Ben je op zoek naar draadloze oordopjes maar vind je de Apple AirPods niet fijn of te duur? Misschien dat de nieuwste 1More oordopjes iets voor jou zijn. In deze review bespreken we de 90 euro kostende bluetooth oortjes.

Grote kans dat je nog nooit van 1More gehoord hebt. Wij kennen het merk ook pas sinds kort. 1More is een Chinese fabrikant van audioapparatuur en valt op met zijn scherpe prijs-kwaliteitsverhouding. In april testten we een over-ear koptelefoon, nu is het de beurt aan de nieuwe Stylish True Wireless (E1026BT-I). Let op de ‘I’ op het einde, want die geeft aan dat je het nieuwste model hebt. De oudere versie, zonder ‘I’ dus, lijkt er veel op maar heeft een ronduit slechte accuduur.

1More oordopjes

Dit zijn volledig draadloze oordopjes die je opbergt in een klein doosje. Het doosje heeft een ingebouwde accu en laadt de oordopjes automatisch op als je ze niet gebruikt. De oortjes ondersteunen de spraakassistenten Apple Siri en Google Assistent, werken met bluetooth 5.0 en gaan volgens 1More tot 6,5 uur mee voordat ze in het oplaaddoosje moeten. Wat kost dat? 90 euro, en dan hoef je ze niet uit China te importen. De oortjes zijn namelijk te koop bij Belsimpel. Zijn deze 1More oordopjes een goed(koper) alternatief voor bijvoorbeeld de AirPods of kan je deze gadget uit China beter aan je voorbij laten gaan?

©PXimport

Aan het verkooppakket ligt het in ieder geval niet. De oordopjes komen in een luxe verpakking met naast het opbergdoosje ook een apart opbergzakje, micro-usb-kabel en verschillende soorten oortips voor een passende vorm. Het oplaaddoosje laat eveneens een goede indruk achter. Hij heeft het formaat en gewicht van een ei en is gemaakt van hard kunststof. De matte afwerking maakt het materiaal ongevoelig voor vingerafdrukken. Op de voorkant van het doosje zit een drukknop. Eén keer drukken en de deksel klapt open, waardoor de oordopjes tevoorschijn komen. Het doosje sluit met een duidelijke klik. Op de achterkant is een micro-usb-poort geplaatst om de accu van het doosje op te laden.

Oordopjes hebben slechte knoppen

De oordopjes zelf zijn compact en wegen slechts zes gram (per stuk). Ze zijn van kunststof, hebben geen opvallende ontwerpkenmerken en gebruiken per oortje één fysiek knopje voor de bediening. En dat is een nadeel, want de knopjes zitten bijna tegen je oren aan en zijn erg bovendien erg klein. Het is daarom lastig om ze in één keer op de tast te vinden. Het indrukken vergt ook wat kracht. Niet erg gebruiksvriendelijk dus. De AirPods zijn met de aanraakgevoelige schelpen veel eenvoudiger te bedienen.

De 1More oordopjes zijn eenvoudig in en uit te doen en zitten dankzij de schuine pasvorm en rubberen haakje stevig in je oren. Ze vallen niet uit tijdens het rennen, fietsen of wanneer je je hoofd schuin houdt. Omdat de oortjes zweetbestendig zijn, kan je prima inhouden tijdens het sporten. Mocht het regenen dan kan je beter je capuchon opdoen of de oordopjes in het doosje opbergen. Ze zijn namelijk niet waterdicht.

Handig is dat je een oordopje los kunt gebruiken en de ander in de oplaadcase kan laten zitten. Zo kun je bijvoorbeeld muziek luisteren op de fiets en met het andere oor op het verkeer letten. En als je een oordopje kwijtraakt, kan je de andere nog steeds gebruiken. Niet uniek in de wereld van draadloze oordopjes, maar wel praktisch.

Afhankelijk van het besturingssysteem van je smartphone start je de Google Assistent of Apple’s Siri door tweemaal op de knop van het linker oordopje te klikken. Vervolgens stel je een vraag of geef je een commando. Handig, want je smartphone kan in je broekzak blijven. Jammer is wel dat het starten van de spraakassistent alleen werkt als je geen muziek of video luistert/bekijkt. Als dit wel het geval is, moet je een meer ingewikkelde knoppencombinatie gebruiken.

