Google heeft niet al te best gepresteerd in de woonkamer. Google TV was een leuke manier om internet aan de vertrouwde tv-ervaring toe te voegen, maar het was niet populair. Veel content-aanbieders hebben het apparaat zelfs al afgeschreven. Google's volgende poging is kleiner van stuk.

De Chromecast heeft flink wat concurrentie: de Apple TV en andere mediaspelers leveren vergelijkbare resultaten, hoewel ze iets anders werken. De Chromecast is met zijn 35 dollar een stuk goedkoper dan de Apple TV (111 euro), en andere mediaspelers beginnen doorgaans bij 50 euro en bieden pas vanaf zo'n 80 euro een 1080p-ondersteuning. Iets dat de Chromecast ook heeft.

©PXimport

De Chromecast is met zijn 72 x 35 x 12 mm erg klein.

Je kunt natuurlijk ook content naar je TV streamen via game consoles, de WD TV-apparaten of de Plair. Maar vanwege hun populariteit en relatief complete ecosysteem zijn de Apple TV en Roku-boxen [groot in de Verenigde Staten, red] de belangrijkste concurrenten.

Handig

In tegenstelling tot de Apple TV en Roku-producten heeft de Chromecast geen eigen interface of afstandsbediening. De installatie vereist wat extra stappen, maar is nog steeds eenvoudig. Als je geen hdmi 1.4+ MHL-poort hebt moet je via usb externe stroomvoorziening regelen. Je moet een kleine Chromecast-app downloaden van de website om de installatie te voltooien en het apparaat aan het netwerk toe te voegen. (Installatiefunctionaliteit voor iOS is momenteel nog in ontwikkeling).

Met je telefoon, tablet of computer kun je de Chromecast rechtstreeks vanuit bepaalde apps bedienen: Chrome, Netflix, YouTube en Google's Play Store. Om een tabblad vanuit de Chrome-browser op een pc of Mac te 'casten' heb je een Chrome-extensie nodig, Google Cast, die een knop aan je toolbar toevoegt.

Dankzij de lancering van een Google Cast SDK kunnen nu meer ontwikkelaars deze knop implementeren. Het idee is dus dat je de Chromecast kunt bedienen met apps die je al gebruikt. Ik heb zelfs nooit mijn Netflix of YouTube-wachtwoord hoeven in te voeren (een heel gedoe met de Apple TV en mijn Roku-box).

©PXimport

Naast de Chromecast wordt er ook een stroomadapter en een hdmi-verlengkabel meegeleverd.

Google noemt het 'casting' in plaats van 'streaming' omdat de content niet direct van je apparaat naar je tv wordt gestreamd zoals met AirPlay op iOS-apparaten en de Apple TV. De Chromecast zoekt de content op internet op en haalt het materiaal binnen zonder dat je mobiele apparaat of computer hoeft te streamen. Dus je kunt gewoon verdergaan met waar je mee bezig was, of zelfs de deur uitgaan.

Het is leuk

Je kunt tijdens het afspelen van een YouTube-video de app blijven gebruiken om andere video's aan de afspeellijst toe te voegen. Iedereen die zich op hetzelfde netwerk bevindt en de YouTube-app voor Android of iOS gebruikt kan met de Add to TV Queue-optie video's toevoegen, zodat je samen gezellig van alles kunt bekijken en beluisteren. Ik hoop dat er meer van dergelijke apps komen, zoals een groepsafspeellijst voor Rdio of Spotify, of misschien wel een video quiz.

Het is erg cool dat je zonder afstandsbediening je tv kunt aanzetten en de juiste input kunt selecteren. Dit kan vanwege de hdmi-functie CEC (Consumer Electronics Control). Tv-fabrikanten hebben allemaal hun eigen handelsnaam voor CEC. Als de functie niet direct werkt, moet je in de menu's van je tv alle linkfuncties inschakelen. Het werkt zelfs prima met mijn Toshiba televisie uit 2007 die niet eens een usb-poort heeft.

De Chromecast is krachtig

De functie waarmee je de content van een Chrome-tabblad op je tv kunt afspelen (in principe nog een bètaversie) werkt prima - zolang je wifi-netwerk het aankan. Ook als je een snel netwerk hebt kunnen muren en de tv zelf het signaal blokkeren, dus experimenteer met verschillende posities van de dongel. Er wordt een hdmi-verlengkabel bijgeleverd, en ik kreeg betere resultaten met de hdmi-poort aan de zijkant van mijn tv dan die aan de achterkant.

©PXimport

Je drukt de Chromecast simpelweg in een hdmi-poort van je tv.

Alle websites die ik in Chrome op mijn Mac uitprobeerde, werden prima op de Chromecast weergegeven, alleen een live webcast van een concert werkte niet vanwege kopieerbeveiliging en afspeelbeperkingen. Je kunt zelfs lokaal opgeslagen video's bekijken door ze in Chrome af te spelen, zolang je geen QuickTime of Silverlight gebruikt. De Apple TV en Roku-boxen kunnen dit ook, maar de eerste ondersteunt alleen iTunes-vriendelijke formaten en met een Roku moet je eerst een mediaserver op je computer instellen.

De Cast-knop verstuurt alleen de content zelf naar je tv, niet de gehele desktop zoals de mirroring-functie van Apple TV's AirPlay. Je kunt je computer verder gewoon gebruiken, maar je moet wel het desbetreffende tabblad open laten. De Chromecast loopt een paar seconden achter op je computer omdat het tabblad zelfstandig geopend moest worden, en als je binnen het tabblad scrolt of klikt duurt het ook even voordat de Chromecast dat registreert.

Niet helemaal perfect

Als de Chromecast iets aan het afspelen is en je bent ondertussen op je apparaat wat anders gaan doen, dan moet je nog weten vanuit welke app je de video gestart hebt. Dat probleem heb je niet met de Apple TV of Roku die hun eigen afstandsbediening hebben. Momenteel geeft dat niet zo, omdat er slechts een beperkt aantal apps is waarmee het kan. Worden dat er meer dan zou het wel eens onoverzichtelijk kunnen worden.

©PXimport

Steeds meer apps krijgen een Chromecast-knop ingebouwd.

De Chromecast heeft geen eigen beveiligingsfuncties, dus de beveiliging moet vanuit het netwerk komen. Een bijkomend nadeel is dat iemand op hetzelfde netwerk met zijn of haar eigen apparaat zomaar jouw video kan stopzetten, en specifieke apparaten blokkeren is niet mogelijk.

Conclusie

De Chromecast doet momenteel niets wat een Apple TV niet kan, maar zijn YouTube-implementatie is beter en de ondersteuning voor gekochte (of gehuurde) content van Google Play is handig als je al in dat ecosysteem geïnvesteerd hebt. De cross-platform ondersteuning is nuttig voor huishoudens met apparaten van verschillende fabrikanten, en met zijn lage prijs is het bijna een impulsaankoop. De Chromecast maakt het bekijken van online video's zo simpel als een druk op de knop, alleen zou het fijn zijn als die knop zich in wat meer apps zou bevinden.

SCORE: 4/5

Dit is een vrij vertaald artikel van onze zustersite TechHive.com. Wij publiceren deze review om je een eerste indruk te geven van een product dat (nog) niet in Nederland verkrijgbaar is. De mening van de auteur komt dan ook niet per definitie overeen met die van ComputerTotaal.nl. Een eigen review volgt zodra de fabrikant een test-model beschikbaar stelt.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.