Het grote afkammen van Windows is weer begonnen. Microsoft roept de kritiek over zichzelf af door gebrek aan bezieling en overtuiging.

De klaar-voor-de-markt-versie van Windows 8 is beschikbaar ter test en review, en meteen duiken er overal op het web genadeloze en vernietigende reviews op. Dat is natuurlijk voorspelbaar: Microsoft-bashen is nog steeds bon ton op het web en de negatieve geluiden zijn dan ook deels Pavlov-reacties. Wel een beetje zielig voor de honderden programmeurs die jaren van hun leven hebben gebruikt om het meest gebruikte OS ter wereld weer een klein beetje sneller, veiliger en gebruiksvriendelijker te maken. Maar op veel medelijden van mijn kant hoeven ze niet te rekenen. Je zou verwachten dat na al die jaren, met hun ervaring en marktaandeel, juist Microsoft zou moeten weten wat een goed besturingssysteem nodig heeft, maar vanuit die optiek kan ik slechts constateren dat de vorderingen mij erg tegenvallen.

Wat gaat er fout? Simpel. Microsoft heeft geen helder beeld voor wie ze werken. Het bedrijf catert voor een grote gemene deler en hun poging tot polderen heeft ze recht het moeras in gestuurd. Nee, dan Apple, zeggen sommigen – dat weet wat de gebruiker wil. Onzin.

‘De gebruiker’ bestaat niet. Gebruikers vormen geen homogene groep. Zelfs binnen een enkel vakgebied zijn mensen duidelijk niet hetzelfde. Dat zou niet als een verrassing mogen komen, maar gek genoeg lijkt het wel alsof in de IT niemand dat echt tot zich laat doordringen. Natuurlijk, mannen komen van Mars en vrouwen van Venus – blah blah, maar uiteindelijk blijven we allemaal vasthouden aan het idee dat er een soort ideaal systeem is waar iedereen gelukkig van wordt.

Eén waarheid

Dat misverstand wordt het duidelijkst zichtbaar in de eeuwigdurende discussies tussen Apple-fans, Android-aanhang, Windows-supporters en Linux-lovers. Die discussies lopen steeds opnieuw hoog op, zonder dat het iets oplevert. Het lijkt wel alsof alle deelnemers glashard de mogelijkheid weigeren te erkennen dat er ruimte is voor meer dan één waarheid. De religieuze parallellen zijn duidelijk: de devote schare volgelingen is er zo van overtuigd dat hun waarheid die van allen zou moeten zijn, dat ze met fundamentalistisch fanatisme en soms grof verbaal geweld ‘de ander’ te lijf gaan.

Toch is het antwoord simpel: er is niet één waarheid, niet ‘één ring om allen te regeren’. Mensen zijn verschillend, denken verschillend. Je hebt alfa’s en bèta’s, visueel en tekstueel ingestelde mensen, gevoelsmensen en rationele mensen, introverte en extraverte mensen, intelligente en domme mensen, grote en kleine mensen – je hebt culturele verschillen, sexuele verschillen, fysieke verschillen, nationale verschillen. De lijst is eindeloos, en toch blijven mensen denken dat ze hun waarheid tot universele werkelijkheid mogen verheffen.

Daar moet je niet teveel van schrikken, want het is heel menselijk, en ook niet per se erg. Het hangt er maar net vanaf hoe je er mee omgaat. Apple bijvoorbeeld, en dan met name Steve Jobs, is er groot mee geworden. Zijn filosofie was heel simpel: mijn waarheid is de Apple-waarheid, en iedereen die daar niet in meegaat heeft gewoon pech. Jobs was zich er zeker van bewust dat zijn beeld van de werkelijkheid niet door iedereen werd gedeeld – maar hij wist ook dat de groep die hij wél mee zou krijgen, alleen overtuigd kon worden als hij zonder compromis volledig achter zijn keuzes zou gaan staan. Dat is wat Apple is: een doelbewuste keuze om met volle overtuiging een heel bepaalde en beperkte richting op te gaan. Daarmee creëer je vijanden, maar vooral ook echte vrienden.

