Weliswaar is Internet Explorer in Windows 10 aanwezig, maar de standaardbrowser is natuurlijk Edge. Bij het uitkomen van Microsofts recentste besturingssysteem was Edge bepaald geen concurrent voor Firefox en Chrome, vooral vanwege het uitblijven van extensies. Sinds de Anniversary Update zijn er echter wel uitbreidingen voor dit standaardprogramma beschikbaar. Genoeg reden om alle relevante browsers van dit moment eens grondig aan de tand te voelen. Wat is de beste browser voor Windows 10?

Internet Explorer was voor veel pc-gebruikers ruim twintig jaar een vertrouwde naam, maar Microsoft zette met de lancering van Windows 10 resoluut een streep door deze browser. Wie goed zoekt, vindt overigens nog altijd een versie van Internet Explorer terug op de Windows 10-computer. Dat is pure liefdadigheid voor de trouwste fans, want de Amerikaanse softwarereus is gestopt met de ontwikkeling van het programma. Kortom, hoog tijd om op zoek te gaan naar een alternatief. Welke browser biedt de meeste functionaliteit en werkt het beste met Windows 10 samen? We zetten de verschillen van Edge, Chrome en Firefox voor je op een rij. Lees ook: Maak je browser nog beter met extensies en add-ons.

©PXimport

Gebruikersomgeving

Alle hedendaagse browsers ambiëren een minimalistische interface waarbij er zoveel mogelijk schermruimte is voor websites. Van de drie browsers is Chrome van nature het kaalst. De gebruikersomgeving bestaat louter uit enkele knoppen en uiteraard een adresbalk. Firefox is iets gevulder door meer knoppen te tonen. Opvallend is dat Mozilla als enige vasthoudt aan een apart zoekveld, terwijl de meeste browserontwikkelaars dit onderdeel met de adresbalk hebben samengevoegd. Ook Edge oogt erg minimalistisch, hoewel er in de werkbalk toch negen knoppen en een adresbalk aanwezig zijn. Ten opzichte van Firefox leggen Chrome en Edge het overigens af op het gebied van flexibiliteit. Bij Mozilla’s programma pas je de werkbalk namelijk naar eigen wens aan. De vormgeving in Firefox en Chrome wijzig je desgewenst door een ander thema te installeren. In Edge is dat niet mogelijk.

©PXimport

Versienummers

©PXimport

Unieke functies

In de loop der jaren hebben browsers veel functies van elkaar overgenomen, zoals privénavigatie, tabbladen en extensies. Toch onderscheiden browsers zich nog steeds van elkaar door slimme functies te ontwikkelen. Zo vind je in het Chrome-menu de optie Casten. Dit is interessant voor bezitters van een Google Chromecast of smart-tv, omdat je hiermee een specifieke webpagina naar een aangesloten televisie kunt uitzenden. Handig voor het geval je bijvoorbeeld een webvideo op een groot scherm wilt weergeven. Edge biedt met de functie Media op ander apparaat weergeven ook een optie om video’s naar andere apparaten te streamen. Dat gebeurt via het DLNA-protocol. Verder beschikken Firefox en Edge allebei over een leesweergave waarmee je afleidende objecten eenvoudig verbergt. Denk hierbij aan advertenties, bepaalde afbeeldingen, socialmedia-knoppen en hyperlinks. Gebruikers van Firefox slaan artikelen desgewenst in hun Pocket-account op, waarna ze de webpagina’s ook op andere apparaten kunnen lezen. Fijn is dat je daarmee toegang hebt tot de webpagina’s wanneer je offline bent. Edge biedt met Leeslijst een soortgelijke functie, al is er nog geen offline toegang mogelijk. Tot slot gebruik je Edge om webnotities te maken en eventueel op te slaan.

©PXimport

Synchronisatie

Het is natuurlijk wel zo praktisch dat je zowel op een smartphone, tablet, laptop als pc toegang hebt tot dezelfde browsegegevens. Denk hierbij aan favorieten, wachtwoorden en surfgeschiedenis. Met name de synchronisatiefuncties van Chrome en Firefox zijn prima uitgewerkt. Eerstgenoemde browser gebruikt je Google-account om surfgegevens naar andere apparaten over te hevelen. Zelfs extensies en betaalgegevens wissel je eenvoudig uit met andere apparaten. Fijn is dat Google ook aan de veiligheid heeft gedacht, want je kunt alle privégegevens versleutelen. Firefox heeft net als Chrome een uitgebreide synchronisatiefunctie, al dien je hiervoor een apart account aan te maken.

