Google is een paar weken geleden begonnen met het uitrollen van Chrome OS 88 voor Chromebooks. Eén van de meest handige functies van die update is de optie waarmee je je Chromebook omtovert tot een soort slim scherm (ook wel smart display genoemd).

Hoewel de mogelijkheden vooralsnog een beetje beperkt zijn, is het wel tof om te weten dat je Chromebook inmiddels veel meer kan dan een beetje tekst verwerken en online surfen. Voordat we uitleggen hoe je de juiste instellingen naar boven haalt, moet je er zeker van zijn dat je Chrome OS-versie 88 op je Chromebook hebt staan. De update zou nu voor het gros van de apparaten beschikbaar moeten zijn die hem officieel kan downloaden en installeren.

©PXimport

Chromebook instellen als smart display

Wanneer je er zeker van bent dat je Chrome OS 88 hebt, dan kun je naar de instellingen van je Chromebook gaan. Links zie je dan een rij met categorieën. Je kiest hier de categorie voor het personaliseren van het apparaat. Dit is dezelfde plek waar je ook je achtergrond aanpast, van zoekmachine wisselt en de Google Assistent activeert.

De optie die echter van belang is, is de screensaveroptie. In de meeste gevallen staat de screensaver uit. Wanneer je op die mogelijkheid tapt, dan krijg je een overzicht te zien van dingen die de screensaver kan. Wanneer je Chromebook even niet gebruikt wordt en dus inactief is, dan kun je instellen dat het apparaat foto’s laat zien, de huidige tijd en het weer weergeeft en toegang biedt tot media-informatie. Dat is in feite wat slimme schermen, zoals een Google Nest Hub, ook doen. Daarmee is de basis voor het slimme scherm dus in feite gelegd.

Wanneer je de screensaver inschakelt, dan krijg je toegang tot twee opties voor het weergeven van afbeeldingen. Je kunt de foto’s uit je Google-profiel, opgeslagen bij Google Foto’s, gebruiken, maar je kunt er ook voor kiezen dat je Chromebook afbeeldingen van kunstwerken laat zien. Kies je voor de eerste optie, dan kun je ook een speciale map uitkiezen. Heb je al een bijzondere map gemaakt voor het weergeven van foto’s op je smart display, dan kun je diezelfde map nu ook gebruiken voor je Chromebook. Maar je kunt er ook voor kiezen dat je slechts een aantal foto’s wil zien of slechts een enkele. Verder kun je kiezen voor graden Celsius of Fahrenheit.

©PXimport

En in de toekomst?

Nu zijn de functies nog redelijk basaal, maar wellicht verandert dat in de toekomst. Je kunt bijvoorbeeld al de Google Assistent gebruiken op je Chromebook, maar het zou nog fijner zijn als de stemassistent ook na het activeren van de screensaver oproepbaar is. Daarnaast zou het tof zijn als de screensaver een aanraakgevoelige omgeving wordt die je apparaat niet uit zijn inactieve stand haalt wanneer je iets wil regelen op het scherm, bijvoorbeeld door aan te geven dat je naar het volgende nummer wil luisteren. Daarmee wordt de Chromebook pas een echt slim scherm.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.