Met de komst van DSM 7.0, de nieuwste versie van DiskStation Manager, zet Synology groter in op de cloud. De opslaggigant biedt al langer het huiseigen C2-platform als geïntegreerde cloud-oplossing, die dit jaar stevig uit moet breiden. Op korte termijn verschijnen er maar liefst vier nieuwe C2-diensten, die elk Synology’s kunde in de cloud op een geheel andere manier aanbieden.

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Synology.

Een Synology C2-abonnement maakt het al langer mogelijk om bijvoorbeeld je hele NAS-opslag (of slechts delen daarvan) van geautomatiseerde back-ups in de cloud te voorzien. Dit is de zogenaamde C2 Storage-dienst, die in 2018 in het leven werd geroepen. Naast de bestaande back-up-service volgen binnenkort ook C2 Password, C2 Backup, C2 Transfer en C2 Identity. Elke tak komt met een specifieke doelgroep, met elk weer verschillende keuzes in tarieven. Voor in ieder geval C2 Password staat ook een kosteloos programma op de planning. De verschillende diensten tonen vooral aan dat Synology wil diversificeren. De focus ligt nog altijd op de cloud, maar Synology zorgt ook voor variatie. We stellen de verschillende programma’s aan je voor …

C2 Password – Een veilige verzamelplek voor gevoelige data

Zowel het C2-platform als veel NAS-systemen gebruikt AES-256-encryptie – met sinds DSM 7.0 ook inlog-ondersteuning voor Secure SignIn en FIDO2-sleutels. De visie op veilig internetgebruik zet Synology door in C2 Password, een all-in-one kluis in de cloud voor wachtwoorden en persoonlijke data.

C2 Password slaat wachtwoorden veilig op en speelt ze door via browserextensies (voor Chrome, Edge en Firefox), smartphone-apps of de huiseigen website. De dienst komt daarnaast met een ingebouwde wachtwoordgenerator, mocht je toe zijn aan een frisse, veilige wind door je inlogbestand.

Naast wachtwoorden biedt C2 Password een databank in de cloud voor andere gevoelige data. Denk daarbij aan adresboeken, paspoortinformatie of bijvoorbeeld bankafschriften. De interface laat je gevoelige informatie makkelijk watermerken en categoriseren als je de informatie alsnog over het web moet verstrekken.

C2 Password wordt gratis beschikbaar gesteld. Kosteloos mag men tot 10.000 items veilig opslaan, met maximaal 100 MB aan bijlagen. Het betaalde Pro-abonnement komt met schaalbare plafonds en meer geavanceerde mogelijkheden.   

©PXimport

C2 Backup

Zie het als het bestaande C2 Storage, maar dan voor al je Windows-apparaten. Dat is C2 Backup. De dienst stelt abonnees in staat om, in plaats van een NAS-omgeving, complete Windows-computers in de cloud veilig te stellen. Via hun eigen software-omgeving stellen gebruikers in welke bestanden en mappen gespiegeld moeten worden en hoe vaak.

Een functie die al geliefd is onder fotografen, komt nu ook overwaaien naar C2 Backup. Via de software is het mogelijk om bepaalde externe schijven en geheugenkaarten op te geven voor een automatische back-up. Zodoende worden de geheugendragers direct veiliggesteld in de cloud, telkens als ze aan de thuiscomputer gekoppeld zijn.

Bij het uploaden wordt alle data aan de clientkant versleuteld. Toegang tot de back-ups is alleen mogelijk met een persoonlijke sleutel. Synology weet daarentegen als geen ander hoe je flinke back-ups intact houdt, waarmee de cloud-aanbieder garant staat voor maar liefst 99,9999999 procent data-garantie.

Via de software-omgeving van C2 Backup is ook het Recovery Portal te vinden. Deze stelt gebruikers in staat om verschillende versies van systeemback-ups of specifieke bestanden gemakkelijk terug te zetten. 

C2 Transfer

C2 Transfer wordt, niet geheel verrassend, Synology’s voornaamste cloud-transferdienst. De service is wel van een meer zakelijke aard. Het abonnement richt zich hoofdzakelijk op bedrijven die met grote hoeveelheden gevoelige data werken. Eén C2 Transfer-omgeving ondersteunt honderd gelijktijdige transfers, met maximale volumes van 20 GB per stuk.

Synology verbetert externe transfers echter aanzienlijk op het gebied van veiligheid. De data-uitwisseling wordt aan beide kanten versleuteld, terwijl alleen geverifieerde ontvangers toegang kunnen krijgen tot een One-Time Password (OTP) om de bestanden binnen te halen.

Binnen een bedrijf kan de beveiligde C2 Transfer-omgeving gebruikt worden om alle cloud-bestanden gemakkelijk op te vragen of uit te wisselen. Administrators krijgen ook nog een uitgebreid management panel, waarin gebruikers en onderlinge toegang overzichtelijk geordend kan worden.

©PXimport

C2 Identity – Digitale massa-management van de werkvloer

Met C2 Identity gooit Synology het over een andere, wederom zakelijke boeg. De dienst is bedoeld om op grote schaal gebruikersdata van werknemers in de cloud te stroomlijnen. Denk daarbij aan namen en adressen, maar bijvoorbeeld ook aan beveiligde inloggegevens voor bedrijfseigen diensten of digitale toegang tot specifieke systemen.

C2 Identity biedt daarnaast mogelijkheid tot bedrijfsbrede authentificatiemethodes, die uiteraard ook vanaf een lokaal NAS-systeem van Synology kunnen draaien. Dat blijft optioneel, maar voor bestaande Synology-klanten biedt het wat synergie.

Bedrijfsbestanden kunnen geïmporteerd worden vanuit onder andere Microsoft 365, Google Workspaces of Excel-sheets. De benodigde, lokale software om een uitgebreid computerbestand via C2 Identity aan te sturen, kan eventueel op schaal uitgerold worden via Microsoft Active Directory of Jamf.

C2 Identity is echter meer dan massa-data of het van veraf bedrijfscomputers schoonvegen. Vanuit de cloud kunnen werknemers bijvoorbeeld ook – zonder IT-collega’s te belasten – persoonlijke data zelf aanpassen via een zelfbedieningsomgeving. Uiteraard komt dat alles met de nodige end-to-end vergrendeling en de mogelijkheid om veilige log-ins te forceren, maar C2 Identity doet het met een persoonlijke benadering. 

De vier nieuwe C2-diensten rollen in 2021 geleidelijk uit. In diezelfde periode werkt Synology nog volop aan het verder uitbreiden en verspreiden van DSM 7.0. De vernieuwde software is sinds eind juni gratis verkrijgbaar voor Synology’s recente J-, Value- en Plus-systemen. Ondersteuning voor de business-gerichte XS-, SA- en FS-serie staat op de planning voor het vierde kwartaal van 2021.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.