Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een smartphone met minimaal 512 GB lokale opslag? Vandaag hebben we vijf producten voor je gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

Xiaomi 13T Pro

De Xiaomi 13T Pro is een krachtige high-end-smartphone voor een redelijke prijs. Onder leiding van de rappe MediaTek Dimensity 9200+-processor presteren acht rekenkernen op een hoge kloksnelheid van minimaal 2 GHz. De snelste ARM Cortex-X3-core is zelfs afgeregeld op een klokfrequentie van 3,35 GHz. In combinatie met 12 GB werkgeheugen kun je in Android vliegensvlug multitasken. Een pluspunt is dat je dankzij 512 GB interne opslag een heleboel foto’s en filmpjes kunt opslaan. Dat komt mooi uit, want de 13T Pro bevat drie hoogwaardige Leica-lenzen. De hoofdcamera ondersteunt een maximale resolutie van 50 megapixel.

In de slanke behuizing bevindt zich een accu met een riante capaciteit van 5000 mAh, die je met een vermogen van 120 watt kunt opladen. Het laadproces gaat bij gebruik van een geschikte oplader dus zeer snel! Het 6,67inch-scherm bevat een amoledpaneel van 2712 × 1220 beeldpunten, waarbij de pixeldichtheid uitkomt op 446 ppi. Je bekijkt (eigen beeldmateriaal) en videostreams dus in een hoge kwaliteit. Tegen een meerprijs is de 13T Pro ook met 1 TB opslag verkrijgbaar. Die bevat daarnaast een ruimere geheugenmodule van 16 GB. Deze uitgebreidere versie is te koop in een zwarte en groene uitvoering.

OnePlus Open

Wie een pijlsnelle vouwbare smartphone met een groot scherm zoekt, is bij de onlangs verschenen OnePlus Open (zwart/groen) aan het goede adres. Lees maar eens deze lovende review op ID.nl! Het stijlvol vormgegeven toestel heeft een binnenscherm van maar liefst 7,82 inch. Daarmee heb je in feite een minitablet in handen. Vanwege een respectabele resolutie van 2440 × 2268 pixels leent de smartphone zich perfect voor videostreaming. In dichtgeklapte toestand heb je toegang tot een tweede 6,31inch-scherm met 2484 × 1116 beeldpunten. Zodra je de OnePlus Open uit je broekzak haalt, kun je dus direct berichten beantwoorden, filmen en foto’s maken.

Naast de fraaie buitenkant heeft de OnePlus Open ook onder de motorkap een heleboel te bieden. De breed gewaardeerde Qualcomm Snapdragon 8 Gen 2-processor vormt namelijk het hart van dit Android-toestel. Daarnaast is er 16 GB RAM en 512 GB interne opslag geïntegreerd. Installeer dus gerust zware (game-)apps uit Google Play, want deze mobiele krachtpatser verwerkt moeiteloos complexe processen. De inwendige batterij heeft een capaciteit van 4805 mAh. Met een maximaal laadvermogen van 67 watt kunnen gebruikers de accu in zo’n 42 minuten opladen.

Apple iPhone 15 Pro Max

Dit premiumtoestel is momenteel de beste iPhone die je kunt kopen. Apples eigen A17 Pro-chip zorgt ervoor dat iOS en alle apps soepel werken. Een pluspunt is de usb-c-poort. Ten opzichte van eerdere iPhone-generaties heb je dus geen specifieke lightning-kabel meer nodig. Het Amerikaanse techmerk koos als materiaal voor titanium. Dat maakt de waterdichte behuizing zowel stevig als licht. De hier besproken uitvoering bevat 512 GB interne opslag, maar tegen een meerprijs is de iPhone 15 Pro Max ook met 1 TB opslagcapaciteit verkrijgbaar.

Het ruime 6,7inch-scherm telt 2796 × 1290 beeldpunten. Met een pixeldichtheid van maar liefst 460 ppi kijk je naar zeer gedetailleerde video’s, animaties en foto’s. Gunstig is de aanwezigheid van 5× optische zoom. Hiermee kun je tijdens het fotograferen en filmen zonder kwaliteitsverlies inzoomen. Met een maximale resolutie van 48 megapixel kun je prachtige foto’s maken. De breed verkrijgbare iPhone 15 Pro Max is te koop in vier kleurstellingen, namelijk zwart, grijs, blauw en wit.

Google Pixel 8 Pro

Zoek je een smartphone met een lange verwachte levensduur, dan is de Google Pixel 8 Pro een uitstekende keuze. Gebruikers ontvangen namelijk liefst zeven jaar(!) verse updates. Android 14 is op de interne opslagdrager van 512 GB voorgeïnstalleerd, zodat je direct met de laatste editie van dit besturingssysteem aan de slag kunt. Een ander speerpunt is het haarscherpe 6,7inch-oledpaneel van 2992 × 1344 pixels. Dankzij een pixeldichtheid van 490 ppi zie je in foto’s en video’s geen details over het hoofd.

Het rekencentrum bestaat uit Googles eigen Tensor G3-processor en 12 GB werkgeheugen. Dankzij negen(!) rappe rekenkernen draait Android als een tierelier. De 50megapixel-camera ondersteunt 5× optische zoom, waardoor je zonder verlies van pixels kunt inzoomen. Verder zit er in de dunne behuizing een accu van 5050 mAh. Deze veelzijdige smartphone is verkrijgbaar in de kleurstellingen zwart, beige en blauw. Meer weten? Lees dan deze uitgebreide review op ID.nl.

Poco F5 Pro

De Poco F5 Pro (zwart/wit) is een grote smartphone met een aantrekkelijke prijs-kwaliteitverhouding. Dit toestel werd in deze review dan ook met een 8 beoordeeld. Het zéér scherpe 6,67inch-amoledscherm van 3200 × 1440 pixels springt direct in het oog. Dankzij de indrukwekkende pixeldichtheid van 526 ppi bekijk je YouTube-filmpjes, Netflix-streams en zelfgeschoten beeldmateriaal in een uitstekende kwaliteit. Het toestel telt in totaal vier camera’s. Leg dierbare momenten in een hoge resolutie van 64 megapixel vast. Verder kun je ook eigen 4K-video’s opnemen.

Ondanks zijn relatief betaalbare prijskaartje kan de F5 Pro snel rekenen. Deze smartphone heeft tenslotte de gerenommeerde Qualcomm Snapdragon 8+ Gen 1-processor aan boord. Met acht vlotte rekenkernen draait dit toestel zijn hand niet om voor zware apps uit Google Play. Gebruik gerust meerdere toepassingen tegelijkertijd, want er is een geheugenmodule van 12 GB geïntegreerd. Tot slot is de batterij met een behoorlijke capaciteit van 5160 mAh een pluspunt. Die kun je met een hoog vermogen van 67 watt opladen.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.