Hebt u een videokaart van Nvidia, let dan goed op de nieuwste driver voor deze kaarten: de nieuwste Forceware-videokaart-driver heeft namelijk een aantal interessante extra functionaliteiten aan boord. Wij bespreken de opvallendste.

Nvidia's nieuwste grafische kaart-driver is inmiddels uitgegroeid tot een compleet tool-pakket. Zo is er een – verstopte – tuning-optie: na het activeren van de functie Automatisch Overklokken worden de kloksnelheden van de grafische kaart in 3D-modus automatisch opgevoerd. Een voorwaarde is wel dat er gebruik wordt gemaakt wordt van een grafische kaart met een Geforce FX 5900 of FX 5950-chip, de nieuwste driver-versie 56.72 en een kleine aanpassing aan het register van Windows (meer hierover leest u onder het kopje 'Automatisch sneller'). Daarnaast biedt de nieuwste driver ook praktische toepassingen als een pop-up blocker, de mogelijkheid om programmavensters te ordenen met rasterlijnen en diverse toevoegingen en bufixes. Automatisch sneller Het automatisch overklokken zorgt ervoor dat de prestaties merkbaar verbeteren: een Geforce FX 5950-videokaart loopt in onze test bij de meeste 3D-applicaties maar liefst 4 tot 12 procent sneller. Hiermee komen we dicht in de buurt van de prestaties van handmatig overgeklokte kaarten, waar we tussen de 5 en 16 procent snelheidswinst kunnen behalen. De aansturing van de kloksnelheden door de videokaartdriver zorgt voor meer zekerheid: zodra de temperatuur van de chipset te hoog wordt, schakelt de driver de klokfrequenties automatisch een stap lager. Deze temperatuur wordt gemeten via de thermodiode, die inmiddels in alle high-end videochips zit. De noodzakelijke Coolbits-registerhack schakelt ook de handmatige instelmogelijkheden van chip- en geheugenfrequentie in. We kunnen dit uitvoeren door in het register bij het pad HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\NVIDIA Corporation\Global\NvTweak een nieuwe dword aan te maken met als naam Coolbits en als hexadecimale waarde het getal 3. Na het opnieuw opstarten van de pc kunnen we de frequenties instellen via het tabblad Geforce, Beeldschermeigenschappen, Klokfrequenties. Nvidia is echter niet de eerste die dergelijke truukjes mogelijk maakt: ATI heeft namelijk al sinds de Radeon 9800XT-kaarten een vergelijkbare functie als standaard feature ingebouwd. Geïntegreerde pop-up-blocker De Nvidia-driver biedt echter nog meer speciale toepassingen. Nuttige en originele functionaliteit vinden we bijvoorbeeld in de grafische kaart-driver onder de menukop Bureaubladbeheer of in de lijst die tevoorschijn komt wanneer we het Nvidia-symbool in de taakbalk aanklikken om de Nview Desktop Manager te openen. We vinden hier ondermeer een pop-up-blocker voor Microsofts Internet Explorer. Vervelende reclamevensters die opdoemen tijdens het surfen op internet zouden hiermee tot het verleden moeten behoren. We kunnen kiezen of pop-up-vensters compleet geblokkeerd moeten worden of dat ze kort vertoond worden en daarna langzaam verdwijnen. Om deze functie te activeren moeten we wel weten waar te zoeken: onder Toepassingen kies je voor Verbeteringen. Hier zijn de instellingen verborgen voor ongestoord surfplezier. Meer overzicht met rasters U kent het vast wel: u hebt meerdere programma's open staan, die u het liefst ook allemaal tegelijkertijd wilt zien, maar het is een omslachtig en tijdrovend karwei om alle programmavensters in de juiste grootte te brengen en ze vervolgens netjes naast elkaar te zetten. Een oplossing voor dit probleem vinden we in de vorm van rasterlijnen. Deze zorgen ervoor dat de vensters zichzelf automatisch in grootte en positie laten aanpassen. Onder Gebruikersinterface kiezen we voor Beeldschermrasterlijnen Inschakelen en vervolgens voor Rasterlijnen Bewerken. Vervolgens schakelen we de hulplijnen in en positioneren we die in het beeldscherm. Zijn we gewoon aan het werk, dan zien we deze hulplijnen niet. Pas zodra we met vensters gaan slepen komen de hulplijnen weer naar voren. Als we gelijktijdig de alt-toets indrukken en het programmavenster maximaliseren (bijvoorbeeld door een dubbelklik op de vensterbalk) dan past het venster zich automatisch aan het door u gedefinieerde raster aan. Het venster springt daarbij naar het rastersegment dat het dichtste bij zijn huidige positie ligt. De raster-functie blijft daarna voor het desbetreffende venster geactiveerd totdat we het venster verkleinen. Het venster zal dan terugspringen naar zijn vorige positie en grootte. Interessante toevoegingen Gebruikers die met meerdere 3D-applicaties werken en daarvoor vaak verschillende driver-instellingen gebruiken, kunnen gebruikersprofielen toepassen. Deze gebruikersprofielen kunnen worden gekoppeld aan bepaalde exe-bestanden, zodat voor elk programma zijn eigen driver-instellingen krijgt toegekend. Zo is het mogelijk om bij het uitvoeren van halo.exe de anisotropische filtering en full-scene-anti-aliasing automatisch te activeren. Uniek is de optie Werpvensteractie inschakelen onder het kopje Muis: wordt de linkermuisknop bij het verschuiven van een venster losgelaten, dan blijft dat venster in dezelfde richting doorbewegen en komt hij pas bij de schermrand tot stilstand. Bugfixes Ook voor bug-fixes is de nieuwste Nvidia-driver handig. Zo is bij de Geforce FX 5900XT-videokaarten het flikkeren van pixels verholpen; deze pixelproblemen traden op wanneer er met de vorige driverversie (53.03) lichte vlakken getoond werden. De precieze oorzaak van het probleem is overigens niet bekend; het gerucht gaat dat Nvidia de stroomspanning op de kaart heeft verlaagd om daarmee het overklokken van de goedkope Geforce FX 5900XT-kaarten te verhinderen. Hoewel Nvidia niet officieel op deze geruchten wil reageren, is het probleem met de nieuwe driver-versie in ieder geval opgelost. Een driver-update kan dus op veel gebieden voordelig uitpakken. Conclusie De grafische kaart-driver van Nvidia groeit zo langzamerhand uit tot een complete toolkit. De opties die in Nvidia's Forceware te vinden zijn, luiden op zijn minst een kleine revolutie in. Bezitters van een van de topkaarten van dit merk raden we dan ook sterk aan om op de hoogte te blijven van de laatste drivers. Ook mensen met een oudere videokaart kunnen genoeg profijt uit de tool

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.