Ben je op zoek naar draadloze oordopjes maar vind je de Apple AirPods niet fijn of te duur? Misschien dat de nieuwste 1More oordopjes iets voor jou zijn. In deze review bespreken we de 90 euro kostende bluetooth oortjes.

Grote kans dat je nog nooit van 1More gehoord hebt. Wij kennen het merk ook pas sinds kort. 1More is een Chinese fabrikant van audioapparatuur en valt op met zijn scherpe prijs-kwaliteitsverhouding. In april testten we een over-ear koptelefoon, nu is het de beurt aan de nieuwe Stylish True Wireless (E1026BT-I). Let op de ‘I’ op het einde, want die geeft aan dat je het nieuwste model hebt. De oudere versie, zonder ‘I’ dus, lijkt er veel op maar heeft een ronduit slechte accuduur.

1More oordopjes

Dit zijn volledig draadloze oordopjes die je opbergt in een klein doosje. Het doosje heeft een ingebouwde accu en laadt de oordopjes automatisch op als je ze niet gebruikt. De oortjes ondersteunen de spraakassistenten Apple Siri en Google Assistent, werken met bluetooth 5.0 en gaan volgens 1More tot 6,5 uur mee voordat ze in het oplaaddoosje moeten. Wat kost dat? 90 euro, en dan hoef je ze niet uit China te importen. De oortjes zijn namelijk te koop bij Belsimpel. Zijn deze 1More oordopjes een goed(koper) alternatief voor bijvoorbeeld de AirPods of kan je deze gadget uit China beter aan je voorbij laten gaan?

©PXimport

Aan het verkooppakket ligt het in ieder geval niet. De oordopjes komen in een luxe verpakking met naast het opbergdoosje ook een apart opbergzakje, micro-usb-kabel en verschillende soorten oortips voor een passende vorm. Het oplaaddoosje laat eveneens een goede indruk achter. Hij heeft het formaat en gewicht van een ei en is gemaakt van hard kunststof. De matte afwerking maakt het materiaal ongevoelig voor vingerafdrukken. Op de voorkant van het doosje zit een drukknop. Eén keer drukken en de deksel klapt open, waardoor de oordopjes tevoorschijn komen. Het doosje sluit met een duidelijke klik. Op de achterkant is een micro-usb-poort geplaatst om de accu van het doosje op te laden.

Oordopjes hebben slechte knoppen

De oordopjes zelf zijn compact en wegen slechts zes gram (per stuk). Ze zijn van kunststof, hebben geen opvallende ontwerpkenmerken en gebruiken per oortje één fysiek knopje voor de bediening. En dat is een nadeel, want de knopjes zitten bijna tegen je oren aan en zijn erg bovendien erg klein. Het is daarom lastig om ze in één keer op de tast te vinden. Het indrukken vergt ook wat kracht. Niet erg gebruiksvriendelijk dus. De AirPods zijn met de aanraakgevoelige schelpen veel eenvoudiger te bedienen.

De 1More oordopjes zijn eenvoudig in en uit te doen en zitten dankzij de schuine pasvorm en rubberen haakje stevig in je oren. Ze vallen niet uit tijdens het rennen, fietsen of wanneer je je hoofd schuin houdt. Omdat de oortjes zweetbestendig zijn, kan je prima inhouden tijdens het sporten. Mocht het regenen dan kan je beter je capuchon opdoen of de oordopjes in het doosje opbergen. Ze zijn namelijk niet waterdicht.

Handig is dat je een oordopje los kunt gebruiken en de ander in de oplaadcase kan laten zitten. Zo kun je bijvoorbeeld muziek luisteren op de fiets en met het andere oor op het verkeer letten. En als je een oordopje kwijtraakt, kan je de andere nog steeds gebruiken. Niet uniek in de wereld van draadloze oordopjes, maar wel praktisch.

Afhankelijk van het besturingssysteem van je smartphone start je de Google Assistent of Apple’s Siri door tweemaal op de knop van het linker oordopje te klikken. Vervolgens stel je een vraag of geef je een commando. Handig, want je smartphone kan in je broekzak blijven. Jammer is wel dat het starten van de spraakassistent alleen werkt als je geen muziek of video luistert/bekijkt. Als dit wel het geval is, moet je een meer ingewikkelde knoppencombinatie gebruiken.

