We hebben het in Computer Idee al eerder gehad over de Raspberry Pi; De minicomputer ter grootte van een creditcard. Maar wat kan er eigenlijk met het kleine apparaat? Nou, voor nog geen 35 euro heeft u met de Raspberry Pi in no-time een eigen mediaserver om films naar de televisie te streamen of om muziek af te spelen.

©CIDimport

1. Printplaatje

De Raspberry Pi is in feite niet veel meer dan een printplaatje met daarop een aantal basale computeronderdelen. Het apparaatje is zo ontworpen dat hij zo min mogelijk plek inneemt en nauwelijks energie verbruikt. Daarbij hebben de makers hun uiterste best gedaan om hem zo goedkoop mogelijk te houden. Ondanks die strenge eisen is het gelukt om van de Raspberry Pi een minicomputer te maken die allerlei taken prima kan uitvoeren, zoals het serveren van muziek, video's en foto's. Voor onze mediaserver gebruiken we Model B omdat deze meer geheugen heeft dan Model A (512 in plaats van 256MB) en beschikt over een netwerkaansluiting; handig voor het aansluiten van een NAS of het op afstand beheren van de Raspberry Pi. Model B is via diverse webshops te koop. 

©CIDimport

De Raspberry Pi wordt standaard 'kaal' opgeleverd. Dat betekent dat hij geen opslaggeheugen heeft en dat u zelf voor een sd-kaart (minimaal 2 GB) moet zorgen die gaat dienen als ‘harde schijf’. Ook een voeding (micro-usb) ontbreekt en moet los worden aangeschaft. Bij veel verkooppunten van de Raspberry Pi worden ook kleine behuizingen verkocht, die het fragiele printplaatje wat meer bescherming bieden.

©CIDimport

2. Softwaredownloaden

Omdat de Raspberry Pi zelf geen opslaggeheugen heeft, ontbreekt ook het besturingssysteem – dat moet u zelf op de sd-kaart installeren. Inmiddels zijn er al flink wat systemen beschikbaar voor installatie op de Raspberry Pi. Omdat we de mini-pc gaan inzetten als mediaserver, gebruiken we Raspbmc; een Linux-distributie die is gebaseerd op Debian en speciaal is gemaakt om de populaire opensource-mediacenter XBMC te draaien. Op www.raspbmc.com/download kunt u een kant-en-klare installer voor Windows 2000, XP of 7 downloaden die het installeren van Raspbmc op de sd-kaart vergemakkelijkt.

©CIDimport

3. Raspbmc installeren

Plaats de sd-kaart in uw pc en open setup.exe uit het gedownloade zip-bestand. Het programma waarschuwt u direct: alle data wordt gewist voor de installatie van Raspbmc. Daarom is het zaak om in het hoofdvenster van de Raspbmc Installer de juiste schijf te kiezen. Vink de sd-kaart aan in de lijst. Van de opties daaronder hoeft u alleen 'I accept the license agreement' te selecteren. Met een druk op 'Install' worden de installatiebestanden voor Raspbmc vervolgens gedownload en op de sd-kaart geplaatst.

©CIDimport

. Eerste keer starten

Plaats nu de sd-kaart in de Raspberry Pi, sluit het apparaat (bij voorkeur via hdmi) aan op uw televisie, verbind hem via de lan-poort met het thuisnetwerk en sluit de voeding aan. De Raspberry Pi heeft geen aan-/uitknop en start bij het inpluggen van de micro-usb-adapter direct. In de vorige stap is alleen de installatiesoftware van Raspbmc op de sd-kaart gezet. De eerste keer dat Raspbmc wordt gestart, wordt het systeem dan ook verder geïnstalleerd. Dit kan enige tijd duren omdat het hele besturingssysteem moet worden gedownload en geconfigureerd. Na enkele malen opnieuw starten, is de installatie bijna voltooid en start XBMC. Er moeten echter nog wat instellingen worden gedaan, dus het is handig om een usb-toetsenbord aan te sluiten. Met een beetje geluk wordt de afstandsbediening van uw tv automatisch herkend en kunt u XBMC ook vanaf de bank configureren. De eerste instelling is de taalkeuze, waarna het systeem klaar is voor gebruik.

