Update: We zijn uitgenodigd voor de Ockel Experience Day, waar we onze Ockel in ontvangst mogen nemen en onze eerste indrukken mogen delen. Tijdens de Ockel Experience Day krijgen we eerst een hele interessante uitleg waar het concept en de benamingen vandaan komen. Dit wordt zo goed verwoord en gepresenteerd, dat mijn interesse en nieuwsgierigheid nog verder gewekt worden.

©PXimport

Unboxing

Het moment is aangebroken en onder belangstellende ogen van Ockel mogen we dan onze test objecten gaan unboxen en de eerste hands on beleving gaan ervaren. Op de doos welke voorzien is van een informatieve sleeve staat duidelijk afgebeeld waar ik de komende 3 weken mee aan de slag mag. Het eerste wat opvalt zijn de afbeeldingen van de voorkant en achterkant van de Ockel Sirius A. De meest algemene tekst is in het Engels geschreven en aan de achterkant wordt in 6 verschillende talen, waaronder natuurlijk in het Nederlands verder uitleg gegeven waar de Ockel Sirius A onder andere voor toegepast kan worden.

©PXimport

©PXimport

Design

Als we de verpakking openen, merken we al snel dat ook hier veel aandacht besteedt is aan het concept. In de vorm en de bedrukking is overal het kenmerkende design van de Ockel Sirius A terug te vinden. De Ockel Sirius A steekt mooi af en laat zich makkelijk uit de verpakking halen en onthult een bijpassende sleeve. Verder verborgen onder de dubbele bodem vinden we de adapter met maar liefst 3 verschillende stekkers en een unieke laadkabel. Niet alleen handig voor op reis, maar zo kan de Ockel Sirius A ook makkelijk in meerdere delen in de wereld worden aangeboden. Door een uniek ontwerp kunnen de verschillende stukken snel verwisseld worden.

©PXimport

©PXimport

Start

Het aanzetten en installeren van de Ockel Sirius A gaat het snelst met de handleiding erbij, doordat op en bij de knoppen geen aanduidingen staan. Instinctief de grootste knop gebruiken gaat hier helaas niet op. Eenmaal ingeschakeld is het een fluitje van een cent om Windows 10 te installeren. Ondanks dat het een volledige Windows 10 Home editie is, staat na het completeren van de set up alles toch op tablet mode. Als je nog niet erg bekend bent met Windows 10, is het wellicht even zoeken om dit om te schakelen. Nu wordt het tijd om de Ockel Sirius A serieus te gaan testen. Eens kijken hoe interactief deze mini PC daadwerkelijk is.

Inmiddels heb ik al aardig wat programma’s geïnstalleerd op de Ockel Sirius A en tot nu toe heb ik nog geen behoefte aan extra opslag. En dit ondanks dat van de 64GB opslag ongeveer de helft gebruikt wordt voor Windows zelf. Op dit moment maak ik veel gebruik van de Ockel Sirius A als multimedia apparaat en dit val zeker niet tegen, als eenmaal alles goed is ingesteld.

Snelheid

Naar mate dat ik de opslag meer gebruik, merk ik wel ook verschil in de algemene snelheid. Windows wordt wat trager, waardoor iemand die snelheid gewend is wellicht wat sneller de opdracht herhaald. Hierdoor wordt de Intel Atom processor en de 4GB RAM natuurlijk extra belast. Ook is duidelijk te merken dat wanneer er intensief gebruik gemaakt wordt van de Ockel Sirius A, de batterij aanzienlijk minder lang meegaat. Dat is natuurlijk met elk mobiel apparaat. Gelukkig is de lader en bijhorende kabel wel eenvoudig mee te nemen en overal aan te sluiten.

Instellingen

Tijd om de instellingen wat bij te werken. Om de Ockel Sirius A goed te kunnen inzetten als multimedia apparaat, is het wenselijk om te bedenken wanneer en waar je deze wilt gebruiken. Tenzij je werkt met leuke en draadloze gadgets, is het verstandig om bluetooth uit te schakelen. Heb je toegang tot een bekabelde aansluiten, dan krijgt dat absoluut de voorkeur en kan de wifi bijvoorbeeld ook uit. Verder heb ik alle niet essentiële zaken als multitasking, tabletmodus en meldingen uitgezet. Wel heb je een fysieke muis nodig om alle instellingen goed te kunnen benaderen.

