Het grote afkammen van Windows is weer begonnen. Microsoft roept de kritiek over zichzelf af door gebrek aan bezieling en overtuiging.

De klaar-voor-de-markt-versie van Windows 8 is beschikbaar ter test en review, en meteen duiken er overal op het web genadeloze en vernietigende reviews op. Dat is natuurlijk voorspelbaar: Microsoft-bashen is nog steeds bon ton op het web en de negatieve geluiden zijn dan ook deels Pavlov-reacties. Wel een beetje zielig voor de honderden programmeurs die jaren van hun leven hebben gebruikt om het meest gebruikte OS ter wereld weer een klein beetje sneller, veiliger en gebruiksvriendelijker te maken. Maar op veel medelijden van mijn kant hoeven ze niet te rekenen. Je zou verwachten dat na al die jaren, met hun ervaring en marktaandeel, juist Microsoft zou moeten weten wat een goed besturingssysteem nodig heeft, maar vanuit die optiek kan ik slechts constateren dat de vorderingen mij erg tegenvallen.

Wat gaat er fout? Simpel. Microsoft heeft geen helder beeld voor wie ze werken. Het bedrijf catert voor een grote gemene deler en hun poging tot polderen heeft ze recht het moeras in gestuurd. Nee, dan Apple, zeggen sommigen – dat weet wat de gebruiker wil. Onzin.

‘De gebruiker’ bestaat niet. Gebruikers vormen geen homogene groep. Zelfs binnen een enkel vakgebied zijn mensen duidelijk niet hetzelfde. Dat zou niet als een verrassing mogen komen, maar gek genoeg lijkt het wel alsof in de IT niemand dat echt tot zich laat doordringen. Natuurlijk, mannen komen van Mars en vrouwen van Venus – blah blah, maar uiteindelijk blijven we allemaal vasthouden aan het idee dat er een soort ideaal systeem is waar iedereen gelukkig van wordt.

Eén waarheid

Dat misverstand wordt het duidelijkst zichtbaar in de eeuwigdurende discussies tussen Apple-fans, Android-aanhang, Windows-supporters en Linux-lovers. Die discussies lopen steeds opnieuw hoog op, zonder dat het iets oplevert. Het lijkt wel alsof alle deelnemers glashard de mogelijkheid weigeren te erkennen dat er ruimte is voor meer dan één waarheid. De religieuze parallellen zijn duidelijk: de devote schare volgelingen is er zo van overtuigd dat hun waarheid die van allen zou moeten zijn, dat ze met fundamentalistisch fanatisme en soms grof verbaal geweld ‘de ander’ te lijf gaan.

Toch is het antwoord simpel: er is niet één waarheid, niet ‘één ring om allen te regeren’. Mensen zijn verschillend, denken verschillend. Je hebt alfa’s en bèta’s, visueel en tekstueel ingestelde mensen, gevoelsmensen en rationele mensen, introverte en extraverte mensen, intelligente en domme mensen, grote en kleine mensen – je hebt culturele verschillen, sexuele verschillen, fysieke verschillen, nationale verschillen. De lijst is eindeloos, en toch blijven mensen denken dat ze hun waarheid tot universele werkelijkheid mogen verheffen.

Daar moet je niet teveel van schrikken, want het is heel menselijk, en ook niet per se erg. Het hangt er maar net vanaf hoe je er mee omgaat. Apple bijvoorbeeld, en dan met name Steve Jobs, is er groot mee geworden. Zijn filosofie was heel simpel: mijn waarheid is de Apple-waarheid, en iedereen die daar niet in meegaat heeft gewoon pech. Jobs was zich er zeker van bewust dat zijn beeld van de werkelijkheid niet door iedereen werd gedeeld – maar hij wist ook dat de groep die hij wél mee zou krijgen, alleen overtuigd kon worden als hij zonder compromis volledig achter zijn keuzes zou gaan staan. Dat is wat Apple is: een doelbewuste keuze om met volle overtuiging een heel bepaalde en beperkte richting op te gaan. Daarmee creëer je vijanden, maar vooral ook echte vrienden.