©CIDimport

5. Media toevoegen

Een mediacenter is niets zonder media. Tijd dus om wat films en muziek toe te voegen aan XBMC. Dit kan op verschillende manieren. Als er nog voldoende ruimte is op de sd-kaart, is het mogelijk om via ftp bestanden vanaf uw computer op de Raspberry Pi te zetten. Hiervoor hebt u het ip-adres van de Raspberry Pi nodig. Dit kunt u vinden in XBMC onder het menu Systeem en vervolgens onder Systeeminformatie op het tabblad Overzicht. Dit ip-adres is het hostadres voor de ftp-verbinding. De standaard gebruikersnaam van Raspbmc is pi, met als wachtwoord raspberry. Eenmaal ingelogd, bent u in de thuismap van gebruiker pi beland. Hier kunt u zelf mappen aanmaken voor bijvoorbeeld films of muziek en daarin de mediabestanden vanaf uw pc kopiëren. Een alternatief is om een foto's, video's of muziek op een usb-stick of externe harde schijf te zetten en deze vervolgens op de Raspberry Pi aan te sluiten.

©CIDimport

6. Toevoegen aan bibliotheek

Als het ftp'en is voltooid of u heeft een externe schijf aangesloten, moet u XBMC nog laten weten waar het de mediabestanden kan vinden. Stel, u wilt muziek toevoegen aan de bibliotheek van XBMC. Ga dan naar Muziek, Bestanden. In het geval van een externe usb-schijf is deze al direct opgenomen in de lijst van locaties. Hebt u bestanden via ftp overgezet, kies dan Locatie toevoegen. In het scherm dat nu verschijnt, kiest u Bladeren en selecteert u Startmap en vervolgens de map waar uw muziek staat. Open de map en druk op OK. Vervolgens is het nog mogelijk om de naam van deze locatie aan te passen en via nog een keer OK is de map met muziek toegevoegd als snelkoppeling.

Selecteer vervolgens de usb-schijf of de nieuwe snelkoppeling en druk op de C-toets. In het menu dat verschijnt, kiest u voor Aan bibliotheek toevoegen. XBMC scant nu de geselecteerde locatie en gaat op internet op zoek naar albuminformatie en -afbeeldingen. Vervolgens kunt u in het Muziek-menu direct uw favoriete muziek afspelen.

Op een soortgelijke manier voegt u ook video's toe. Deze kunnen ook aan de bibliotheek worden toegevoegd en als XBMC de bestanden herkent, verschijnen de video's automatisch in de menu's Films of TV-series.

©CIDimport

Tips en trucs

Het is mogelijk de Raspberry Pi ook via een wifi-dongle met uw netwerk te verbinden. Voor de installatie van Raspbmc is echter een vaste verbinding vereist. De wifi-verbinding configureren kan via Programma's, Raspbmc Settings en Network Configuration. Als uw films op een nas staan en u wilt deze via wifi op de Raspberry Pi afspelen, kan deze echter gaan haperen omdat de wifi-dongle te veel energie opslokt.

Er zijn diverse plugins beschikbaar die nieuwe mogelijkheden toevoegen aan XBMC. Zo is er een addon om de NOS-journaals terug te kijken en eentje voor video's van Youtube. De plugins zijn te installeren via het submenu Add-on onder Video's, Muziek en Afbeeldingen.

Het is met XBMC ook mogelijk om films vanaf dvd-images te lezen. Volgens de makers van de Raspberry Pi is het apparaat echter onder andere zo goedkoop omdat licenties (zoals mpeg-2 voor video-dvd's) die in veel apparaten standaard zijn opgenomen, niet bij de worden geleverd. Via de website van Raspberry Pi, www.raspberrypi.org, kunnen deze los worden aangeschaft. Naast mpeg-2 kunt u er ook de VC-1-licentie kopen voor het afspelen van Silverlight-streams van Uitzending Gemist.

Tekst: Jeroen van de Nieuwenhof

Deze workshop komt uit Computer IDee nummer 8, jaargang 2013.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.