Dat bandje om je arm dat je stappen telt, dat kan beter, toch? Er zijn natuurlijk smartwatches die meer kunnen dan vastleggen dan wat je aantal stappen is, maar over het algemeen is er de laatste jaren niet veel innovatie in wearables. Dat gaat waarschijnlijk de komende tijd wel flink veranderen.

Mede door het coronavirus kan het zijn dat de productie van wearables achterblijft, maar even los daarvan zien we wel degelijk innovatie op dit gebied. Wat we sowieso verwachten in dit jaar, is dat er een steeds grotere markt voor wearables is. In 2019 zijn er volgens de IDC Worldwide Quarterly Wearable Device Tracker maar liefst 305 miljoen stuks verscheept. Dat belooft alleen maar meer te worden. Enerzijds omdat we het in de afgelopen jaren alleen hebben zien stijgen. Anderzijds kunnen deze slimme apparaten steeds meer en zijn ze steeds beter bestand tegen water, stoten en zand, waardoor je ze altijd om kunt houden.

Tenminste, als de apparaatjes voldoende batterijduur hebben. Er zijn wearables van slechts 25 euro die je hartslag en stappen bijhouden, plus je appjes voor je kunnen uitlezen, die wel een week meekunnen. Toch zijn de iets uitgebreidere varianten, de smartwatches, vaak aanzienlijk minder sterk in batterijkracht. Die moet je elke twee/drie dagen wel opladen. Nu gaat dat ook gepaard met het feit dat de functionaliteit veel uitgebreider is. Er wordt echter verwacht dat er binnenkort betere batterijen komen waardoor de draagbare gadgets iets langer gedragen kunnen worden.

Vorm en functies

Een andere trend die we zien in wearables is dat deze steeds specifieker op een bepaald probleem kunnen inzoomen. Zo is er Moodbeam (zie bovenstaande afbeelding), een wearable waarmee je kunt bijhouden hoe je je voelt door de dag heen door een knop met ‘negatief’ en eentje met ‘positief’ in te kunnen drukken. Waarschijnlijk zullen wearables in de toekomst nog meer zijn toegespitst op zowel het lichamelijk welzijn als het geestelijk welzijn. Zo zijn bijvoorbeeld de Oura Ring (onder) en Motiv Ring er niet alleen om je lichamelijke activiteit in de gaten te houden, maar ook in hoeverre je voldoende ontspant. Juist omdat deze wearables veel meer lichamelijke zaken bijhouden waaronder je temperatuur, kunnen ze steeds meer zeggen over je mentale weerbaarheid.

Bovendien zien we wearables ook steeds minder vaak als armbandjes. Oura is een voorbeeld van een wearable die je om je vinger schuift als een ring en die onder andere je bloedvolume, hartslag, slaap en ademhaling meet. Er zijn ook al wearables gespot die je alleen om je nek hangt of die bijvoorbeeld geïntegreerd worden in kleding of schoenen. Zo zijn er riemen die je kunt dragen, die detecteren of je valt. Er kan dan automatisch een signaal naar een familielid gaan of zelfs naar de hulpdiensten.

©PXimport

Medische toepassingen

Er zijn ook medische toepassingen te bedenken, zoals wearables die diabetici kunnen helpen hun bloedsuikerspiegel in te gaten te houden en waar nodig zelfs te beïnvloeden. Sowieso heeft de medische wereld veel toepassingen voor wearables. Zo kan de polsband Aktiia je bloeddruk meten. Juist in welvarende landen is een hoge bloeddruk een veelvoorkomend probleem, dat vaak zijn invloed heeft op hartproblemen. De druk in de gaten houden en daardoor een levensstijl aanpassen kan levens redden en biedt de dokter bijna realtime inzicht in iemands bloeddruk. Ava is een band die de ovulatie en vruchtbaarheidscyclus van vrouwen bijhoudt, wat bijvoorbeeld belangrijk is bij IVF-behandelingen om zwanger te raken. Zo kan een vrouw zo spoedig mogelijk contact opnemen met haar behandelaar.

Kortom, er is een uitbreiding van het aantal functies van de wearable, maar die zullen zeker in eerste instantie nog vooral voor specifieke typen wearables beschikbaar zijn. Het heeft immers niet veel zin om een Apple Watch standaard te voorzien van een bloedsuikerspiegelmeter, en een man hoeft op zijn beurt geen menstruatie vast te leggen. Zeker in de medische wereld zal het aantal wearables naar verwachting aanzienlijk groeien. Daarnaast zullen wearables steeds vaker een minder traditionele vorm hebben. De grootste verbetering waarnaar reikhalzend wordt uitgekeken, dat is echter die batterijduur die aanzienlijk beter moet kunnen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.