De HyperCam maakt gebruik van zogenaamde hyperspectrale beeldvorming. In tegenstelling tot traditionele camera's die slechts de kleurgebieden rood, groen en blauw vastleggen, meten hyperspectrale beeldsensoren van elke pixel een groot aantal smalle frequentiebanden. Dat geeft informatie over de samenstelling van het materiaal. Als je met je blote oog of normale camera naar een scene kijkt zie je vooral kleur. Je kunt zeggen, oh dat is een blauwe broek, legt hoofdonderzoeker Mayank Goel uit. Met een hyperspectrale camera kijk je naar het werkelijke materiaal waar iets van gemaakt is en kun je het verschil zien tussen blauw denim en blauw katoen. De hyperspectrale technologie is niet nieuw. Het wordt al gebruikt bij industriële toepassingen en de Nasa gebruikt het in zijn Airborne visible/infrared imaging spectrometer (AVIRIS) project. De samenwerking tussen Microsoft en de Universiteit van Washington kan er echter toe leiden dat hyperspectrale camera's in ieders bereik komen. De onderzoekers hebben momenteel een camera ontworpen die ongeveer $800 gaat kosten, maar ze gaan er van uit dat het mogelijk is om er één voor circa $50 te ontwikkelen voor gebruik in mobiele telefoons. De HyperCam van Microsoft is dan ook stukken minder geavanceerd dat die van AVIRIS. Zo kan de camera van de Nasa beelden van 224 verschillende frequentiebanden opnemen en de HyperCam van slechts 17. Dit is echter genoeg om interessante plaatjes te schieten, bijvoorbeeld om onder de schil van fruit te kijken en om aderen en huidstructuren op handen te onthullen. Dit laatste kan gebruikt worden voor biometrische identificatie.