Microsoft daarentegen is van oudsher vreselijk politiek correct bezig. Een allemansvriend die weigert ook maar iemand buiten te sluiten. Microsoft onder Bill Gates was ervan overtuigd dat er een universele oplossing te vinden moest zijn waar iedereen mee overweg kon – en tot op zekere hoogte heeft hij zijn gelijk bewezen. Windows werd niet voor niets het meest gebruikte OS ter wereld – maar de prijs die hij ervoor betaalde is dat nagenoeg niemand onverdeeld gelukkig was met het systeem. Het ging zelfs zo ver dat MS bij de introductie van de Ribbon in Office er écht van overtuigd was dat ze, op basis van uitgebreid en internationaal onderzoek, een interface hadden gevonden waar iedereen gelukkig van zou worden. Zo zeer overtuigd zelfs dat de eerste versie niet eens aan te passen was aan persoonlijke voorkeuren.

Halfslachtig

Windows is één groot compromis – dat is het altijd geweest, en in Windows 8 zie je dat compromis opnieuw terugkeren. Microsoft weigert een duidelijke keuze te maken en komt dus met een systeem dat niets helemáál is – en daarmee, voor overdreven kritische mensen, helemaal niets.

Maar wat had Microsoft dan moeten doen? Het ligt niet in de aard van het bedrijf, noch past het bij hun marktaandeel, om nu alsnog, net als Apple, een compromisloze keuze te maken voor een glasheldere niche. Daarvoor is het te laat. Je kunt niet nu nog plots twee derde van je gebruikersgroep van je vervreemden om één derde hélemaal gelukkig te maken – daarvoor zijn teveel mensen van het OS afhankelijk geworden.

Wat Microsoft wel had kunnen doen is meerdere keuzes maken. Eén kernsysteem met meerdere verschijningsvormen, die elk naadloos met elkaar communiceren. In zekere zin is dat ook wat Microsoft probeert te doen: Windows 8 kun je bijvoorbeeld met of zonder Metro gebruiken. Maar het gaat met frisse tegenzin. Je proeft aan alles dat het bedrijf nog steeds gelooft dat het een universeel geaccepteerde oplossing kan maken waar iedereen gelukkig van wordt. Kennelijk denkt het echt dat Metro daarbij een stap in de juiste richting is.

Maar zo werkt het niet. Jobs heeft dat heel duidelijk aangetoond. De meeste marketing-experts kunnen het ook bevestigen. Mensen zoeken een identiteit. Mensen willen dat je keuzes maakt waar ze zich al dan niet bij kunnen aansluiten. Waarom rijden we niet allemaal in een Fiat Multipla? Omdat die auto maar voor een zeer beperkte groep de ideale auto is. Waarom heeft Opel het jarenlang zo moeilijk gehad? Omdat het merk zijn identiteit inruilde voor kleurloze, smakeloze modellen.

Het feit dat mensen verschillend zijn, wil zeggen dat ze verschillende keuzes maken. Mensen willen bovendien graag zekerheid, en dus duidelijke keuzes. Geen VVD, CDA of PvdA, maar SP, PVV of PvdD. Dat uiteindelijk een gemiddelde oplossing boven komt drijven is het gevolg van het feit dat mensen weten dat ze moeten samenwerken om iets te bereiken – dat geldt zowel in de politiek als in hun keuze voor een OS. Dat geeft hoop voor gevestigde partijen, zoals Microsoft.

Blindstaren op overeenkomsten

MS en Windows zullen echt niet zomaar verdwijnen. Maar het bedrijf doet er goed aan zich wat meer te verdiepen in de extreme verschillen binnen hun enorme doelgroep, in plaats van zich blind te staren op de overeenkomsten. Metro is een aardige poging tot een keuze, maar eigenlijk zou het niet meer moeten zijn dan een van meerdere ‘schillen’ die je kunt gebruiken om dezelfde kern te bedienen. Metro is niet beter dan het Startmenu. Het is anders. Net zoals het smartphone-platform niet beter is dan de desktop, of de tablet. Het is anders.

Verschillende mensen, verschillende toepassingen, verschillende omstandigheden bepalen wat als de ideale oplossing wordt ervaren voor een specifiek probleem. Je kunt twee dingen doen: de ideale oplossing creëren voor één specifieke situatie, of meerdere ideale oplossingen creëren voor meerdere specifieke situaties. Het eerste is wat Apple doet, het tweede wat Microsoft in mijn ogen had kunnen en moeten doen.

