Wil je je persoonlijke bestanden toegankelijk maken op zowel je iPhone als op je iPad of MacBook, dan kun je hiervoor iCloud Drive gebruiken. Daarmee kun je namelijk bestanden synchroniseren tussen Apple-apparaten. We leggen hier uit hoe.

Apple-gebruikers kennen iCloud wel: het is de centrale cloudopslagdienst waar je je iPhone-foto’s opslaat, je notities en agenda’s tussen je Mac en iPhone kunt synchroniseren en waar reservekopieën van je iPhone worden opgeslagen. iCloud is echter ook een verzamelplek voor andere diensten van Apple, zoals Zoek mijn iPhone, sleutelhanger-synchronisatie en iCloud Drive. Over deze laatste dienst van de techgigant uit Cupertino hebben we het hier.

Voor veel mensen is het niet duidelijk wat iCloud Drive precies inhoudt, wat het verschil is met iCloud en wat een Apple ID ermee te maken heeft. Om producten van Apple te kunnen gebruiken, moet je een Apple-account hebben. Dit heet je Apple ID. Met je Apple ID kun je aankopen doen in de App Store, afspraken maken bij een Apple Store als je een probleem hebt en jezelf registreren voor allerlei Apple-diensten.

Volledige integratie

Een onderdeel van iCloud is iCloud Drive; dit is de cloudopslagdienst van Apple. Je kunt bestanden op je iCloud Drive opslaan door ze te slepen vanuit de Finder naar de iCloud Drive-map, maar het grote voordeel is dat iCloud Drive compleet geïntegreerd is in macOS. Dit betekent dat je vanaf verschillende Apple-apparaten aan je bestanden kunt werken. De bestanden worden opgeslagen op je iCloud Drive en je kunt er op een ander apparaat zonder problemen aan verder werken.

Doordat zowel iCloud Drive als macOS door Apple wordt gemaakt, is de integratie veel slimmer, makkelijker en intuïtiever dan andere oplossingen. Om iCloud Drive te kunnen gebruiken op al je apparaten, moet je het per apparaat even activeren. Ga op een iPhone of iPad naar je iCloud-instellingen en zet de schuif achter iCloud Drive aan. Op je Mac zet je het vinkje aan bij Systeemvoorkeuren, Apple ID, iCloud Drive.

©PXimport

Om al je bestanden op iCloud Drive in te zien, heb je verschillende opties. Op je Mac ga je gewoon naar de Finder en kijk je aan de linkerkant. Onder Favorieten vind je normaal gesproken je documenten-, download- en apps-mappen. Eronder vind je een kopje iCloud. Hier zie je je iCloud Drive ook staan.

Je kunt al je iCloud Drive-documenten ook vinden vanaf een andere pc door naar icloud.com te gaan en in te loggen met je Apple ID. Klik op iCloud Drive en je ziet dezelfde inhoud als in de Finder. Op je iPhone of iPad open je de app Bestanden. Tik beneden op Bladeren en tik op iCloud Drive.

Bestanden synchroniseren

iCloud Drive is geen online opslagdienst in de zin dat je bestanden van je computer naar iCloud Drive kunt slepen om ruimte te besparen op je Mac. Je moet iCloud Drive als een synchronisatiedienst zien die ervoor zorgt dat je je bestanden altijd kunt inzien, bewerken en opslaan op alle apparaten die met je iCloud-account zijn verbonden.

Je kunt echter wel ruimte besparen op je online iCloud Drive door ervoor te kiezen bepaalde apps ervan uit te sluiten. Ga op je Mac naar Systeemvoorkeuren, Apple ID en klik op Opties achter iCloud Drive. Een optie die veel opslagruimte in beslag neemt, is Map ‘Bureaublad’ en ‘Documenten’.

©PXimport

Als je dit hebt geactiveerd, worden bestanden die op je bureaublad of in je documenten-map staan, automatisch gesynchroniseerd met iCloud Drive zodat je deze ook op een iPad, iPhone of andere Mac tot je beschikking hebt. Erg handig, maar wil je ruimte besparen, dan kun je deze optie beter uitzetten.

Het kan overigens gebeuren dat er nog oude bestanden op je iCloud Drive staan die je ooit eens met een oude iPhone, iPad of Mac hebt gemaakt. Deze zie je dan ook in de Finder. Hier staat echter een grijs wolk-icoontje achter, dit betekent dat de map of het bestand alleen online is opgeslagen en (nog) niet naar je Mac is gekopieerd.

Wil je deze bestanden wel lokaal beschikbaar hebben, klik dan op het icoontje. Het bestand wordt naar je schijf gekopieerd en het wolk-icoontje verdwijnt.

Integratie met apps

iCloud Drive komt tot leven als je een app in macOS opent. Alle interne apps van macOS ondersteunen iCloud Drive en vrijwel alle bekende programma’s van derden bieden integratie met de opslagdienst. Als je een Apple-app opent, zoals Numbers of Pages en een nieuw bestand creëert, dan klik je bovenin op Naamloos en wijzig je de naam van het document.

Standaard slaat het programma je documenten op in de documentenmap van je thuismap. Om de opslaglocatie te veranderen, klik je op het driehoekje naast de naam. Hier selecteer je achter Locatie de optie iCloud Drive. Het bestand wordt nu opgeslagen in de hoofdmap van iCloud Drive.

©PXimport

Wil je een map op je iCloud Drive aanmaken, dan klik je op Andere, selecteer je de map iCloud Drive aan de linkerkant en klik je op Nieuwe map. Nu wordt het bestand in een submap op je iCloud Drive opgeslagen. Als je het bestand nu op een andere Mac of iOS-apparaat wilt openen, moet je zorgen dat je op dat apparaat met dezelfde Apple ID bent ingelogd en in de systeeminstellingen de optie iCloud Drive aan hebt staan.

Bestanden delen met anderen

Het is tenslotte ook mogelijk om een bestand of map van je iCloud Drive te delen met anderen, bijvoorbeeld als je samen aan een document wilt werken. Ga in de Finder naar je iCloud Drive-map en selecteer de map of het bestand dat je wilt delen. Middels je rechtermuisknop selecteer je Deel, Voeg personen toe. Je hebt nu een aantal opties om de inhoud te delen: via een e-mailbericht, via de Berichten-app, door middel van een gekopieerde koppeling of via AirDrop.

Deze laatste optie is erg handig als de persoon zich op het moment van delen in de buurt bevindt. Je selecteert de Mac, iPad of iPhone van deze persoon en de koppeling wordt meteen gedeeld. Klik op Delingsopties om regels te definiëren voor de ontvanger.

©PXimport

Als je achter Toegankelijk voor de optie Iedereen die de link heeft selecteert, dan heb je geen overzicht wie allemaal inzage hebben in het document. Dit is wel handig als je wilt dat ontvangers het bestand ook weer met anderen mogen delen. Onder Bevoegdheid is standaard Kan wijzigingen aanbrengen geselecteerd, dit is essentieel als je met anderen aan een bestand wilt werken.

Wil je dat mensen geen veranderingen aan kunnen brengen, kies dan voor Alleen lezen. Je kunt in je iCloud Drive-map overigens ook precies zien of er bestanden door anderen met je gedeeld zijn of met wie je bepaalde bestanden hebt gedeeld. Je ziet de naam van de persoon die het bestand met je gedeeld heeft in het grijs achter de bestandsnaam staan. Je kunt tot slot de deelopties wijzigen door met de rechtermuisknop op het bestand of de map te klikken en voor Deel, Toon personen te kiezen.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.