©PXimport

Bellen is niet ideaal

Word je gebeld terwijl je de oordopjes in hebt? Geen paniek: druk eenmaal op de knop van het linkeroortje om de oproep aan te nemen. Houd de knop ingedrukt om het gesprek te weigeren. Ook dit werkt prima. De microfoons van de 1More-oordopjes zijn goed genoeg om te bellen in een rustige ruimte. Als je je in een drukke omgeving of buiten bevindt, is het lastig om een gesprek te voeren. Op de fiets is bellen helemaal onmogelijk. De microfoons vangen namelijk veel omgevingsgeluid op. De geluidskwaliteit tijdens het bellen is ondergemiddeld. Personen met wie ik bel, klinken zwaarder en minder levendig dan dat ze in het echt praten. Dit hoorde ik soms ook van mijn gesprekspartner. Duurdere oordopjes doen dit beduidend beter.

Met het juiste formaat tips (dit verschilt uiteraard per persoon) sluiten de oortjes je goed af voor omgevingsgeluiden. Dit heeft als voordeel dat je het volume niet zo hard hoeft te zetten. Als je je omgeving wel deels wilt horen, kan je het beste één oortje indoen.

©PXimport

Geluidskwaliteit

Van draadloze oordopjes die minder dan honderd euro kosten, kan je geen baanbrekend geluid verwachten. In deze prijsklasse verwachten ‘gewoon goed’ geluid voor tijdens het fietsen, sporten of wanneer je met het openbaar vervoer reist. En precies dat doen de 1More oordopjes. Alle soorten muziek klinken prima, maar de bas overheerst. Dat draagt bij sommige nummers bij aan de sfeer, terwijl het bij andere nummers juist storend is. Dat laatste geldt bijvoorbeeld wanneer je muziek met hoge tonen luistert.

De 1More oordopjes ondersteunen bluetooth 5.0 en zijn geschikt voor de AAC- en aptX-standaarden. Dit resulteert in audio met minimale lag (vertraging). De betere aptX HD-standaard wordt niet ondersteund. Duurdere draadloze oordopjes en hoofdtelefoons kunnen hier wel mee overweg, net als smartphones als de Xiaomi Mi 9 en Huawei P30 Pro.

Verbindingsproblemen

De bluetooth-verbinding met mijn smartphone, een Huawei P30 Pro, is over het algemeen goed. Soms valt het signaal één tot een paar seconden weg, ook als mijn toestel in mijn broekzak zit of op tafel ligt. Op papier reikt de bluetooth-verbinding stabiel tot tien meter, maar dit gebeurt dus niet altijd. Ik lees in andere (internationale) reviews dat er meer mensen zijn die soms tot regelmatig verbindingsproblemen ervaren.

©PXimport

Een ander pijnpunt is dat de oordopjes niet altijd automatisch verbinding maken met mijn smartphone. Volgens 1More wordt de verbinding gelegd als je de oortjes uit het doosje haalt en ze in je oren stopt. Bij mij gebeurt het meerdere keren per week dat slechts één oortje verbindt. Ik moet de oordopjes dan terug stoppen in het doosje en het nog eens proberen. Soms werkt het dan wel, maar het is meermaals voorgekomen dat ik ze na twee niet-succesvolle pogingen maar handmatig koppelde met mijn toestel. Vervelend, want je wilt gewoon meteen luisteren.

Accuduur en oplaaddoosje

De accuduur van de 1More oordopjes is in lijn met andere oortjes in dit prijssegment. Met het volume van mijn smartphone op ongeveer de helft tot zeventig procent, gingen de oordopjes tussen de 4,5 en 5,5 uur mee. Genoeg voor een langere trein- of autoreis, maar niet voldoende om ze een werkdag in te houden. De fabrikant adverteert met een accuduur van 6,5 uur, maar dat haal je vermoedelijk alleen met een erg laag volume.

Wanneer de oordopjes leeg zijn of je ze niet nodig hebt, stop je ze terug in het doosje. De ingebouwde accu laadt de oordopjes zo’n twee tot drie keer volledig op via de magnetische connectoren. Een oplaadbeurt duurt iets meer dan een uur. De accu van het doosje opladen neemt ongeveer even lang in beslag en gaat zoals eerder gezegd via de meegeleverde micro-usb-kabel.

Conclusie: 1More oordopjes kopen?

Met de 1More Stylish True Wireless-I haal je draadloze oordopjes met een goede accuduur, fijn oplaaddoosje en schappelijke prijs (89 euro) in huis. De geluidskwaliteit is prima, maar met een flinke bas. De verbindingsproblemen, matige microfoons en niet zo gebruiksvriendelijke knoppen zijn flinke nadelen en kunnen reden zijn om verder te zoeken. De 1More-oortjes zijn prima, maar de vergelijkbaar geprijsde en eveneens onbekende Funcl-oordopjes bevielen me bijvoorbeeld ook goed. Voor 150 euro haal je de betere Samsung Galaxy Buds in huis, en Apple-gebruikers zijn het beste uit met de AirPods 2019 (180 euro).

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.