Frustraties over een trage pc of ongewenste advertenties? Grote kans dat de standaard Windows-instellingen de boosdoener zijn. Met drie simpele ingrepen optimaliseer je direct de snelheid, privacy en veiligheid van je systeem. Wij zetten de belangrijkste aanpassingen op een rij, zodat je direct weer vlot en zorgeloos aan de slag kunt!

Of je nu net een gloednieuwe laptop uit de doos haalt of al jaren op dezelfde vertrouwde desktop werkt, de standaardinstellingen van Windows zijn zelden optimaal. Microsoft kiest vaak voor opties die hun eigen diensten promoten in plaats van jouw gebruiksgemak centraal te stellen. Gelukkig kun je met een paar gerichte ingrepen direct winst behalen. Pas deze drie essentiële instellingen aan voor meer privacy, snelheid en overzicht.

Schakel onnodige opstart-apps uit

Niets is zo frustrerend als een computer die er minutenlang over doet om startklaar te zijn. De grootste boosdoener hiervoor is vaak een overdaad aan programma's die automatisch opstarten zodra je de pc aanzet. Veel applicaties, van Spotify tot samenwerkingstools als Microsoft Teams, nestelen zich tijdens de installatie ongevraagd in je opstartproces. Dat vreet direct aan je systeemgeheugen en vertraagt de opstarttijd aanzienlijk.

Je lost dit eenvoudig op door naar de instellingen van Windows te navigeren en te zoeken naar de optie Opstart-apps. Hier zie je een duidelijk overzicht van alle software die met Windows mee start, inclusief de impact die elk programma heeft op de prestaties. Loop kritisch door deze lijst heen. Programma's die je niet dagelijks direct na het inloggen nodig hebt, kun je zonder risico uitschakelen door het schuifje om te zetten. Je verwijdert de software hiermee niet; je voorkomt alleen dat ze op de achtergrond draaien zonder dat je erom gevraagd hebt. Je pc zal hierdoor merkbaar vlotter reageren.

Weg met die advertenties en suggesties!

Windows is in de loop der jaren steeds meer veranderd in een platform waarop Microsoft eigen en gesponsorde diensten probeert te verkopen. Dat uit zich in zogenaamde 'suggesties' in je Startmenu, op je vergrendelingsscherm en zelfs in de Verkenner. Voor de meeste gebruikers voelt dat – terecht – als ongewenste reclame binnen een besturingssysteem waarvoor al betaald is. Het zorgt bovendien voor ruis en leidt af van waar je eigenlijk mee bezig bent.

Om deze stroom aan prikkels te stoppen, duik je in het menu Persoonlijke instellingen. Bij de instellingen voor het Startmenu en het Vergrendelingsscherm vind je opties die verwijzen naar het tonen van suggesties, tips of leuke weetjes. Vink deze opties uit om een schonere, rustigere interface te krijgen. Vergeet ook niet bij de privacy-instellingen de optie uit te zetten die Windows toestaat om je Instellingen-app te gebruiken voor het tonen van voorgestelde inhoud. Het resultaat is een professionelere werkomgeving die doet wat hij moet doen, zonder je continu te proberen te verleiden tot extra klikken.

Maak bestandsextensies zichtbaar

Een van de meest riskante standaardinstellingen in Windows is het verbergen van bestandsextensies voor bekende bestandstypen. Standaard zie je alleen de naam van een bestand, bijvoorbeeld 'factuur', maar niet of het een .pdf, .docx of een .exe is. Cybercriminelen maken daar dankbaar gebruik van door virussen te vermommen als onschuldige documenten. Een bestand dat 'foto.jpg.exe' heet, wordt door Windows dan getoond als 'foto.jpg', waardoor je denkt een afbeelding te openen terwijl je in werkelijkheid schadelijke software installeert.

Je kunt dit veiligheidsrisico direct verhelpen via de Bestandsverkenner. Zoek in de menubalk naar de optie Weergeven en navigeer vervolgens naar de instellingen voor weergeven. Hier vind je een optie genaamd Extensies voor bestandsnamen. Zorg dat deze optie aangevinkt staat. Hoewel het in het begin even wennen kan zijn om achter elk bestand een punt en drie of vier letters te zien staan, geeft het je volledige controle en inzicht. Je ziet nu in één oogopslag met wat voor type bestand je écht te maken hebt, en dat verkleint de kans op een succesvolle malware-infectie drastisch.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!