Wil je je persoonlijke bestanden toegankelijk maken op zowel je iPhone als op je iPad of MacBook, dan kun je hiervoor iCloud Drive gebruiken. Daarmee kun je namelijk bestanden synchroniseren tussen Apple-apparaten. We leggen hier uit hoe.

Apple-gebruikers kennen iCloud wel: het is de centrale cloudopslagdienst waar je je iPhone-foto’s opslaat, je notities en agenda’s tussen je Mac en iPhone kunt synchroniseren en waar reservekopieën van je iPhone worden opgeslagen. iCloud is echter ook een verzamelplek voor andere diensten van Apple, zoals Zoek mijn iPhone, sleutelhanger-synchronisatie en iCloud Drive. Over deze laatste dienst van de techgigant uit Cupertino hebben we het hier.

Voor veel mensen is het niet duidelijk wat iCloud Drive precies inhoudt, wat het verschil is met iCloud en wat een Apple ID ermee te maken heeft. Om producten van Apple te kunnen gebruiken, moet je een Apple-account hebben. Dit heet je Apple ID. Met je Apple ID kun je aankopen doen in de App Store, afspraken maken bij een Apple Store als je een probleem hebt en jezelf registreren voor allerlei Apple-diensten.

Volledige integratie

Een onderdeel van iCloud is iCloud Drive; dit is de cloudopslagdienst van Apple. Je kunt bestanden op je iCloud Drive opslaan door ze te slepen vanuit de Finder naar de iCloud Drive-map, maar het grote voordeel is dat iCloud Drive compleet geïntegreerd is in macOS. Dit betekent dat je vanaf verschillende Apple-apparaten aan je bestanden kunt werken. De bestanden worden opgeslagen op je iCloud Drive en je kunt er op een ander apparaat zonder problemen aan verder werken.

Doordat zowel iCloud Drive als macOS door Apple wordt gemaakt, is de integratie veel slimmer, makkelijker en intuïtiever dan andere oplossingen. Om iCloud Drive te kunnen gebruiken op al je apparaten, moet je het per apparaat even activeren. Ga op een iPhone of iPad naar je iCloud-instellingen en zet de schuif achter iCloud Drive aan. Op je Mac zet je het vinkje aan bij Systeemvoorkeuren, Apple ID, iCloud Drive.

©PXimport

Om al je bestanden op iCloud Drive in te zien, heb je verschillende opties. Op je Mac ga je gewoon naar de Finder en kijk je aan de linkerkant. Onder Favorieten vind je normaal gesproken je documenten-, download- en apps-mappen. Eronder vind je een kopje iCloud. Hier zie je je iCloud Drive ook staan.

Je kunt al je iCloud Drive-documenten ook vinden vanaf een andere pc door naar icloud.com te gaan en in te loggen met je Apple ID. Klik op iCloud Drive en je ziet dezelfde inhoud als in de Finder. Op je iPhone of iPad open je de app Bestanden. Tik beneden op Bladeren en tik op iCloud Drive.

Bestanden synchroniseren

iCloud Drive is geen online opslagdienst in de zin dat je bestanden van je computer naar iCloud Drive kunt slepen om ruimte te besparen op je Mac. Je moet iCloud Drive als een synchronisatiedienst zien die ervoor zorgt dat je je bestanden altijd kunt inzien, bewerken en opslaan op alle apparaten die met je iCloud-account zijn verbonden.

Je kunt echter wel ruimte besparen op je online iCloud Drive door ervoor te kiezen bepaalde apps ervan uit te sluiten. Ga op je Mac naar Systeemvoorkeuren, Apple ID en klik op Opties achter iCloud Drive. Een optie die veel opslagruimte in beslag neemt, is Map ‘Bureaublad’ en ‘Documenten’.

©PXimport

Als je dit hebt geactiveerd, worden bestanden die op je bureaublad of in je documenten-map staan, automatisch gesynchroniseerd met iCloud Drive zodat je deze ook op een iPad, iPhone of andere Mac tot je beschikking hebt. Erg handig, maar wil je ruimte besparen, dan kun je deze optie beter uitzetten.

Het kan overigens gebeuren dat er nog oude bestanden op je iCloud Drive staan die je ooit eens met een oude iPhone, iPad of Mac hebt gemaakt. Deze zie je dan ook in de Finder. Hier staat echter een grijs wolk-icoontje achter, dit betekent dat de map of het bestand alleen online is opgeslagen en (nog) niet naar je Mac is gekopieerd.

Wil je deze bestanden wel lokaal beschikbaar hebben, klik dan op het icoontje. Het bestand wordt naar je schijf gekopieerd en het wolk-icoontje verdwijnt.

Integratie met apps

iCloud Drive komt tot leven als je een app in macOS opent. Alle interne apps van macOS ondersteunen iCloud Drive en vrijwel alle bekende programma’s van derden bieden integratie met de opslagdienst. Als je een Apple-app opent, zoals Numbers of Pages en een nieuw bestand creëert, dan klik je bovenin op Naamloos en wijzig je de naam van het document.

Standaard slaat het programma je documenten op in de documentenmap van je thuismap. Om de opslaglocatie te veranderen, klik je op het driehoekje naast de naam. Hier selecteer je achter Locatie de optie iCloud Drive. Het bestand wordt nu opgeslagen in de hoofdmap van iCloud Drive.

©PXimport

Wil je een map op je iCloud Drive aanmaken, dan klik je op Andere, selecteer je de map iCloud Drive aan de linkerkant en klik je op Nieuwe map. Nu wordt het bestand in een submap op je iCloud Drive opgeslagen. Als je het bestand nu op een andere Mac of iOS-apparaat wilt openen, moet je zorgen dat je op dat apparaat met dezelfde Apple ID bent ingelogd en in de systeeminstellingen de optie iCloud Drive aan hebt staan.

Bestanden delen met anderen

Het is tenslotte ook mogelijk om een bestand of map van je iCloud Drive te delen met anderen, bijvoorbeeld als je samen aan een document wilt werken. Ga in de Finder naar je iCloud Drive-map en selecteer de map of het bestand dat je wilt delen. Middels je rechtermuisknop selecteer je Deel, Voeg personen toe. Je hebt nu een aantal opties om de inhoud te delen: via een e-mailbericht, via de Berichten-app, door middel van een gekopieerde koppeling of via AirDrop.

Deze laatste optie is erg handig als de persoon zich op het moment van delen in de buurt bevindt. Je selecteert de Mac, iPad of iPhone van deze persoon en de koppeling wordt meteen gedeeld. Klik op Delingsopties om regels te definiëren voor de ontvanger.

©PXimport

Als je achter Toegankelijk voor de optie Iedereen die de link heeft selecteert, dan heb je geen overzicht wie allemaal inzage hebben in het document. Dit is wel handig als je wilt dat ontvangers het bestand ook weer met anderen mogen delen. Onder Bevoegdheid is standaard Kan wijzigingen aanbrengen geselecteerd, dit is essentieel als je met anderen aan een bestand wilt werken.

Wil je dat mensen geen veranderingen aan kunnen brengen, kies dan voor Alleen lezen. Je kunt in je iCloud Drive-map overigens ook precies zien of er bestanden door anderen met je gedeeld zijn of met wie je bepaalde bestanden hebt gedeeld. Je ziet de naam van de persoon die het bestand met je gedeeld heeft in het grijs achter de bestandsnaam staan. Je kunt tot slot de deelopties wijzigen door met de rechtermuisknop op het bestand of de map te klikken en voor Deel, Toon personen te kiezen.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?