ID.nl logo
Waar voor je geld: 5 steelstofzuigers met een hoge zuigkracht
© Miele
Huis

Waar voor je geld: 5 steelstofzuigers met een hoge zuigkracht

Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een snoerloze steelstofzuiger met veel power? Vandaag hebben we vijf producten voor je gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

Dyson Cyclone V10 Absolute

De Dyson Cyclone V10 Absolute is momenteel aantrekkelijk geprijsd. Vanwege het bescheiden gewicht van 2,6 kilo gebruik je deze steelstofzuiger moeiteloos op verschillende verdiepingen. Een volle acculading is goed voor een werking van een uur, zodat je jouw hele huis aan kant maakt. Na afloop plaats je het apparaat in het muurstation om de batterij weer op te laden. Een pluspunt is het ruime vermogen van 150 watt. Dankzij de hoge zuigkracht belanden stof, kruimels, dierenharen en overig vuil soepel in het reservoir van 0,77 liter.

Dyson levert bij dit uitgebreide model diverse accessoires mee. Handig is de gemotoriseerde miniborstel, want daarmee creëer je een kruimeldief. Daarmee maak je onder meer meubelbekleding en traptreden schoon. Verder zijn er twee vloerzuigmonden bijgesloten. Hiermee reinig je zowel harde als zachte ondergronden. Voor moeilijk bereikbare plekken is de kierenzuiger een uitkomst. Daarnaast bevat de productdoos nog een hulpstuk om de steel in een hoek van negentig graden te buigen. Je kunt vervolgens onder meubels stofzuigen. Na de schoonmaakronde berg je alle accessoires netjes op in het muurstation.

Samsung Jet 60 Turbo (VS15A6031R1/EN)

Zoek je een betaalbare steelstofzuiger met een hoge zuigkracht, dan is dit exemplaar van Samsung een goede keuze. De Jet 60 Turbo ondersteunt namelijk een respectabel vermogen van 150 watt. Fijn is dat je de meegeleverde zuigborstel voor zachte en harde vloeren kunt gebruiken. Tijdens het stofzuigen komt de draaibare kop van 180 graden goed van pas. Hierdoor verander je makkelijk van richting en bereik je elke hoek van de kamer.

Naast de hoofdborstel kun je ook nog twee opzetstukken gebruiken. Die zijn onder meer geschikt voor kieren en kleine oppervlakten. Volgens Samsung ondersteunt de accu van 2000 mAh een gebruikersduur tot veertig minuten. De batterij is overigens uitneembaar, zodat je hem zo nodig kunt vervangen. Voor een verse oplaadbeurt hang je de Jet 60 Turbo in het muurstation. Als je klaar bent met stofzuigen, leeg je met één druk op de knop het reservoir van 0,8 liter. Tot slot is het lage gewicht van slechts 2,3 kilo een pluspunt.

Miele Triflex HX2

De Triflex HX2 is de krachtigste steelstofzuiger van Miele. Het Duitse kwaliteitsmerk ontwikkelde een efficiëntere motor met meer zuigpower. Dankzij een opgegeven vermogen van 272 watt leent dit product zich voor alle vloertypes, zoals laag- en hoogpolig tapijt. Deze huishoudhulp bevat een hoogwaardig HEPA 15-filter, waardoor allergische personen mogelijk minder last ervaren. Miele belooft namelijk een filterwerking van 99,999 procent. Hierdoor blijven piepkleine stofdeeltjes in deze steelstofzuiger achter.

De behuizing heeft een uitneembare accu van Varta. Die gaat op een enkele batterijlading tot een uur mee. Kortom, je hebt tijd genoeg om alle kamers te stofzuigen. Een nuttige functie is dat je de hoek kunt aanpassen. Op die manier kom je ook op lastig bereikbare plekken, zoals onder kasten en meubels. De productdoos telt flink wat accessoires, waaronder meerdere opzetmonden, een zachte afstofborstel en een turbo-zuigmond. Verder zijn er een wandoplader en opzethouder inbegrepen. Bezitters van huisdieren kunnen eventueel ook nog een uitgebreidere versie overwegen. Tegen een kleine meerprijs ontvang je dan een zuigmond met ledverlichting en een mini-turboborstel voor dierenharen. Lees hier wat Kieskeurig.nl-bezoekers van de Triflex HX2 vinden.

Lees ook: Dit zijn de 7 meest gemaakte fouten bij het stofzuigen

Bosch BCS711XXL

Met een gemiddelde beoordeling van een 8,6 scoort deze betaalbare steelstofzuiger erg goed op Kieskeurig.nl. Gebruikers zijn onder meer te spreken over de ledverlichting op de gemotoriseerde zuigmond, want zes felle leds maken het vuil duidelijk zichtbaar. Andere veelgehoorde pluspunten zijn de goede zuigkracht en lange accuduur. Volgens Bosch kun je tot honderd vierkante meter achter elkaar stofzuigen. In tegenstelling tot veel andere steelstofzuigers heeft dit model een klein stofreservoir van 0,3 liter. Gelukkig is het legen van deze opvangbak een fluitje van een cent.

Voor toegang onder banken en kasten heeft de steel een knikoptie. Je kunt het uiteinde zelfs helemaal plat op de vloer neerleggen. Gebruik daarnaast de smalle zuigmond voor kieren en de afstofborstel voor meubilair. Verder transformeer je dit apparaat met de korte zuigmond in een krachtige kruimeldief. Na het stofzuigen plaats je de Bosch BCS711XXL in het muurstation. Het opladen van de accu duurt ongeveer vijf uur.

Dyson Gen5 Detect

De Dyson Gen5 Detect is één van de beste steelstofzuigers van dit moment. Lees maar eens deze positieve reviews van meerdere testers. Naar eigen zeggen ontwikkelde het gerenommeerde stofzuigermerk voor dit product zijn krachtigste motor ooit. Met een toerental van 135 duizend rotaties per minuut en vermogen van 280 watt ervaren gebruikers dan ook een hoge zuigkracht. Je activeert tijdens jouw schoonmaakrondje door het huis desgewenst laserdetectie. Zo zie je zelfs minuscule stofdeeltjes op een harde vloer liggen. Hoe meer vuil de Gen5 Detect aantreft, hoe hoger de ingestelde zuigkracht. Dat werkt automatisch!

In de behuizing bevindt zich een oplaadbare accu met een hoge capaciteit. Dyson claimt een werktijd van zeventig minuten zonder dat je hierbij verlies van zuigkracht ervaart. Een interessante toevoeging is het geïntegreerde display. Daarop bekijk je het aantal opgezogen deeltjes. Verder verschijnen op dit scherm ook eventuele onderhoudsmeldingen. Voor allergische mensen is het aanwezige HEPA-filter een uitkomst, want dat vangt pollen en huisstofmijt op . Zoals je van een product in deze prijsklasse mag verwachten, levert Dyson nuttige accessoires mee. Je vindt in de verpakking onder andere een gemotoriseerde vloerzuigmond en mini-turboborstel.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos