We willen natuurlijk allemaal pijlsnel internet. Dat kun je krijgen, als je er maar genoeg voor betaalt. Maar hoe weet je dat het internet dat je krijgt, zo snel is als is beloofd? Gelukkig zijn er handige methodes om die snelheid te verifiëren.

Snelheid niet gegarandeerd

Belangrijk om te weten, is dat internetsnelheid door vrijwel geen enkele provider wordt gegarandeerd. Afhankelijk van het soort internet dat je hebt, zijn er namelijk veel factoren die de snelheid van je internetverbinding kunnen beïnvloeden. Heb je kabel? Dan kan de snelheid worden gehinderd door het aantal mensen in de wijk dat ‘de lijn’ belast. Heb je ADSL? Dan kan de snelheid worden beïnvloed door de afstand van de wijkcentrale (hoe verder, hoe trager). Gelukkig is dat wel informatie die je van tevoren kunt opvragen. Noteer in zo’n geval de naam van de verkoper en wat er gezegd is, dan kom je een stuk verder wanneer er problemen zijn.

©PXimport

De geadverteerde snelheden worden (om realistische oorzaken) niet altijd gehaald.

‘Overselling’ is geen mythe

Misschien denk je: ‘Ze zullen me toch niets iets verkopen dat niet zo snel is als ze beloven? Dat mag toch niet?’ Tja, dat is dus een zeer grijs gebied, want technisch gezien wordt alleen geadverteerd met de snelheid die met de lijn gehaald kan worden, en dat wil niet zeggen dat die snelheid voor jou geldt. Kortom, het kan dus prima zo zijn dat je betaalt voor 120 Mbps, terwijl je in werkelijkheid maar 80 Mbps haalt. Gelukkig zijn de meeste providers redelijk en kun je, ondanks het contract dat je getekend hebt, doorgaans prima je abonnement verlagen als blijkt dat de geadverteerde snelheid voor jou niet haalbaar is. Verwacht echter niet dat het erbij gemeld word tijdens het afsluiten van je abonnement.

Subjectieve tests

Op websites van providers vind je vaak handige ‘tests’ waarmee je de snelheid van je internetverbinding kunt testen. Hoewel we niet zo ver zullen gaan om te beweren dat dit soort tests beïnvloed worden is dat natuurlijk niet ondenkbaar. Het is simpelweg niet verstandig om de snelheid van je internetverbinding bij UPC te testen met een test van UPC. Niets ten nadele van de kabelaar, maar een ‘onafhankelijke test’ over een auto, opgesteld door de dealer waar je hem koopt, zou je hoogstwaarschijnlijk ook wantrouwen.

©PXimport

Gebruik geen subjectieve tests.

Meten is weten

Er is eigenlijk maar één betrouwbare methode om écht te weten wat de snelheid van je internetverbinding is, en dat is een onafhankelijke test, oftewel een test die niet is gebouwd door en ook niet gelieerd is aan een bedrijf dat zelf baat heeft bij het tonen van gunstige resultaten. Een goed voorbeeld van zo’n website is www.speedtest.net, met als fijne extra de Belofte-index, oftewel een overzicht van de beloofde snelheden vergeleken met de daadwerkelijke resultaten. Voer zo’n test regelmatig uit, want zeker in deze tijd is het onzin om te betalen voor diensten die je niet geleverd krijgt.

©PXimport

Door regelmatig onafhankelijk te testen, krijg je je snelheid goed in beeld.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.