Microsoft daarentegen is van oudsher vreselijk politiek correct bezig. Een allemansvriend die weigert ook maar iemand buiten te sluiten. Microsoft onder Bill Gates was ervan overtuigd dat er een universele oplossing te vinden moest zijn waar iedereen mee overweg kon – en tot op zekere hoogte heeft hij zijn gelijk bewezen. Windows werd niet voor niets het meest gebruikte OS ter wereld – maar de prijs die hij ervoor betaalde is dat nagenoeg niemand onverdeeld gelukkig was met het systeem. Het ging zelfs zo ver dat MS bij de introductie van de Ribbon in Office er écht van overtuigd was dat ze, op basis van uitgebreid en internationaal onderzoek, een interface hadden gevonden waar iedereen gelukkig van zou worden. Zo zeer overtuigd zelfs dat de eerste versie niet eens aan te passen was aan persoonlijke voorkeuren.

Halfslachtig

Windows is één groot compromis – dat is het altijd geweest, en in Windows 8 zie je dat compromis opnieuw terugkeren. Microsoft weigert een duidelijke keuze te maken en komt dus met een systeem dat niets helemáál is – en daarmee, voor overdreven kritische mensen, helemaal niets.

Maar wat had Microsoft dan moeten doen? Het ligt niet in de aard van het bedrijf, noch past het bij hun marktaandeel, om nu alsnog, net als Apple, een compromisloze keuze te maken voor een glasheldere niche. Daarvoor is het te laat. Je kunt niet nu nog plots twee derde van je gebruikersgroep van je vervreemden om één derde hélemaal gelukkig te maken – daarvoor zijn teveel mensen van het OS afhankelijk geworden.

Wat Microsoft wel had kunnen doen is meerdere keuzes maken. Eén kernsysteem met meerdere verschijningsvormen, die elk naadloos met elkaar communiceren. In zekere zin is dat ook wat Microsoft probeert te doen: Windows 8 kun je bijvoorbeeld met of zonder Metro gebruiken. Maar het gaat met frisse tegenzin. Je proeft aan alles dat het bedrijf nog steeds gelooft dat het een universeel geaccepteerde oplossing kan maken waar iedereen gelukkig van wordt. Kennelijk denkt het echt dat Metro daarbij een stap in de juiste richting is.

Maar zo werkt het niet. Jobs heeft dat heel duidelijk aangetoond. De meeste marketing-experts kunnen het ook bevestigen. Mensen zoeken een identiteit. Mensen willen dat je keuzes maakt waar ze zich al dan niet bij kunnen aansluiten. Waarom rijden we niet allemaal in een Fiat Multipla? Omdat die auto maar voor een zeer beperkte groep de ideale auto is. Waarom heeft Opel het jarenlang zo moeilijk gehad? Omdat het merk zijn identiteit inruilde voor kleurloze, smakeloze modellen.

Het feit dat mensen verschillend zijn, wil zeggen dat ze verschillende keuzes maken. Mensen willen bovendien graag zekerheid, en dus duidelijke keuzes. Geen VVD, CDA of PvdA, maar SP, PVV of PvdD. Dat uiteindelijk een gemiddelde oplossing boven komt drijven is het gevolg van het feit dat mensen weten dat ze moeten samenwerken om iets te bereiken – dat geldt zowel in de politiek als in hun keuze voor een OS. Dat geeft hoop voor gevestigde partijen, zoals Microsoft.

Blindstaren op overeenkomsten

MS en Windows zullen echt niet zomaar verdwijnen. Maar het bedrijf doet er goed aan zich wat meer te verdiepen in de extreme verschillen binnen hun enorme doelgroep, in plaats van zich blind te staren op de overeenkomsten. Metro is een aardige poging tot een keuze, maar eigenlijk zou het niet meer moeten zijn dan een van meerdere ‘schillen’ die je kunt gebruiken om dezelfde kern te bedienen. Metro is niet beter dan het Startmenu. Het is anders. Net zoals het smartphone-platform niet beter is dan de desktop, of de tablet. Het is anders.

