Steelstofzuigers winnen nog altijd snel aan populariteit, en Philips is een van de marktleiders op dat gebied. De Philips 3000 Series Steelstofzuiger Aqua (XC3131/01) is een betaalbare, maar niettemin krachtige optie. Bovendien dubbelt het apparaat als een dweil. Het Review.nl Testpanel heeft de steelstofzuiger uitgebreid getest. Hun ervaringen lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - samenwerking met Philips

De 3000 Series is natuurlijk bovenal een stofzuiger, en een krachtige ook. Het apparaat werkt met een digitale motor die veel kracht levert, maar het ook nog eens lang uithoudt. Met de PowerCyclone 8-technologie kun je tot een uur lang stofzuigen zonder de afneembare accu op te laden, of een kwartier op de turbostand.

Haal je de zuigmond los, dan werkt de stofzuiger ook als een kruimeldief. Welke stand je ook gebruikt, het filtersysteem zorgt ervoor dat zelfs het fijnste stof wordt opgezogen, en niet meer terug je kamer in wordt geblazen.

Maar als we alleen de zuigfunctie noemen, doen we het apparaat tekort. De 3000 Series kan namelijk stofzuigen en dweilen tegelijkertijd. Het Aqua-opzetstuk werkt naadloos samen met de zuigmond, waardoor je twee huishoudelijke klusjes in één beweging opknapt. Zo maak je je vloer in een klap stofvrij én brandschoon.

De 3000 Series beschikt ook over een aantal bekende Philips-technologieën. Het ledmondstuk verlicht zelfs de kleinste stofdeeltjes, zodat je niets over het hoofd ziet, en met het precisiemondstuk kom je tot slechts een millimeter van de wand of plint.

Op papier dus een fantastisch apparaat, dus is het tijd om het Review.nl Testpanel aan het woord te laten.

©Philips

Eerste indruk

Meteen vanuit de doos gooit de 3000 Series Steelstofzuiger Aqua hoge ogen. "Makkelijk te installeren en een goede gebruiksaanwijzing", stelt een van de testers. De handzaamheid en het gewicht worden ook veel genoemd: "Het is een handige stofzuiger die je snel kunt pakken, die lekker licht is, en je hebt geen gedoe met snoeren." Een andere tester ziet normaal gesproken op tegen het pakken van een (bedrade) stofzuiger, maar met de 3000 Series is dat verleden tijd. 

Stofzuigen

Natuurlijk draait het allemaal vooral om stofzuigen, en dat kan de 3000 Series als de beste. "De zuigkracht is prima en door de meedraaiende borstel neemt hij al het vuil makkelijk mee", oordeelt een van de testers. "De steelstofzuiger is krachtig en ligt heerlijk in de hand", zegt een ander. Stuk voor stuk vinden de leden van het testpanel dat de stofzuiger voldoende kracht heeft, zelfs op de gewone stand.

Ook het feit dat de stofzuiger met verschillende soorten vloerbedekking uit de voeten kan, wordt veel genoemd als groot voordeel. "Hij werkt goed op harde vloeren en zelfs op het vloerkleed neemt hij alles mee", verwoordt een van de testers het. Ook andere leden van het testpanel roemen de goede werking op bijvoorbeeld tapijt.

De accuduur is voor de meeste testers ruim voldoende. De 60 minuten die Philips zelf noemt, wordt bij meerdere testers gemakkelijk gehaald. "Op volle kracht is de accu na 20 minuten leeg," zegt een van hen, "maar die stand is niet eens echt nodig, de normale stand voldoet prima." En ook een lege accu is niet per se een probleem: "Hij laadt binnen een paar uur op, zodat je je taak desnoods later op de dag nog kunt afmaken." 

Extra's

Wat de extra's betreft, springt er één optie duidelijk uit: de ledverlichting in de zuigmond. "Door de verlichting in de zuigmond kun je heel goed zien wat er onder je bed of bank ligt", zegt een van de testers. Ook een ander noemt expliciet de functie: "Superhandig voor mijn allergieën voor huisstofmijt en hondenharen, maar ook erg confronterend."

Het precisiemondstuk wordt door het testpanel ook uitvoerig besproken. "Het schoonmaken van kieren, de trap of stoffen meubels is heel eenvoudig", zegt een van hen. Een ander: "De accessoires zijn heel handig: het wordt een mini-stofzuiger waarmee je de bank, je auto en achter de verwarming kunt stofzuigen." Ook de kruimeldief-functie wordt gewaardeerd: "Je kunt de stofzuiger goed gebruiken als kruimeldief voor op het aanrecht."

En dan is er nog het bijna wrijvingsloze contact met de vloer. "Het lijkt wel alsof hij zelf vooruit wil rollen, alsof hij magnetisch is", verwondert een van de testers zich.

Dweilfunctie

Ook over de dweilfunctie zijn de testers het grotendeels eens: het is geen vervanging van een echte dweil, maar het is een ideale toevoeging voor tussendoor. "Een zegen, vooral voor ouders met jonge kinderen", zegt een tester. Vooral bij lastige hoekjes en andere plekken is de dweilfunctie een uitkomst: "Plekken waar ik normaal nooit zou dweilen worden nu makkelijk meegenomen."

Vooral het feit dat de dweilfunctie tegelijkertijd met de zuigfunctie kan worden gebruikt, vond het testpanel een verademing. "Dat ik nu kan stofzuigen en dweilen tegelijkertijd scheelt tijd én moeite", zegt een van de testers. Een aantal testers had nog liever een extra krachtige dweilfunctie gehad, maar voor korte, snelle dweilklusjes is de 3000 Series erg geschikt.

Conclusie

De Philips 3000 Series Steelstofzuiger Aqua heeft een grondige test ondergaan, maar is daar met vlag en wimpel voor geslaagd. Het testpanel roemt de handzaamheid van het apparaat, het lichte gewicht en het makkelijke gebruik. De opzetstukken worden extra gewaardeerd, vooral de ledverlichting en de optie om de stofzuiger als kruimeldief te gebruiken. 

De dweilfunctie is misschien geen vervanging voor een echte dweilbeurt, maar bijna alle testers zien er wel degelijk het nut van in, vooral omdat je tegelijk kunt zuigen en dweilen. De accu gaat lang genoeg mee om een gemiddeld groot huis volledig te zuigen, en hoewel de turbostand de accu wel sneller leeg trekt, wordt die functie ook veel gebruikt op zachtere oppervlakken.

Al met al is het Review.nl Testpanel zeer te spreken over de 3000 Series, getuige de 8,3 als gemiddeld eindcijfer. Over het algemeen zijn de testers erg tevreden met het apparaat en de extra opzetstukken. "Een fantastische steelstofzuiger", zoals een van de testers het zegt, of zoals een ander het verwoordt: "Een makkelijke, fijne stofzuiger voor het snelle werk."

©Philips

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.