Google heeft niet al te best gepresteerd in de woonkamer. Google TV was een leuke manier om internet aan de vertrouwde tv-ervaring toe te voegen, maar het was niet populair. Veel content-aanbieders hebben het apparaat zelfs al afgeschreven. Google's volgende poging is kleiner van stuk.

De Chromecast heeft flink wat concurrentie: de Apple TV en andere mediaspelers leveren vergelijkbare resultaten, hoewel ze iets anders werken. De Chromecast is met zijn 35 dollar een stuk goedkoper dan de Apple TV (111 euro), en andere mediaspelers beginnen doorgaans bij 50 euro en bieden pas vanaf zo'n 80 euro een 1080p-ondersteuning. Iets dat de Chromecast ook heeft.

©PXimport

De Chromecast is met zijn 72 x 35 x 12 mm erg klein.

Je kunt natuurlijk ook content naar je TV streamen via game consoles, de WD TV-apparaten of de Plair. Maar vanwege hun populariteit en relatief complete ecosysteem zijn de Apple TV en Roku-boxen [groot in de Verenigde Staten, red] de belangrijkste concurrenten.

Handig

In tegenstelling tot de Apple TV en Roku-producten heeft de Chromecast geen eigen interface of afstandsbediening. De installatie vereist wat extra stappen, maar is nog steeds eenvoudig. Als je geen hdmi 1.4+ MHL-poort hebt moet je via usb externe stroomvoorziening regelen. Je moet een kleine Chromecast-app downloaden van de website om de installatie te voltooien en het apparaat aan het netwerk toe te voegen. (Installatiefunctionaliteit voor iOS is momenteel nog in ontwikkeling).

Met je telefoon, tablet of computer kun je de Chromecast rechtstreeks vanuit bepaalde apps bedienen: Chrome, Netflix, YouTube en Google's Play Store. Om een tabblad vanuit de Chrome-browser op een pc of Mac te 'casten' heb je een Chrome-extensie nodig, Google Cast, die een knop aan je toolbar toevoegt.

Dankzij de lancering van een Google Cast SDK kunnen nu meer ontwikkelaars deze knop implementeren. Het idee is dus dat je de Chromecast kunt bedienen met apps die je al gebruikt. Ik heb zelfs nooit mijn Netflix of YouTube-wachtwoord hoeven in te voeren (een heel gedoe met de Apple TV en mijn Roku-box).

©PXimport

Naast de Chromecast wordt er ook een stroomadapter en een hdmi-verlengkabel meegeleverd.

Google noemt het 'casting' in plaats van 'streaming' omdat de content niet direct van je apparaat naar je tv wordt gestreamd zoals met AirPlay op iOS-apparaten en de Apple TV. De Chromecast zoekt de content op internet op en haalt het materiaal binnen zonder dat je mobiele apparaat of computer hoeft te streamen. Dus je kunt gewoon verdergaan met waar je mee bezig was, of zelfs de deur uitgaan.

Het is leuk

Je kunt tijdens het afspelen van een YouTube-video de app blijven gebruiken om andere video's aan de afspeellijst toe te voegen. Iedereen die zich op hetzelfde netwerk bevindt en de YouTube-app voor Android of iOS gebruikt kan met de Add to TV Queue-optie video's toevoegen, zodat je samen gezellig van alles kunt bekijken en beluisteren. Ik hoop dat er meer van dergelijke apps komen, zoals een groepsafspeellijst voor Rdio of Spotify, of misschien wel een video quiz.

Het is erg cool dat je zonder afstandsbediening je tv kunt aanzetten en de juiste input kunt selecteren. Dit kan vanwege de hdmi-functie CEC (Consumer Electronics Control). Tv-fabrikanten hebben allemaal hun eigen handelsnaam voor CEC. Als de functie niet direct werkt, moet je in de menu's van je tv alle linkfuncties inschakelen. Het werkt zelfs prima met mijn Toshiba televisie uit 2007 die niet eens een usb-poort heeft.

De Chromecast is krachtig

De functie waarmee je de content van een Chrome-tabblad op je tv kunt afspelen (in principe nog een bètaversie) werkt prima - zolang je wifi-netwerk het aankan. Ook als je een snel netwerk hebt kunnen muren en de tv zelf het signaal blokkeren, dus experimenteer met verschillende posities van de dongel. Er wordt een hdmi-verlengkabel bijgeleverd, en ik kreeg betere resultaten met de hdmi-poort aan de zijkant van mijn tv dan die aan de achterkant.

©PXimport

Je drukt de Chromecast simpelweg in een hdmi-poort van je tv.

Alle websites die ik in Chrome op mijn Mac uitprobeerde, werden prima op de Chromecast weergegeven, alleen een live webcast van een concert werkte niet vanwege kopieerbeveiliging en afspeelbeperkingen. Je kunt zelfs lokaal opgeslagen video's bekijken door ze in Chrome af te spelen, zolang je geen QuickTime of Silverlight gebruikt. De Apple TV en Roku-boxen kunnen dit ook, maar de eerste ondersteunt alleen iTunes-vriendelijke formaten en met een Roku moet je eerst een mediaserver op je computer instellen.

De Cast-knop verstuurt alleen de content zelf naar je tv, niet de gehele desktop zoals de mirroring-functie van Apple TV's AirPlay. Je kunt je computer verder gewoon gebruiken, maar je moet wel het desbetreffende tabblad open laten. De Chromecast loopt een paar seconden achter op je computer omdat het tabblad zelfstandig geopend moest worden, en als je binnen het tabblad scrolt of klikt duurt het ook even voordat de Chromecast dat registreert.

Niet helemaal perfect

Als de Chromecast iets aan het afspelen is en je bent ondertussen op je apparaat wat anders gaan doen, dan moet je nog weten vanuit welke app je de video gestart hebt. Dat probleem heb je niet met de Apple TV of Roku die hun eigen afstandsbediening hebben. Momenteel geeft dat niet zo, omdat er slechts een beperkt aantal apps is waarmee het kan. Worden dat er meer dan zou het wel eens onoverzichtelijk kunnen worden.

©PXimport

Steeds meer apps krijgen een Chromecast-knop ingebouwd.

De Chromecast heeft geen eigen beveiligingsfuncties, dus de beveiliging moet vanuit het netwerk komen. Een bijkomend nadeel is dat iemand op hetzelfde netwerk met zijn of haar eigen apparaat zomaar jouw video kan stopzetten, en specifieke apparaten blokkeren is niet mogelijk.

Conclusie

De Chromecast doet momenteel niets wat een Apple TV niet kan, maar zijn YouTube-implementatie is beter en de ondersteuning voor gekochte (of gehuurde) content van Google Play is handig als je al in dat ecosysteem geïnvesteerd hebt. De cross-platform ondersteuning is nuttig voor huishoudens met apparaten van verschillende fabrikanten, en met zijn lage prijs is het bijna een impulsaankoop. De Chromecast maakt het bekijken van online video's zo simpel als een druk op de knop, alleen zou het fijn zijn als die knop zich in wat meer apps zou bevinden.

SCORE: 4/5

Dit is een vrij vertaald artikel van onze zustersite TechHive.com. Wij publiceren deze review om je een eerste indruk te geven van een product dat (nog) niet in Nederland verkrijgbaar is. De mening van de auteur komt dan ook niet per definitie overeen met die van ComputerTotaal.nl. Een eigen review volgt zodra de fabrikant een test-model beschikbaar stelt.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.