Bij gebruik van netwerkapparatuur of bijvoorbeeld ftp- of bittorrent-software kan de ingebouwde firewall van uw router voor problemen zorgen, waardoor er geen verbinding tot stand komt. Door enkele simpele ingrepen laat u het wel werken!

Programma’s die een of andere service aanbieden blijken wel eens lastige klanten. Zeker wanneer u die service ook aan gebruikers op een andere pc en met name ook buiten uw eigen netwerkje wilt aanbieden. In dit geval gaat het namelijk om tweerichtingsverkeer tussen een computer op het internet en uw eigen pc: een gebruiker stuurt een verzoek aan de service en die reageert daarop. Dat betekent meteen dat uw firewall zijn fiat moet geven en dat uw router moet meewerken.

Te denken valt aan een web- of ftp-server, aan een streaming-media-server (zoals VibeStreamer), aan een torrent-client als µTorrent (die uw downloads weer wil uploaden naar medegebruikers) of aan remote control-software zoals het Extern bureaublad van Windows.
Elders in dit nummer komt serversoftware ter sprake naar aanleiding van de Synology-nas. In dit artikel geven we u handige tips mee om uw firewall en router zó te configureren dat uw service ook toegankelijk wordt vanaf een andere pc.

©CIDimport

1. Firewall: (half-)automatisch

Wanneer zo’n programma de eerste keer een netwerkverbinding wil opzetten, zal uw firewall normaliter vanzelf een popup-venster tonen met de vraag of u daarvoor toestemming wilt geven (zie afbeelding). Afhankelijk van de firewall zal die automatisch uw keuze onthouden, dan wel vragen of uw antwoord ook voor eventuele volgende sessies moet gelden. Sommige programma’s zijn zelfs zo slim dat ze de nodige firewall-regels geheel zelfstandig aanmaken.

Hoe dan ook, in principe volstaat dat om het netwerkverkeer van dat programma ongestoord door uw firewall te loodsen.

©CIDimport

2. Firewall: handmatig (programma)

Afhankelijk van het programma en de  firewall – dat hoeft namelijk niet noodzakelijk die van Windows zelf te zijn – lukt dat niet altijd even goed. U moet dan zelf een firewall-regel toevoegen die het netwerkverkeer voor dat programma toelaat. Hoe u dat precies doet, hangt natuurlijk van de firewall af: desnoods neemt u er even de handleiding bij. We laten u alvast zien hoe u dat regelt in de Windows 7-firewall. Open het Windows configuratiescherm en kies achtereenvolgens Systeem en beveiliging, Een programma via Windows Firewall toestaan. U krijgt nu een overzicht van de programma’s die al eerder toestemming hebben gekregen om een netwerkverbinding op te zetten. Druk hier op de knop Instellingen wijzigen en vervolgens op Een ander programma toestaan. Blader naar de toepassing die u wilt toevoegen en bevestig met Toevoegen (zie afbeelding).

©CIDimport

3. Firewall: handmatig (poorten)

U kunt echter ook op een andere manier een ‘gaatje prikken’ in uw firewall. In plaats van een specifiek programma doorgang te verlenen, kunt u ook specifieke poortnummers (voor binnenkomende en uitgaande verbindingen) toelaten. Dat kan als volgt – we nemen Vibe Streamer als voorbeeld (standaard poort 8081). Typ firewall in het zoekvenster van het Windows-startmenu en selecteer Windows Firewall met geavanceerde beveiliging. Selecteer in het linkerpaneel Regels voor binnenkomende verbindingen en klik vervolgens op Nieuwe regel in het rechterpaneel. Vink Poort aan, druk op Volgende, selecteer TCP-protocol, selecteer Specifieke poorten en vul hier 8081 in (zie afbeelding). Bevestig met Volgende, selecteer De verbinding toestaan, druk op Volgende, kies de gewenste netwerkprofielen (alleen Privé, bijvoorbeeld), druk  nogmaals op Volgende, geef de nieuwe regel een naam en rond af met Voltooien. Herhaal deze procedure, maar kies deze keer UDP als protocol.

Ook op deze manier krijgt Vibe Streamer de vrije doorgang. Het nadeel is wel dat in principe elk programma deze geopende poort(en) kan aanspreken voor een netwerkverbinding.

