De PistonBuds van het Chinese 1More zijn betaalbare no-nonsense in-ears. Voor zo’n vijftig euro heb je oortjes al in huis. Vooral vergeleken met andere oortjes in dezelfde prijsklasse blinken de 1More PistonBuds uit in zowel draagcomfort als geluidskwaliteit.

Het merk 1More is nog relatief onbekend, maar de audioproducten van het merken komen regelmatig op de redactie voorbij. Vooral de goedkopere oortjes en koptelefoons van het merk komen steeds erg goed uit de test. Zo testte ik onlangs de 1More ColorBuds, die ik met meer plezier heb gebruikt dan menig ander dure oortjes omdat de geluidskwaliteit dik in orde is en het draagcomfort door het lage gewicht en verwisselbare rubber tipjes optimaal is. Deze PistonBuds zijn redelijk vergelijkbaar met de ColorBuds. Alleen het ontwerp is ietsje anders en de prijs nog een paar tientjes lager.

AirPods-achtig ontwerp

De 1More PistonBuds zijn geen AirPods-kloon, iets waar veel fabrikanten wél een beetje last van hebben. Toch zijn er wat gelijkenissen, door het kleine steeltje dat uit je oor steekt. In tegenstelling tot de AirPods hebben deze PistonBuds verwisselbare rubber tipjes, zodat ze voor vrijwel alle oor-vormen geschikt zijn. Bovendien zijn de oortjes bijzonder licht. Kortom, een prettig ontwerp, laag gewicht en gunstige pasvorm zorgen dat deze PistonBuds comfortabel zitten en niet uit je oor vallen. Ook niet tijdens beweging, zelfs hardlopen.

Ook de geluidskwaliteit is dik in orde voor oortjes van zo’n vijftig euro. Vaak merk je dat het bassgeluid onnodig wordt opgepompt om de tekortkomingen te overstemmen, of heb je juist een blikkerig geluid. Natuurlijk, vergeleken met oortjes van Bose of Sennheiser is het geluid wat blikkeriger en scheller en het basgeluid is ook bij deze oortjes ietsjes opgevoerd. Maar vergeleken met zijn prijsgenoten is het geluid kraakhelder en gebalanceerd. Ik kan nog opvallend veel details horen in de hoge- en middengeluidssegmenten.

De oortjes beschikken niet over ruisonderdrukking. Maar omdat ze (in mijn geval) het gehoorkanaal goed afsloten, merkte ik relatief weinig omgevingsgeluid op. Het omgevingsgeluid is wel van invloed op de microfoon. Telefoongesprekken gingen wat moeizaam omdat ik lastig te verstaan was.

Accuduur

De PistonBuds gaan ongeveer 3,5 uur mee op een volle acculading. Dat acceptabel, maar wat aan de korte kant. Vooral als je in acht neemt dat er geen ruisonderdrukking is, die doorgaans veel van de accucapaciteit opeist.

Om de oortjes op te laden plaats je ze in het draagbare oplaaddoosje, dat genoeg capaciteit heeft om de PistonBuds zo’n zeven keer op te laden. Het doosje laadt gewoon op via een (bijgeleverde) usb-c-kabel. Zaken als draadloos opladen of snelladen zijn niet aanwezig. Wat niet verwonderlijk is in deze prijsklasse, een enorm gemis is het ook niet omdat het oplaaddoosje genoeg capaciteit heeft om de PistonBuds vaak op te laden.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

PistonBuds in praktijk

De oortjes beschikken over aanraakbediening, op papier dan. In praktijk schiet je er weinig mee op. Door te tikken kun je de muziek pauzeren of afspelen. Maar andere mogelijkheden, zoals volumebediening of een volgend of vorig nummer afspelen. Dat is niet mogelijk. Er is ook een app voorhanden, maar hierin kun je bijzonder weinig, behalve je oortjes updaten. Een equalizer of mogelijkheid om de tikbediening aan te passen is er helaas niet.

Conclusie: 1More PistonBuds kopen?

De 1More PistonBuds heb ik met veel luisterplezier getest, wie op zoek is naar goede no-nonsense in-ears heeft met deze oortjes een ontzettend goede optie. Wat dat betreft zet 1More zich echt op de kaart als beste aanbieder van oortjes in lagere prijsklasses. Het draagcomfort is geweldig en de geluidskwaliteit prima voor z’n prijs. De minpuntjes zitten vooral in de extra’s, zoals de wat matige microfoon en het ontbreken van draadloos- en snelladen. Dat is overkomelijk.

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.