Chrome heeft hierbij een streepje voor, omdat veel mensen al een Google-account bezitten. Edge biedt via een Microsoft-account ook enkele synchronisatiefuncties, al zijn de mogelijkheden erg beperkt. Zo wissel je alleen favorieten en de leeslijst uit met andere Windows 10-apparaten. Een gemiste kans, want het zou natuurlijk fijn zijn wanneer je ook overal toegang hebt tot je wachtwoorden en surfgeschiedenis. Daar komt bij dat Edge alleen data tussen Windows 10-apparaten synchroniseert. Chrome en Firefox wisselen met andere besturingssystemen (zoals macOS, Linux, iOS en Android) browsegegevens uit.

©PXimport

Opera

©PXimport

Uitbreidingen

Tegenwoordig mogen de extensies in een moderne browser natuurlijk niet ontbreken. Hiermee voegen gebruikers eigen functies toe, bijvoorbeeld een adblocker of downloadhulp voor online video’s. Ook veel softwarepakketten brengen als extra hulpmiddel extensies uit, zoals de meeste virusscanners. Zowel Firefox als Chrome biedt een enorme catalogus aan waarin je allerlei nuttige uitbreidingen terugvindt. De installatie van een plug-in is in een paar muisklikken geregeld. Bij de meeste extensies van Firefox is er telkens wel een browser-herstart vereist.

Sinds de Anniversary Update voor Windows 10 ondersteunt ook Edge extensies, al zijn dat er momenteel slechts twaalf. Je voegt nu onder meer een adblocker, vertaalfunctie en Office-uitbreiding toe. Een opvallende keuze van Microsoft is dat je de extensies alleen vanuit de Windows Store kunt installeren. Waarschijnlijk wil de Amerikaanse multinational op die manier meer mensen naar zijn applicatiewinkel lokken. Chrome heeft ten opzichte van de concurrentie als extra voordeel dat je alle zichtbare extensies vliegensvlug uit de browser verwijdert. Je hoeft hiervoor namelijk alleen maar met de rechtermuisknop op het betreffende pictogram te klikken, waarna je kiest voor Verwijderen uit Chrome.

©PXimport

Prestaties

Welke browser presteert onder Windows 10 het beste? Om dat te achterhalen voeren we op twee verschillende systemen in iedere browser zes benchmarks uit. Systeem 1 bestaat uit een desktop met een snelle Intel Core i7-3770-processor, AMD Radeon HD 6570-videokaart en SSD. Daarnaast is er 8 GB RAM aanwezig. Het tweede systeem is een laptop die we laten draaien op de accu. De laptop heeft een Intel Core i7-2670QM-processor, NVIDIA GeForce GT N555M-videokaart en 2,5inch-schijf. De laptop beschikt over 6 GB RAM. Op de pc gebruiken we de 64bit-versies van alle browsers.

Op de laptop installeren we de 32bit-versies van Chrome en Firefox. Hierbij loopt de vergelijking ietwat scheef, want bij Edge kunnen we helaas niet handmatig kiezen voor de 32bit-versie. Uit de benchmarks blijkt dat Chrome veruit het beste overweg kan met verschillende webstandaarden, waaronder html5. Microsoft levert met Edge de snelste browser af. Het programma blijft Firefox en Chrome ruim voor in de benchmarks van Jetstream en Octane. Deze twee benchmarks bekijken welke browser moderne javascript-pagina’s het vlotst verwerkt.

Opvallend zijn verder de verschillen in systeembelasting. We spelen in drie browsers gelijktijdig hetzelfde YouTube-filmpje af en vergelijken vervolgens het geheugengebruik (inclusief achtergrondprocessen) van iedere browser. De verschillen blijken niet extreem groot. Firefox en Edge hebben ruim 300 MB geheugen nodig, terwijl het geheugengebruik van Chrome netjes blijft schommelen rond de 240 MB.

©PXimport

Conclusie

Wie voor Windows 10 louter de snelste browser zoekt, heeft keuze uit Chrome en Edge. Laatstgenoemde komt prima naar voren in de benchmarks als het gaat om het laden van webpagina’s, terwijl Chrome minder beslag legt op het werkgeheugen. Wanneer je voor Edge kiest, lever je wel behoorlijk in op het gebied van functionaliteit. Zo is de synchronisatiefunctie beperkt en stelt Microsoft geen versies beschikbaar voor andere besturingssystemen, zoals Android en iOS. Uit de benchmarkresultaten (zie onder) blijkt dat Chrome na Edge de snelste browser is. Verder is de ondersteuning voor alle reguliere webstandaarden, waaronder html5, in dit programma prima in orde. Voeg daar de gebruiksvriendelijke functies, duizenden extensies en brede platformondersteuning aan toe en Google's browser is de winnaar van deze test.

©PXimport

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.