SanDisk komt met een opvolger van zijn Sansa Clip-mp3-speler, die - heel verrassend - de Sansa Clip+ is genoemd. De meest opvallende verandering is de toevoeging van een microSD-kaartslot. Is de Sansa Clip+ nog steeds een fijne mp3-speler?

De Sansa Clip+ is een lekker compact mp3-spelertje dat er mooi uitzien. De speler voelt stevig aan en de bedieningsknoppen zijn overzichtelijk geplaatst. Aan de voorkant vinden we een vierkante navigatieknop, waarmee u de meeste functies van de speler bedient. Daarnaast is er nog een aparte knop waarmee u het hoofdmenu van de speler oproept.

Aan de zijkant vinden we de volumeknop en met een knopje aan de bovenkant schakelt u de speler in en uit. De speler heeft een piepklein schermpje met een diagonaal van slechts 1 inch (2,54 cm). Gelukkig wordt hier een helder beeld op getoond en is de menustructuur erg duidelijk. De klem waarmee u de speler aan uw kleding bevestigt, is helaas niet te verwijderen. Jammer, want dan zou de Sansa Clip+ gelijk een stuk dunner zijn. Daar staat tegenover dat de constructie van de klem erg degelijk is.

©PXimport

De Sansa Clip+ is, afhankelijk van de grootte van het ingebouwde geheugen, leverbaar in verschillende kleuren.

Bestandsformaten

De Sansa Clip+ kan overweg met nagenoeg alle bekende muziekformaten (mp3, wma, flac en ogg-vorbis). Het enige dat we missen is aac. Opmerkelijk is de ondersteuning voor hoogwaardige geluidsbestanden als flac, die natuurlijk wel een hoop opslagruimte innemen. Gelukkig is de 4 GB ingebouwde opslagruimte in ons testmodel uitbreidbaar met microSD of microSDHC geheugenkaartjes. Wij hebben de Sansa Clip+ getest in combinatie met een 16 GB geheugenkaartje en dit werkte prima. Muziek voegt u toe door in de Verkenner simpelweg muziek naar de speler of het geheugenkaartje te slepen. Wanneer u de speler loskoppelt en inschakelt, dan wordt de muziek toegevoegd aan de database. Dit kan wel een minuut duren. Het microSD-kaartslot is ook geschikt voor SanDisks slotRadio en slotMusic. Dit zijn geheugenkaartjes waar al muziek op staat, maar hier worden we niet echt warm van. Mocht u even genoeg hebben van uw muziekcollectie, dan kunt u ook naar de FM-radio luisteren.

Speelduur

We hebben de Sansa Clip+ getest in combinatie met een eigen hoofdtelefoon en het spelertje blijkt een prima geluidskwaliteit te produceren. Het enige dat opviel was dat het maximale volume niet zo hard kan als bij andere mp3-spelers. Nu is het maximale volume overigens nog steeds te luid om gedurende lange tijd naar te luisteren, dus dat is verder geen probleem. De meegeleverde oordopjes produceren een acceptabel geluid. Volgens de specificaties zou de Sansa Clip+ vijftien uur op zijn accu kunnen spelen. Wij kwamen in onze test op zo’n negen uur uit waarbij we de speler met gebruik van de meegeleverde oordopjes op een normaal volume een album herhaald hebben laten afspelen.

Conclusie

De SanDisk Sansa Clip+ is een degelijk en compact mp3-spelertje, die handig te bedienen is. De Clip+ speelt bijna alle relevante bestandsformaten af en levert een prima geluidskwaliteit. Jammer is dat de opgegeven speelduur van vijftien uur in de praktijk bij lange na niet gehaald wordt. Gelukkig is de batterijduur nog steeds prima voor het formaat. We vinden we dit spelertje een echte aanrader voor wie op zoek is naar een compacte mp3-speler en zijn tevens blij verrast door de prijs die SanDisk voor de Sansa Clip+ vraagt.

SanDisk Sansa Clip+

Prijs € 42,90 (2GB), € 54,90 (4 GB), 71,90 (8 GB)

Kleuren Zwart (2, 4 en 8 GB), Rood (4 GB), Blauw (4 GB)

Garantie 2 jaar

Ondersteunde bestandsformaten Mp3, wma, flac, ogg-vorbis

Kaartslot microSD en microSDHC

Geluidsrecorder Ja, met ingebouwde microfoon

Afmetingen 5,5 x 3,5 x 1,5 cm (l x b x h)

Oordeel 8/10

Pluspunten

Stevig

Fijne bediening

Goede geluidskwaliteit

Minpunten

Niet verwijderbare klem

Opbouwen database na toevoegen muziek

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.