hue SpatialAware: praktijkvoorbeeld

Op de foto (klik erop om hem groot te openen) zie je boven de Lake Mist-scène zonder SpatialAware en daaronder dezelfde scène mét SpatialAware. Als je kijkt naar de thumbnail van het scènevoorbeeld links onderin, dan zie je dat het voorbeeld in de onderste afbeelding beter klopt met wat je in de kamer ziet: de kleuren zijn verdeeld alsof je naar een horizon kijkt. Onderaan zitten warmere, oranje tinten, die geleidelijk opschuiven naar blauwere tonen richting 'lucht'.

Dat zie je vooral terug in de verdeling over de lampen. In de bovenste versie lijkt het alsof vooral één ledstrip de scène draagt, waardoor de rest van de verlichting minder meedoet. In de onderste versie vormen de lichtpunten meer één geheel: het licht boven en achter de deur links is nu bijvoorbeeld één duidelijke kleur in plaats van dat het bestaat uit meerdere losse tinten. Dat oogt rustiger en gelijkmatiger. Tegelijk voelt die onderste versie ook wat koeler, waardoor Lake Mist misschien niet de meest uitgesproken scène is om het verschil te demonstreren, maar je ziet wel goed wat SpatialAware doet: het maakt van losse kleuren een verdeling die beter past bij het idee achter de scène.

©Philips Hue

Privacy en veiligheid

Voor SpatialAware scan je je kamer met de camera. Die 3D-scan wordt vervolgens opgeslagen in de Hue-app. Of de kaart volledig lokaal blijft of ook opgeslagen wordt in de cloud hebben wij niet kunnen achterhalen. Ga er dus niet automatisch vanuit dat alles op je telefoon blijft. Als voorzorgsmaatregel kun je de Hue-app alleen cameratoegang geven op het moment dat je de scan doet en daarna kijken in iOS of Android of je die permissie weer wilt beperken. Kan er gevoelige informatie in beeld komen (bijvoorbeeld post, documenten of een whiteboard) tijdens het scannen? Berg dat dan even weg tot na je scan.  

JBL brengt met de BandBox-serie zijn eerste audioproducten uit die specifiek gericht zijn op het maken van muziek. De BandBox Solo en Trio zijn bluetooth-speakers die tegelijkertijd functioneren als versterker voor instrumenten. De opvallendste toevoeging is het gebruik van kunstmatige intelligentie om audiosporen in realtime te scheiden, wat het meespelen met bestaande nummers makkelijker moet maken.

De kern van de nieuwe serie is de zogeheten 'Stem AI'-technologie. Hiermee kunnen gebruikers specifieke onderdelen van een liedje, zoals de zang, drums of gitaar drums in realtime op het apparaat zelf kunt isoleren of verwijderen uit elk nummer. Voor muzikanten biedt dit praktische voordelen: je kunt een gitaarpartij isoleren om precies te horen hoe deze gespeeld wordt, of de partij juist wegdraaien om zelf mee te spelen over de originele begeleiding.

Voor één muzikant

De instapversie is de BandBox Solo, een compacte speaker met een vermogen van 18 watt RMS. Het apparaat beschikt over één ingang die geschikt is voor een gitaar of microfoon. Gebruikers kunnen via de JBL One-app diverse digitale versterkers en effecten zoals reverb, chorus en phaser instellen, waardoor externe effectpedalen in veel gevallen overbodig zijn. Daarnaast functioneert de Solo als audio-interface: via de usb-c-aansluiting koppel je hem aan een laptop om direct opnames te maken in muziekproductiesoftware (DAW).

Voor meerdere muzikanten tegelijk

Voor wie meer aansluitmogelijkheden of volume nodig heeft, is er de BandBox Trio. Dit model levert 135 watt vermogen en is uitgerust met een ingebouwde vierkanaalsmixer. Hierdoor is het mogelijk om met meerdere mensen tegelijk te spelen, bijvoorbeeld een zanger en twee instrumentalisten. De Trio onderscheidt zich verder door een verwisselbare accu die tot tien uur speeltijd biedt en een LCD-scherm voor directe feedback. Ook heeft dit model meer fysieke knoppen, zodat je het geluid tijdens het spelen kunt aanpassen zonder direct de app erbij te hoeven pakken.

Prijs en beschikbaarheid

De JBL BandBox Solo en Trio zijn vanaf februari verkrijgbaar. De BandBox Solo heeft een adviesprijs van 249,99 euro. De grotere BandBox Trio kost 599,99 euro. Een belangrijk detail voor vroege kopers is dat de 'looper'-functie, waarmee je laagjes muziek over elkaar opneemt, bij lancering nog niet beschikbaar is; deze wordt volgens JBL pas in oktober via een update toegevoegd.