©PXimport

Bellen is niet ideaal

Word je gebeld terwijl je de oordopjes in hebt? Geen paniek: druk eenmaal op de knop van het linkeroortje om de oproep aan te nemen. Houd de knop ingedrukt om het gesprek te weigeren. Ook dit werkt prima. De microfoons van de 1More-oordopjes zijn goed genoeg om te bellen in een rustige ruimte. Als je je in een drukke omgeving of buiten bevindt, is het lastig om een gesprek te voeren. Op de fiets is bellen helemaal onmogelijk. De microfoons vangen namelijk veel omgevingsgeluid op. De geluidskwaliteit tijdens het bellen is ondergemiddeld. Personen met wie ik bel, klinken zwaarder en minder levendig dan dat ze in het echt praten. Dit hoorde ik soms ook van mijn gesprekspartner. Duurdere oordopjes doen dit beduidend beter.

Met het juiste formaat tips (dit verschilt uiteraard per persoon) sluiten de oortjes je goed af voor omgevingsgeluiden. Dit heeft als voordeel dat je het volume niet zo hard hoeft te zetten. Als je je omgeving wel deels wilt horen, kan je het beste één oortje indoen.

©PXimport

Geluidskwaliteit

Van draadloze oordopjes die minder dan honderd euro kosten, kan je geen baanbrekend geluid verwachten. In deze prijsklasse verwachten ‘gewoon goed’ geluid voor tijdens het fietsen, sporten of wanneer je met het openbaar vervoer reist. En precies dat doen de 1More oordopjes. Alle soorten muziek klinken prima, maar de bas overheerst. Dat draagt bij sommige nummers bij aan de sfeer, terwijl het bij andere nummers juist storend is. Dat laatste geldt bijvoorbeeld wanneer je muziek met hoge tonen luistert.

De 1More oordopjes ondersteunen bluetooth 5.0 en zijn geschikt voor de AAC- en aptX-standaarden. Dit resulteert in audio met minimale lag (vertraging). De betere aptX HD-standaard wordt niet ondersteund. Duurdere draadloze oordopjes en hoofdtelefoons kunnen hier wel mee overweg, net als smartphones als de Xiaomi Mi 9 en Huawei P30 Pro.

Verbindingsproblemen

De bluetooth-verbinding met mijn smartphone, een Huawei P30 Pro, is over het algemeen goed. Soms valt het signaal één tot een paar seconden weg, ook als mijn toestel in mijn broekzak zit of op tafel ligt. Op papier reikt de bluetooth-verbinding stabiel tot tien meter, maar dit gebeurt dus niet altijd. Ik lees in andere (internationale) reviews dat er meer mensen zijn die soms tot regelmatig verbindingsproblemen ervaren.

©PXimport

Een ander pijnpunt is dat de oordopjes niet altijd automatisch verbinding maken met mijn smartphone. Volgens 1More wordt de verbinding gelegd als je de oortjes uit het doosje haalt en ze in je oren stopt. Bij mij gebeurt het meerdere keren per week dat slechts één oortje verbindt. Ik moet de oordopjes dan terug stoppen in het doosje en het nog eens proberen. Soms werkt het dan wel, maar het is meermaals voorgekomen dat ik ze na twee niet-succesvolle pogingen maar handmatig koppelde met mijn toestel. Vervelend, want je wilt gewoon meteen luisteren.

Accuduur en oplaaddoosje

De accuduur van de 1More oordopjes is in lijn met andere oortjes in dit prijssegment. Met het volume van mijn smartphone op ongeveer de helft tot zeventig procent, gingen de oordopjes tussen de 4,5 en 5,5 uur mee. Genoeg voor een langere trein- of autoreis, maar niet voldoende om ze een werkdag in te houden. De fabrikant adverteert met een accuduur van 6,5 uur, maar dat haal je vermoedelijk alleen met een erg laag volume.

Wanneer de oordopjes leeg zijn of je ze niet nodig hebt, stop je ze terug in het doosje. De ingebouwde accu laadt de oordopjes zo’n twee tot drie keer volledig op via de magnetische connectoren. Een oplaadbeurt duurt iets meer dan een uur. De accu van het doosje opladen neemt ongeveer even lang in beslag en gaat zoals eerder gezegd via de meegeleverde micro-usb-kabel.

Conclusie: 1More oordopjes kopen?

Met de 1More Stylish True Wireless-I haal je draadloze oordopjes met een goede accuduur, fijn oplaaddoosje en schappelijke prijs (89 euro) in huis. De geluidskwaliteit is prima, maar met een flinke bas. De verbindingsproblemen, matige microfoons en niet zo gebruiksvriendelijke knoppen zijn flinke nadelen en kunnen reden zijn om verder te zoeken. De 1More-oortjes zijn prima, maar de vergelijkbaar geprijsde en eveneens onbekende Funcl-oordopjes bevielen me bijvoorbeeld ook goed. Voor 150 euro haal je de betere Samsung Galaxy Buds in huis, en Apple-gebruikers zijn het beste uit met de AirPods 2019 (180 euro).

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.