Verschillende mensen, verschillende toepassingen, verschillende omstandigheden bepalen wat als de ideale oplossing wordt ervaren voor een specifiek probleem. Je kunt twee dingen doen: de ideale oplossing creëren voor één specifieke situatie, of meerdere ideale oplossingen creëren voor meerdere specifieke situaties. Het eerste is wat Apple doet, het tweede wat Microsoft in mijn ogen had kunnen en moeten doen.

Fable, de nieuwe adventuregame van Playground Games,verschijnt aankomend najaar op Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc. Dat werd vanavond tijdens de Xbox Developer Direct aangekondigd.

Het was al bekend dat de game naar Xbox en pc kwam, maar nu is dus ook duidelijk dat het spel op release ook voor PlayStation 5 beschikbaar zal zijn. Daarbij weten we nu dus dat Fable ergens aankomend najaar verschijnt. Gedurende de presentatie werd uitgebreid ingegaan op de game, waarbij ook gameplay werd getoond. Hieronder zijn zowel een korte teaser trailer als de complete presentatie te zien - in die presentatie vallen veel meer beelden van de game te zien.

Een eigen held in een grootse wereld

Spelers beginnen de game als een kind in een rustig dorpje. Al snel komen spelers er achter dat ze uit kunnen groeien tot held in het land van Albion. In de beelden zijn magische bossen, drukke dorpjes, complete steden die rondom kastelen zijn gebouwd en andere prachtige omgevingen te zien. De game heeft voor het eerst in de reeks echt een open spelwereld en spelers kunnen dan ook gaan en staan waar ze maar willen.

Spelers bepalen daarbij zelf wat voor soort held ze worden. Men bepaalt het uiterlijk van het personage, de kleding die men draagt en wat het personage zoal doet in het spel. Er zijn zwaarden, men kan magie gebruiken of juist met pijl en boog aan de slag gaan. Daarbij keren er diverse vijanden uit de vorige games terug, waaronder trollen en skeletten. Natuurlijk zijn er ook nieuwe vijanden, waaronder de Cockatrice - een grote, monsterlijke kip.

Net als in de oude games kunnen spelers zich ook vermaken met allerlei randzaken buiten het hoofdavontuur. Denk aan het kopen van een huis - of élk huis - of het vinden van een partner en met ze op date gaan. Het is ook mogelijk om meerdere partners te hebben, of juist te scheiden.

Er zijn meer dan duizend inwoners van Albion, en elk heeft een eigen rol in deze wereld, en een eigen routine. Elk personage is aanspreekbaar - inclusief ingesproken stemmen. Daarbij hebben de acties van spelers ook een groot effect op de andere personages: zo kan de speler een huisbaas worden en die verhuren, of andere inwoners zelfs op straat gooien. Spelers bouwen gedurende het spel een reputatie op, en alle inwoners reageren daar op hun eigen manier op.

Als voorbeeld werd een missie getoond rondom een inwoner - gespeeld door Britse komediant Richard Ayoade - die een middeltje uitvindt om uit te groeien tot een reus. Als spelers er voor kiezen deze reus te doden, blijft het dode lichaam van dit personage op een heuvel liggen, wat volgens de ontwikkelaars de huizenprijzen van het nabijgelegen dorpje beïnvloedt. Op Xbox Wire valt meer informatie over de game te lezen.

Het ontstaan van Fable

De Fable-franchise ontstond op de eerste Xbox-console en werd ontwikkeld door Lionhead Games, dat onder leiding stond van Peter Molyneux – ook bekend van Black & White. Deze adventure-rpg die zich afspeelde in een middeleeuwse fantasiewereld genaamd Albion – gebaseerd op Groot-Brittannië – had als unieke insteek dat spelers zelf bepaalden of ze goede of slechte daden verrichten, en het uiterlijk van het hoofdpersonage veranderde afhankelijk van deze keuzes. Spelers konden zo een koene ridder of een duivelse crimineel worden.

