Pokémon FireRed en LeafGreen waren toonaangevend voor de toekomst
FireRed en LeafGreen raken bij mij een ongekend nostalgische snaar. De Game Boy Advance-graphics zijn tijdloos en de soundtrack kent die heerlijke trompetgeluiden uit de derde generatie games. Bovendien misten de afgelopen delen een mate van magie die deze Kanto-remakes wél bevatten. Het gevoel van avontuur, verdwaald raken in een donkere grot, een grote stad waar overweldigend veel te doen lijkt, een bak endgamecontent: deze games hebben het allemaal.
Maar waarom juist deze delen opnieuw uitbrengen, en niet de originele titels? Volgens Nintendo was het gewoon een “leuk idee” om juist de remakes opnieuw te beleven, niets meer. In zekere zin is dat logisch: de tweede en derde generatie games introduceerden broodnodige verbeteringen die de games een stuk speelbaarder maken. Van alle versies van Red, Blue, Green en Yellow speel ik deze daarom het liefst.
Jarenlange zakenvrienden
Je zou bijna voorbijgaan aan het feit dat FireRed en LeafGreen op de oorspronkelijke uitgavedatum al opmerkelijke releases waren voor Nintendo en The Pokémon Company. Besef even: ze verschenen in 2004 voor de Game Boy Advance, het platform waar ook de originele delen nog prima speelbaar op waren. Red en Blue waren op hun beurt in het Westen nog maar vijf jaar oud, waarna ook nog de verbeterde versie Pokémon Yellow, en Gold, Silver en Crystal verschenen. Dit was de derde keer op rij (!) dat we Kanto bezochten en in aanraking kwamen met de eerste 151 pokémon, en zeker niet de laatste.
Dat heeft onder andere te maken met de bikkelharde ontwikkeling van de eerste paar delen. Bedenker Satoshi Tajiri stond erom bekend 12 uur te slapen en dan 24 uur te werken, en Pokémon Ruby- en Sapphire-regisseur Junichi Masuda belandde tijdens de ontwikkeling in het ziekenhuis vanwege iets wat we tegenwoordig een burn-out zouden noemen. Zeker begin deze eeuw was de druk op ontwikkelaar Game Freak hoog: nog altijd was er scepsis over de duurzaamheid van de franchise. Met The Pokémon Company als nieuwe toezichthouder op de franchise en nieuwe delen uit de deur was er behoefte aan meer games om de stoomtrein op gang te houden, en lagen ‘eenvoudigere’ remakes in Game Freaks nieuwe engine voor de hand. Het ontwikkelteam moest simpelweg even bijkomen.
Het bestaan van de games valt ook terug te herleiden naar de diepgewortelde relatie tussen Nintendo en Game Freak. Tsunekazu Ishihara, nog altijd CEO van The Pokémon Company, en wijlen Nintendo-hoofd Satoru Iwata waren namelijk co-producers van Earthbound bij Ape Inc. en HAL Laboratory. Ape Inc. werd vervolgens Creatures Inc., een supportstudio die een derde van de Pokémon-rechten in handen kreeg. Ishihara schoof door als hoofd van The Pokémon Company, en Iwata werd de geprezen baas van Nintendo. Laatstgenoemde bedrijf was ondertussen druk bezig met de ontwikkeling van de Nintendo DS en wilde weleens testen of de technologie in die handheld überhaupt werkte.
Het resultaat? De Game Boy Advance Wireless Adapter, een opzetstuk waarmee je voor het eerst zonder Link-kabel twee handhelds met elkaar kon verbinden. Met de vraag naar nieuwe games, Game Freaks pittige ontwikkeltijd en Nintendo’s wens besloten Ishihara en Iwata de handen ineen te slaan voor remakes van de eerste generatie Pokémon-games.
Bij twijfel: terug naar Kanto
Ik kijk vaak door een roze bril naar Pokémon, maar besef daarom heel goed dat FireRed en LeafGreen niets meer dan een pure businessmove waren. Natuurlijk, de Game Boy (Color)-delen konden niet communiceren met de GBA-delen en met de remakes kon je dus eindelijk de National Dex weer compleet maken, maar het waren ook ‘makkelijkere’ releases die beide bedrijven héél goed uitkwamen. Ze hadden die tijd ook kunnen steken in de ontwikkeling van Pokémon Diamond en Pearl, maar wisten hoe nostalgisch de eerste generatie pokémon inmiddels was voor de gemiddelde speler.
Daarom zijn FireRed en LeafGreen zo kenmerkend voor The Pokémon Company. Het was Game Freaks eerste grote terugkeer naar Kanto in een tijd dat er behoefte was aan meer Pokémon. Elke set nieuwe games spreekt een nieuwe generatie spelers aan – kijk maar naar de nostalgie van de verder matige X en Y – maar de Kanto-games lijken dat te ontstijgen. Gaat het ‘slecht’ met de franchise? Terug naar Kanto. Is er een nieuwe trend? We gaan terug naar Kanto. Brengen we oude games voor het eerst naar de Nintendo Switch, omdat we het niet eens kunnen worden over Nintendo Switch Online? Kanto it is.
Dit natuurlijk tot frustratie van de doorgewinterde spelers, want bij elke stap voorwaarts volgt een tegenbeweging richting Kanto. We hadden natuurlijk Pokémon Let’s Go Pikachu en Eevee na het succes van Pokémon Go, maar nog frustrerender was de stap van Black en White naar X en Y. Die eerste games zijn solide rpg’s in een nieuwe wereld met énkel nieuwe pokémon, maar omdat die insteek zoveel fans afschrok, werd de eerste generatie weer prominent gepresenteerd in X en Y. Iedere keer wanneer Game Freak poogt te innoveren, zeggen ze nog luider: “maar geen paniek, Charizard is ook weer terug!”
Lange zomers
Laten we hopen dat het goed nieuws is voor de volgende generatie. De Pokémon-games verkopen beter dan ooit, maar toch voelt het alsof de franchise wat te bewijzen heeft na het technisch teleurstellende Scarlet en Violet. Met FireRed en LeafGreen als losse games in de eShop, veilig van Nintendo Switch Online-functies als save states en rewinds waar het bedrijf zo bang voor is, heeft het alle ruimte om weer wat te proberen. Gelekte documenten wijzen daar in ieder geval wel op, en fors langere ontwikkeltijd word ik in ieder geval enthousiast van een nieuwe generatie op de Switch 2.
Tot die tijd geef ik echter toe aan de Pokémon-nostalgie. Die GBA-graphics op het grote scherm masseren m’n brein als geen andere game, en het is eerlijk gezegd ook weer even geleden sinds we Kanto hebben bezocht. FireRed en LeafGreen doen me denken aan lange zomers waarbij m’n neefjes en ik dagelijks vastgeplakt zaten aan onze Advance, met grote ogen kijkend hoe één van ons voor het eerst Mewtwo wist te vangen.
Gewoon een hoop pixels in een hele hete achtertuin. Dat is toch mooi? Gefeliciteerd Pokémon.