De Sirius A mee op reis

De Ockel Sirius A is in ieder geval enorm handig om mee te nemen op reis. Wanneer je bijvoorbeeld naar een hotel of bed & breakfast gaat, kun je vaak alleen standaard of lokale zenders ontvangen. Omdat de Ockel Sirius A een HDMI aansluiting heeft, kun je deze eenvoudig aansluiten op de aanwezige apparatuur en kun je toch je eigen favoriete film of serie bekijken. Of om even je eigen muziek te beluisteren wanneer je even wilt relaxen. Ok, het is geen luxe hi-fi ervaring, maar de Ockel Sirius A geeft een goed volume voor zijn formaat. Het geluid loopt via de aangesloten apparatuur, zo kun je toch de buren in het hotel laten weten dat je weer thuis bent.

De Ockel Sirius A is een goed apparaat voor de multimedia gebruiker. Netflix, Spotify, Kodi, Windows Mediaspeler en dat alles in combinatie met Cloud diensten zijn mijn favoriete mediasoftwareproducten. Met name de cloud en netwerk verbindingen zijn onmisbaar op de Ockel Sirius A, gezien de beperkte opslag. Hierbij ontbreekt echter de eigen 4G verbinding. Zonder verbinding is het noodzakelijk om het vooraf op een MicroSD te downloaden.

Dankzij het formaat is de Ockel Sirius A makkelijk mee te nemen waar je ook heen gaat. Het past in je broekzak, jaszak, handtas, reiskoffer en noem het maar op. Groot voordeel is het formaat en het gewicht in tegenstelling tot een lompe laptop of tablet. Thuis is het je wekker, domotica controller en radio in een! Eenvoudig het licht aan-en-uit doen, je playlist streamen om te slapen en in de ochtend weer fris wakker worden met je favoriete ambiance van vogels of kikkers.

©PXimport

De Ockel Sirius A heeft in tegenstelling tot zijn broertje de Ockel Sirius B Black Cherry een ingebouwd display met een verbluffende 1920x1080 resolutie. Je hoeft deze dus niet altijd aan te sluiten op een grotere monitor of televisie om te gebruiken. Op het 6-inch scherm is het soms wat moeilijker om tekst te lezen of te bedienen daarom is een externe monitor wel wenselijk. Ook zit het virtuele toetsenbord zonder externe monitor vaak in de weg als je iets wilt ingeven waardoor er maar een zeer beperkt beeld overblijft om te kunnen zien wat je invoert.

Conclusie

Dan nu mijn conclusie: Is de Ockel Sirius A nu daadwerkelijk een vervanger voor je laptop of desktop? In sommige opzichten wel. Het biedt alle aansluitmogelijkheden welke je nodig hebt om er mee te kunnen werken. De Sirius A is mobiel en licht van gewicht, maar toch uitgebreid genoeg om je meest gebruikte programma’s te kunnen gebruiken. Wel is de Ockel Sirius A in de home editie mijn inziens op bepaalde momenten wat traag. De Intel Atom processor met de 4GB RAM heeft toch soms wat moeite met de snelheid welke we gewend zijn van de grotere computers. De Sirius A Pro met 8GB RAM zal hier wat minder moeite mee hebben. De batterij gaat lang genoeg mee en met bluetooth en wifi kan de Ockel Sirius A makkelijk koppelen met home entertainment en smart TV’s.

Voor de multimedia gebruiker is het zeker een leuke gadget al zijn voor die toepassing ook goedkopere oplossingen voor handen. De veeleisende gebruiker heeft zeker meer baat bij de Pro uitvoering. Daarnaast is enige kennis van Windows wel handig om de juiste instellingen te maken. Zelf ben ik nog steeds onder de indruk wat Ockel met hun Sirius serie mini pc’s heeft bereikt en kan niet wachten om te zien wat zij in de toekomst zullen gaan ontwikkelen.

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.