Ook uniek aan de game was dat spelers een levenspartner konden vinden en daarmee zelfs een kind konden krijgen. Daarnaast was een belangrijk onderdeel van het origineel en de diverse vervolgen die zijn verschenen de typisch Britse, droge humor. De Fable-reeks heeft al jaren geen nieuw deel gekregen, tot het aankomende nieuwe deel.

De nieuwe Fable

De nieuwe Fable is al een aantal jaar in ontwikkeling bij Playground Games, tevens de ontwikkelaar van de Forza Horizon-reeks. Deze reboot moet de unieke aspecten van de franchise behouden, maar een nieuwe generatie gamers er kennis mee laten maken, terwijl de hoogstaande graphics van moderne consoles en pc voor een veel gedetailleerdere spelwereld zorgen.

Forza Horizon 6 komt op 19 mei uit, zo werd vanavond tijdens de Xbox Developer Direct bevestigd. Ook werden er nieuwe beelden van de game getoond, waaronder de eerste gameplaybeelden.

Een selectie aan gameplaybeelden is hieronder te zien in de officiële teaser trailer. Tijdens de livestream, die ook hieronder te vinden is, werd nog veel meer informatie gegeven over het aankomende nieuwe deel in de populaire racefranchise.

Racen in Japan

Zoals eerder al bekend werd gemaakt, speelt de game zich af in Japan. De spelwereld zit vol met prachtige landschappen, waarbij klassieke natuur met moderne stedelijke omgevingen wordt gecombineerd.

Spelers arriveren in de virtuele versie van dit land als toerist, en werken zich langzaam maar zeker omhoog in de racewereld door mee te doen aan festivals. Nieuw zijn 'Horizon Rush'-evenementen waarbij spelers hun skills tonen op obstakelcourses.

Natuurlijk mogen auto's niet ontbreken in de game. Er zitten meer dan 550 wagens in de game op release. Elke wagen reageert zo realistisch mogelijk op de weg en het weer. Naast klassieke wagens zijn ook de nieuwste auto's in het spel te vinden, waaronder de GR GT.

Er zijn verschillende aanpasbare garages te vinden in de spelwereld. Spelers bepalen zelf het uiterlijk van deze garages en kunnen hier hun auto's showen. Daarnaast is er de Estate, een uitgebreid landschap waar spelers gedurende het spel hun eigen thuishaven kunnen opbouwen. Meer informatie over de game is in dit artikel op Xbox Wire te vinden.

Forza Horizon 6-releasedatum en platforms

De releasedatum lekte onlangs al via een te vroeg gepubliceerde advertentie, maar is nu dus bevestigd. Op 19 mei komen zowel de standaard editie als een deluxe editie uit. Mensen die de laatstgenoemde editie aanschaffen, ontvangen op 15 mei al toegang tot de game. De standaard editie gaat 69,99 euro kosten.

De game komt op de bovengenoemde datum uit voor Xbox Series-consoles en pc, en later dit jaar ook voor PlayStation 5. Xbox geeft steeds vaker zijn games uit op consoles van concurrerende platforms, en Forza Horizon 6 vormt daar geen uitzondering op.

De Forza Horizon-reeks

In de Forza Horizon-games kunnen spelers naar hartenlust rondscheuren in mooie bolides. De games spelen zich af in open werelden, waarbij men de mogelijkheid heeft om aan diverse racefestivals mee te doen. Het betreft een subreeks van Forza Motorsport – dat zijn serieuzere racegames ten opzichte van de wat speelsere Horizon-titels. De populariteit van de Horizon-subreeks is die van Forza Motorsport inmiddels voorbijgestreefd.

De ontwikkelaar van de Forza Horizon-reeks is Playground Games. Zij werken ook aan de nieuwe Fable, die vandaag ook tijdens de Xbox Developer Direct werd getoond.