ID.nl logo
Kijk uit voor phishingmail!
© Reshift Digital
Nieuws

Kijk uit voor phishingmail!

Phishing is een digitale aanvalsmethode gericht op het stelen van vertrouwelijke informatie. De aanvaller doet zich daarbij voor als een vertrouwde partij en probeert op een doortrapte manier informatie te bemachtigen. Gebruikt de aanvaller hiervoor e-mail, dan spreken we van phishingmail. Een andere vorm van phishing is telefonische phishing, waarbij de aanvaller het slachtoffer telefonisch benadert en zich bijvoorbeeld als een bankmedewerker voordoet. SMS-phishing en social media phishing komen ook voor.

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Bitdefender

Vormen van phishing

Bij phishingmail probeert de aanvaller via een e-mailbericht vertrouwelijke informatie los te peuteren. Het doel van de aanvaller is identiteitsfraude. De phishingmail wordt ingezet voor het stelen van inloggegevens zoals de gebruikersnaam en wachtwoord, inlogcodes of zaken zoals je geboortedatum, BSN of bankrekeningnummer.

Je ontdekt pas achteraf dat je slachtoffer van zo’n aanval bent. Bijvoorbeeld doordat je bankrekening is geplunderd, of je e-mail account is misbruikt. Of doordat voor veel geld goederen uit jouw naam zijn besteld. Dit kan je nog jaren achtervolgen.

De criminelen verbeteren de phishingmail voortdurend, waardoor je deze berichten steeds moeilijker herkent. Zij proberen phishingmail er als “echt” uit te laten zien. Zij kopiëren de complete opmaak van het mailbericht van de bank, webwinkel, pakketjesbezorgdienst of e-mail provider, inclusief logo’s, lettertype en taalgebruik. Met informatie afkomstig van social media zoals Facebook wordt de phishingmail soms nog geloofwaardiger gemaakt.

©PXimport

Kenmerken van phishingmail

De phishingmail ziet er vertrouwd uit en valt tussen je andere mail niet op. Gelukkig zijn er nog wat aanknopingspunten om een phishingmail te herkennen.

De meeste phishingmail bevat een linkje naar een valse webpagina voor het invullen van vertrouwelijke gegevens. Wees daarom extra voorzichtig bij mailberichten met een link naar een inlog-pagina of met een link naar een webpagina die om persoonlijke gegevens vraagt.

Controleer eerst de afzender, niet alleen de naam, maar ook naar het e-mailadres. Pas op bij berichten van een e-mailadres dat afwijkt van de naam van de afzender. Een voorbeeld hiervan is een bericht van de bank of de belastingdienst, maar met een Gmail-adres als afzender. Klik dan niet op linkjes, open geen bijlagen en verwijder het bericht.

Sta eens stil bij de vraag of het wel klopt, dat je een e-mailbericht met een link ontvangt. Veel organisaties doen dat nooit. Je bank stuurt nooit berichten met een link naar een inlogpagina. Dit is vergelijkbaar met het principe dat de bank nooit telefonisch naar je pincode of wachtwoord vraagt, als dat gebeurt weet je dat je een oplichter aan de lijn hebt.

Ook wanneer je onder druk gezet wordt om snel om een bepaalde actie uit te voeren, is dat een goede reden voor wantrouwen. Voorbeelden hiervan zijn het bericht dat je binnen enkele dagen moet inloggen omdat anders je account vervalt, of je mailbox vol is en je snel extra ruimte moet aanvragen, enzovoorts. Het doel van deze tijdsdruk is te zorgen dat je meer impulsief handelt en niet goed meer bedenkt of het wel om een legitieme vraag gaat.

Valse webpagina

Valse webpagina’s zijn onderdeel van de phishing aanval. Valse webpagina’s zijn vaak niet van echt te onderscheiden, zij hebben dezelfde opmaak, afbeeldingen en logo’s, lettertypes en dergelijke als de website die zij nabootsen. Het doel van deze webpagina is om je te verleiden om in te loggen, zodat de criminelen achter je gebruikersnaam en wachtwoord of andere inlogcodes komen. Ook gebruiken criminelen valse webpagina’s om persoonlijke gegevens te ontfutselen, zoals je geboortedatum, adres, telefoonnummer, BSN of je bankgegevens.

©PXimport

Kenmerken van een namaak webpagina

Heeft een webpagina geen slotje in browser, dan is de verbinding onbeveiligd en soms makkelijk af te luisteren. Vul nooit op een onbeveiligde website vertrouwelijke informatie in zoals je inlognaam, wachtwoord of andere inlogcodes.

Vertrouw je een webpagina niet, kijk dan als eerste naar de gehele URL, dit is het internetadres in de adresbalk in je browser. Vaak staat de naam van de organisatie die de pagina nabootst wel ergens in de URL, maar is daar extra tekst voor en achter geplakt. Hierdoor lijkt de URL op het eerste gezicht wel te kloppen.

Neem geen enkel risico bij gevoelige zaken zoals je geboortedatum, BSN-nummer of bankgegevens. Vertrouw je het niet, zoek dan contact op met de organisatie die om de gegevens vraagt. Je ontdekt dan al snel of het om een legitieme webpagina gaat of niet.

Bescherm jezelf

Identiteitsfraude kan vergaande en langdurige gevolgen hebben en jarenlang ellende opleveren. De criminelen verbeteren voortdurend de phishingmailtjes en ook valse webpagina’s zijn steeds moeilijker van echt te onderscheiden. Maak daarom gebruik van een geavanceerde anti-malware oplossing zoals Bitdefender, die helpt voorkomen dat je slachtoffer wordt van phishingmail en je waarschuwt wanneer je een malafide webpagina wilt openen. Het kan je een hoop narigheid besparen.

Beveilig je apparaten met BitdefenderBekijken

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.