©CIDimport

4. Router: UPnP

U hebt nu wel de nodige gaatjes geprikt in uw lokale firewall, maar wilt u de service van buitenaf kunnen benaderen, dan moet u dat wellicht ook nog in uw router zelf doen. Het komt er neer dat uw router dan binnenkomend verkeer voor een specifieke poort automatisch doorlust naar de pc waarop die service draait. Ondersteunen zowel uw router als het programma in kwestie UPnP (Universal Plug and Play), dan volstaat het gewoonlijk deze functie in uw router (zie afbeelding)en in het programma te activeren. De handleiding bij uw router zal hierover uitsluitsel moeten geven. Een voorbeeld: als u µtorrent installeert (www.utorrent.com), dan kunt u UPnP activeren via het menu Opties, Voorkeuren, Verbinding.

©CIDimport

5. Router: port forwarding

UPnP is iets minder veilig, omdat u het dan geheel aan het programma overlaat wanneer die welke poorten ‘openzet’ in uw router. Stelt u het (liever) zonder UPnP, dan moet u de juiste poorten zelf in uw router forwarden. Blijven we even bij Vibe Streamer… Start uw browser en vul het lan-ip-adres van uw router in; dit adres leest u af bij Standaardgateway als u op de opdrachtregel ipconfig uitvoert. Meld u aan bij de router en ga op zoek naar iets als ‘port mapping’ of ‘port forwarding’. Raadpleeg hiervoor de handleiding of zoek de juiste procedure op www.portforward.com.

Gevonden? Geef dan aan dat u poort 8081, zowel voor TCP als UDP, wilt doorlussen naar de computer waarop Vibe Streamer draait (zie afbeelding). Het ip-adres voor die computer kunt u eveneens aflezen via het commando ipconfig (achter IPv4-adres bij de juiste net-werkadapter). Sla de gewijzigde instellingen op.

Nu zou uw Vibe Streamer-service ook bereikbaar moeten zijn vanaf internet. Het volstaat hiervoor in de browser het wan-ip-adres van uw router in te vullen, gevolgd door het  juiste poortnummer – bijvoorbeeld: http://83.198.30.217:8081. Dat wan-ip-adres komt u te weten als u op een pc in uw netwerkje surft naar www.whatismyip.nl.

©CIDimport

6. Router: dynamisch dns (koppelen)

Vervelend is wel dat iemand die uw service wil bereiken dat wan-ip-adres moet onthouden. Een gratis dienst als DynDNS kan echter een gebruiksvriendelijke domeinnaam aan dat ip-adres koppelen. Surf hiervoor naar www.dyndns.com/account, waar u eerst een account maakt. Zodra u bent aangemeld, klikt u op Add Hostname bij FREE. Kies een geschikte naam (bijvoorbeeld: mijnvibestreamer.dyndns.org, vul bij IP Address het wan-ip-adres van uw router in (zie boven), klik op Add To Cart , op Proceed to checkout en op Activate My Services. Als het goed is, is uw service dan enkele minuten later bereikbaar via http://mijnvibestreamer.dyndns.org:8081  (zie afbeelding).

7. Router: dynamisch dns(updaten)

Wat echter als uw provider dat wan-ip-adres aan uw router dynamisch toekent? Dan is het best mogelijk dat het adres enkele dagen later gewijzigd is, zodat de verwijzing van de domeinnaam bij DynDNS niet meer klopt. U moet er dus voor zorgen dat de koppeling wordt aangepast wanneer het ip-adres is gewijzigd. Mogelijk voorziet uw router al in zo’n functie – handleiding even doorbladeren, dus. Is dat zo, dan hoeft u alleen maar de juiste service te selecteren en de bijhorende domeinnaam en accountgegevens in te vullen. De router zorgt dan zelf voor de nodige updates. Desnoods kunt u zo’n update-tooltje ook op uw pc installeren. U kunt hiervoor terecht op www.dyndns.com/support/clients, waar u DynDNS Updater downloadt en installeert. De nodige instructies vindt u op www.dyndns.com/support/clients/dyndns-up dater-guide.html. Succes!

Deze workshop komt uit Computer Idee nummer 10, jaargang 2011

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.