Een blauw vinkje achter je naam. Of je nu aan het Tinderen, Twitteren of Instagrammen bent, op de meeste sociale platformen kun je jezelf tegenwoordig verifiëren. Wat het precies inhoudt en wat de gedachte erachter is, dat verschilt soms per medium. Hoe krijg je een vinkje op deze platformen?

Een verificatievinkje is er om te laten zien dat iemand is wie hij zegt dat hij is en dat schept vertrouwen. Dat kan van toepassing zijn op een persoon, zoals de president van Amerika of Beyonce. Het kan echter ook gaan om bedrijven. Er zijn natuurlijk genoeg grappenmakers die bijvoorbeeld een ‘Mc Ronald’s’-account aanmaken en grappige dingen spuien over eten van de bekende fastfoodketen.

Het verificatievinkje (al is het soms ook een rondje of een ‘badge’) is een manier om sneller meer volgers te krijgen. Mensen vertrouwen namelijk een account wel eerder als het dat vinkje heeft. De reden dat dat zo belangrijk is, is dus om te zorgen dat je zeker weet dat je inderdaad met een bepaalde persoon of merk te maken hebt. Als je naar iemand zoekt, dan kun je in de lijst met gelijknamige accounts (bijvoorbeeld van fans) meteen zien wie de echte is. Vaak staan deze bevestigde accounts ook bovenin de zoekresultaten. Er zijn mensen die beweren dat de content van geverifieerde accounts ook eerder getoond worden dan de content van niet-geverifieerde accounts.

Daarnaast kun je met een geverifieerd account soms rekenen op een vroege toegang tot nieuwe opties. Het omhoog swipen in een story om naar een andere pagina te gaan, is normaliter slechts mogelijk als je 10.000 volgers hebt. Is je account geverifieerd, dan kan het ook zonder dat flinke aantal volgers.

Verschil per platform

Hoe je het vinkje kunt krijgen is vaak een wat mysterieus proces. Het felbegeerde blauwe teken van echtheid wordt ook niet zomaar aan iedereen toegeschreven. Instagram heeft in zijn instellingen de mogelijkheid tot het aanvragen van verificatie, maar hiervoor moet je wel doorgeven wat je volledige naam is en zelfs een foto uploaden van je identiteitsbewijs. Of je ook echt geverifieerd wordt, dat kun je wel beïnvloeden. Zo helpt het als je je social media accounts allemaal aan elkaar verbindt, iets dat je vaak ziet bij Facebook en Instagram. Uiteraard is veel aanwezig zijn en veel interactie hebben met je volgers ook een belangrijke factor om eerder bij dat vinkje te komen.

Twitter, dat als eerste social medium kwam met het verificatievinkje, heeft op dit moment geen mogelijkheid tot verifiëren. Het programma is bevroren door het grote hack van vorige week. Als het eenmaal weer online is, dan werkt het als volgt: Twitter bepaalt wie in aanmerking komt voor een verificatiebadge. Je moet hiervoor wel zorgen dat je een bio hebt ingevuld en er een kopfoto en profielfoto aanwezig is. Je hebt daarnaast in je account je juiste geboortedatum, telefoonnummer en e-mailadres staan. Net als bij Instagram moet je een kopie identificatiebewijs insturen. Tot slot moet je een openbaar account hebben, maar dat geldt voor alle sociale platformen.

©PXimport

Facebook en Tinder

Wil je bij Facebook worden geverifieerd, dan moet je hiervoor een contactformulier invullen en je identificatiebewijs meesturen. Er is een uitleg nodig waarom jij vindt dat het account verificatie verdient en er zijn url’s nodig die aantonen dat het een bekend account is. Vervolgens bepaalt Facebook of je inderdaad geschikt bent voor de blauwe badge. Het kopen van een badge is niet mogelijk. Ook dit geldt bij andere social media: een verificatievinkje kun je niet kopen.

Op Tinder is het krijgen van een blauw vinkje aanzienlijk makkelijk. Het communityteam laat je op een bepaalde manier poseren zodat er foto’s van verschillende hoeken zijn, en controleren dan of het steeds dezelfde persoon is op de foto. Ook moet je in je e-mail op een link klikken om aan te tonen dat jij het echt bent.

Het is bij elk social medium net even anders hoe het zit met de verificatie, maar uiteindelijk is dat allemaal met hetzelfde doel: zorgen dat mensen je weten te vinden, en niet eindigen bij iemand die zich voordoet alsof hij jou is. Je wordt net even makkelijker gevonden met een blauw vinkje achter je naam. Dat is uiteraard niet alleen privé, maar ook zakelijk enorm belangrijk.

Sinds afgelopen vrijdag is TikTok in de Verenigde Staten afgesplitst van het Chinese moederbedrijf ByteDance.

Vorig jaar werd al aangekondigd dat TikTok zou worden afgesplitst in de Verenigde Staten. Dit omdat het socialmediaplatform daar onder vuur ligt. China heeft namelijk toegang tot gebruikersdata van TikTok-gebruikers, en het land kan ook ook de algoritme van gebruikers beïnvloeden.

Met die kritiek in het achterhoofd stelde de Amerikaanse president Donald Trump TikTok vorig jaar voor de keuze: de app helemaal niet beschikbaar maken in de VS, of het verkopen aan een Amerikaans bedrijf. Dat laatste is nu dus gebeurd.

Het Amerikaanse TikTok

De Amerikaanse vestiging waar TikTok in de VS nu onder valt heet TikTok USDS Joint Venture LLC. Het bedrijf wordt door Amerikaanse investeerders beheerd, waaronder Oracle, MGX en Silver Lake, die samen iets minder dan de helft van alle aandelen in handen hebben. Adam Presser, die voorheen aan het stuur stond van Warner Bros., is de ceo, terwijl Will Farrell - die eerder al bij TikTok aan het roer stond - de cso is.

Overigens is hiermee TikTok-eigenaar ByteDance niet helemaal buitenspel gezet: het bedrijf behoudt nog altijd bijna twintig procent van de aandelen van de Amerikaanse divisie, en TikTok-ceo Shou Chew maakt onderdeel uit van de raad van bestuur.

Wat verandert er aan TikTok?

De nieuwe Amerikaanse tak van TikTok zal niet veel invloed hebben op hoe we in Nederland TikTok consumeren. In de VS zal het Amerikaanse bedrijf echter modereren en bepalen hoe de algoritme werkt op basis van Amerikaanse data.

Het is echter niet duidelijk in hoeverre Amerikaanse gebruikers dat gaan merken, en deels voelt de oprichting van TikTok USDS Joint Venture LLC dan ook louter als een manier om de angst rondom Chinese invloed te sussen.

Tegelijkertijd is er onder sommige Amerikaanse gebruikers angst ontstaan dat juist de Amerikaanse overheid meer invloed gaat uitoefenen op de algoritme en dus politieke agenda's gaat pushen. Een heel gekke gedachte is dat niet: Oracle, een van de investeerders die nu over het Amerikaanse TikTok gaan, heeft nauwe banden met Trump.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.